Blog Action Day 2009 και μην μου τους κυκλους ταραττε

Δεν με αρεσουν αυτα. Σαν να το εχουμε παρακανει εικονικα και μη. Συμμεριζομαι πληρως τας επιφυλαξεις του ημιξαδερφου polsemannen εδωπαδα (αλλα και τις θεσεις-αξονες του σχετικου ποστ), περαν αυτου ομως ομολογω πως το "επιλεχθεν" θεμα εχει ενα γενικοτερο ενδιαφερον. Βαριεμαι ομως να γραφω και ειδικα οταν πρεπει να το κανω "επετειακα" (ενω ας πουμε το να γραφω με συγκεκριμενο θεμα/οδηγια δεν με πολυχαλαει), οποτε βρηκα την λυση που εξασφαλιζει πιτα ολοκληρη και σκύλο σκαστο στο φαϊ. Κοινως και θα τα πουμε και δεν θα γραψω και πολυ.

Επειδης να' ουμ' το ολο οικολογικο/κλιματικο ζητημα εχει φτασει απο κατι αλανια τυπου PETA κτλ κτλ σε βαθμο χαζομαρας, μην νομισει κανενας χλεμπονιαρης πως ειμεθα οικολογοι διοτι "ετσι πρεπει" και τα "κακομοιρα τα ζωακια" και αλλα χαζα. Οποιου δεν του αρεσει να σφαζονται τα κακομοιρα τα ζωάκια και δεν ειναι φυτοφαγος ("και τα κακομοιρα τα φρουτακια;") τοτε χρήζει αμεσοτατης ψυχιατρικης παρακολουθησης.

Άλλο ομως η χρηση και άλλο η κατάχρηση. Αλλο η ικανοποιηση αναγκών και άλλο το ξεφτυλισμα των πάντων για να ικανοποιήσουμε την μεγαλομανια μας. Αλλο πχ ο κυνηγος που οτι χτυπησει θα το φαει (αλλιως ΔΕΝ το χτυπάει) και άλλο ο "σπορτσμαν" ή η θειτσα με τις γουνες απο νεογνα φωκιας. Η υπερβολή δεν οδηγει σε καμία σοφία, στην αυτοκαταστροφή οδηγει. Οικολογοι είμεθα απο πολύ προσωπικό και ιδιοτελές συμφέρον. Επειδης βλεπουμε και λιγο μακρύτερα γνωρίζομεν πως η ισορροπια της φύσης δεν είναι κατι έξω απο μας. Η κλιματική αλλαγή μπορεί να οφείλεται στην παραγωγη παραπανω CO2 απο τον ανθρωπο μπορει και οχι. Αυτο δεν σημαινει πως δεν υπάρχει. Και δεν δικαιολογεί την απληστια μας να σκοτωσουμε ό,τι περπαταει, να αποψιλώσουμε ό,τι φυτρώνει ή να ψαρεψουμε/καθαρισουμε κτλ ο,τι κολυμπάει. Θα μου πείτε και τι λες ρε μασκαρα, αυτα έχουν να κανουν με την κλιματική αλλαγή; Ξερω γω; Εσεις που ξερετε πως δεν εχουν; Το ζητημα κατ' εμέ δεν ειναι η ιδια η κλιματικη αλλαγη αλλα η νοοτροπια μας καθως αυτη συμβαινει. Αυτη ειναι που με ανησυχει και όχι η αλλαγή η ίδια.


Ταυτα και το κουρασα. Eδώ και καιρό έχω βρεί μια εξαιρετική διάλεξη του Jared Diamond που ειναι σχετικως σχετική με το θέμα μας (η πίτα που λέγαμε), οποτε αντι να τα πω εγω, ε ας τα πει αυτος που τα λέει και καλύτερα! (επισης θελω να καταγγειλω τον ημιξαδερφο που εμφανιζει πρωτος σαν αναφορα τον Jared και το σχετικο βιβλιο, επιμενω παντως στην δημοσιευση μιας και το ειχα ζεστο εδω και μερες)

Οπλιστείτε με υπομονή (χμμμμ αφου αν εγραφα καμια σεντοναρα δεν θα την διαβαζε κανενας, παλι κερδισμένοι είστε) και βουρ στο μάθημα!

On second thoughts σας δίνω και μια πιο σύντομη διαλεξη του ίδιου για το ίδιο θέμα, η οποια κρατάει μονο 20 λεπτά.

Blog Action Day: Όταν μιλούν οι πρωταγωνιστές

"Είναι πολύ παράξενο να διαβάζεις τη ζωή σου μέσα από την αποστειρωμένη λογική της δημοσιογραφίας...

Θα ήθελα να ξεχάσω τα 3-4 πρόβατα που δεν προλάβαμε να βγάλουμε από το μαντρί και τα ακούγαμε να σκούζουν καθώς μας πλησίαζε η φωτιά, και εκείνο το σκυλάκι που παρέμεινε σιωπηλό και δεμένο μέχρι τη στιγμή που πανικόβλητο κατάλαβε ότι δεν υπάρχει σωτηρία... Tα αφεντικά του έλειπαν διακοπές και κανείς δεν μας ειδοποίησε για αυτό..

Θα ήθελα να ξεχάσω τα πουλιά που δεν προλάβανε να φύγουν από τα πεύκα καθώς γινόντουσαν παρανάλωμα του πυρός και τα είδα στον αέρα να φτερουγίζουν για λίγο και ύστερα να πέφτουν σαν φθινοπωρινά φύλλα..

Θα ήθελα να ξεχάσω τα τρομαγμένα πρόσωπα των συναδέλφων μου όταν είδαμε τις 50μετρες φλόγες να μας ζώνουν από παντού

Θα ήθελα να ξεχάσω τις αγωνιώδεις εκκλήσεις των ιδιοκτητών όλων των σπιτιών τριγύρω μας όταν άρχισαν να γλύφουν τα σπίτια τους οι φλόγες

Θα ήθελα να ξεχάσω όλους αυτούς που ήρθαν με τζιπάκια κάνοντας χειρόφρενα και πατώντας γκάζι μόνο και μόνο για να απολαύσουν το θέαμα, χωρίς να μας βοηθάνε όταν τα ρουθούνια μας έτρεχαν κατράμι και μασούσαμε στάχτη,

Θα ήθελα να τους ξεχάσω όταν προσπαθούσαμε να φύγουμε κόβοντας μάνικες και δεν μπορούσαμε επειδή είχαν δημιουργήσει κυκλοφοριακό κομφούζιο μπροστά μας

Θα ήθελα επίσης να ξεχάσω όλους αυτούς που έπιναν καφέ και μας ειρωνεύονταν την ώρα που δίναμε μάχες και ίσα που κρατούσαμε την ψυχή μας

Θα ήθελα να ξεχάσω αυτούς που τραβούσαν πανικόβλητοι τις εγκαταστάσεις μας και μας άφηναν εκτεθειμένους στις φλόγες

Θα ήθελα να ξεχάσω τις πανικόβλητες φωνές συναδέλφων στον ασύρματο όταν τους κύκλωνε η φωτιά

Θα ήθελα να ξεχάσω αυτή τη λαίλαπα που δεν υπήρχε τρόπο να φρενάρεις και λαίμαργα κατάπιε τις όμορφες περιοχές που κάποτε χαρήκαμε ως παιδιά και τα παιδιά μας δεν θα ξέρουν ότι υπήρχαν.

Μα δεν θα ξεχάσω εκείνους τους χειριστές των ελικοπτέρων που τελευταία στιγμή μας δημιούργησαν δίοδο διαφυγής μέσα από τους θεόρατους τοίχους φωτιάς που μας περιτριγύρισαν

Μα δεν θα ξεχάσω τους συνάδελφους από Αταλάντη που ήρθαν να μας βοηθήσουν σε μια ξένη για αυτούς περιοχή

Μα δεν θα ξεχάσω όλες τις κυβερνήσεις έως τώρα που επιτρέπουν σε οικοπεδοφάγους ναχτίζουν, που αντιμετωπίζουν με αναλγησία τους εμπρησμούς και κοροϊδεύουν τους Εθελοντές.

Μα δεν θα ξεχάσω το κράτος που ούτε γάντια δεν μας έδωσε, πόσο μάλλον ένα ευχαριστώ, για να μην θίξει την επιτηδευμένη ανικανότητα του μπροστά στα συμφέροντα.

Μα δεν θα ξεχάσω ότι καταφέραμε 4 παιδιά με 1 όχημα να σταματήσουμε ένα μέτωπο 500 μέτρων, να σώσουμε 5 σπίτια και μερικά πρόβατα.. Θα βοηθήσει να μπορέσω να κοιμηθώ όταν θα γυρίζουν οι εικόνες φρίκης στο μυαλό μου.

Μα δεν θα ξεχάσω την όμορφη τραυματιοφορέα που μου συμπαραστάθηκε όταν δεν είχα αναπνοή, τους έμπειρους γιατρούς που έπεσαν πάνω μου και μου ξανάδωσαν μέλλον, καθώς και το νοσηλευτικό προσωπικό που ξεχείλιζε από ανθρωπιά και καλοσύνη.

Σας ευχαριστώ.

Και δεν θα ξεχάσω να λέγομαι ακόμα άνθρωπος και να χρωστάω στη φύση ένα μεγάλο συγνώμη για όλες τις καταστροφές που της έχει προξενήσει το είδος μου.

Η απορία μου είναι οι βίλες που θα χτίσετε θα έχουν νόημα εάν δεν υπάρχει πια πράσινο γύρω σας;

Όταν ο αέρας θα μυρίζει στάχτη και θα σου καίει τους πνεύμονες πώς διάολο θα αναπνέετε εσείς κει πάνω και εμείς εδώ κάτω πώς περιμένω από ένα κράτος με στημένες εκλογές και προκάτ κόμματα να δημιουργήσει ένα καλύτερο μέλλον από τις στάχτες που έχουν γεμίσει τα πνευμόνια μου...

Λίγη στάχτη στα μαλλιά...
δολοφόνοι..."

Από τα πιό συγκινητικά άρθρα που μου ήρθαν με mail. Τι άλλο να γράψω εγώ από το γραφείο μου. Ένας απλός και ποταπός bloggerίσκος! Ας καλέσω τουλάχιστόν όλους τους υπέυθυνους κρατικούς φορείς να με ενημερώνουν τακτικά για την πρόοδο των εργασιών στα καμμένα και για τις τιμωρίες που θα επιβάλλουν σε παραβάτες, καταπατητές, οικοπεδοφάγους, "επενδυτές" και "ευεργέτες". Τι λέω εγώ να καλέσω, ΤΟ ΑΠΑΙΤΩ. Πρόκειται για τη ζωή μου, τη ζωή μας. Ας το ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ.

Επιμύθιο (το κλέβω από το αριστούργημα "The Matrix")

Ο πράκτορας Σμιθ απευθυνόμενος στο Νίο :

"I'd like to share a revelation that I've had during my time here. It came to me when I tried to classify your species and I realized that you're not actually mammals. Every mammal on this planet instinctively develops a natural equilibrium with the surrounding environment but you humans do not. You move to an area and you multiply and multiply until every natural resource is consumed and the only way you can survive is to spread to another area. There is another organism on this planet that follows the same pattern. Do you know what it is? A virus. Human beings are a disease, a cancer of this planet. You're a plague and we are the cure."



Update (Zaphod): Ήθελα να γράψω και εγώ κάτι, στο πολύ πιο απαισιόδοξο αλλά με κάλυψε ο Humma και ο agent Smith. To μόνο που έχω να συμπληρώσω είναι το εξής. Υπομονή σε όσα ζώα και φυτά έχουν μείνει όρθια ακόμα. Με τις μαλακίες που κάνουμε 20 χρονάκια υπομονή χρειάζεται. To link είναι για γερά στομάχια, αλλά πρέπει κάποτε να δούμε τις συνέπειες των πράξεών μας.