Ουφ πεσατε να με φάτε! Άντε και να δούμε ποιος θα φορολογήσει ποτέ την εκκλησία!

Δευτέρα, Ιουλίου 18, 2016

Πραξικόπημα στην Τουρκία. My 2 cents.

Μέχρι στιγμής το καλύτερο ποστ σχετικά το έχει γράψει προφανώς ο τέκης. Κύρια σημεία:

* Το πραξικόπημα το κάνανε στρατιωτικοί "φίλοι" των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ μπορει να το ενθάρρυναν κιολας μιας και αντίθετα από τους Ευρωπαίους η πρώτη αντίδρασή τους "έκλεινε το μάτι" στο ενδεχόμενο ανατροπής. Οι Ευρωπαίοι κάνανε την πάπια πιο φρονίμως ποιούντες.

* Ο Ερντογάν χαίρει λαϊκής αποδοχής, γι αυτό και ο στρατός ήταν διχασμένος, γι αυτό και πολλοί φαντάροι αρνήθηκαν να πυροβολήσουν το λαό που διαδήλωνε, γι αυτό πολλοί στρατιώτες παραδόθηκαν αμαχητί μιας και δεν ήταν διαθέσιμοι να πυροβολήσουν πολίτες για τις κάβλες μερικών. Το πραξικόπημα δηλαδή δεν είχε νομιμοποίηση στο πόπολο αλλά ούτε καν στο στρατευμα. Η Τουρκία ειναι μεν διχασμένη χώρα, αλλά το αντιερντογανικό μισό δεν είναι συμπαγές και δεν αποτελείται αποκλειστικά από στρατόκαβλα ούγκανα. (Εξαιρετική η ανακοίνωση απο το ΚΚ Τουρκίας εδώ)

* Η έλλειψη νομιμοποίησης, ακόμα και εντός του στρατεύματος, ειναι μέρος της εξήγησης για την αποτυχία του μιας και το ποσοστό συμμετοχής και συνενοχής (και απ΄ότι φάνηκε και συνεννόησης) δεν ήταν καθολικό.

* Το πραξικόπημα δεν έπεσε απο τα σόσιαλ μίντια, το έριξε ο λαός (μόνο ένας ηλίθιος νομίζει πως το twitter μπορεί να φάει τα .....ντουφέκια) που ήταν πρόθυμος να τα βάλει με το στρατό για να στηρίξει τον εκλεγμένο ηγέτη του, ενώ και η αντιπολίτευση δεν ήταν τόσο μουρλή για να πάει μαζί με τους στρατόκαβλους, ειδικά ας πούμε το φιλοκουρδικό κόμμα δεν είχε και μεγάλο συμφέρον. 

Είπα ηλίθιος;
Ζουν ανάμεσά μας

* Οι παπαριές με τον Ερντογάν που ζήταγε άσυλο από παντού ήταν μια απόπειρα να απονομιμοποιηθεί ο ίδιος, να σκεφτεί ο λαός την ώρα που τον πυροβολάγανε πως ο ηγέτης του είναι κότα.

* Πιθανότατα τώρα ο Ερντογάν να βρει ευκαιρία και να ξυρίσει ότι του κουνιέται γενικώς και ειδικώς. Το ότι ο λαός τον στήριξε δεν τον κάνει ούτε νορμάλ, ούτε περισσότερο δημοκράτη απ΄ότι ήταν προηγουμένως.

* Το ενδεχόμενο να έστησε το πραξικόπημα ο ίδιος ο Ερντογάν ειναι απίθανο (για τον Ζάφοντα είναι απλά αστείο έως παρανοϊκό και να το αναφέρουμε)



Να προτείνω και μερικά δικά μου συμπληρωματικά στοιχεία, με την απαραίτητη διευκρίνηση πως:

* Αν δεν το έχετε καταλάβει το πραξικόπημα δεν ήταν ανέκδοτο. Εγινε της πουτάνας. 250 νεκροί και τουλάχιστον 1000 τραυματίες σημαίνει μάχες. Οι τύποι έπιασαν αρχηγούς επιτελείων, κατέλαβαν κανάλια και έκαναν επίθεση στην Βουλή, στο Προεδρικό Μέγαρο (!) και στο ξενοδοχείο που έμενε ο Ερντογάν (περιγραφή). Το ότι απέτυχε δεν σημαίνει πως έπαιζαν θέατρο.



* Η ΕΕ δεν μπορεί να κατηγορηθεί για συνεργασία ή για κακή πολιτική. Η ελληνική κυβέρνηση έδειξε πιο "ανιδιοτελή" και γρήγορα αντανακλαστικά, κάτι που την βάζει αυτόματα στους κερδισμένους της υπόθεσης, αν και ομολογουμένως τζόγαρε ίσως παραπάνω απ' ότι πρέπει. Απ΄οσο κατάλαβα η ΕΕ γενικά αποδοκίμασε μουδιασμένα το πραξικόπημα και ζητησε επάνοδο στην νομιμότητα αλλά στην ουσία έπαιξε κατενάντσιο.  Τι να κάνεις άλλωστε σε ένα κυρίαρχο κράτος; Τα εμά εμά και τα εσά εσά. Δηλαδή, θεωρητικά, ακόμα και ένα πραξικόπημα ειναι εσωτερικό ζήτημα (στην δικιά μας 7ετία οι περισσότερες ξένες χώρες το κατάπιαν με το πρόσχημα πως "οι πρεσβεις τους ήταν διαπιστευμένοι στον Βασιλια που ήταν αρχηγός του κράτους", το οποιο βεβαίως και γείωσαν όταν έφυγε ο Κοκός κάνοντας τα πάντα όλα γαργάρα (1)). Οποιος, αριστερός ή δεξιός, ζητάει επεμβάσεις στρατιωτικού τύπου σε ένα κυρίαρχο κράτος να ξέρει πως δεν απέχει και πολύ από την επεμβατική λογική του Μπους ας πούμε που είδαμε που οδήγησε.

* Κατά τον γράφοντα οι σκηνές λιντσαρίσματος που βλέπουμε ειναι απόλυτα δικαιολογημένες. Όχι δίκαιες ίσως, αλλά δικαιολογημένες. Μπορει να δυσαρεστώ μερικούς χουντόφιλους εδώ μέσα αλλά:
-- Προφανώς η βία δεν είναι καταδικαστέα απ΄όπου και αν προέρχεται. Ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν θα είναι. Η βία του λαού που αμύνεται ενάντια σε επιβολή του πολιτευματός του έχει πολλούς πόντους νομιμοποίησης, ίσως τους περισσότερους απ΄όσες πιθανές καταστάσεις μπορώ να σκεφτώ (θυμηθείτε την ιστορία  με τους Κρητικούς που αποκεφάλιζαν τους Γερμανους νεκρούς κτλ κτλ). Και το δικό μας Σύνταγμα άλλωστε προτάσσει την υποχρέωση των πολιτών να το υπερασπιστούν με τα όπλα ενάντια σε κάθε επιβουλή.
-- Οταν ο στρατός στρέφεται στα ίσια ενάντια του λαού και μάλιστα κόντρα στην εκλεγμένη κυβέρνηση ειναι επίορκος και προδότης. Διαχρονικά και διακρατικά η πλεον συνηθισμένη ποινή είναι θάνατος και καθαίρεση. Αν εδώ σας έχουν παραμυθιάσει οι χουντόφιλοι φίλοι σας πως δεν πειράζει μωρε, τι να κανεις, παιδιά ειναι και τα λοιπα να πω λοιπόν πως διαφωνώ οριζοντια, κάθετα και διαγώνια. Όταν στρέφεις τα όπλα σου ενάντια στο λαό που στα δίνει για να τον φυλάς, κόντρα στην νομιμοποιημένη άλλωστε από το λαό εξουσία, η οποιαδήποτε τιμωρία είναι θεμιτή.

Κουλτουριάρικο ιντερμέδιο:
«Τον έδεσαν χειροπόδαρα» μας λέει
«τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν

απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι».

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος.
Για όποιον το θυμάται, η γενιά μου τουλάχιστον, το έκανε στο σχολείο. (αν ξαφνικά μερικοί από εσάς νιώθετε την ατράνταχτη έλξη του κουλτουριάρικου επιχειρήματος τότε μάλλον αυτό  σημαίνει πως (α) ήσασταν καλοί μαθητές και (β) το τι σκατά διδάσκουμε στα παιδιά μας, που εξέταζα εδώ, είναι καίριας σημασίας)

-- Η δικαιολογία "εκτελούσα διαταγές" έχει πεθάνει από την δίκη της Νυρεμβέργης και δώθε. Απεναντίας αποδείχθηκε ότι οι περισσότεροι φαντάροι δεν εκτέλεσαν τις διαταγές τους, αλλιώς το πραξικόπημα θα είχε πετύχει, ρε δεν πα να διαδήλωνε και να τουίταρε όλη η Τουρκία.
-- Aκόμα και οι γκαντέμηδες (;) που τους παραμύθιασαν πως κάνουν άσκηση (!!!! απο τις πλέον κουφές δικαιολογίες έβερ, απλά δεν ξέρω πως ειναι ο Τουρκικός στρατός για να ρίξω σιχτίρι. Πάντως είναι ενδεικτική περίπτωση της έλλειψης νομιμοποίησης ακομα και μέσα στο στράτευμα) δεν γλιτώνουν τον κουβά. Μαζί με τα ξερά κτλ κτλ.
-- Οι περισσότερες σκηνές λιντσαρίσματος ειναι -ξεκάθαρα, το δηλώνει άλλωστε η ηλικία των προπηλακιζόμενων- ενάντια σε αξιωματικούς, ενώ κυκλοφορούν πολλές εικόνες από αστυνομικούς που προστατεύουν φαντάρους.

* Υπό αυτό το πρίσμα στέκει η άποψη να απελαθούν οι 8 τούρκοι αξιωματικοί που κατέβηκαν στην Αλεξανδρούπολη. Δεν ειναι λαϊκοι αγωνιστές, δεν έκαναν επανάσταση, δεν είναι καταπιεσμένη μειοψηφία, δεν έκαναν κίνημα ενάντια σε παράνομη εξουσία (όπως πχ το δικό μας Βέλος). Το νομικο στάτους ενός ένστολου δεν είναι το ίδιο με αυτό ενός πολίτη. Δεν είμαι νομικός, αλλά αυτή ειναι η άποψη μου.
Eπι του πιεστηρίου: Διάβασα αυτό στον Σαραντάκο που μάλλον συμφωνεί μαζί μου (το κείμενο, όχι ο Σαραντάκος κατ' αναγκη, μιας και δεν είναι δικό του)

* Προφανώς δεν διαλέγουμε στρατόπεδο μεταξύ Κεμαλικών και Ισλαμιστών. Προφανώς ο Ερντογάν δεν έγινε ξαφνικά άγιος. Προφανώς η συμπαράσταση μας στα θύματα της Νίκαιας δεν δίνει συγκατάθεση στην μαλακισμένη πολιτική του Ολάντ ή ακόμα χειρότερα του Σαρκοζί παλιότερα. Δεν ετεροκαθοριζόμαστε από τους άλλοι και δεν μας νοιάζει τι κάνουν οι απέναντι ή τι μας "συμφέρει" σε κουτοπόνηρο επίπεδο.

* Τελευταίο αλλά όχι έσχατο. Μπορεί η δημοκρατία της Τουρκίας να μας φαντάζει περίεργη και να σχολιάζουμε χιουμοριστικά τη μάχη ισλαμοφασιστών ενάντια σε στρατοφασίστες. Αλλά πρέπει να θυμάστε πως αυτή την δημοκρατία έχουν, και αυτήν υπερασπίζονται. Και η δικιά μας δημοκρατία έχει 100 κουλά, ειδικά στα μάτια των ξένων, αυτό όμως δεν την κάνει λιγότερο άξια υπεράσπισης.

Αντιγράφω:
(Η Τουρκία) Μεταλλάσσεται με ρυθμούς ασύλληπτους για τα δικά μας δεδομένα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ακολουθεί μια ευθύγραμμη πορεία προς μια καλύτερη κατάσταση. Κάθε άλλο. Καθημερινά όμως απελευθερώνει μεγάλα κομμάτια του βιολογικά νέου πληθυσμού της, τα βγάζει απο την αφάνεια και τους δίνει έκφραση και δυνατότητα συμμετοχής. Με μαντήλα, θα πουν πολλοί. Ναι, ακόμη και με μαντήλα, αν αυτό είναι ένα στάδιο που πρέπει αναγκαστικά να διανυθεί, επειδή αυτό είναι που επιβάλλει το πολιτισμικό απόθεμα του λαού. Και χωρίς την δύναμη του λαού, δύναμη που πηγάζει από το όποιο πολιτισμικό του απόθεμα, μια χώρα σαπίζει. Μπορεί με την χρήση της δύναμης αυτής να τσακίζεται και να καταστρέφεται, αλλά η καταστροφή δεν είναι μια κατάσταση μόνιμη, εναλλάσσεται πάντα με την δημιουργία, ενώ το σάπισμα ισοδυναμεί με αργή πτώση στο τέλμα και κατάληξη στον θάνατο.

(....) Οι "μπουνταλάδες" Τούρκοι, όμως, βγήκαν στους δρόμους για να προασπίσουν την δημοκρατία τους. Αυτήν που έχουν, την δημοκρατία με τις μαντήλες, άσχετα αν οι μαντήλες δεν αρέσουν σε μας. Αρέσουν προς ώρας σε αυτούς και αυτό αρκεί. Φτάνει και περισσεύει. Είναι ένας ζωντανός λαός. Ένας οργανισμός που αντιδρά. Μια κοινωνία που αλλάζει και που δεν φοβάται ούτε ντρέπεται τους Ευρωπαίους γιαυτό. Και αλλάζει με τις δικές της δυνάμεις. Ο Ερντογάν, συνειδητά ή ασυνείδητα, δεν έχει μεγάλη σημασία, είναι αυτός που τις απελευθέρωσε τις δυνάμεις αυτές από το λυχνάρι.
Ξαναντιγράφω

Όσοι δημοσιεύουν τις πέντε έξι φωτογραφίες από τις ωμότητες που διαπράχθηκαν κατά των πραξικοπηματιών στην Τουρκία και δηλώνουν φρικαρισμένοι από το έλλειμμα δημοκρατίας στην γείτονα ας μην παίρνουν και όρκο. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε και σε μας σε αντίστοιχη περίπτωση. Ένα σωρό πολίτες της δημοκρατίας μας ήδη δήλωσαν ότι τα πραξικοπήματα είναι καλά, φτάνει να γίνονται για να διώξουν κακές κυβερνήσεις. Νομίζω πως τουλάχιστον οι συγκεκριμένοι δεν θα είχαν και πρόβλημα να σηκώσουν βαρύ χέρι, για να τιμωρήσουν όσους οι ίδιοι θεωρούν εχθρούς της πατρίδας και των νοικοκυρέων. Για καλό σκοπό θα το κάνουν, αφού.

Και κάτι ακόμη. Φαίνεται να ξεχνάμε εύκολα. Ας θυμήσω λοιπόν ότι οι νεανίες στις φωτογραφίες που παρατίθενται δεν έφαγαν το ξύλο της αρκούδας ούτε στα μπουντρούμια της τουρκικής ΜΙΤ ούτε από τον όχλο στη Ιστικλάλ. Στα γραφεία της ελληνικής αστυνομίας το έφαγαν, υπηρεσίας που υπάρχει για να προστατευτεί τους πολίτες και καλά ευρωπαϊκής χώρας, με πολιτισμό και δημοκρατία, και μάλιστα το έφαγαν στα καλά καθούμενα, όταν ήδη είχαν εξουδετερώσει, αφοπλισθεί και δεν αποτελούσαν πλέον κίνδυνο για την δημόσια ασφάλεια. Και αφού το έφαγαν οι μισοί νοικοκυραίοι της δημοκρατίας μας φώναζαν δεξιά αριστερά, " καλά τα έκαναν τα κωλόπαιδα". Η αφ' υψηλού κριτική στους απολίτιστους Τούρκους μας μάρανε μετά. Στο κάτω κάτω στην Τουρκία δεν έγινε σχολική παράσταση νηπίων ούτε ληστεία τράπεζας από χαζούς μετεφήβους. Πραξικόπημα με βαρέα όπλα έγινε και εκατοντάδες νεκρούς. Με τίμημα μία χώρα ολόκληρη.
Έτσι λοιπόν. Μόνα ζυγά δικά μας δεν γίνεται.





(1) Wikipedia για την δικιά μας χούντα
1968:
23 Ιανουαρίου: Οι ΗΠΑ δια του πρέσβη τους στην Αθήνα Φίλιπ Τάλμποτ, κάνοντας δημόσια δήλωση «...νόμιμο το στρατιωτικό καθεστώς στην Ελλάδα», ουσιαστικά είναι η πρώτη χώρα που αναγνωρίζει το καθεστώς μετά την αποτυχία του βασιλικού πραξικοπήματος
27 Ιανουαρίου: Τέσσερις ημέρες μετά τη δήλωση του Τάλμποτ, ο Άγγλος πρέσβης στην Αθήνα Μάικλ Στιούαρτ δήλωσε: «...Ναι, είναι αναγνώρισις, δεδομένου ότι η παρούσα ελληνική κυβέρνησις πληροί όλες τις προϋποθέσεις τις οποίες απαιτεί η κυβέρνησίς μου προκειμένου να αναγνωρίσει ξένες κυβερνήσεις. Δηλαδή ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο στην χώρα.» Καθιστάμενη έτσι η Αγγλία η 2η χώρα που αναγνώρισε το καθεστώς της Αθήνας όπως αυτό είχε διαμορφωθεί.[49] Των δηλώσεων αυτών ακολούθησαν στη συνέχεια παρόμοιες αναγνωρίσεις και από άλλες χώρες όπως από Αυστραλία, Νότια Αφρική, Πορτογαλία, Εθνικιστική Κίνα, Ιταλία και Καναδά μέχρι και τη «λαϊκή δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης».


Και βρήκα και ένα μνημείο παντοτινής ξεφτίλας:
  • 2 Μαΐου: Η Ακαδημία Αθηνών τιμά με πανηγυρική συνεδρία και ορίζει την «21 Απριλίου 1967» εθνική επέτειο της Ελλάδος. Ο πρόεδρος της Ακαδημίας Ερρίκος Σκάσσης τόνιζε στον πανηγυρικό του λόγο για την 21η Απριλίου: «Η ημέρα αύτη αποτελεί ασφαλώς ορόσημον εις την ιστορίαν της Νεωτέρας Ελλάδος. Αι προσπάθειαι της Εθνικής Κυβερνήσεως εις πλείστους τομείς έσχον αξιόλογα και εν πολλοίς σωτήρια αποτελέσματα, ώς της Παιδείας με την αποσόβησιν του κινδύνου ανεπανορθώτου εξανδραποδισμού της Ελληνικής νεότητος. Η Ακαδημία Αθηνών εύχεται εις τάς αόκνους προσπαθείας της επαναστάσεως της 21ης Απριλίου και της ενσαρκούσης το πνεύμα ταύτης Κυβερνήσεως καλήν μέχρι τέλους επιτυχίαν εις τους σκοπούς αυτής επ’ αγαθώ του Έθνους και του λαού».

Κυριακή, Ιουλίου 17, 2016

Πως να μην γίνεστε ρόμπες στα social media όταν γίνεται κάτι σημαντικό - the guide

.... όπως πχ η επίθεση στην Γαλλία ή το πραξικόπημα στην Τουρκία.

Δεν μπορώ άλλο, δεν υποφέρεστε πια. Είτε ο Ζαφοντας πρέπει να κόψει το ιντερνετ είτε εσείς να γίνετε άνθρωποι.

Αγανάκτησα.

Και αφού δεν μπορώ να κόψω το ιντερνετ, ας προσπαθήσουμε να σας κάνουμε ανθρώπους. Που ξέρεις μπορεί να πείσω και κανέναν.

Κανόνες συμπεριφοράς στα social media όταν βρισκόμαστε σε συνταρακτικά, καινοφανή κτλ κτλ γεγονότα. Υπο του Ζάφοντα του Ποντίφικα του Σουβλακέα.

1. Η άποψη σας δεν είναι το ζητούμενο αυτή τη στιγμή. Ναι, νιώθετε μια τάση να πείτε και σεις την μαλακία σας, αλλά για όνομα του Σουβλακέα συγκρατηθείτε. Το σύμπαν επιβίωσε ~ 14 δις χρόνια χωρίς να έχει εσάς να του πρήζετε τον πούτσο, θα αντέξει λίγο ακόμα. Η επίθεση στην Γαλλία ή το πραξικόπημα στην Τουρκία δεν έγιναν για να έχετε εσείς την ευκαιρία να δικαιωθείτε για ό,τι μαλακία έχετε στο κεφάλι σας.

2. Τo tromaktiko, trobaktiko, makeleio κτλ κτλ ΔΕΝ ειναι έγκυροι δημοσιογραφικοί ιστότοποι. Το χειρότερο που μπορεί να κάνει κάποιος σε καταστάσεις αναμπουμπούλας είναι να διαδίδει μαλακίες κομπλεξικών, καραγκιόζηδων, φασιστων.

3. Ακόμα και οι έγκυροι δημοσιογραφικοί ιστότοποι, ειδικά στην Ελλάδα, ενίοτε τους ξεφεύγει και γίνονται τρομακτικοί ή μαλλον tromaktikoi. Το κυνήγι των θεάσεων και των likes, που ανεβάζει τα διαφημιστικά έσοδα έχει το κόστος του σε ποιότητα ενημέρωσης. Και μερικοί σαν να το χουν παρακάνει τελευταία.

4. Δεν είστε δικαστές, δεν έχετε την υποχρέωση να αποφανθείτε για τα τεκταινόμενα εντός 10 δευτερολέπτων απ΄όταν τα μάθατε. Πραγματικά δεν ειναι κακό να το βουλώνει κανείς μέχρι να σχηματίσει ολοκληρωμένη άποψη.

5. Όλα τα δακρύβρεχτα, συντετριμμένα κτλ ποστ, που επισημαίνουν την ιερότητα της στιγμής και τελος πάντων τι κακο που μας βρήκε και κάντε like τώρα και κάθε like και μια προσευχή για τα θύματα και τέτοιες αρχιδιές στην ουσία μεταφράζονται σε μία φράση: "What about me? Μεσα σε όλη αυτή την συμφορά ας θυμηθούμε και μένα που είμαι ευαισθητος, τρυφερός, γλυκούλης και ο ψυχικός μου κόσμος συνταράχτηκε. Παρακαλώ θυμηθείτε και εμένα που πονάω γι αυτές τις κακόμοιρες ψυχούλες". (παραλίγο να ξεράσω όπως τα έγραφα). Μας έχετε σπάσει τα αρχίδια, γλοιώδη σκουλήκια του κώλου που πάτε να αρμέξετε προσωπικούς πόντους συμπάθειας από τον πόνο των άλλων. Κατακλείδα:




6. Να θυμάστε πως η προσωπική σας πολιτική θέαση δεν είναι το μέτρο των πραγμάτων και πως δεν είστε το κέντρο του σύμπαντος. Μπορεί να έχετε μια δική, κατάδική σας θεωρία για τη Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα, αλλά πρέπει να θυμάστε πως ό,τι γίνεται δεν γίνεται για να επιβεβαιώσει εσάς. Μπορεί η Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα να λειτουργούν διαφορετικά απ΄ότι νομίζετε. Μπορεί να κάνετε λάθος. Μην ξεχειλώνετε τα γεγονότα για να επιβεβαιωθείτε και μην πετάτε παράλογες συνδέσεις γεγονότων για να σας βγει η θεωρία. Ναί, ίσως οι Εβραίοι, οι ....Σαυρόμορφοι, οι Μασόνοι κτλ κτλ να είναι πίσω από τα πάντα (τα Πάντα Όλα, τα Κοάλα τίποτα) αλλά πρέπει να θυμάστε πάντα, μα πάντα εναν χρυσό κανόνα που αγνοούν όλοι οι συνωμοσιολόγοι: Οι υπερβολικοί (ασυνήθιστοι) ισχυρισμοί απαιτούν και υπερβολικές  (δηλ.  πολλές) αποδείξεις. 


7. Με τα αποτελέσματα του Euro, τις πατάτες οικονομολόγων, τις γκάφες δημοσκόπων και εξιτ πολ-λόγων, την αποτυχία Πραξικοπήματος στην Τουρκία και τις συλλήψεις μέντιουμ, το 2016 είναι και επίσημα το έτος του κουβά. Γενικώς οι προφητείες και οι γνώστες πριν-απο-σας-για-σας διανύουν περίοδο κρίσης κάτι που είναι μάλλον καλό για το σύνολο εάν και εφόσον σταματήσουμε επιτέλους να τους δίνουμε πίστη.


8. Τα γεγονότα στην Γαλλία στην Τουρκία ή αλλαχού δεν έχουν να κάνουν με την δική μας πολιτική σκηνή. Δεν υπάρχει μακρύ σκοινί που να συνδέει (καλώς ή κακώς) τον..... Τσίπρα με την Νίκαια υπο κάποια σχέση αιτίου-αιτιατού. Ως χώρα δεν ειμαστε το κέντρο της γης.

9. Προσοχή στις θεωρίες που σας αρέσει να ποστάρετε. Όταν βάζετε μέσα σε ένα "μυστικό σχέδιο" την απαίτηση αυτό το μυστικό να το κρατήσουν τουλάχιστον 10.000 νοματαίοι, τότε μάλλον η θεωρία σας πάσχει. Εδώ σε 3 άτομα λες κάτι μυστικά και το έχει μάθει το γαμημένο το σύμπαν σε 8 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα. Πχ δεν είναι δυνατόν ο Ερντογάν να έστησε το πραξικόπημα ενάντια στον εαυτό του και να μην βρέθηκε ένας πούστης απο τους πραξικοπηματίες να το πει. Δηλαδή:
9.1 Και να θυμάστε: Εδώ για να πετάξουμε χαρταετό και να φαμε παράλληλα ταραμά κανονίζουμε για μια βδομάδα και πάντα κάτι πάει στραβά, θες ο ένας μέθυσε την προηγούμενη και παρακοιμήθηκε, θες ο μαλάκας δεν έφερε σκοινί, θες ότι βρέχει γαμώ τον Μέρφι μου γαμώ, θες τα βαρίδια ήταν χαζά και καταλήγει ο χαρταετός μέσα στον ταραμά και ο ταραμάς στα σύννεφα. Όταν οι θεωρίες σας βασίζονται στο ότι στην πραγματική πραγματικότητα 10^Ν διαφορετικοί άνθρωποι θα δρουν συντονισμένα και με ακρίβεια ωρολογιακού μηχανισμού, μην το ψάχνετε, γράφετε μαλακίες. (Ο Σέρμερ έλεγε χαριτολογώντας πως η μεγαλύτερη απόδειξη πως η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους δεν έγινε από την κυβέρνηση Μπους είναι ακριβώς το ότι ήταν πετυχημένη)

10. Όταν βρισκόμαστε μπροστά σε φονταμενταλιστικές επιθέσεις από πιστούς η πρέπουσα απάντηση δεν ειναι η προσευχή. Οι επιθέσεις γίνονται από ά-λογους τύπους που πιστεύουν όντως πως τις προσευχές τους κάποιος εκεί πάνω τις ακούει και ενδιαφέρεται γι αυτές. Το να ανταποκρίνεσαι με τέτοιο τρόπο είναι ήδη μια νίκη για αυτούς τους ά-λογους τύπους.

11. Η λύση δεν είναι ποτέ να ρίξουμε κάπου μια ατομική βόμβα.

12. Οι άνθρωποι ειναι πολύπλοκα όντα και σπανίως δρουν σύμφωνα με τα στερεότυπα που έχετε στο κεφάλι σας. Δεν ειναι όλοι οι μουσουλμάνοι τρομοκράτες, δεν ειναι όλοι οι χριστιανοί σαν τον Παϊσιο, δεν ειναι όλοι οι βέγκαν μουρλοι (εδω σημειώνουμε μια επιφύλαξη) και κυρίως δεν δρούν όλοι συνέχεια ανάλογα με τα στρατόπεδα που τους έχετε χωρίσει εσείς στο μυαλό σας.

13. Ένας άνθρωπος πάντα μπορεί να αλλάξει γνώμη ή άποψη. Δεν είναι ούτε προδότης, ούτε πουλημένος, ούτε κρίκος σε ένα μυστικό σχέδιο αποπροσανατολισμού της μαλακίας που σας δέρνει.

14. Η βαρύτητα της άποψης του μαλάκα στο facebook, είναι ίδια με την άποψη του μαλακα στο καφενείο. Του ίδιου μαλάκα που τον παίρνεις στην πλάκα και ενίοτε του κερνάς και καμια σφαλιάρα για να σταματήσει να μας ζαλίζει τα αρχίδια. Το ότι κάτι το είδατε γραμμένο στον τοίχο του Τζήμερου δεν το κάνει αληθές, ούτε και τον Τζημερο λιγότερο μαλάκα απ΄ότι ειναι στην πραγματικότητα επειδή τα γράφει στο facebook.

15. Πάντα, σε κάθε τέτοια κατάσταση, κάποιος κοιτάζει να κερδίσει κάτι είτε αυτό ειναι προσωπική προβολή (what about me?), είτε λεφτά/προσωπικά δεδομένα, είτε ψήφους, είτε απλά την νοσηρή ικανοποίηση πως η μαλακία που έχει στο κεφάλι του δικαιώνεται. Μην γίνεστε θύματα.

16. Σε ένα ημιιστορικό βιβλίο είχα διαβάσει πως οι αρχαίοι (Πέρσες νομίζω) είχαν μια καλή ιδέα όταν θέλανε να πάρουνε αποφάσεις. Πίνανε μαζί και κάνανε brainstorming. Οι μεθυσμένες ιδέες είναι συνήθως γεμάτες έμπνευση. Ποτέ όμως, μα ποτέ, δεν υλοποιούσανε τις μεθυσμένες ιδέες όσο ήταν μεθυσμένοι. Καθόντουσαν την επόμενη μέρα και νηφάλιοι, τις κρίνανε και τότε αποφασίζανε. Εν βρασμώ λοιπόν, κατά κανόνα λέμε μαλακίες, οπότε επανερχόμαστε στο νο1. Η άποψη σας δεν ειναι το ζητούμενο αυτή τη στιγμή. Η άποψη σας μπορεί να περιμένει. Στο ίντερνετ ότι γράφει δεν ξεγράφει και η πιθανότητα να γίνετε ρόμπα, ή ακόμα χειρότερα να βοηθήσετε στην διάδοση μιας τρισδιάστατης μαλακίας αυξάνει όσο περισσότερο εν θερμώ δράτε.


*** Επιμύθιο: Κάθε πιθανή αντίδραση του ελληνικού facebook σε τρομοκρατικό χτύπημα ***


Αυτά προς το παρόν και ....προσοχή!


Update.
Παραλίγο να το ξεχάσω!!
17. ΔΕΝ είναι υποχρεωτικό να διαλέξουμε στρατόπεδο, δεν ειμαστε με μας ή με τους άλλους και δεν μπαίνουμε σε διαδικασία σύγκρισης. Η καταδίκη των τρομοκρατικών επιθέσεων δεν ειναι συγχωροχάρτι στον Ολάντ, πολυ περισσότερο στον Σαρκοζί ή στον Μπλερ. Η καταδίκη του πραξικοπήματος στην Τουρκία δεν σημαίνει πως επιβραβεύουμε τον Ερντογάν. Ναι ο Ερντογάν είναι μουρλός και ελαφρώς φασίζων τύπος. Ειναι ομως ενας εκλεγμένος μουρλός, φασίζων τύπος. Το πραξικόπημα δεν το σταμάτησε ο Ερντογάν, το σταμάτησε ο λαός που αρνήθηκε να κάνει την χάρη σε μερικούς μή εκλεγμένους τύπους, οι οποίοι πυροβολούσαν στο ψαχνό. Δεν διαλέγουμε το στρατόπεδο του Ερντογάν, δεν δίνουμε άφεση αμαρτιων, δεν έχει σχέση το ποιον του εκλεγμένου τύπου με την πρέπουσα αντίδραση σε ένα πραξικόπημα. Ίσως η δημοκρατία στην Τουρκία να ειναι κουλή, αλλά μην το παίζετε μάγκες και η δικιά μας μαύρα χάλια ειναι, παρόλα αυτά θα ήθελα, έτσι για αλλαγή ρε παιδί μου, αν γίνει και εδώ κανα τέτοιο πραξικόπημα να δω το λαό να αντιδρά όπως δεν έκανε το 1967.


Τετάρτη, Ιουλίου 13, 2016

Κωλόγερος ετών 17

Ειναι περίπου δεδομένο πως η παιδεία μας έχει πρόβλημα. Το οποίο αποτελείται από 2 μέρη:

* Χοιρομέρι: Δεν υπάρχουν λεφτά. Οταν δεν υπάρχουν λεφτά, όταν τα λεφτά που πετάς στην "μαύρη τρύπα" (μαυρη τρύπα διότι δεν έχουν άμεση ανταπόδοση αλλά και διότι οσο πιο πολλά ρίξεις, πάντα θα βρεις κάτι να τα κάνεις, από εργαστήρια μέχρι τάξεις με 32 καθηγητές ανά μαθητή) που λέγεται παιδεία είναι από τα λιγότερα πανευρωπαϊκώς μην περιμένεις και πολλά ουάου θαύματα και τα λοιπά. Αναγκαστικά το παραγόμενο προϊον σου θα είναι χειρότερο από άλλα. Ο μόνος λόγος που οι νέες γενιές ειναι πιο "εξοπλισμένες" από τις παλαιότερες ειναι η έλλειψη πολλών εναλλακτικών (πχ δεν έχουμε βαρια βιομηχανία κλίμακας στην Ελλάδα που θα απορροφήσει εύκολα και γρήγορα απόφοιτους Γυμνασίου - Λυκείου) η οποία καθιστά το κυνήγι "χαρτιών" περίπου μονόδρομο για μια μέση οικογένεια η οποία τσοντάρει ισχυρό ποσοστό του προϋπολογισμού της για να ισοφαρίσει την έλλειψη παροχών από το κράτος  ή απλά θέλει να κάνει overcloacking σε αυτές (αστείο πχ: ολοι διαμαρτύρονται για τα φροντιστήρια ΜΕ για τα παιδιά που θέλουν να δώσουν πανελλαδικές, παρόλο που ο φροντιστηριακός θεσμός ειναι μια υπαρκτή πραγματικότητα σε κάθε χώρα που υπάρχει επιλογική διαδικασια. Κανείς ομως δεν διαμαρτύρεται για τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών που ξεκινάνε τα παιδιά από το δημοτικό, παρόλο που διδάσκονται ξένες γλώσσες στο σχολείο και μάλιστα εξ απαλών ονύχων, άρα κανονικά δεν θα είχαν χρεία εξωσχολικής βοήθειας για να πάρουν ένα παλιο Lower)

* Κωλομέρι: Πέρα από το καθαρά χρηματικό μέρος της υπόθεσης, ακόμα και σήμερα το πνεύμα της υπόθεσης τι-σκατά-μαθαίνουμε-στα-παιδιά-μας πάσχει.

( <--- παρένθεση.
Απαραίτητη διευκρίνησις: Πρέπει να πρεφάρουμε κάποτε πως η παρεχόμενη από το κράτος (Δωρεάν) Παιδεία έχει ως πρώτιστο μέλημα να φτιάξει πολίτες και όχι επιστήμονες. Οι επιστήμονες κτλ θα ξεπηδήσουν μοιραία από τον πληθυσμό εντός μιας κατανομής την οποία αν θέλουμε να διαπλατύνουμε πχ με Δωρεάν Πανεπιστήμια τότε εφαρμόζουμε μια πολιτική α ενώ αν θέλουμε να στενέψουμε ταξικά εφαρμόζουμε μια πολιτική β ή μπορεί να γουστάρουμε μια τελείως διαφορετική πολιτική γ, go figure. Είτε έτσι είτε γιουβέτσι και γιατρούς θα έχουμε και δικηγόρους θα βγάλουμε και τον μαλάκα με πτυχίο θα βγάλουμε και θα μας μείνει και ένας Τζήμερος που δεν θα κάνει για τίποτα. Κοινώς, ασχέτως της εφαρμοζόμενης πολιτικής (είτε αυτής που ενθαρρύνει/επιτρέπει την κοινωνική κινητικότητα και ανέλιξη είτε όχι) δεν πρόκειται να μείνουμε από πτυχιούχους/επιστήμονες στο εγγύς μέλλον, ευχαρισθώ. Και ενώ μπορεί για κάθε μαμα ο γιοκας της να ειναι προορισμένους εκ Θεού και γονιδίων να γίνει ο καλύτερος γιατρός του σύμπαντος υπολειπόμενος μόνο του Παπανικολάου και ίσως του Ιπποκράτη, η πραγματικότητα ειναι ότι γενικά και οι άλλοι wannabe γιατροι έχουν τις μαμάδες τους, οι οποίες μαντέψτε τι πιστεύουν για τα καμάρια τους, και φαντάσου ότι δεν είναι καν τόσο πρωτότυπο πια το να εισαι γιατρός.
Το κράτος μέσα από την Παιδεία που παρέχει στην ουσία προγραμματίζει τους πολίτες του μέλλοντος. Γι αυτό και κυνηγιέται η σχολική εγκατάλειψη, γι αυτό και υπάρχουν "σχολικές εορτές" και παράλληλα πράγματα, γι αυτό και υπάρχει ωρολόγιο πρόγραμμα, για να μάθει ο υπο διαμόρφωση πολίτης πως όταν του λένε "καλημέρα" απαντάει "καλημέρα" και όχι "ουγκ", "μπλε" ή κάτι ακαθόριστο χρησιμοποιώντας ίσως και τους αγκώνες. Οι αναγνώστες μου, τα γλυκά μου ζουζουνάκια, μπορεί να νιαουρίσουν παραπονεμένα: τι λε ρε μαλάκα Ζαφοντα, αυτά δεν τα κάνει το σπίτι;
Οχι, απαντώ.
Όχι και πάλι όχι. Είμαστε πρωτιστα παιδιά της κοινωνίας και μετά των γονιών μας. Μπορεί το ιδεολογικό σύστημα στο κεφάλι καθενός να αναπαράγεται σε υψηλά ποσοστά εξαρτώμενο από τους γονέους, αλλά συμπεριφορικά το κυριότερο μέλημα ενός ανθρώπου ειναι να ειναι "καλός" σύμφωνα με κάποια κοινωνικά πρότυπα. Οργανωμένα αυτό γίνεται στο σχολείο. Όποιος έχει πάει φαντάρος σε μονάδα με κάμποσο κόσμο έχει δει τι φρούτα μπορεί να προκύψουν από την διαδικασία "ανατροφή στο σπίτι" (βασικά εγώ έχω δει και τα δυο άκρα: και βοσκούς-Πατούχες, απόφοιτους νηπιαγωγείου, αλλά και παιδιά που ενηλικιώθηκαν σε.....θερμοκοιτίδα στα Βόρεια Προάστια. Παρόμοια, αλλά πιο χαριτωμένη, είναι η εμπειρία των γονέων όταν το βλαστάρι τους πάει για πρώτη φορά σε νηπιαγωγείο/παιδικό σταθμο μιας και πρέπει να μάθει ένα εκατομμύριο κοινωνικές συμβάσεις από την αρχή). Κοινώς εσύ μπορεί να γουστάρεις σπίτι σου να κοιμάσαι με τα γίδια, να γαμάς τις κότες και να μιλάς Φιλιπιννέζικα ενώ ζωγραφίζεις ακουαρέλες στον τοίχο της κουζίνας με τα σκατά σου. Ενας πολίτης ενός "δυτικού τύπου" κράτους όμως πρέπει να ξέρει:
- Σε ποια χώρα βρίσκεται 
- Πως λένε τον ΠτΔ - τουλάχιστον
- Ότι πρέπει να πληρώνει ένα περίεργο πράμα που το λένε "φόρο"
- Το τρέχον νόμισμα με το οποίο θα συναλλάσσεται με τους υπόλοιπους και θα πληρώνει και το φόρο που λέγαμε προηγουμένως.
- Και κυρίως στοιχειώδεις κανόνες "πολιτισμένης" συμπεριφοράς, από αυτές που βάζει η κοινωνία για να μας "καταπιέζει", όπως λχ ότι δεν πάμε να ψωνίσουμε τσιγάρα με τον πούτσο έξω, πως ειναι απρεπές να πετάμε σκατά στο κεφάλι όποιου δεν μας αρέσει η φάτσα του, πως ο βιασμός δεν ειναι η πρέπουσα πρόταση γάμου, τέτοια. Αυτες οι κοινωνικές συμβάσεις δεν είναι αυτονόητες σε κάθε σπίτι και σίγουρα δεν είναι αυτονόητες σε κάθε κοινωνία (αυτό είναι και το νόημα των μαθημάτων"ευρωπαϊσμού" σε πρόσφυγες τα οποία, αν γίνουν σωστά, μπορεί να είναι πολύ πολύ χρήσιμα μιας και (θεωρητικά) σκοπός τους είναι να εξηγήσουν την "δέουσα" κοινωνική συμπεριφορά σε μια χ κατάσταση όπως λχ το ότι το κράξιμο γίνεται ανεκτό μεν, ο λιθοβολισμός όμως όχι) κτλ κτλ.
Αυτά δεν ειναι αυτονόητο πως μαθαίνονται στο σπίτι, διότι σε μια ευρεία γκάμα συμπεριφορών δαρβινικού τύπου θα σκάσει μοιραία και το ότι να΄ναι. Και αυτό το ότι να 'ναι θα έχει ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με σένα, οπότε είναι πολύ λογικό από ένα κράτος να προσπαθεί να περάσει μέσω του ισχυρού εργαλείου που λέγεται "Δημόσια Παιδεία" και πέντεξι τέτοιες Παβλωφικές συμπεριφορές.
(χμμμμ ίσως ο απώτερος σκοπός ειναι η συνειδητοποίηση του "αναδελφου" το οποίο είναι επεξηγηματικά χρήσιμο σε περιόδους αναμπουμπούλας μιας και οι στρατοί πλέον αποτελούνται κατά κύριο λόγο από κληρωτούς και όχι από υποτακτικούς/μισθοφόρους. Πιθανόν όσο η ανάγκη για κληρωτούς να μειώνεται και το ποσοστό επαγγελματιων-μισθοφόρων φαντάρων να αυξάνει, να αλλάξει αυτό αν και χλωμό το βρίσκω μιας και ο μισθοφόρος δεν πληρώνεται από τον προσωπικό μπεζαχτά του όποιου φεουδάρχη αλλά από την δική μας φορολογία η οποία πρέπει να είναι νομιμοποιημένη στα μάτια του πόπολου)

Το συμπέρασμα είναι: το κυρίως παραγόμενο προϊον της φάμπρικας "Παιδεία" είναι (δυνητικά) πρώτιστα ένας τύπος που δεν κλέβει/βιάζει/σκοτώνει, που πληρώνει τους φόρους του όταν βγάζει λεφτά, παράλληλα είναι "κοινωνικά λειτουργικός" ενώ πάει φαντάρος όταν του το ζητάνε για να μπορεί να σφάξει όποιον τελος πάντων θέλει να του αλλάξει τον προορισμό των φόρων του (της υπεραξίας της εργασίας δηλαδή και μπλα μπλα μπλα).

κλείνει η παρένθεση --->)

Το ζήτημα λοιπόν ειναι τί θεωρεί το κράτος ως κύριο επιθυμητό χαρακτηριστικό του πολίτη-φορολογούμενου. Λόγω της ιδιάζουσας πολιτικής πορείας της χώρας, αλλά και των εξουσιαστικών ανασφαλειών ορισμένων, προκρίθηκε το μοντέλο που εφεξής θα αποκαλώ μοντέλο του "ελληνοχριστιανού" το οποίο γνώρισε μεγάλες δόξες επί χούντας, αν και -ομολογουμένως- η χούντα δεν είχε την πατέντα.

Ο ελληνοχριστιανός λοιπόν:
- Ειναι φαντασιακά απευθείας απόγονος του Λεωνίδα. Για την ακρίβεια ο Λεωνίδας ειναι απόγονος του Αχιλλέα, πρόγονος του Μεγα Κωνσταντίνου και των Παλαιολόγωνε οι οποίοι με την σειρά τους ειναι πρόγονοι του ....Καραϊσκάκη και του Κολοκοτρώνη οι οποίοι και αυτοί ειναι προσωπικοί μας πρόγονοι, ολωνών μαζί αλλά και του καθενός ξεχωριστά μέσω μιας αδιατάρακτης γραμμής. Αμα του πεις λοιπόν πως πιθανόν (ο ...απευθείας πρόγονός του έτσι;) Μεγ. Αλέξανδρος να έριχνε και καναν πούτσο σε αντρικά κωλαράκια, το παίρνει προσωπικά διότι: από την μία (λόγω κληρονομικότητας, διότι κατ αυτους το γκεϊλίκι ειναι κληρονομικό(;!) ή/και κολλητικό σαν γρίπη) στην ουσία δηλαδή, σου λέει πως λες και τον ίδιο ψιλοπουστη και απο την άλλη σου λέει πως αμα ο χ πρόγονος ήτο αδερφή τότε πως σκατά γέννησε εμένα; Γενικώς το μιμίδιο του "αίματος" και της (με το ζόρι) "καθαρότητας" του έχει μεγάλη συχνότητα (και) στο ελληνικό φαντασιακό. Η λογική του παραδοξότητα (πως στο καλό ταυτίζεται η -πνευματική- έννοια του χριστιανικού "γένους" με το δίκαιο του αίματος; Πως στο καλό αναφέρουμε ως πρόγονο και τον Ιουστινιανό και τον Σόλωνα;), περα από τα δύσκολα μαθηματικά του πράγματος (1), δεν φαίνεται να εμποδίζει τον μέσο ελληνοχριστιανό μέσα από μια υποδειγματική χρήση της διπλής σκέψης. Μέσα στην όλη αυτή παπαρολογία ο γηγενής/ντόπιος ταυτίζεται με τον αυτόχθονα σε μια ευθεία γραμμή που ανάγεται στην προϊστορία ή ίσως και στον ....Αδαμ (!), ο Έλληνας με τον Χριστιανό Ορθόδοξο και η ιθαγένεια με την καταγωγή της προπροπροπροπρογιαγιάς σου. Κοινώς είμαστε ένα κλειστό κλαμπ και δεν θέλουμε και πολλά παρε-δώσε με τους "αποκει" τους ξένους, τους έτσι, τους αλλιώς, τους διαφορετικούς των οποίων η παρουσία αυξάνει την πολυπλοκότητα κοινωνικών συμπεριφορών και υπερβαίνει αυτά που έχουμε μάθει ως σωστα επειδή ειναι σωστά επειδή ειναι σωστά. Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ ειναι μεν πιο καλοι από τους άλλους, κυρίως ομως γιατί (και όταν) μας δίνουν λεφτά. Στα υπόλοιπα ειναι σχισματικοί, αιρετικοί, διεστραμμένοι και τα ήθη τους δεν είναι σωστά σαν τα δικά μας, οι νέοι μας θα διαφθαρούν από σεξ (! λες και δεν ξέρουμε απο μόνοι μας), ναρκωτικά και ροκ εντ ρολ και κυρίως από το συγχρωτισμό με τους "άλλους".


- Το ελληνοχριστιανικό φαντασιακό γενικώς "προτιμάει μια χούντα", όχι τόσο γιατί "τότε δουλεύανε τα πράγματα" (αρχίδια), αλλά κυρίως γιατί τότε τα πράγματα ήταν απλά: Κοπάναγες την γυναίκα σου και δεν έτρεχε κάστανο, κοπάναγες το παραπαίδι και αμα γούσταρες το γάμαγες/σιδέρωνες κιόλας, "κοιμόμασταν με ανοιχτά παράθυρα", ειχαμε ακόμα γειτονιές, δηλαδή πέρα από την αμεσότητα τον σχέσεων είχαμε λόγο για το τι βάζει στον πισινό του το παιδί του γείτονα και αν γαμιότανε το τσουλάκι η ψυχοκόρη του κυρ Σταύρακα, δεν είχαμε ξένους, παρά μόνο κάτι ξελιγωμένες για πούτσο τουρίστριες και κυρίως πως αυτά που μαθαίναμε στο Δημοτικό αρκούσαν για να νιώσουμε πως είμαστε ΟΚ με βάση αυτά που ζήταγε το κράτος και η κοινωνία από εμάς.   Απλά πράγματα για απλούς ανθρώπους. "A peaceful land, a quiet people". Γι αυτό και οι όψιμοι υπερασπιστές της χούντας σηκώνουν αδιάφορα τους ώμους αμα τους θυμίσεις εξορίες, φυλακίσεις, λογοκρισίες και βασανιστήρια, πολλές δε φορές απαντούν πως "εμένα (τον απλο πολίτη που κοιταζα την δουλειά μου, έκανα το μαλάκα όποτε χρειαζόταν και κοπάναγα/έδινα και κανα κομμούνι αμα ήταν απαραίτητο) δεν με πείραξε κανένας". Λουμπεν μεν, ανθρώπινο δε και απολύτως λογικό σαν κατάληξη με βάση την Παιδεία που λάμβανε ο πολίτης του παραδείγματος μας.
- Άλλο χαρακτηριστικό είναι ένας ιδιότυπος σκληροπυρηνικός συντηρητισμός. Όταν σε κουμαντάρουν αμόρφωτοι κομπλεξικοί "άριστοι", τότε πρέπει η πραγματικότητα να ειναι τέτοια ώστε ο λόγος τους να μην ακυρώνεται συνεχώς. Για να γίνει αυτό πρέπει αναγκαστικά η κοινωνική πραγματικότητα να μείνει κατά το δυνατόν αναλλοίωτη. Μέχρι σχετικά πρόσφατα η κοινωνική πραγματικότητα κάθε γενιάς ελάχιστα διάφερε από την πραγματικότητα των προηγούμενων παρά και ενάντια στις τεχνολογικές εξελίξεις, έτσι ο λόγος του κάθε Παϊσιου wannabe είχε αυξημένη (παρά την εμφανή του ασχετίλα) βαρύτητα και είχε νόημα να ζητάς την συμβολή του σοφού της φυλής του χωριου σε κάποιο σου πρόβλημα. Όσο τα κοινωνικά τεκταινόμενα ήταν απλά λοιπόν και η παιδεία επέμενε σε απλούς, αταβιστικούς κανόνες οι οποίοι αν δεν υπαγορεύονταν ευθέως, πάντων τελούσαν υπό τις εγκρίσεως των παντογνώστων (του κώλου) γηραιότερων.
- Περί αρχαίων ελληνικών που κοπτόμεθα εσχάτως, ο ελληνοχριστιανός γνωρίζει πως να κλίνει το ειμί και πότε η παραλήγουσα δεν περισπάται ή όχι. Προφανώς δεν ξέρει να περισπά ή όχι την παραλήγουσα, ξέρει όμως τον παπαγαλιστικο κανόνα και κάπου εκεί τελείωνει η σχέση του με τα αρχαία ελληνικά, μαζί βεβαίως με την αυταρέσκεια της "αρχαιοτερης γλώσσας", της..... "μεγαλύτερης γλώσσας" και γενικώς όλα τα υπερθετικά που μπορεί να κολλήσουν (δόκιμα ή όχι) σαν χαρακτηρισμοί δίπλα στην γλώσσα.
- Οι πλέον μορφωμένοι, οι ελιτ να πούμε, αρεσκόντουσαν πολύ στο να ομιλούν την αρχαϊζουσα είτε διότι η ικανότητα αυτή και μόνο τους διαχώριζε από την πλέμπα είτε διότι, όπως έλεγε και ο Χαρρυ Κλυνν, ειναι άλλο να πεις "λαβετε ημέτερε τα δέοντα δίκην εξυπηρετήσεως" και άλλο "τσακω ρε μαγκα 800 και κάντηνε γαργάρα την δουλειά". Το πρώτο, στο μυαλό ορισμένων τουλάχιστον, εμπεριέχει μια αρχοντια, μια αριστοκρατία, μια αριστεία ένα πράγμα.
- Έχει παπαγαλίσει στην ηλικία των "απαλών ονύχων" ό,τι μαλακία μπορείς να φανταστείς (θυμάμαι μπάρμπα ετών ~55 που μου απαριθμούσε τα....τάγματα των αγγέλων που του τα είχε μάθει η δασκάλα στο Δημοτικό, έχω πετύχει ξάδερφο που μου απαντούσε στα της Εξέλιξης με ρήσεις από την Θεολόγα του σχολείου του κτλ κτλ)
- Έχει μια κάπως ιδιότυπη αίσθηση του "περιούσιου", "εκλεκτού λαού" και τα λοιπά, κάτι αναμενόμενο με βάση τα παραπάνω.
- Γλωσσικό ζήτημα. Το ελληνοχριστιανικό ιδεολογημα ξεκινά απο την (εύλογη) θεωρία της συνέχειας (δηλ. πως αποκλείεται να εξατμίστηκαν οι αρχαίοι Έλληνες) και φτάνει να ισοπεδώσει τα πάντα. Ολες οι διαλεκτοι των αρχαίων ελληνικών είναι ίδια γλώσσα με τα νέα ελληνικά, η γλώσσα δεν πέρασε εξελικτικά στάδια, δεν υπήρξαν αποκλίσεις, δάνεια και συγκλίσεις, όπως και δεν υπήρξε "φυλετική" αλλοίωση. Μερικοί φτάνουν στα άκρα βαφτίζοντας τον.... Χριστό Έλληνα ή τον ....Σωκράτη Χριστιανό μόνο και μόνο για να δείξουν πως όσο μαλάκες είμαστε τώρα είμασταν και πάντα. Ακριβώς το ίδιο και με πιστοποίηση DNA.
*** Update. Πάλι γίναμε θέμα αλλού και ακόμα δεν έχουμε την προκοπή να φτιάξουμε λογαριασμό εκει. Διευκρίνησις εδώ λοιπον: ΔΕΝ υπάρχει καθαρο ελληνικό DNA, όπως δεν υπάρχει καθαρό τουρκικο, αγγλικό, βουλγάρικο κτλ. Αμα πετάξεις γονίδια στην γονιδιακή δεξαμενή ποτέ δεν ξέρεις αν και πότε φεύγουνε. ΔΕΝ υπάρχει ελληνικό, ινδικό κτλ γονίδιο. Τα γονίδια εκφράζονται ανάλογα με τις συνθήκες γι αυτό και οι λευκοί (πχ) γερμανοι αμα μείνουν εδώ χρονια αλλάζουν ....απόχρωση. Οι κυκλοφορίες "μελετών" για καθαρό DNA κτλ ειναι ΜΟΥΦΑ. Μην τρώτε σανό. Παρεμπιπτόντως, και να το ξέρετε, αν μια (απομονωμένη) ομάδα πληθυσμού έχει "σταθερό" DNA, εξελικτικά μόνο καλό δεν το λες, σημαίνει ότι μένει πίσω από άποψη εξέλιξης ή έστω πως ακολουθεί παράλληλα παρακλάδια. Νομίζω άλλωστε πως τα μαθηματικά της σημείωσης (1) αρκούν για να πείσουν και τους πλέον δύσπιστους, ειδικά για μια περιοχή που έχει δεχτεί (αντικειμενικά) μία από τις πιο δυνατές πανσπερμίες λαών, τα τελευταία τουλάχιστον 1000 χρόνια. Μην σκάτε λοιπόν, είμαστε και απογονοι των αρχαίωνε, και των Φράγκωνε, και των Τούρκωνε, και των Αρβανιτώνε, και των Γότθων (!), και των Ιταλών και όλων, όπως άλλωστε και όλοι οι λαοί γενικώς. Η εθνότητα ειναι που μετράει, και η εθνότητα ειναι μιμιδιακό/φαντασιακό (τελείως όμως) κατασκεύασμα. Κοινώς αυτά με το dna, αφήστε τα για τους κομπλεξικούς, είπαμε και αλλού πως οι αρχαίοι έλληνες δεν εξατμίστηκαν, αλλά τέλος πάντων αυτό δεν έχει σημασία. Αν κάποιος δεν έχει πειστεί, και θέλει να με βάλει να εξηγώ/ψάχνω βιβλιογραφία καλοκαιριάτικα, να το πει στα σχόλια***
- Μισεί οποιον πάει να "του πειράξει" την θρησκεία ή την παπαγαλία των αρχαίωνε, διότι αυτά τον ορίζουν ως διακριτή (sic) οντότητα. Το κόλπο ήταν απλό. Αφού τα κομμούνια που θέλανε να φάνε τότε το κράτος ήταν άθεα, ε το Κράτος θα μας κάνει όλους Ταλιμπαν, παρόλο που η ιστορία με την γλώσσα και τους εδώ κοτζαμπάσηδες-καθαρευουσιάνους πάει πολύ πιο πίσω.


Συνοψίζοντας: Το ελληνοχριστιανικό μοντέλο ήταν πολύ πετυχημένο σε μια κοινωνία που:
- Ήθελε να αποξενώσει τα βδελύγματα τους "κομμουνιστές" από τον κυρίως κορμό της. Το ότι από ένα σημείο και μετά "κομμουνιστής" βαφτιζόταν όποιος διαφωνούσε με τις τακτικές της κοτζαμπάσικης φαυλοκρατίας που μας κυβερνούσε διαχρονικά ή όποιος τέλος πάντων διάβαζε και λίγο παραπάνω βρε αδερφε (εξ ου και η λεξούλα "θολοκουλτουριάρης" η οποία για τον γράφοντα μάλλον σημαίνει πως για μερικούς το πολύ διάβασμα, η κουλτουρα ρε παιδί μου θολώνει την αρετή του ελληνοχριστιανού πολίτη, ο οποίος δεν χρειάζεται να μάθει κατί καινούργιο, διότι ήδη "γνωρίζει" τα πάντα και σωστά)
- Τα μέσα παραγωγής κτλ ήταν αυτά της κοινωνίας του 1960
- Η εκκλησία έκανε σοβαρά κουμάντα εντός της κρατικής λειτουργίας
- Οι κοινωνίες παρουσίαζαν ελάχιστη κοινωνική κινητικότητα, αυξημένη ομοιογένεια και σχεδόν μηδενική φυλετική ποικιλομορφία. Ακόμα και η οξύτατα πολωμένη ελληνική κοινωνία του 1940-1960 δεν ήταν αντιμέτωπη με την πολυπλοκότητα των σημερινών προβλημάτων. Τα προβλήματα ήταν μεν οξύτερα, η ερμηνεία τους όμως πιο απλή (όχι και η λύση τους όμως). Οι από δω θέλανε να φάνε τους απο κει και τούμπαλιν για πολύ καλά εξηγήσιμους (μπικικίνια) λόγους τους οποίους κατόπιν εκλογικεύανε. Αν καθόσουν να εξηγήσεις το θέμα ιθαγένειας των μεταναστών β γενεάς, το τι ακριβώς ειναι το gay pride και γιατί το facebook είναι τίγκα σε βυζιά, κώλους και χρυσαυγίτες σε οποιονδήποτε κοινωνιολόγο /διανοούμενο/πολιτικό της τότε εποχής το πιθανότερο ειναι να έβαζε τα κλάματα.

Ο Βουτσάς βαμένος με φούμο κάνει τον μαύρο. Επιφυλάσομαι αν αυτο ειναι αποτύπωμα ρατσισμού (όπως οι αντίστοιχοι λευκοί που έκαναν τους μαύρους τις δεκαετίες του 1920 κ 1930 στις ΗΠΑ) ή απλά ο μαύρος ήταν για τον μέσο Έλληνα ένα εξωτικό φρούτο το οποίο είχε κυρίως ακουστά. Ο ίδιος ο γράφων πρώτη φορά μίλησε με μαύρο περίπου στα 18 του μιας και μέχρι τότε τους είχε πετύχει μόνο στην ....τηλεόραση.

Απ΄όταν η κοινωνία μας άρχισε να απομακρύνεται από αυτό το μοντέλο, μοιραία και το ελληνοχριστιανικό μοντέλο άρχισε να χάνει σε μιμιδιακή αποδοτικότητα, κοινώς ενώ ο λόγος ενός Παπαδόπουλου ή ενός Παττακού λχ ενώ θα έβρισκε ευήκοα ώτα σε ένα αρκετά υψηλό ποσοστό του πληθυσμού το 1967, πλέον το ποσοστό αυτό έχει πέσει δραματικά.

Θα μου πείτε, οκ Ζαφοντα μας έπρηξες και σε χάσαμε και λίγο. Που το πας;
Και γω ζορίστηκα τώρα που τα ξανακοιταξα, οπότε τα σουμάρω. Επιγραμματικά:
- Τα παλιά τζάκια και η εκκλησία διαχρονικά μας κλέβουν με ενα εκατομμύριο διαφορετικούς τρόπους. Ο σωστός "ελληνοχριστιανός" πολίτης ανάμεσα στα άλλα του χαρακτηριστικά έχει "παιδευτεί" έτσι ώστε να έχει "σωστά ένστικτα" που προστατεύουν τους αποπάνω. Το ισχυρότερο από αυτά ειναι ο κοινωνικός συντηρητισμός (ουγκανισμός) ο οποιος στο εκπαιδευτικό σύστημα εκφράζεται στην αποψάρα του για τα αρχαία και την ιστορία στο δε πολιτικό από τον Καρατζαφέρη, τον Σαμαρά, τον Γεωργιάδη και τα άλλα αστέρια, αλλά και από τις λαοσυνάξεις του Χριστόδουλα, τον Άνθιμο και τον Αμβρόσιο. Και το αστείο ειναι ότι ο Καρατζαφέρης, ο Σαμαράς και ο Άνθιμος κονομάνε από αυτό το σύστημα, ενώ η πλειοψηφία των υποστηρικτών του όχι, ή έστω όχι και τόσο, απεναντίας πολλές φορές υφίστανται θυσίες για να κονομάνε οι προηγούμενοι (μια απο αυτές λχ είναι η μισθοδοσία των κληρικών, το αφορολόγητο της εκκλησίας η οποία όποτε χρειάζεται εναγκαλιάζεται με τα κοτζαμπάσικα τζάκια για να κρατήσουν αμφότεροι το πάνω χέρι). Θυμίζουμε:


Είναι τόσο γαμάτο που θα ήθελα να το έχω γράψει εγώ.

- Ενα ισχυρό εργαλείο ελέγχου σε κάθε κράτος ειναι η Παιδεία η οποία "παράγει" πολίτες, εντός βεβαίως μιας Γκαουσιανης κατανομής. Ανάλογα με τον τύπο του πολίτη που θέλουμε, προσαρμόζουμε και την Παιδεία μας άρα και το που θα σκάσει το μέγιστο της κατανομής.
- Κουμάντο και στην Παιδεία κάνουν διαχρονικά οι συντηρητικοί εξουσιαστικοί κωλόγεροι σαμαρικού τύπου. Η Παιδεία "πλάθει" (sic) "ελληνολάτρες" νέους που πέρα από τα άλλα επιμέρους ουγκανικά χαρακτηριστικά:
-- Ειναι "εθνικά υπερηφανοι" γενικώς
-- Ειναι "φανατικά" Χριστιανοί στους τύπους και στο μην πειράξετε την εκκλησία μας και τέτοια
-- Ομοιως για την γλώσσα μιας και το μιμίδιο "πολιτισμός=αρχαια ελληνικά και αρχαία ελληνικά !=νεκρή γλώσσα" έχει περαση. Δεν μας ενδιαφέρει η επιστημονική πραγματικότητα, όσο η αυτοεπιβεβαίωση της κοσμοθεωρίας με την οποια μας κατήχησαν.
-- Ο ανθρωποτύπος αυτός ευδοκιμούσε την περίοδο 1940 - 1960 1970 και είναι πλεον δυσλειτουργικός στην αντιμετώπιση σύγχρονων προβλημάτων και ζητημάτων.
-- Αντί η Παιδεία να προσαρμόζεται στην νέα κοινωνική πραγματικότητα (που είναι η εκμάθηση γλωσσών Η/Υ; Που είναι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση; Που είναι η Εξέλιξη; Που είναι η Κοσμολογία που κανεμα παλιότερα; Γιατί ένα παιδί διδάσκεται αθροιστικά περισσότερες ώρες Θρησκευτικά από .....Φυσική από το Δημοτικό μέχρι να τελειώσει το Λύκειο;) αντιθέτως, ίσως και λόγω της κλίκας των φιλόλογων φροντιστών τύπου Καργάκου που θα έμεναν χωρίς δουλειά, αναγόμαστε σε μια παπαγαλίστικη, γεροντοκορίστικη προσέγγιση και της Ιστορίας και της Γλώσσας. Ακόμα και τώρα, στο 2016 η "Έκθεση Ιδεών" και ο τρόπος γραφής της που προωθούν τα εξωσχολικά βοηθήματα, θυμίζουν ηθικολόγους παλιόγερους πολύ περασμένων δεκαετιών, μαζί με τα απαραίτητα "νεωτεριστικά" τύπου παγκόσμια ειρήνη και τέτοια. Εξαιρετικό παράδειγμα τέτοιου καθηγητή (και "φυσικου" επιστήμονα, τρομάρα του) ο τύπος του οποίου βρισκόταν παλαιότερα σε αφθονία, είναι ο τύπος που είχα ξεχέσει εδώ (2).

 Έγινε τόσος χαμός θυμάμαι με το ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΙ για το 1821, κυρίως γιατί, ακόμα και οι "διανοούμενοι'" μας είτε δεν το είχαν μελετήσει σωστά ποτέ (3), είτε γιατί ψεύδονταν συνειδητά, προκειμένου να μην πάθει τίποτα η "ελληνοχριστιανική" προσέγγιση της ιστορίας την οποία ακόμα και αυτό το -επιεικώς-προχειροφτιαγμένο ντοκιμαντέρ ένιωθαν πως απειλούσε. Και που να γίνει καμια σωστή παραγωγή για κατοχή/εμφύλιο, εκεί να δεις τι παπαριές έχουμε να ακούσουμε.

Οποιαδήποτε νεωτερική (ή αλλιώς: επιστημονικότερη) προσέγγιση της διδασκαλίας της Ιστορίας και της Γλώσσας έχει ταυτιστεί (από τους κωλόγερους που λέγαμε προηγούμενως, αλλα και από το πόπολο-προϊον των περασμένων ετών του εκπαιδευτικού συστήματος) με τους "ξενους", τους άθεους, τους κομμουνιστες και τα λοιπά και τα λοιπά, γιατί η αλήθεια είναι πως μια πιο σύγχρονη εκπαιδευτική προσέγγιση μοιραία θα έφερνε σε αντίθεση το προϊον του Κράτους (που είναι οι μελλοντικοί πολίτες) με  το ίδιο το Κράτος, και δω ως Κρατος προφανώς δεν εννοούμε τους δημόσιους υπαλλήλους. Η σοβαρή προσέγγιση αφήνεται για τους ειδικούς στα πανεπιστήμια και αυτό γιατί:
- Πάντα χρειάζεται κάποιος που να νογάει τι γίνεται
- Στα σχετικά πανεπιστήμια η κουβέντα γίνεται μεταξύ ειδικών πλέον και δεν αγγίζει την Κερα Μαρία που ανησυχεί μήπως η κόρη της γίνει λεσβία αμα δεν μάθει να τους αρχικούς χρόνους ενός ρήματος.
Γι αυτό και κυνηγήθηκε αγρίως η Ρεπούση, ο ΣΚΑΙ για το ντοκιμαντέρ, ένα συνέδριο για τον Μ. Αλέξανδρο παλιότερα, η Δραγώνα, δαιμονοποιείται ο Φίλης κτλ κτλ. Γιατί δεν πρέπει το πόπολο να αλλάξει θεώρηση, δεν πρέπει τα θέσφατα του ελληνοχριστιανού να πειραχτούν ή να βγουν άκυρα, γιατί αν πειραχτούν ή βγουν άκυρα μπορεί να κινδυνέψει η κουτάλα και η κουτάλα ειναι uber alles.


( <--- παρένθεση
Εμβόλιμον: Διαβάστε αυτό για την διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών, από το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου:
Έξι θεμελιώδεις πλάνες για τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών

Α. Η πρώτη θεμελιώδης πλάνη είναι ότι την πρώτη γλώσσα τη μαθαίνουμε μέσω διδασκαλίας και ότι, για να την κατακτήσουμε «σε βάθος» και «ολοκληρωμένα», πρέπει να διδαχθούν παλαιότερες μορφές της (αρχαία, καθαρεύουσα…), οι οποίες αποτελούν και τη βάση για την κατάκτηση της νεοελληνικής «γραμματικής» (μορφολογίας και σύνταξης).
Β. Η δεύτερη θεμελιώδης πλάνη αφορά την καλλιέργεια του λεξιλογίου μέσω της αρχαίας ελληνικής.
Γ. Η τρίτη θεμελιώδης πλάνη αφορά την ταύτιση της γλώσσας με τα κείμενα, του κώδικα με το περιεχόμενο.
Δ. Η τέταρτη θεμελιώδης πλάνη αφορά τις υποτιθέμενες ευεργετικές ιδιότητες της αρχαίας ελληνικής στην «όξυνση του νου» και στη βελτίωση της γλωσσικής ικανότητας.
Ε. Η πέμπτη διαδεδομένη θεμελιώδης πλάνη και διαστρέβλωση της πραγματικότητας αφορά τη θέση του μαθήματος των αρχαίων ελληνικών στο εκπαιδευτικό σύστημα άλλων, κυρίως ευρωπαϊκών, χωρών.
ΣΤ. Η έκτη πλάνη αφορά την άποψη ότι η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής στο γυμνάσιο θα αποτελέσει φραγμό στην υποτιθέμενη ξενομανία και στη χρήση των greeklish.
Διαβάστε επίσης και την προσωπική άποψη του Νίκου Σαραντάκου
κλείνει---->)

Και φτάνουμε στο σήμερα. Ο Φίλης είναι ένας μέτριος Υπουργος Παιδείας, σίγουρα καλύτερος του απαράδεκτου Μπαλτα. Κάτι πα να κουτσοκάνει μπας και απομεταξοποιηθεί λίγο η παιδεία μας (κάτι παίζει (;) για κατάργηση μαθητικών παρελάσεων, πρωινή προσευχη και άλλα τέτοια....σύγχρονα ζητήματα που στην Γαλλία πχ έχουν λύσει εδώ και 150 χρόνια), εν αντιθέσει με τον Μπαλτά που ...πριν αναλάβει επέλεξε τον δρόμο της παπαρολογίας αλλάζοντας την ύλη των Πανελλαδικών με το καλημέρα σας, γιατί αυτός ειναι ο πιο εύκολος τρόπος να σε γράψουν οι εφημερίδες.

Φέρτε τον εαυτό σας στην θέση ενος έφηβου μαθητή, που κληρώνεται να πάει στην Βουλή των Εφήβων. Θεωρητικά έχετε παραστάσεις με πρόσφυγες, με συμμαθητές σας που πεινάνε ή που δεν έχουν χρήματα για φροντιστήρια, με σχολικό αποκλεισμό, με bullying, με ΧΑτες στα σχολεία, με υποστελέχωση σχολείων, με πολύ μεγάλες τάξεις όπου ο εκπαιδευτικός χάνεται, με ελλιπή εξοπλισμό, με πρόγραμμα διδασκαλίας στο πνευμα του '60, με ελάχιστες ώρες πληροφορικής, με φόρτωμα παπαγαλίας και μια μαούνα φροντιστήρια. Έχετε μπροστά σας τον Υπουργό. Για πρώτη και πιθανόν τελευταία φορά στη ζωή σας. Θεωρητικά το ακροατήριό σας είναι όλο το πανελλήνιο.  Έχετε όλο τον καιρό να προετοιμαστείτε κατάλληλα. Και του λέτε αυτά:

οι έφηβοι βουλευτές αμφισβήτησαν ευθέως την πολιτική Φίλη επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι τα αρχαία ελληνικά αποτελούν βάση για την σωστή γνώση των νεοελληνικών, πως η πρωινή προσευχή και οι παρελάσεις πρέπει να διατηρηθούν και  πως τα θρησκευτικά αποτελούν «εθνικό κεφάλαιο».

«Δεν έχω δει ποτέ μου δέντρο και φυτό να επιβιώνει χωρίς τις ρίζες του κι έτσι η νέα ελληνική γλώσσα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τα αρχαία» του επισήμανε έφηβος βουλευτής καταχειροκροτούμενος από τους υπόλοιπους

*  «Καταργώντας τη χριστιανική παιδεία και τις παρελάσεις στρέφεστε εναντίον του λαού και της εθνικής μας ταυτότητας»
(πηγή: πρώτο-μπλιαξ-θεμα)



ΔΕΝ θα σχολιάσω ξανα το λουκ παρδαλη γραβάτα-κουστούμι-ροζ πουκάμισο-καπέτα από το 1965 και το ξερολίστικο ύφος Άδωνης meets Βορίδη. Δεν θα σχολιάσω. Δεν.

Τέλος πάντων η φάση σηκώνε και σηκώνει πολύ δούλεμα:










Πιο σοβαρός από ....εμάς ο Γιαννόπουλος εδώ  (διαβάστε το). Αποσπάσματα:
Μιλάμε για την Βουλή των Εφήβων, δηλαδή για παιδιά ηλικίας 15 με 17. Παιδιά που (κανονικά) θα έπρεπε να ζουν μέσα στην τεχνολογία. Που θα έπρεπε η σκέψη τους να είναι ανοιχτή, να είνα αμφισβητίες της θρησκείας, επαναστάτες χωρίς αιτία, και να ακούνε... Iron Maiden.
Δεν ξέρω, αυτό τουλάχιστον ήμουν εγώ σαν έφηβος.
Αυτή την εικόνα έχω εγώ όταν ακούω έφηβος. Όχι την εικόνα του έφηβου, αναγνώστη του makeleiou. 
Μπορεί να κάνω λάθος, και στα 35 μου να έχω γεράσει.
Μπορεί οι έφηβοι πια να πηγαίνουν εκκλησία, να κάνουν συνέχεια τον σταυρό τους, να παρακαλάνε πότε θα γίνει παρέλαση για να παρελάσουν με όσο το δυνατόν πιο περήφανο βήμα και να μην μπαίνουν Facebook την Μεγάλη Εβδομάδα επειδή είναι αμαρτία.
Αν είναι έτσι κρίμα, γιατί άλλα εγώ θα περίμενα από τους έφηβους του 2016.
Το τρομακτικό είναι ότι σχεδόν κανένα παιδί δεν μίλησε σαν να ζει στο 2016. Όλα τους μίλησαν σαν να ζούσαν στο 1990. (σ. του Ζ.: Και βγάλε) Αν δηλαδή δεν έβγαζαν και selfies θα έλεγες ότι είναι παλιό βίντεο από μια συνάντηση της Βουλής των Εφήβων το 2000.
Δεν γίνεται να πιστεύουν οι νέοι ότι θα βρουν πιο εύκολα δουλειά αν γνωρίζουν πότε πέθανε ο Απόστολος Παύλος και όχι αν γνωρίζουν ας πούμε C++.
Δεν γίνεται να τους νοιάζει αν θα καταργηθούν τα αρχαία και όχι γιατί δεν κάνουν Γερμανικά και Γαλλικά στα σχολεία.
Δεν γίνεται να θεωρούν εφόδιο για το μέλλον την παρέλαση. Δεν.
Έφηβοι που στην πρώτη τους ευκαιρία να ακουστούν στο Πανελλήνιο, μιλάνε σαν συνταξιούχοι υπολογαχοί του πεζικού. 
Λοιπόν, φίλτατε Βαγγέλη Γιαννόπουλε και σεις λοιποί ηρωικοί αναγνώστες, όσοι φτάσατε μέχρι εδώ. ΟΧΙ, δεν είναι όλοι οι έφηβοι έτσι. Προφανώς ο μέσος όρος είναι για σφαλιάρες, αλλά όχι και έτσι. Πάντα οι έφηβοι ήταν για σφαλιάρες άλλωστε, αλλά τουτα τα Παπαμιμικάκια δεν ειναι ο κανόνας. Τώρα πως έγινε και δαιμονίστηκαν οι Εφηβοι "Βουλευτές" από τον Καργάκο, τον Θεοδωρόπουλο, τον Άδωνη και τον Βορίδη δεν μπορώ να το εξηγήσω, ίσως απλά οι πιο νορμάλ μαθητές να μην ενδιαφέρθηκαν να μπουν στην επιλογική διαδικασία. Την οποία επιλογική διαδικασία (όπως και σχεδόν όλες τις επιλογικές) μάλλον την κυνήγησαν τα φυτά, οι wannabe παπαμιμίκειοι καρριερίστες, που θέλουν να κάνουν παρέλαση, ιδίως ως σημαιοφόροι, για να τους καμαρώσει η μαμά τους γιατί εκεί τελειώνει το αξιακό σύμπαν τους. Όχι, αυτά τα βλήτα δεν είναι αντιπροσωπευτικά του εφηβου σήμερα, δεν είναι καν αντιπροσωπευτικά του μέσου 40άρη.

Α, συγχαρητήρια στον Φίλη (ρε που φτάσαμε ρε) ο οποιος συγκρατήθηκε και δεν ξέσκισε στο δούλεμα τον πιτσιρικά. Εγώ δεν θα ήμουν τόσο αβρός και διπλωμάτης αλλά θα του την έλεγα στα ίσια:
- Ποια αρχαία να κάνουμε; Τα Δωρικά, τα Θράκικα, τα Μακεδονικά, τα Σπαρτιάτικα, τα Αιολικά, τα Ομηρικά, τα Μινωικά, τα Βυζαντινά, την γραμμική Β ή τα ουγκανέζικα; Δεν κάνεις αρχαία, κάνεις την αττική κοινή, διαμορφωμένη από ρωμαίους λόγιους (τόνοι κτλ) πολλά χρόνια αργότερα, όταν είχε ήδη αλλαξει η γλώσσα λόγω φυσιολογικότατης εξέλιξης. Ξέρεις ΟΤΙΟΙΑΡΧΑΙΟΙΕΛΛΗΝΕΣΓΡΑΦΑΝΕΚΑΠΩΣΕΤΣΙ; Παρεμπιπτόντως, συμφωνώντας με τα περι ριζών από αύριο θα σας βάλω μάθημα μουγκρητών για να τιμήσουμε τους προγόνους μας της Παλαιολιθικής εποχής, διότι τα μουγκρητά ειναι η ρίζα όλων των γλωσσών.
- ΔΕΝ κανετε στο σχολείο "αρχαία". Κάνετε την αττική κοινή με χοντρά παραλλαγμένη προσωδία, αλλαγή φωνημάτων που αντιστοιχούν σε γράμματα και χωρίς δυικο αριθμό και άλλα δομικά της στοιχεία. Το κυριοτερο δε προσόν σας ειναι να παπαγαλίζετε αρχικούς χρόνους και το "γνωστό" κείμενο το οποιο ειναι μάλλον το διαβατήριό σας για την Νομική σχολή
- Αν είχα αρκετή όρεξη δε θα έβγαζα ένα λογίδριο σε αρχαία/αρχαϊζουσα και θα περίμενα να μου απαντήσει ο ριζολόγος. Τύπου: Δοκει μοι ότι ατελέσφορη και σφόδρα αντιεπιστημονική εστί η σου παρατήρησις. Καιτοι (ποια ειναι η Καίτη;) κεχαριτωμένη πόρω απέχει της δεουσης τεκμηριώσεως ενόσω δεν διαγεται υπό του επιστημονικού καμάτου αλλά μάλλον προς το συναίσθημα του αμαθούς απευθύνεται τω όντι.
- Οποιος γουστάρει παρέλαση να βγει να κάνει παρέλαση. Αλλά όχι ως σχολείο. Να πάτε σε σχολές ουγκάνων να κάνετε παρέλαση όλοι μαζι παρέα. Η δικιά σου κάβλα δεν θα υπαγορεύσει στους συμμαθητές σου τι θα κάνουνε επειδη εσύ την βρίσκεις να κάνεις τον φαντάρο παιδί πράγμα. Αμούστακε τε και αμαθέστατε χλιμίτζουρα.
- Τελευταίο και βασικότερο: Πόσο βαθμό έχεις στην Έκθεση; Γιατί αν έχεις άριστα, που πολύ το φοβάμαι, μάλλον πρέπει να αρχίσουμε να αγχωνόμαστε στα σοβαρά για το τι σκατά μαθαίνουμε στα παιδιά μας.


Παρεμπιπτόντως: Φτύσιμο, γαμήσι και πρόστιμο σε όλους τους χλεμπονιάρηδες ιστότοπους της πούτσας, απο εφημερίδες μέχρι tohoaxtoukerata.grrr που μας σπάσανε τα αρχίδια με τους ελληνόψυχους νέους, που είναι πατριώτες κετς και τα έψαλαν στον "άχρηστο" υπουργό.
Είστε και σεις ρε πουστη απότοκα ενός μαλακισμένου συστήματος, αλλά το κέρατό μου δηλαδή, δεν βγήκαμε όλοι ούγκανα και δικαιολογίες για ενήλικες - και ψηφοφόρους- δεν υπάρχουν.

Όταν καμαρώνετε για την επίδειξη βλακείας ενός 17χρονου, ενώ παράλληλα αγνοείτε αυτό που λένε οι σχετικότατοι πανεπιστημιακοί καθηγητές για το θέμα, τότε απλά είστε και σεις μέρος του προβληματος που λέγεται ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, στην ουσία λειτουργείτε σαν νεκρό βάρος. Όχι μονο δεν καταλαβαίνετε ποιο ειναι το πρόβλημα, αλλά πολυ φοβάμαι πως δεν είστε ικανοί να καταλάβετε.



ΟΛΕΣ οι ατάκες, ιστορίες κτλ που παρατίθενται είναι πραγματικές. Τα έχω δει και ακούσει από πρώτο χέρι.
Σημειώσεις:
(1) Τα έχω ξαναγράψει:
Αν κατάγεστε απο 2 απογόνους, και αυτοί με τη σειρά τους απο 4, ο οποίοι με τη σειρά τους απο 8 κτλ κτλ σε 20 γενιές (περίπου 500 χρόνια βάζοντας 25 χρόνια ανα γενιά. Αν βάλουμε 20 τότε το πράγμα σκουραίνει ακόμα περισσότερο) πρέπει να είστε βέβαιοι για τη φυλετική.....καθαρότητα ενός εκατομμυρίου περίπου ατόμων πριν το παίξετε έτσι ή αλλιώς, μπήξε ή δείξε. Αν θέλετε να πάτε πιο πίσω το πράγμα μεγαλώνει εκθετικά (στις 30 γενιές μιλάμε για 1 δις άτομα!!!!). Το κακό δε που έχει η βιολογία είναι πως σε βεβαιώνει πως αν στην gene pool πέσουν μερικά γονίδια, τότε αυτά μένουν εκεί, μόνο η φυσική επιλογή τα ξεκαθαρίζει και αυτή δεν ασχολείται με έθνη αλλά με άτομα και με τις συνθήκες στις οποίες ζουν!
(2) Ο οποιος (για όσους βαριούνται να διαβάσουν το ποστ):
- Δεν ήξερε να κάνει μια επιστημονική εργασία ή παρουσίαση και έφαγε 40 λεπτά απο το χρόνο μας δείχνοντας σχολικές φωτογραφίες και εξώφυλλα παλιων βιβλίων ενώ ταυτόχρονα ξέχεζε κάθε υπουργό που δεν ήταν χουντικός.
- Είχε φέρει με το ζόρι (και ήταν εμφανές) τους μαθητές του να τον καμαρώσουν στην αθλια παρουσίαση αυτού του....λευκώματος (!) που έκανε σε επιστημονικό συνέδριο. Οι μαθητές τον ακολούθησαν όταν τελείωσε και αποχώρησε, χάνοντας μερικές εξαιρετικές διαλέξεις (και αρκετά απλές/βατές btw)
- Ο τύπος ξέχεσε όλα τα σχολικά βιβλία και προγράμματα πλην (τυχαίο;) των χουντικών
- Θυμήθηκε πως έκανε φαντάρος στο Α2 (!) και
- Αποκάλεσε τον Τεμπονέρα "τζαμπα ήρωα"
Ναι, αυτός ο τύπος έκανε μάθημα και δίδασκε τα παιδιά σου μέχρι πρόσφατα φίλε αναγνώστη. Λέω πρόσφατα γιατι ελπιζω ο κωλόγερος να συνταξιοδοτήθηκε. Ο δε τρόμος μου είναι πως αμα γινότανε καμια..... νεοδημοκρατική "αξιολόγηση" αυτός ο τύπος θα έπαιρνε άριστα.
(3) Από εδώ
Η συγκεκριμένη κατηγορία των επικριτών της σειράς, αυτοί οι οποίοι αρπάζονται απελπισμένα από γελοία προσχήματα για να τη δαιμονοποιήσουν (π. χ., από μια επιπόλαιη κουβέντα που πέταξε ο παρουσιαστής της σειράς Πέτρος Τατσόπουλος στο μέσο που κατ’ εξοχήν ευνοεί τη διασπορά της επιπολαιότητας, το Facebook) αρνούνται στους πολλούς το δικαίωμα να έχουν τα μέσα ώστε να διαμορφώσουν συγκροτημένη άποψη για το παρελθόν, κατά τη διατύπωση του Powicke. «Και πού ήσαν αυτοί τόσα χρόνια, πού κρύβονταν οι απόψεις αυτές τόσα χρόνια;» αναφωνούσε έμπλεος ιεράς αγανακτήσεως ο Αγιος Θεσσαλονίκης την περασμένη Κυριακή. Μα, στα πανεπιστήμια! Πού αλλού; Η προσέγγιση στα γεγονότα του 1821, την οποία έχουν σήμερα την ευκαιρία να δουν οι πολλοί χάρη στο ντοκιμαντέρ, είναι αυτή την οποία διδάσκονται σήμερα οι φοιτητές! Αυτή ακριβώς είναι η υπηρεσία που προσφέρει το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ: εκλαϊκεύει για τους πολλούς τη γνώση των λίγων.

Τετάρτη, Ιουνίου 29, 2016

Συγκρίσεις μεταξύ δημοψηφισμάτων - Updated

Ελληνικό Δημοψήφισμα VS Αγγλικό Δημοψήφισμα

1. Όταν προκηρύχθηκε αντιμετωπίστηκε σαν πολεμική πράξη ενάντια στην ΕΕ. Τις τελευταίες 2 μέρες (όπου το πράγμα φαινόταν πια) και μετά απο την διεξαγωγή του αντιμετωπίστηκε με αρκετο σκεπτικισμό "να δουμε τι θέλουν οι Ελληνες" και τέτοια και ουδέποτε (αν θυμάμαι καλά) ειπώθηκε από επίσημο όργανο ή εκπρόσωπο της ΕΕ το "Φύγετε".
Όταν προκηρύχθηκε και μέχρι λίγο πριν διεξαχθεί αντιμετωπίστηκε σαν έκφραση της λαϊκής βούλησης των Βρετανών και τι καλά και νιάου νιάου. Μόλις πήραν χαμπάρι πως το πράγμα ζορίζει άρχισαν τα παρακάλια. Μετά την απομάκρυνση απο το ταμείο άρχισαν οι πιστολιές, τα νεύρα, οι αιτήσεις για ακύρωση και εσχάτως οι χριστοπαναγίες. 

2.  Πριν το Δημοψήφισμα όλος σχεδόν ο πολιτικός τύπος του εξωτερικού μας καλούσε είτε να πάρουμε τον πούλο είτε να τον ρουφήξουμε και να κάνουμε μόκο.

Κανείς δεν ήθελε να φύγει το Ηνωμένο Βασίλειο από την ΕΕ για ένα εκατομμύριο διαφορετικούς λόγους. Εξαίρεση ο Σόιμπλε και κάτι ψεκασμένοι τύπου Λεπεν που ονειρεύονται αναδυση των εθνικιστικών κρατών στα οποία θα είναι αυτοκράτορες. 


3. To ερώτημα ήταν άκυρο, (το κρυφό ερώτημα όχι, αλλά αμα πιάσουμε το νόημα και τι θέλει να πει ο ποιητής και τέτοια καλύτερα να κάνουμε ποιητικές βραδιές και όχι δημοψηφίσματα) αλλά παρόλα αυτά, με την ειδική εξαίρεση του ΚΚΕ, ο καθένας πέρασε ένα δικό του ερώτημα το οποίο και απάντησε. Είχε διευκρινιστεί σε όλους τους τόνους πως το Δημοψήφισμα δεν αφορά την αποχώρησή μας από την ΕΕ, άσχετα αν αυτή μπορεί να συνέβαινε τελικά.
Το ερώτημα ήταν σαφές, ο χρόνος ικανός (~3 χρόνια). Παρόλα αυτά ο καθείς φαίνεται να έβαλε και πάλι το δικό του ερώτημα στο οποίο και απάντησε.

4. Τελικά είχαμε και ταξικό και ηλικιακό διαχωρισμό με τους ΝΑΙ να ειναι οι πιο μεγάλοι ηλικιακά και οι πιο βολεμένοι οικονομικά (και στην περίπτωση της ΓΣΕΕ οι πιο πουλημένοι πολιτικά).
Same here. Και ταξίκός και ηλικιακός διαχωρισμός με τους πιο φτωχούς και τους πιο μεγάλους να ψηφίζουν έξοδο. 
Τώρα για κάποιο λόγο οι νέοι της Ελλάδας ειναι για μερικούς μαλακισμένα, ρεμπεσκέδες και ανεύθυνοι και οι γέροι είναι ώριμοι πολιτικά αστοί ενώ οι νέοι της Αγγλίας  ειναι ρεαλιστές που το μέλλον τους το κόβουν οι κωλόγεροι.

5. Ο Τσίπρας ως μοναχικός (πολιτικά) λύκος ξεχέστηκε από όλο σχεδόν το Ευρωκοινοβούλιο
Αυτά που άκουσε ο Τσίπρας ειναι light μπροστά σε αυτά που άκουσε και θα ακούσει ο Κάμερον στο Ευρωκοινοβούλιο, στην Ευρώπη γενικώς και στην Αγγλία ειδικώς. Δεν τρώει πολύ ξύλο ακόμα διότι οι Ευρωπαίοι δεξιοί δεν έχουν χωνέψει ακόμα πόσο σκατά τα έκανε ένας "δικός τους", που τους είχε εγγυηθεί μάλιστα το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος και είχε πάρει και ένα κάρο προνόμια για τη χώρα του όσο το κράδαινε σαν δαμόκλειο σπάθη πάνω από τα Ευρωπαϊκά κεφάλια.

6. Σε καμία περίπτωση δεν τέθηκε θέμα grexit μετά, εκτός από τον Σόιμπλε (που το είχε θέσει και πριν άλλωστε), ο οποιος ήθελε και μάλλον θέλει να φύγουμε απο την ΕΕ.
Τρία δευτερόλεπτα και επτά δέκατα μετά την οριστικοποίηση (του οριακού) αποτελέσματος σύσσωμος ο Ευρωπαϊκός κόσμος, σαν άλλος Βουλγαράκης (αυτός για τους Ποδεμος, λες και ξέρω γω στις προηγούμενες εκλογές είχαν 45%) αναφώνησε:
Τον πούλον. Αγγλία, ξαγγλία να φύγετε, να πάτε αλλού.

ΙΕΚ πολιτικού πολιτισμού η Νέα Δημοκρατία. Το παρόν φυλάσσεται και θα χρησιμοποιηθεί στις κατάλληλες συνθήκες, που θα έρθουν πιθανότατα λίαν συντόμως

7. Πριν και μετά το ΔΨ είχαμε τεράστια άνοδο του λαϊκισμού από τα δεξιά με νομίσματα Ζιμπάμπουε, αδεια ράφια από σουπερμάρκετ και επιχειρήματα ελλείψεως κωλοχάρτου.
Same here. Η ατζέντα που χρησιμοποιήθηκε ήταν τύπου Σαμαρά, αλλά απο την ανάποδη, από την πλευρά του Brexit δηλαδής. Η ΕΕ που μας παίρνει λεφτά, οι μεταναστες που μας κλέβουν τις δουλειές και τις θέσεις στα νηπιαγωγεία. Οι Bremain χρησιμοποιησαν μεν και αυτοί το φόβο αλλά πιο ....φλεγματικά.

8. Η ελληνική κυβέρνηση από την άλλη λαϊκιζε πως ε δεν θα γίνει και τίποτα, απλά θα πάμε σε νέα συμφωνία και όλα μέλι - γάλα. Ότι και να προσάψει κανείς στον Σύριζα, ποτέ δεν αμφισβήτησε σαν κόμμα την παραμονή της χώρας στην ΕΕ. Απλά αν αυτή προέκυπτε "απο τα γεγονότα" μπορεί να μην χαλουσε μερικούς.
Το πρόβλημα ειναι ότι στην Αγγλία ειναι όλοι ευρωσκεπτικιστές είτε λιγότερο είτε περισσότερο, οπότε η θέση τους ήταν δυσκολότερα υπερασπίσημη. Και ο Κάμερον και ο Κόρμπιν και όλοι. Αν εδώ θέλαμε να κάνουμε προπαγάνδα υπερ ΕΕ και βάζαμε κουμανταδόρους τον Ψωμιάδη, τον Λαφαζάνη και την Κωνσταντοπούλου δεν θα τα πηγαίναμε και πολύ καλύτερα. Εδώ τον θεοκράτη ακροδεξιό Σαμαρά βάλανε στην αρχή και τον μαζέψανε για να γλιτώσουν τις ντομάτες. Απλά στην Αγγλία όλοι οι σοβαροί πολιτικοί είχαν βαρύ (σχετικά με τον ευρωσκεπτικισμό) παρελθόν στο οποίο φορτώνανε όλα τα στραβά της καθημερινότητας στην ΕΕ. Πως κάνουνε εδώ οι δικοί μας για να περάσουνε κανα σοβαρό νόμο (τύπου Σύμφωνο Συμβίωσης, διαγραφή θρησκεύματος απο ταυτότητες και τέτοια) που οι εγχώριοι ταλιμπάν δεν θα δεχόντουσαν αλλιώς; Κάπως έτσι μόνο που στην Αγγλία μπορεί να τους έφταιγε η ΕΕ και για τον καιρό. Μετά τι να σου ψηφίσει η κεραΜαρία;

9. Μας είχανε φάει τα αυτιά πως θα μας διώξουνε από την ΕΕ και Ευρωζώνη μέσα σε 2 μέρες, 2 ώρες, 2 δευτερόλεπτα ενώ τελικά μείναμε μεν, μας πονάει ο κώλος μας δε. Η ΕΕ πάντως ήταν πρόθυμη να μας δώσει λεφτά για να φύγουμε, δηλαδή να είναι το διαζύγιο κάπως βελούδινο.
Αφου κανείς δεν πίστευε πως θα βγει Brexit κανείς στα σοβαρά δεν εξέτασε τις επιπτώσεις. Λίγη κινδυνολογία στο εσωτερικό ήταν αναμενόμενη. Μετά ομως έγινε της καραπουτανάρας. Η άμεση αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου ειναι γενική απαίτηση πια, όπως και η τιμωριτική τάση, για να λειτουργήσει το όλο πράγμα σαν μπαμπούλας. Βεβαίως τα μεγέθη είναι πολύ διαφορετικά και ενδέχεται η ΕΕ να τους κλάσει τα αρχίδια των Βρετανών, αλλά σίγουρα θα προσπαθήσει να το κάνει όσο μπορεί περισσότερο επώδυνο γι αυτούς.

10. Στο ελληνικό Δημοψήφισμα, τελικά ο μόνος που έχασε και έφυγε (εδώ κάνουμε πάρτι) παίζει να ήταν ο Σαμαράς. Όλοι οι υπολοιποι κάτι κέρδισαν, η ΕΕ τη συμφωνία, η ΝΔ&co το δικαίωμα να το παίζουν δικαιωμένοι, ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε που πήρε Μνημόνιο πιο light από το προηγούμενο (προσοχή: πιο light δεν σημαίνει light!!) και ξανακέρδισε τις εκλογές εδραιώνοντας την θέση του και μπετονάροντας το κόμμα (προς το παρόν ετσι;).
Γενικά στην Αγγλία χάνουν όλοι. Καμερον, Κόρμπιν μάλλον ξηλωνονται, Φαράτζ έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα και θα τα ακούει από δω και μπρος για κάθε στραβή, το Ην. Βασ. αντιμετωπίζει (κυρίως θεωρητικό) κίνδυνο διάσπασης και αποσχίσεων, τα Χρηματιστήρια πέφτουν και το πατιρντί δεν έχει καν αρχίσει. Μοναδικός κερδισμένος μέχρι στιγμής ο Τζόνσον που θέτει στα σοβαρά υποψηφιότητα για πρόεδρος των Συντηρητικών και μελλοντικός πρωθυπουργός (θα χρειαστεί ένας πρόθυμος πρωθυπουργός για να ξεκινήσει τις διεργασίες και αν δεν παει ο Τζόνσον θα πάει ο απείρως χειρότερος Φαράτζ φαντάζομαι)

Update: Τελικά στην Αγγλία δεν κερδίζει προς το παρόν κανένας πολιτικός παίκτης, μιας και ο Τζόνσον έκλασε μέντες και υπαναχώρησε και δεν θα διεκδικήσει λέει την ηγεσία των Συντηρητικών, ανακαλύπτοντας πως τελικά όλοι έχουμε έναν Κουτσούμπα μέσα μας. Διότι καλό ειναι να ζητάς κάτι, αλλά όταν έρχεται τί κάνουμε ρε παλουκάρι; Ας το διάολο, καλυτερα να μην έβγαινε το Brexit, να χαμε κατι να γκρινιάζαμε.


11. Πριν το δημοψήφισμα έγιναν Capital Controls, λόγω του Bank Run που είχε αρχίσει ήδη (ας μην κοροϊδευόμαστε) και που συνεχίστηκε ως πανικός, ουρες στα ΑΤΜ, ανοδο στις αγορές πολυτελών αυτοκινήτων(!), και κυκλοφορία μούφα φωτογραφιών από γιαγιάδες που φυλάνε η μία την άλλη κατά την ανάληψη χρημάτων. Είτε έτσι είτε αλλιώς την εβδομάδα μεταξύ CC και Δημοψηφίσματος υπήρχε μια αναμπουμπούλα και αρκετός άκυρος πανικός τύπου κλεισαν οι τράπεζες άρα μας κουρέψανε τις καταθέσεις, δίπλα στον πιο ρεαλιστικό πανικό του εισαγωγέα που είδε πως δεν μπορούσε να κάνει δουλειά του. Το χρηματιστήριο έπεσε μεν, αλλά δεν είχε ανέβει και καθόλου δε.
Ο πανικός στα χρηματιστήρια έφερε πολλαπλάσια χασούρα μεν (άλλα τα μεγέθη) αλλά γενικώς η καθημερινότητα στο UK δεν δείχνει να έχει αλλάξει, άσε που η χασούρα αυτή ήταν κυρίως αεριτζίδικη και δεν επηρέασε (ακόμα) το πόπολο. CC και τέτοια δεν χρειάστηκαν από μια χώρα που α) κόβει το δικό της νομισμα και β) το bank run που σημειώθηκε ήταν υποτυπώδες. Γενικώς οι αντιδράσεις ήταν πολύ πιο χαλαρές σε μια χώρα που το επίπεδο των "λαϊκών" εφημερίδων (αν εξαιρέσεις δηλ τις μεγάλες και σημαντικές τύπου Financial Times και τέτοια) είναι επιπέδου Ελεύθερης Ώρας. Αλλά τα είπαμε και στο προηγούμενο, ένα από τα προσόντα των Άγγλων είναι η υπομονή.

UpdateΠαρόλα αυτά το χρηματιστήριο της Αγγλίας δείχνει να συνέρχεται και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ, ενώ η λίρα σιγά σιγά επανακάμπτει

Δευτέρα, Ιουνίου 27, 2016

Διλήμματα

facts:
* Η Ελλάδα, καλώς η κακώς, σε όλο το ανεξάρτητο βίο της, είχε ταυτίσει τα συμφέροντα της με τα Βρετανικά και αργότερα με τα Αμερικάνικα για πολύ καλά εξηγήσιμους λόγους (ως νησιώτικη χώρα ήταν λογικό να συνασπιστούμε με την κυρίαρχη ναυτική δύναμη). Όταν κάποιες κυβερνήσεις, βασιλιάδες ή λαϊκά κινήματα δεν συνεμορφώθησαν προς τας αγγλικάς υποδείξεις είχαμε εμφυλιους, πραξικοπήματα και διπλές κυβερνήσεις μέχρι να τους κάνουμε το χατήρι και αυθόρμητα -γκουχγκουχ- να πάρουμε το μέρος τους.

* Καθε τόσο η Γερμανία ισχυροποιείται υπερ του δέοντος, παει να κάνει το κόλπο γκρόσο και τον πίνει από τους Άγγλοι. Και η Γαλλία όταν το επιχείρησε επί Ναπολέοντος τον ήπιε από τους Άγγλοι. Γενικώς, εδώ και τουλάχιστον 200 χρόνια, όποιος παει να κουνηθεί εις τας Εουρώπας τον πίνει από τους Άγγλοι, οι οποίοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να παίξουν όσο κατενάτσιο χρειαστεί,  να αλλάξουν 32 φορές συμμάχους, να θυσιάσουν δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων μέχρι να κερδίσουν και μετά να τα πάρουν πίσω διπλά και τρίδιπλα (αν θυμάμαι καλά η Στρατηγική αυτή χαράκτηκε από τον Πιτ το βρέφος και δεν έχει αλλάξει έκτοτε).

* Η Αγγλία έχει μεν στενή σχέση με τις χώρες της ΕΕ ως νυν-πρώην μέλος, αλλά έχει ακόμα στενότερες με τις ΗΠΑ και τις χώρες της κοινοπολιτείας ή πως λέγονται, τύπου Καναδάς, Αυστραλία και δεν συμμαζεύεται

* Η Αγγλία είναι πυρηνική χώρα, 5η-6η οικονομία στον κόσμο και στο τοπ-5 παγκοσμίως από στρατό.


Διλήμματα λοιπόν:
- Ειναι πολύ αισιόδοξο (έως ....υπερφίαλο) να λες πως η Σκωτία, η Ιρλανδία και το ....Γιβραλτάρ θα την κοπανήσουν από το "UK concept"  για να είναι μέλη μιας Ένωσης που παραπαίει. Και καλά αυτοί την κοπανάνε, ποιος εγγυάται πως η μαμά Αγγλία θα τους αφήσει; Η ίδια Αγγλία που δεν δίστασε να κάνει πουτάνα την Κύπρο, την Ινδία, την Παλαιστίνη, την μισή Αφρική και που έμπλεξε σε πόλεμο με την Αργεντινή για να πάρει ένα μπονους η Θάτσερ;
- Δεν ειναι καθόλου βέβαιο πως όλοι οι Β. Ιρλανδοί θέλουν την ένωση με την Ιρλανδία.
- Όπως και δεν ειναι καθόλου βέβαιο πως οι Σκωτσέζοι θα απεμπολήσουν μια ένωση 300 χρόνων με την Αγγλία για χάρη μιας ένωσης με χώρες που δεν ξέρουν, με τους πολύ πιο ισχυρούς και ιμπεριαλιστές Άγγλους ακουμπητά δίπλα τους.

Δεν ειναι καθόλου σίγουρο λοιπόν πως οι Σκωτσέζοι θέλουν να φύγουν απο το μαγαζί "UK" και πρέπει να είσαι πολύ στούρνος για να το πάρεις έτσι αβίαστα.


Καλή η φιλολογία και η παπαρολογία στο facebook αλλά οι κοινωνίες είναι πιο πολυσύνθετοι μηχανισμοί, και με ισχυρά αδρανειακά χαρακτηριστικά. Μια ομάδα που κάνει ντόρο στο ιντερνετ δεν σημαίνει πως έχει πλειοψηφικά χαρακτηριστικά (όπως θα σας πει και #ο_άρχοντας_της_καρπαζιάς.)
- Φανταστείτε δηλαδή πόσο κουφό θα σας φαινόταν μια απόσχιση της ....Κρήτης (που είναι μόνο 100 χρόνια Ελλάδα) αμα η Ελλάδα έκανε κανα grexit. Ναι, οι κρητικοί θα κονόμαγαν, ναι, έχουν αυτονομιστικό "κίνημα" (κάτι βοσκούς στα όρη και κάτι ζουρλούς στα νότια), αλλά και πάλι η όλη εικόνα φαίνεται περίπου κουφή, εκτός και αμα είσαι τερματικά ηλίθιος.

Είμαι σίγουρος πως υπάρχει σχολή ηλιθίων κάπου εκεί έξω


- Ας υποθέσουμε λοιπόν πως το Ην. Βασίλειο φεύγει σούμπιτο από την ΕΕ. Μοιραία έρχεται σε τροχιά σύγκρουσης με αυτή, είτε αυτή ειναι πολεμική, είτε εμπορική/ανταγωνιστική μιας και η ΕΕ (πολύ λογικά) θα έχει τάσεις τιμωρητικές εναντι στα απολωλότα πρόβατα μόνο και μόνο για να κόψει το βήχα στους υπόλοιπους.
Ας υποθέσουμε επίσης, εντελώς ρεαλιστικά, ότι οι φλεγματικότατοι άγγλοι, τηρώντας τας εθνικάς τους παραδόσεις, δεν κάνουν bank run, δεν μένουν από κωλόχαρτο και δεν κόβουν τα κοινωνικά επιδόματα, απεναντίας κάνουν υπομονή και (θυμίζοντας Υψηλές στρατηγικές των 2 παγκοσμίων πολέμων αλλά και ....των Ναπολεόντειων Πολέμων) οι ελίτ εναγκαλιάζονται με το πόπολο και ταμπουρώνονται ετοιμαζόμενοι για καυγά.

Εμάς λοιπόν τι μας συμφέρει να κάνουμε τότε;

Πιο Άγγλος πεθαίνεις

- Ενδιάμεση υπόθεση: Τα υγρά ποταμίσια όνειρα εκπληρώνονται και το Γιβραλτάρ, η Σκωτία και η Β. Ιρλανδία αποσχίζονται, με αποτέλεσμα (μην το γελάτε) οι Αγγλοι να πάρουν τα όπλα μεταφορικά ή κυριολεκτικά και να μπουμε σε μια μακροχρόνια διένεξη "Ην. Βασιλειο πλην μερικοί συν Κοινοπολιτεία" VS ΕΕ.
Τότε τι γίνεται;

- Ας υποθέσουμε από την ανάποδη ότι τελικά το Ην. Βασίλειο δεν φεύγει και παραμένει μέλος της ΕΕ, προνομιακό μάλιστα, μετά την συμφωνία που πήρε ο Κάμερον
Ποιός εμποδίζει μετά τους υπόλοιπους να αρχίσουν να ζητάνε εξτρά προνόμια, προνόμια που θα κάνουν τελικά de facto την ΕΕ κουρελόχαρτο;
Εμείς τι πρέπει να κάνουμε τότε;


Και μπόνους ερώτημα: Γνωρίζετε αριστεροί και δεξιοί ρωσόφιλοι (απο Λαφαζάνη μέχρι....Λιακόπουλο) πως αν γίνει μανούρα μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας πως είμαστε υποχρεωμένοι, λόγω ΝΑΤΟ, να συμμαχήσουμε με τους Τούρκοι που είναι ο ισχυρότερος αντίπαλος μας σε τοπικό επίπεδο (στο οποίο ΝΑΤΟ το Ην. Βασίλειο είναι το νο 2);
(για να μην μπερδευόμαστε. Το ΝΑΤΟ ειναι αμυντική συμμαχία ενάντια επιβουλών από τρίτους. Δεν νομίζω να εμπλέκεται σε εσωτερικές διενέξεις μελών εκτός και αν έτσι γουστάρει. Στην εισβολή στην Κύπρο πχ οι Αμερικάνοι σφυριζαν αδιάφορα to say the least).




* Το blog θέλει για μια άλλη φορά να συγχαρεί τον μέγιστο Ντέιβιντ Κάμερον, διότι έτσι που τα κατάφερε αν μή τι άλλο θα ζήσουμε πολύ ενδιαφέροντες καιρούς.
Του αφιερώνουμε λοιπόν αυτό:


Προφανώς δεν ειμαστε κατά των δημοψηφισμάτων, αλλά ρε φίλε, φίλε ρε φίλε, έχεις πολιτική αντίληψη χειρότερη και από του Σαμαρά.




aeisixtir