Ντανταϊσμός για να ανασάνουμε. (Ένα Εξαίσιο Πτώμα)

Ενώ φτιάχνω ένα ποστ - τέρας ανακαλύπτω μια χαριτωμένη πρόσκληση υπό του κυρίου Polsemannen, η οποία είναι και χαριτωμένη, και εύκολη και βγάζει και ένα βαθύτερο νόημα από αποψη τέχνης, διότι το Dada είναι η αποθέωση της τέχνης ή της μή-τέχνης ή της αντιτέχνης ή....τέλος πάντων. Μας έχει παραπιάσει και η σοβαρότητα/σοβαροφάνεια και δεν κάνει.

Το νέο παίγνιον είναι το εξής:

Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε φράσεις από πέντε μπλόγκερ της επιλογής μας και να σχηματίσουμε με τις φράσεις αυτές μια καινούργια φράση

Επίσης!

Α. Η επιλογή της κάθε φράσης από τον κάθε μπλόγκερ να μην ξεπερνά τις τρεις λέξεις και να επιλέγεται από τους χρήστες με όσο το δυνατόν τυχαίο copy/paste.

Β. Δεν έχει σημασία αν στο τέλος η πρόταση ή η παράγραφος βγάζει νόημα. Αυτό είναι και η πλάκα! Αποφύγετε να "ωραιοποιήσετε" το αποτέλεσμα, και αφήστε την ως έχει.

Γ. Αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε φράσεις από ήδη επιλεγμένους μπλόγκερ.

Πήγα λοιπόν μια βόλτα στους Estarian, Hades, Doctor, Roides, Biologo και ιδού το αποτέλεσμα αριστούργημα!

μόνο χρήσιμοι για να ανατέμνουν ποντίκια, δεν φαίνεται να πιστεύει στις θρησκευτικές ελευθερίες, ο καλός Θεός θα της δώσει τη φώτιση, η αυτάρκεια του χωριού διαβρώθηκε, ψεύδεσθαι διά των αριθμών.

Αν το κολλήσουμε στην φράση του polsemannen γίνεται:

Όλα στην ώρα, θρησκομανία, αμετροέπεια και υπερβολές o Χίτλερ, δεν βρίσκω νόστιμα κι από τις ταυτότητες, μόνο χρήσιμοι για να ανατέμνουν ποντίκια, δεν φαίνεται να πιστεύει στις θρησκευτικές ελευθερίες, ο καλός Θεός θα της δώσει τη φώτιση, η αυτάρκεια του χωριού διαβρώθηκε, ψεύδεσθαι διά των αριθμών


Ενώ αν το κολλήσουμε στις φράσεις που έφτιαξαν οι προηγούμενοι έχουμε ένα καλλιτεχνικό υπερδημιούργημα:



... όπως η παλλόμενη καρδιά μια δημόσια εκδήλωση χάνεται η Ερμού αναρχικούς από στημένα κανάλια Κράμερ εναντίον Κράμερ ...Mrs Petrochilos απολαμβάνει έβγαλε πέρυσι διαβατήριο ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΡΩΝΗΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΑΡΗΣ ανοίξει το σπίτι το κολλητό παντελόνι... Όλα στην ώρα, θρησκομανία, αμετροέπεια και υπερβολές o Χίτλερ, δεν βρίσκω νόστιμα κι από τις ταυτότητες μόνο χρήσιμοι για να ανατέμνουν ποντίκια, δεν φαίνεται να πιστεύει στις θρησκευτικές ελευθερίες, ο καλός Θεός θα της δώσει τη φώτιση, η αυτάρκεια του χωριού διαβρώθηκε, ψεύδεσθαι διά των αριθμών




Καλό μας βγήκε νομίζω!


Υ.Γ. Τώρα είδα πως τον hades τον είχε μνημονεύσει και ο polse άρα έκανα μ***.... Δεν το αλλάζω όμως τώρα διότι εκεί είναι και το νόημα του dada, να αλλάζεις τους κανόνες :Ρ

Ποίηση

Ανταποκρινόμενος στη πρόσκληση του κολλητού Μέγα Αρχιερέα (Pontifex Maximus), Μέγα Σκεπτικιστή και Διανοητή της εποχής μας, El diablo cazador de hombres, Zaphod the Virus πάλεψα με το μυαλό το έστιψα και λόγω του οτι δε κατέχω πολλά από ποίηση (ό,τι κάναμε κυρίως στο Γυμνάσιο και ό,τι έχουμε ακούσει από τραγούδια) κατέληξα με δυσκολία να επιλέξω δύο ποιήματα τόσο διαφορετικής γλώσσας όσο και διαφορετικής νοοτροπίας. Ελπίζω να σας αρέσουν (με bold είναι οι πιό αγαπημένοι στίχοι από τα ποίηματα)

"Φοβάμαι" του Αντώνη Πανταζή

Μπροστά σου τα φώτα μιας πολιτείας,
που περιμένει τις ανασκαφές...
Και τα κλουβιά με τα καναρίνια που κοιμούνται,
βαλμένα στη σειρά...
Κι εγώ που δεν έμαθα ακόμα ποιος είμαι,
ένας κουρασμένος σκοπός,χωρίς προοπτική...
Και συ που σε λίγο θα σβήσεις, ένα από τα φώτα,
για να κοιμηθείς, με κάποιον που μου μοιάζει...
'Ετσι που τα σίδερα του κλουβιού,
να χαθούν για μια στιγμή,μέσα στο σκοτάδι...

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για 'μένα χωρίς εμένα...

Τα ρούχα μου παλιώσανε και δεν αντέχουν,
τρύπες στα γόνατα από τις υποκλίσεις,
τσέπες ξηλωμένες απ'τα κέρματα,
χαλασμένα φερμουάρ, χάσκουν χρεοκοπία,
το κορμί μου μελανιασμένο,
μες στο κρύο σαν λάθος,
που δεν το παραδέχεται κανένας,
γυρνάει και ζητά τη ζεστασιά σου...

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για 'μένα χωρίς εμένα...

Τα τσιμέντα σου καινούργια,
με έπιπλα λουστραρισμένα
και μάρμαρα λευκά,
μια γυαλάδα που στραβώνει
και δε σ'αφήνει χώρο να σταθείς
και μόνο εγώ απ'όλα εκεί μέσα,
σαπίζω σαν σε αρχαίο τάφο,
σκεύη παραστάσεις βρέθηκαν εκεί,
εκτός από εμένα,που σε κρύπτη μυστική,
ψάχνω ακόμη να σε βρω να μ'αναστήσεις...

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για 'μένα χωρίς εμένα...

Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν,
σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις...
Γέρασα μ'ένα παιδικό παντελονάκι
και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη...
Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω,
το κορμί μου δρόμος,που εκτελούνται δημόσια έργα,
κομπρεσέρ μ'ανοίγουν και με κλείνουν...
Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις,
έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα
και το μυαλό μου,αποθήκη,
για ραδιενεργά κατάλοιπα...
Μέτρα ασφαλείας πήρανε,
για την αναπνοή μου
και σε πολυεθνικό μονόδρομο,
το μέλλον μου, δώσαν αντιπαροχή...

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για 'μένα χωρίς εμένα...

'Ελα έτσι ζω,προκαταβολικά,
το παρελθόν μου και με δυο,
γυμνά καλώδια,για χέρια,
αγκαλιάζω τα ψηλά σου βολτ,
για στερνή φορά...

Φοβάμαι...


"A red red rose" του Robert Burns

O, my luve's like a red, red rose,
That's newly sprung in June.
O, my luve's like the melodie,
That's sweetly play'd in tune.

As fair art thou, my bonie lass,
So deep in luve am I,
And I will luve thee still, my Dear,
Till a' the seas gang dry.

Till a' the seas gang dry, my Dear,
And the rocks melt wi' the sun!
O I will luve thee still, my Dear,
While the sands o' life shall run.

And fare thee weel, my only Luve,
And fare thee weel a while!
And I will come again, my Luve,
Tho' it were ten thousand mile!

Φιλιά

Aντισταθείτε

Μετά από πρόσκληση από την Ροδιά, πρέπει να παραθέσω κάποιο(α) αγαπημένο ποίημα. Το γαμώτο είναι πως από ποίηση είμαι περίπου άσχετος και το δηλώνω υπευθύνως. Από την άλλη το ποίημα πρέπει να έχει και νόημα, το οποίο να "κολλάει" και με τον τίτλο του ποστ, καθώς αντιστεκόμεθα στα σημεία των καιρών.

Μην βρίσκοντας λύση θα παραθεσω μελοποιημένη...ποίηση στην οποία είμαι καλύτερος.


Αρχίζουμε με ένα τραγούδι που έγραψε σε κρίση σοβαρότητας και προσωπικότητας ο βαδίζων θεός επί της γης, ή αλλιώς Lemmy:

I am the one Orgasmatron
the oustreched grasping hand
my image is of agony
my servants rape the land
obsequious and arrogance
clandestine and pain
two thousend years of misery
of torture in my name
hypocrisy made paramount
paranoia the law
my name is called religion
sadistic
sacred
whore

I twist the truth
I rule the world
my crown is called deceit
I am the emperor of lies
you grovel at my feet
I rob you and I slaughter you
your downfall is my gain
and still you play the sycophant
and rebel in your pain
and all my promises are lies
all my love is hate
I am the politician
and I decide your fate

I march before a martiant world
an army for the fight
I speak of great heroic days
of victory and might
I hold a banner drenched in blood
I urge you to be brave
I lead you to your destiny
I lead you to your grave
your bones will build my palaces
your eyes will stud my crown
for I am mars the god of war
and I will cut you down

Συνεχίζουμε και ολοκληρώνουμε με ένα...ποίημα γραμμένο από τον βουλευτή κ. Ψαριανό (αν θυμάμαι καλά) το οποίο και μελοποίησε ο μέγιστος ΈΛλην μουσουργός/ποιητής/ηθοποιός/συγγραφέας/ζωγράφος/χιουμορίστας/φιλόσοφος και σουβλακοφαγάς Τζιμάκος

Εκλογές, κόμματα
με φρου φρου κι αρώματα
Διαδηλώσεις, πτώματα
μ’ ανοιγμένα στόματα

Ψηφοδέλτια σταύρωνα
κι όλη νύχτα καύλωνα
Στης βουλής τα έδρανα
αχ κι εγώ να έκλανα

Υπουργεία τέρατα,
γαμημένα κέρατα
Φέξε μου και γλίστρησα
ως της γης τα πέρατα

Στα σχολεία γάματα
γράμματα σπουδάματα
Του Θεού τα πράματα
φτύσ’ τα τους κατάμουτρα

Πληρωμές, χαρτόσημα,
φόροι γραμματόσημα
Στο γαμήσι πρόστιμα,
μαγκιά, κλανιά κι απόστημα

Μπάτσοι, αύρες, ράμματα,
ξηγημένα πράματα
Τώρα στα γεράματα
μάθε γέρο γράμματα

Δεν μπορώ άλλο Θανάση,
Στα εικοσιπέντε έχω γεράσει
Δεν μπορώ άλλο Θανάση,
κάνε στάση

Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να συνεχίσει. Αν δεν ενδιαφέρεται κανείς θα με υποχρεώσουν οι:
Estarian
Humma ο προφητολόγος συγκάτοικος
Hades
Patsiouri
Industrial Daisies
_st_
Island
Slartibartfast
Polsemannen
Δείμος

Aν δεν είδατε το όνομά σας, αλλά θέλετε να παίξετε μπάλα, είστε ευπρόσδεκτοι...