Εισαγωγη:
Απαραιτητη (ιστορικη κυριως) εισαγωγη πριν αρχισουμε να μπλεκουμε τα μπουτια μας. Εκτος απο βαρετη και μεγαλη εχει την μικρη χρησιμοτητα να μου δωσει επιχειρηματα για το τελος. Αν βαριεστε προχωρήστε αμεσα στα πεδια σπεκουλαρισμα, και που το παω.
Η πολιτικη γενικως, και ιδιαιτερα στην Ελλαδα, ειναι κυρίως συνάρτηση της κουτάλας. Οι αποπανω μαζι με τους ημετερους τρωνε εκμεταλευομενοι τους αποκατω. Στα πιο "προοδευτικα" καθεστωτα οι αποπανω, τρωνε μεν, αλλα κοιτανε να μην πεθανουν της πεινας και οι αποκάτω γιατι αυτοι οι αποπανω εχουν παρει πρεφα πως αν οι αποκατω ψοφολογησουν μετα δεν θα ειναι αποπανω κανενος. Οι "μεταρρυθμισεις" πρωτευοντως ειναι νεοι τροποι εκμεταλευσης του ποπολου με τροπο που δεν θα φαινεται πολυ. Το όριο παρέμενε η συνεκτικοτητα του κοινωνικου ιστου, γιατι αν ο κοσμος αγανακτούσε τότε μπορει το κόλπο να επαυε να δουλευει και να είχαμε θέματα. Αναλογα με τις περιπτώσεις και την ισχυ των παραμαγαζων εξουσιας (εκκλησια, ΜΜΕ) η κοινωνια μπορουσε να αντεξει διαφορετικες βαθμιδες οικονομικης “καταπιεσης”.
Στην Ελλάδα ιδιαιτερα, και αυτος ειναι ο λογος που εφαγε το κεφάλι του ο Καποδίστριας, το ολο μοντελο δεν εχει ξεφυγει και πολύ από το φεουδαρχικο μοντελο της επικυριαρχιας. Ήτοι ο "πρωθυπουργος" ειναι μεν απολυτος αρχων (πιο πολύ δρα σαν συνταγματικος μοναρχης ή τύρρανος αρχαιοελληνικου τυπου παρά σαν αιρετος ελεγχόμενος άρχοντας) αλλά οφείλει να δίνει “φέουδα” στις οικογενειες που ειναι υποτελεις του και τον στηριζουν στην εξουσία. Δεν ειναι τυχαιο πως πενήντα σογια κουμανταρουν την χωρα εδω και χρονια και τα σογια αυτα ανήκουν στις παραταξεις/κόμματα που εναλλάσονται στην εξουσία.
Εξαιρεση σε τουτο το μοντελο πρεπει να ειναι ο Αλαβανος, που ειναι μεν απο σόι, αλλά παράτησε τον "χωρο του" (υπουργος της Ενωσης Κεντρου δεν ηταν ο μπαμπας;) και πηγε πολύ αριστεροτερα. Κριμα γι αυτον, γιατι με αυτον αρχηγο πχ το ΠΑΣΟΚ θα εβγαζε 60%, καλο ομως για την αριστερα που οταν χρειαστηκε εναν ικανο ηγετη ηταν εκει να της δωσει φιλί ζωής (και ακομα πιο κριμα και γι αυτον και για την αριστερα που τα εκανε ολα μπουρδελο το τελευταιο διαστημα, αλλα για την αριστερα η προσφορα του παραμενει μεγαλη και το προσημο αναγκαστικα θετικο).
Διαχρονικος φύλακας όλων αυτών ήταν και παραμένει η εκκλησία (της οποιας η δουλεια ειναι διαχρονικα η ιδια με αυτην που ειχε στην τουρκοκρατια, να "ηρεμει" δηλαδης τον λαο ενω παράλληλα να μπορει να δρα ως εξουσιαστικο παραμαγαζο), γι αυτό ακόμα και οι "αριστεροι" του ΠΑΣΟΚ της πήγαιναν κόντρα μονο στα λόγια, ή και καθολου, με μερικες τιμητικες εξαιρεσεις (ευκολο πχ Αποστολος Κακλαμανης).
Ακομα και οταν εγινε το θεμα με τις ταυτοτητες (θεωρουμενο σημερα και αυτονοητο και ασημαντο, ουτε ο εθνικαρας Καρατζαφερης δεν το ειχε στην ατζεντα του), στην ουσια η εκκλησια δρωντας φεουδαρχικα προσπάθησε απλα να αλλαξει ηγεμονα πιστευοντας πως τρωει λίγα απο τον παροντα. Δεν της περασε, αλλά πηρε χοντρες φοροαπαλλαγες ενδιαμεσα (απο τον Σημιτη) και σταματησε να τσιριζει διοτι το ζητουμενο (η κουταλα) ειχε επιτευχθει και το προσχημα (οι ταυτοτητες) δεν ειχε πλεον χρησιμοτητα. Δεν ειναι τυχαιο πως κατοπιν η ΜΚΟ "Αλληλεγγυη" πηρε πακτωλους χρηματων οι οποιοι απλα εξατμιστηκαν.
Παντα αυτες οι οικογενειες και οι εκλεκτοι τους "μασαγαν" το κατιτίς τους. Οταν καποιοι το παρακαναν παραμελώντας υπερβολικα τους πολιτες, έρχονταν οι επόμενοι που μάσαγαν με την σειρά τους, αλλά....λιγοτερο έτσι ώστε να γίνεται και κάτι, οπως κανενας δρομος ή κανενα σύστημα υγείας, ετσι και αλλιως τα δημοσια εργα εν Ελλάδι ειναι το χρυσό κουτάλι για τα λαμόγια και ας μην ξεχνάμε το όριο που θέσαμε αρχικα, δηλ την διατηρηση καποιας κοινωνικης συνεκτικοτητας αρα και του υπαρχοντος status quo. Δηλαδή, κάνουμε και κάτι, αλλά συνήθως το κόστος βγαίνει τριπλάσιο του αναμενομενου ή έστω αυτού που πληρώνουν άλλες χώρες για την ιδια δουλεια - και τρωνε και 5 φραγκα οι δικοι μας ανθρωποι.
Η αλλαγή που έφερε το ΠΑΣΟΚ στα ήθη μας στα μακρινα 80's ήταν πως εκεί που "τρώγανε μονο οι δεξιοι", το ΠΑΣΟΚ πρότεινε "να τρώνε όλοι", αλλά ξέχασε να προτείνει ποιού τα φράγκα θα τρώγανε, και όταν μασάνε πολλοί αναγκαστικά μασάνε περισσότερα. Όταν οι Έλληνες ανακάλυψαν μετά απο 8 χρόνια πως τρώγανε δανεικά και μόνο έσπευσαν να το αλλάξουν. Οι επόμενες κυβερνήσεις προσπάθησαν να πληρώσουν τα δανεικά αυτά. Η νέα ελιτ (τα νεα σογια - παραμαγαζα εξουσιας που αναδυθηκαν ειτε σε κοντρα ειτε σε συνεργασια με τα παλια) ομως που ειχε προκυψει ήθελε νέα και γερή μπάζα. Το κακό που έχουν οι γιάπηδες είναι πως μπορουν να γίνουν πολύ πιο κυνικοί και αδιαφοροι για το "γενικοτερο ή/και μακροπρόθεσμο καλό" μπροστά στο κέρδος σε σχέση ακόμα και με τους φεουδαρχικού τύπου νομείς της εξουσίας. Τέτοιοι τύποι ευθύνονται για την σημερινή οικονομική κρίση. Το κόλπο έγινε με το χρηματιστήριο που αποτελεσε την βιαιοτερη αναδιανομη εισοδηματος που είχε γίνει ποτε σε αυτήν την χώρα. Μια νεα γενια νεοπτωχων ξεφύτρωσε απο το πουθενα και μια κοινωνικη κριση αρχιζε σιγα σιγα να σκαει μυτη εκ νεου στην Ελλαδα.
Η κυβερνηση της ΝΔ το 2004 ΔΕΝ προέκυψε επειδή το "φασμα" μετακινηθηκε δεξιοτερα. Εχω πει και το ξαναλέω πως το 60% περίπου των Ελλήνων ανήκουν στην καλούμενη (απο εμένα) αστική κεντροδεξια.
Απο αυτους αρκετοι (αλλα οχι τοσο αρκετοι ωστε να βγαλουν "καθαρη δεξια" κυβερνηση) ειναι οι "παλαιοί" ή "λαϊκοί" δεξιοί (πατρις θρησκεια οικογενεια κτλ. Τυπικοι εκπροσωποι τους στην ΝΔ ο Βυρων, ο Νομάρχης και ο Γιακουματος και πολλοι βουλευτες -"ιστορικα ονοματα") πολλοί εκ των οποίων μπορεί ακόμα να θεωρούν την χούντα "επανάσταση", τον εμφύλιο "συμμοριτοπόλεμο" κτλ. Απο τους υπολοιποι αρκετοι εχουν σχετικα πιο προοδευτικες αντιληψεις, πιστες σε ενα κοσμικο κρατος "δυτικου τυπου", με κάποια μικρή κοινωνικη πολιτική, (τουλάχιστον) τόση ώστε να συντηρειται η κοινωνικη ηρεμια. Αυτοι ειναι "δημοκρατες", αστοι, πιθανων "αριστερων καταβολων" κτλ κτλ.
Σημαντικο μερος αυτων των αχρωματιστων κεντροδεξιων περιφερεται μεταξυ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και πρακτικα καθοριζει τον εκαστοτε κυβερνητη. Αυτοι ειναι και ο ζητουμενος "μεσαιος χωρος" που ΔΕΝ εχει συγκεκριμμενη ιδεολογικη ταυτοτητα, ειναι κυριως αστικος πληθυσμος, δεν ψηφιζει οπαδικα, κοιταζει κυριως το συμφερον του και ενιοτε κοιταζει και τα προσχηματα (ε δεν θα γινουμε και Ιραν!), κάτι δηλαδή σαν τον ψηφοφορο του ...σύριζα στο πιο βολεψακίστικο:)
Μετα το πανηγυρι με το χρηματιστιριο και την αισθηση σαπιλας, ανευθυνοτητας, λαμογιαρισματος, αμετροεπειας και κομπινας που ανεδινε το Σημιτικο ΠΑΣΟΚ (που ειχε βγει ως "διαχειριστης" και τα εκανε μανταρα) πολύ λογικά έδωσαν την εμπιστοσύνη τους στο άλλο κομμα wannabe φορεα εξουσιας, την ΝΔ του Κ. Καραμανλη. Δεν εμπιστευτηκε τοτε ο "μεσαιος χωρος" την Νεα Δημοκρατια. Φοβηθηκε το ΠΑΣΟΚ και της εδωσε την ευκαιρια να αποδειξει πως ειναι διαφορετικη. Κυριως εμπιστευτηκε τον Καραμανλη επειδής:
* "ειχε ονομα", δηλ ήταν ιδανικος υποψηφιος του παραδοσιακου μοντελου, αλλά κυρίως ήταν εμφανές πως οι ισχυρες οικογενειες τον στηριζαν, μαζί και ο "λαός" τους. Ποιος ηξερε την υπαρξη του Καραμανλη jounior πριν παρει την αρχηγια της ΝΔ; Και μην ξεχναμε πως οι διαδικασιες στην ΝΔ ηταν "πιο νορμαλ", μεσα απο συνεδριο δηλαδη και οχι μπατε σκυλοι αλεστε. Ηταν ομως και πολυ πιο ελεγχομενες απο τα παραδοσιακα τζακια
* δεν ειχε ακουστει γι αυτον τιποτε (ασχημο, αλλα και γενικοτερα) ποτέ, αρα δεν ειχε καει και δεν ηταν λαμογιο
* φαινοταν τιμιος και κυρίως χαμηλων τονων. Φαινομενα τυπου "αγανακτισμενων" Καλαμποκηδων που φοβοντουσαν οι αστοι, λογικα με τον Καραμανλη θα εξελιπαν (οπως και έγινε. Επισημα βασιλοχουντικα βαριδια της ΝΔ ξηλωθηκαν και εμειναν οι ακινδυνοι για να μην τρομαξουν και φυγουν οι γιαγιαδες). Ο Κωστας ειχε δειξει πως δεν δισταζε να συγκρουστει με το εσωκομματικο "κατεστημενο" προκειμενου να τους κανει ανθρωπους - και να τους δώσει και την πολυποθητη πλειοψηφια. Οι "πατριωτικοι" που μετρουσαν τα κουκια ετρεμαν πως οι τοτε κινησεις στερουσαν απο την "παραταξη" πολλες ψήφους. Η πραγματικοτητα εδειξε πως η παραταξη τους ανεβηκε μολις έφυγαν αυτοι. Η δε δημιουργια του ΛΑΟΣ επετρεψε στην ΝΔ να δειξει ενα πιο πολιτισμενο προφιλ και έστειλε προς τα εκεί αρκετή σαβούρα.
Ο κοσμος αυτος λοιπον του εδωσε την ευκαιρια. Μετα μαλιστα απο μια καργα αποτυχημενη τετραετια Σημιτη του έδωσε αυτο που ειχε δωσει μονο στον Αντρεα το 1981. Λευκη επιταγη. Ανετα ο Κωστας μπορουσε να στησει γκιλοτινες στην πλατεια συνταγματος αν ηθελε. Ακομα και ο πασοκικος τυπος του εκανε αβαντες. Ακομα και οι αριστεροι τον ηθελαν γιατι με το ΠΑΣΟΚ ασφυκτιουσαν (εχω ξαναγραψει πως σε καποια φαση "φαινοταν" σχεδιο να φανε το ΠΑΣΟΚ οι μεν απο αριστερα οι δε απο δεξια).
Ακομα και μετά την πρωτοφανή επίδειξη ανικανότητας το καλοκαίρι του 2007 η ΝΔ δεν ειχε χάσει το "ηθικο" έρεισμα. Πολλοι θυμοντουσαν το ΠΑΣΟΚ και δεν ήταν καθόλου σίγουροι πως το "βαθυ πασοκικο κρατος" δεν ειχε βαλει και αυτο το χεράκι του (για να μην παρεξηγουμαστε. Αυτο δεν εχει να κανει με το ΠΑΣΟΚ σε επιπεδο ηγεσιας, αλλα με μερος του "κοσμου" του σε επιπεδο ενστικτων, και πριν μου πειτε οτιδηποτε δηλωνω ευθαρσως πως το ειδα ιδιοις ομμασι. Νταξ', δεν εφτανε για να δικαιολογησει το μπουρδελο, αλλα ηταν υπαρκτο και εδωσε στο γενικοτερο φαντασιακο το ζητουμενο προσχημα) και έδωσαν συγχωροχάρτι και νέα ευκαιρία στον Καραμανλή, ελπίζοντας πως θα είναι λιγότερο λαμόγιο αυτός και οι δικοί του, εστω και χωρις την λευκη εντολη του 2004 που ειχε σπαταλήσει. Ακομα και τότε ο Καραμανλης, με τριαμιση χρόνια καθυστερηση μπορουσε να κόψει κώλους (με την «καλη εννοια» του όρου, ήτοι να ρίξει χοντρες σφαλιάρες στα λαμόγια και στην κακοδιαχείρηση).
Ολοι δεχτηκαν πως.....μέχρι το 2007 "μαθαινε", έκανε το αγροτικό του ο άνθρωπος. Το μόνο που έλπιζε αυτός ο μεσαίος χώρος ήταν πως οι νεοδημοκράτες πλεον θα δούλευαν και λίγο με στόχο το "γενικοτερο καλο", πως επιτελους κάποιοι παρανομουντες πολιτικοι και παραπολιτικοι θα έμπαιναν φυλακή (σπαζοντας την ατιμωρησια που ειχε επιβαλλει και νομοθετικα το ΠΑΣΟΚ) και πως σιγά σιγά οι μεταρρυθμίσεις στην δημόσια διοικηση θα άρχιζαν να αποδιδουν, ή αλλιώς πως το διοικητικο, οικονομικο και κοινωνικο μας χασμα απο την υπολοιπη ΕΕ θα μειωνοταν περισσότερο από το "ελάχιστα ανεκτό" που έχουμε σήμερα.
Δεν ξερω κατα ποσο αυτα θα γίνονταν αν κυβερνουσε η ΝΔ άλλα 4 χρόνια. Δεν είχε κάνει τίποτε πειστικο στα πρώτα τρία σε αυτην την κατευθυνση. Οσο μαγκας και cojone-ατος ειχε φανει ο Κώστας οταν ηταν στην αντιπολιτευση τόσο ατολμος φάνηκε όταν ήρθε στα πράγματα. Σε καμία περίπτωση, απ΄οταν πηρε την διακυβερνηση και μετα, δεν κονταροχτυπήθηκε με κάποιο τζάκι ή με έναν όμιλο συμφερόντων από αυτούς που λυμαίνονται τον τόπο. Ή όπου φάνηκε πως το κάνει ("Βασικος Μέτοχος") φάνηκε πως το έκανε καθαρά για λόγους εντυπωσιασμού, μιας και η προσπαθεια ηταν εξαρχης καταδικασμενη. Η αυστηρότητα του (όπως και του Σημίτη παλαιότερα) εξαντλήθηκε σε απεργους, εργαζομενους, φοιτητες και διαδηλωτες, τα εύκολα θύματα εντυπωσιασμού δηλαδής. Δεν τολμησε να εισπράξει φόρους απο τους έχοντες και έβαζε έμμεσους (που πολύ απλά χτυπάνε κυρίως τους μικρούς), όπως το ΦΠΑ. Δεν μπορούσε να δώσει αυξήσεις και ξαφνικά "θεωρήθηκαν" ρετιρέ οι μισθωτοί των 1500 και 2000 ευρώ με αποτέλεσμα να αρχίσουν οι 700αρηδες να εμφανίζονται ευχαριστημένοι με κάποια μείωση των άλλων αντί να απαιτούν δικιά τους αύξηση! Μπορει λογιστικά το κόλπο να δούλεψε αλλά συνέβαλε στον διχασμό της κοινωνίας.
Το δε "βαρύ" και δυσκίνητο κράτος δεν είχε κανένα πρόβλημα. Οι διευθυντάδες-αποφοιτοι βοϊδοσχολής με 8ώρες εργασία/έτος των ΔΕΚΟ (αλλά και άλλων δημοσιων υπηρεσιων) συνέχισαν να παίρνουν τους παχυλούς μισθούς τους, οι μισθοι δεν ανεβαιναν (σε αντιθεση με όλα τα άλλα, ΚΑΙ τις τιμές "κρατικών" προϊοντων όπως το ρεύμα), τα stage συνεχισαν και πολλοί πολίτες "εκπαιδευονταν" για 5 και πλέον χρόνια δουλεύοντας ανασφάλιστοι και με απολαβές πείνας και γενικά ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού άρχιζε να έχει χοντρο πρόβλημα διαβίωσης, ή μάλλον χοντρύτερο απο αυτό που ήδη ειχε λόγω των προηγουμενων κυβερνήσεων οξύνοντας το κοινωνικό πρόβλημα και την αίσθηση πως η κοινωνία δύο τρίτων του Σημίτη πηγαινε σε κοινωνία πενήντα-πενήντα.
Ακομα και έτσι ο Κώτσος άντεχε. Οι μεσαίοι τον στήριζαν και προσπαθούσαν να πείσουν εαυτούς πως "θέλει αλλά δεν μπορεί". Αυτα μέχρι την περσινή ΔΕΘ, όπου μέσα σε 5 λεπτά έχασε το "ηθικό" πλεονέκτημα και τον πηρε η κατηφόρα. Σου λέει μετά ο άλλος πως αμα καλύπτει τα λαμόγια δεν έχει και σημαντική διαφορά απο το ΠΑΣΟΚ, ασε που το ΠΑΣΟΚ (επι Αντρεα ε;) έδινε και κανα ξεροκοματο και για μας. Η νεα εντυπωση ήταν πως η διακυβερνηση της ΝΔ ήταν τελικά "εις οιωνος αριστος, ολα για την παρτη μας", και αυτή η πάρτη ήταν μόνο για τους λίγους ημέτερους ή για τους διαχρονικους που δεν τολμησε να πειράξει. Αντιστοιχες περιπτώσεις της πρώτης τετραετιας της ΝΔ ήρθαν στην μνήμη, όχι πλεον ως μεμονωμένα περιστατικά, αλλά σαν περιπτώσεις κανόνα που συνειδητά αγνοήθηκε. Οι όποιοι καλώς και αποδοτικώς εργαζόμενοι (πχ Λιαπης, Στυλιανίδης) θεωρήθηκαν - και σωστά - πλέον εξαιρέσεις και όχι ο, δυνητικος έστω, κανόνας.
Η γνώμη μου ειναι πως είτε ο Καραμανλης "ήθελε" είτε όχι, απλούστατα δεν μπορούσε. Αλλά ο λόγος δεν ήταν ούτε η "καμένη γη", ούτε το "βαθύ κράτος", ούτε βεβαίως ο "στρατηγός άνεμος", αλλά η ίδια η παράταξή του και κυρίως η ηγετική του ομάδα, το καλούμενο περιβάλλον του. Η ίδια ομάδα που τον ανέβασε στην ΝΔ και τον έκανε εσωκομματικό κυρίαρχο, φέρνοντας τον "απο το πουθενα", η ίδια ομάδα που στάθηκε στο πλευρό του μέχρι να γίνει κυβέρνηση, η ίδια ακριβως ομάδα τον χαντάκωσε, μαζί την παραταξη του (who cares?) και την χωρα (εδω νοιαζομαστε περισσοτερο οσο να'ναι). Ποια ειναι αυτη η ομάδα; Μα οι "λιγοτερο ακραίοι" της ΝΔ, ο "ευρωπαϊκος" Καραμανλικός χώρος, τα τζάκια που ήρθαν στα πράγματα από τον Καραμανλή senior μαζι με τους τοτε νεολαίους ή σχεδόν νεολαίους. (φανταστείτε να ήταν οι πιο "παραδοσιακοι δεξιοι"! Ούτε ψύλλος στον κόρφο μας!)
Οι οικογένειες αυτες έψαχναν απεγνωσμένα έναν άκαυτο, νεαρο, αμιγώς ευρωπαϊστή (οχι με την εννοια του αντιαμερικανισμου, αλλα με την εννοια να γινουμε καποτε σοβαρη χωρα ρε γαμωτο, να παραμυθιαστεί και ο μεσαίος χώρος) και ικανό πολιτικό για να τις οδηγήσει ξανά στην γη της επαγγελίας και στην κουτάλα, για να μην ξεχνιομαστε. Το μόνο που τους έλειπε ήταν η στήριξη της νέας γενιάς στελεχών που δεν είχαν κυβερνήσει μέχρι τοτε. Α. Σπηλιωτοπουλος, Στυλιανιδης, Ζαχοπουλος, Μεϊμαράκης, Βουλγαράκης, Τσιτουρίδης, Μαγγίνας και λοιποί μπήκαν στο κόλπο και στήριξαν τον αρχηγό όσο μπορούσαν. Οι περισσότεροι εξ' αυτών ήταν φίλοι του απο τα νεανικά χρόνια και όλοι ήταν "καραμανλικοί". Παλιοι Καραμανλικοι, μπροστα στο φόβο της Ντόρας, συνετάχθησαν και δεν ξανακουνήθηκαν (οπως ο Εβερτ και ο Παυλόπουλος πχ). Όλοι αυτοι μαζί ηταν οι κολλητοί του και η ομάδα του. Σε αυτην την ομαδα μπήκαν έγιναν προσθαφαιρέσεις και κόλλησαν ο Ρουσσόπουλος και οι επανερχομενοι Αβραμοπουλος και Σουφλιας ενώ για ένα διάστημα απομακρύνθηκε ο Α. Σπηλιωτόπουλος.
Περιττό να πούμε πως απέτυχαν πολιτικά μιας και οι περισσότεροι εξ' αυτών αποδείχθησαν είτε ανικανοι, είτε απλοί κλέφτες είτε και τα δύο, και μάλιστα με πολύ περισσότερο αμετροεπή και χυδαίο τρόπο απ 'ότι οι πράσινοι προκατοχοί τους. Κοινώς είχαν το "διαχειριστικο" επιχρισμα, αλλά παρέμεναν είτε "δεξιοι παλαιας κοπής" (βλ. κουταλα και μονο κουταλα) είτε απλοί απατεώνες, είτε (συχνότερα) και τα δύο. Με αυτους για κολλητούς και ομαδα εμπίστων ο Καραμανλής έδινε λαβές στο «και να θέλει δεν μπορεί». Πόσο μάλλον όταν …άρχισε να τους καλύπτει! Το περίεργο ειναι πως οι μεγαλύτεροι ή σχετικά μεγαλύτεροι σε ηλικία (Σουφλιάς, Παυλόπουλος, Μεϊμαράκης) ήταν πιο συνεπείς στην εφαρμογή του κυβερνητικού έργου και λιγότερο προσηλωμένοι στην πάρτη τους. Τα νέα και (θεωρητικά) πιο ιδεολόγα στελέχη όμως τα έκαναν μαντάρα, με λίγες εξαιρέσεις.
Η όλη δαιμονοποίηση της εξέγερσης του Δεκέμβρη (την οποία δεν ξεκίνησαν αυτοί, αλλά μπήκαν στο χωρό κατόπιν), καθώς και ο τρόπος αντιμετώπισης της βεβαίωσαν τους πάντες πως η ΝΔ δεν θα βγαλει πολλές παρελάσεις ακόμα. Καταφερε μέσα σε ένα μήνα:
* να δαιμονοποιησει μέρος των πολιτων του κράτους,
* να διχάσει την κοινωνία στρεφοντας πολιτες εναντιον πολιτων και δινοντας "αθελα του" το πρασινο φως σε "αγανακτισμενους πολιτες" να παρουν το νομο στα χερια τους. Τετοια πραγματα στην Ελλαδα ειχαν να γινουν απο την εποχη του Καλαμποκα. Άλλο πράγμα το πλίατσικο, η κλοπη και οι βανδαλισμοί (αλλά και η αστυνομική αυθαιρεσία) και άλλο η αυτοδικία ή η επιβολή προσωπικού δικαίου απο ροπαλοφόρους κατσαπλιάδες.
* να ακολουθήσει (αργότερα) την ακραία γραμμή Καρατζαφερη κάτι που άρχισε να παραξενεύει τους κεντρώους. Το ΠΑΣΟΚ πολύ πιο έξυπνα (πλην Πάγκαλου αν θυμάμαι καλά) δεν προέβει σε χαρακτηρισμούς προς καμία κατεύθυνση και απλά ζήτησε "να τηρηθεί η τάξη" ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.
* Αυτο είχε σαν συμπέρασμα ο Κώστας να πείσει τους "μεσαίους" πως πλέον δεν υπήρχε ικανότητα στον τιμονιέρη.
(παρενθεση. Ειρωνικό είναι πως ενα περίπου χρόνο πριν πέσει η χούντα είχαμε εξέγερση. Η χούντα έπεσε μόνη της (παρέδωσε δηλ την εξουσία) όταν ανακάλυψε πως δεν μπορούσε να χειριστει τα αδιεξοδα που η ίδια είχε δημιουργήσει. Κλείνει παρένθεση)
Το πραγμα μετα τσουλαγε συνεχεια κατηφορικα. Κανενας ανασχηματισμος δεν το εσωνε εκτος και αν επαιρνε ο Κώστας επιτελους την αποφαση να συγκρουστει μα κάποια απο τα παλια ή νέα τζακια που είχαν απλωθεί παντου στην δημοσια διοικηση, και κυρίως χωρις να παράγουν κάποιο έργο χρήσιμο στον πολίτη. Οσα ξηλωματα, παραπομπες η τιμωρίες συνέβαιναν (ειναι φυσιολογικο να υπάρχουν παρατυπιες σε μια διακυβερνηση. Αυτο που νοιαζει τον κοσμο ειναι η αντιμετωπιση τους) είτε αργούσαν χαρακτηριστικά, είτε δεν συνέβαιναν ποτέ, είτε απλά το όλο πράγμα κουκουλώνονταν. Αυτο θα δούλευε (και δούλεψε στις αρχες) όσο η γενικότερη διακυβερνηση είχε το δικαίωμα απο τον κοσμο να αυτοχαρακτηρίζεται ηθική. Όταν ο κόσμος της το έκοψε (δειχνοντας μεχρι τότε τρομερη υπομονη) το όλο πράγμα άρχισε να φωνάζει.
(νέα παρένθεση: Κανονικά μια κυβέρνηση δεν θέλει να χαρακτηριζεται ηθική, αλλά αποτελεσματική ή μάλλον αποτελεσματικότερη από τις προηγούμενες και αυτό δείχνει που έχουμε φτάσει, το αυτονόητο θεωρείται προτέρημα.)
Απο τα τελευταια απο τα πολλα καρφια στο φέρετρο της ΝΔ ήταν οι φετινες πυρκαγιες. Ουτε η δικαιολογια του "πρασινου κρατους", ουτε των "ξενων δυναμεων" (που δεν στεκουν σε οποιον έχει iq πάνω απο 80 ή έχει απλα μάθει τις ελλείψεις σε προσωπικο και οργανωση της πυροσβεστικής και της πολιτικης προστασιας), ούτε καν ο σύριζα δεν μπορουσαν να μειώσουν το μέγεθος κατάρρευσης του κρατικου μηχανισμου. Και οχι σε επιπεδο πυροσβεσης, αλλά σε επίπεδο πρόληψης, εκεί που φαίνεται το εμπρακτο κρατικο ενδιαφερον.
Και μετα προκυρηχθησαν εκλογες. Και εγινε και ντιμπειτ. Δυο μαλιστα. Οπου ο Καραμανλης ειπε ψεμματα εν γνώση του δυο φορες. Πρωτη, οταν ισχυριστηκε πως τα stage είναι "κοινοτικοι ποροι" και δευτερη όταν κατηγορησε τον ΓΑΠ για "αποχαρακτηρισμο" δασικων εκτασεων που αργοτερα αποδειχθηκε πως ήταν ...ένα χωριό. Και τα δύο ψέμματα ήταν πανεύκολο να απεκρουσθουν και έγινε αυτό μόλις την επομενη μέρα και στις δύο περιπτωσεις
Η υποψια μου παραμενει πως ο Καραμανλης ηταν περισσοτερο ανακουφισμενος απ΄ότι θα ήταν αν έβγαινε τελικά. Όλη η προεκλογική περίοδος του ήταν αυτοκτονική. Μπήκε στη τελική ευθεία με -5% και όλοι περίμεναν μια νεοδημοκρατική συσπείρωση που θα τον έφερνε σε κατασταση "διαχειρισιμης ήττας". Αυτός, ξεκινώντας από την νέα του ομιλία στην ΔΕΘ, άρχισε σιγά σιγά να αποδομεί οσο απο το "μεσαιοχωριτικο" προφιλ του ειχε μεινει. Απο το ντιμπέιτ και μετά τα πράγματα χειροτέρεψαν. Με δηλωμένο λόγο εκλογών την κατάσταση της οικονομίας (κάτι για το οποίο ποτέ δεν έδωσε πειστική απάντηση. Ηταν στην μέση της δεύτερης θητείας του και ζητουσε εντολή για να κάνει αυτά που ευαγγελιζόταν το.....2004, μόνο με πολύ πιο αντιλαϊκό πλαίσιο, αρα και αντικοινωνικο σε εναν κοινωνικο ιστο που ηδη παρουσιαζε σημάδια φθοράς) αυτός μίλαγε για το ...πανεπιστημιακο άσυλο, τις εργατικές ηγεσίες που τον εμπόδιζαν (!), την λαθρομετανάστευση και άλλα τέτοια, σημαντικά (;) μεν για μερικούς, αλλά άσχετα με την κηρυξη των εκλογών, ούτε και αποφασιστικά στην προσέλκυση κεντρώων ψήφων, ούτε τελικά σημαντικά εμπόδια σε μια σοβαρή, αποφασιστική και κυρίαρχη κυβέρνηση. Άσε που οι δεξιοι-δεξιοι αυτα τα ακουγανε εδω και καιρο απο τον Καρατζαφέρη. Οι ρέστοι απλά άρχιζαν να αναλογίζονται αν θα τους άρεσε να ζουν υπο το καθεστως φόβου σε ένα αστυνομικο κράτος.
Ο "μεσαιος χωρος" εψαχνε να βρει μια δικαιολογια να ψηφισει ΝΔ και δεν εβρισκε καμια, οχι απο τον "πολεμο" των τριτων αλλά απο την ιδια την συμπεριφορα του κυβερνωντος κομματος, και του πρωθυπουργου συγκεκριμμενα. Ειχε χασει που ειχε χασει το "ηθικο ερεισμα" εχασε και το επιχρισμα σοβαρότητας που του ειχε μεινει. Ακομα και στο τελος δεν τολμησε να βγει και να πει αυτο που ελπιζαν πολλοι πως θα ελεγε. "Ηθελα, αλλα δεν μπορουσα, διοτι φταιει ο ταδε και ο ταδε και ο δεινα και ας ειναι και απο το σπιτι μου μεσα". Ετσι μπορει να παραμυθιαζε τον μεσαιο χωρο εκ νεου και να επαιρνε ξανα την παρτίδα, ή έστω να το ζόριζε λίγο, αλλα ηταν απαραιτητο να εκκαθαρισει εκ νεου το κομμα του, κατι που δεν εκανε παρά μόνο στο ελάχιστο με την κατάρτιση των ψηφοδελτιων. Θεωρώ πως αν διέλυε τους πάντες και έβαζε μόνο νεολαίους ή εξωκομματικους στα ψηφοδέλτια, με εξαιρέσεις όσους ελάχιστους δικούς του και εμπιστοσυνης του είχαν μείνει, θα πήγαινε καλύτερα, μπορει να κέρδιζε κιόλας, μιας και θα έδειχνε πως επιτέλους πήρε τις αποφάσεις του.
Ειπαμε και στην αρχη πως η εξουσια στην Ελλαδα ειναι συνώνυμο με την παρουσια τζακιων. Αυτα τον ανεβασαν και τον στηριξαν, αλλα στα τελειωματα της θητειας του ειχαμε το εξης παραδοξο. Ενω ειχε αποτυχει να κρατησει τις ισορροπιες και να ειναι αυστηρος στους υποτελεις του, κανένας δεν τολμουσε να αμφισβητησει την πρωτοκαθεδρια του. Στο κομμα παραμενει πανισχυρος και σχετικά ανεξάρτητος πλεον απο τις οικογενειες. Παρ' όλα αυτά δεν τόλμησε ποτέ να τους πάει κόντρα "για το καλο του τοπου". Ακομα και με ηττα τετοιων διαστασεων (η διαφορα εφταστε στο 10,5%) κανενας δεν ηθελε να φύγει ο Καραμανλης κατι που κάνει ακομα πιο εκκωφαντικη για μενα την κυβερνητική του αποτυχια γιατι τελικα ανακαλυπτουμε πως πιθανον να μπορουσε αλλα να μην ήθελε. Δεν συγκρουστηκε με τα παραμαγαζα εξ αρχης και ετσι "εδωσε θαρρος στον χωριατη". Οχι μονο αυτο αλλα οποτε καποιος δικος του του ελεγε πως "παμε στραβα", συνηθως θεωρούνταν ... προδότης (περιπτωση Τατουλη). Τελικά, μαλλον και ο ιδιος ο Κώστας ήθελε να φύγει γιατι έβλεπε πως δεν μπορούσε να δουλεψει πλέον η ίδια η ηγετική ομάδα εκει που είχαν φτάσει τα πράγματα και δεν μπορούσε πλέον ούτε να ξηλώσει αλλά ούτε και να εμπιστευτεί κανέναν.
(ξανα παρένθεση. Η όλη φάση, όπως την κρίνουμε τώρα, είναι πως φαινεται σαν ο Καραμανλης και ο Σιουφλιάς αποφάσισαν στις αρχές Σεπτέμβρη να εξαφανιστούν μέσα σε ένα μήνα. Και το έκαναν με τόση σπουδή σαν να ήταν υποχρέωμενοι να το κάνουν. Και τα κατάφεραν. Δεν ειναι δικό μου, ειναι του brother, αλλά με αρέσει)
Κοιταζοντας τα αποτελεσματα των εκλογων και τις απουσιες που αναμενομενα εχει η ΝΔ θα ελεγα πως αυτη η καθιζηση μονο καλο μπορει να της φερει. Ισως και ετσι να εξηγειται και η ανακουφιση Καραμανλη. Αφου δεν μπορεσε να τους ξηλωσει ως κυβερνητης, φροντισε να...ξηλωθουν εκλογικα. Μετρήστε απωλειες (για καθε λογο, είτε δηλ εμειναν ασταυρωτοι είτε δεν μπηκαν στα ψηφοδελτια είτε παραιτηθηκαν): Σουφλιάς, Αλογοσκουφης, Πετραλια, Ζαγορίτης, Κασσίμης, Παπακώστα, Σταύρου, Φώλιας, Σούρλας, Καλαντζάκου, Ορφανός, Αχ. Καραμανλής, Τσιτουριδης, Βουλγαρακης, Μαγγινας, Βαληνάκης και αλλοι πολλοι. Μπορουμε να πουμε πως έγινε ένα θετικό άδειασμα της ΝΔ καθως επεσε χοντρη κρισαρα. Ο Γιακουματος και ο Βυρωνας εμειναν, αλλα λογικα στις επομενες εκλογες οι περισσοτεροι οπαδοι τους θα....βρισκονται σε αλλη διασταση υπαρξεως ή πιο σωστα σε διάσταση μη-υπάρξεως.
Ότι δεν καταφερε να κάνει όσο ήταν κυβέρνηση ο Καραμανλής, το κατάφερε μέσα σε ένα μήνα με την προεκλογική εκστρατεία που έκανε. Πιο πολλα στελεχη «παλαιάς κοπής» ή απλά από αυτούς που "πλήγωσαν την παράταξη", "απομακρύνθηκαν" από τους εκλογείς παρά από τον ίδιο (ενταξει, δεν λεμε πως η κρισάρα ήταν τέλεια, αλλά μαζί με τα ξερά θα κάψεις και κανα χλωρό ή μπορεί να γίνει και το ανάποδο, δηλαδής τιποτε ξερόχορτα να ξεχαστουν μεσα στην....πρασινάδα). Οι περισσότεροι υπουργοί του δεν μπαίνουν στην νεα βουλή (θυμηθείτε πχ ποσο καλό έκανε στο ΠΑΣΟΚ η εξαφάνιση Σημιτη, Λαλιώτη, Τσοχατζόπουλου και αλλων χαριτωμένων), το κομμα «τιμωρηθηκε» και εχει την ευκαιρια να ξυρισει τους υπολοιπους «λογω αναγκαιων συνθηκων» και να βγει καθαρο και αλώβητο μέσα από ένα συνέδριο – κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Μπορει τα ποσοστα της ΝΔ να έπεσαν, αλλά μπορεί να βγει «ηθικά» κερδισμένη από αυτό το πατατράκ.
Η ΝΔ πρεπει να βγαλει αρχηγο. Αυτος θα πρεπει να αντεξει μια ή δυο τετραετιες πριν κυβερνησει καθώς πολύ δύσκολο είναι να αρθεί έτσι εύκολα ένα 44% και κατά κανόνα οι Έλληνες δίνουν 2 τετραετίες σε κάθε πρωθυπουργό. Ενδιαμεσα θα πρεπει να τσιμπησει καμιά νεα ψηφο διοτι η ΝΔ ειναι γερασμενο κομμα. Δεν το λεω εγω το τελευταίο, οι δημοσκοποι το λενε. Οι μισοι περιπου ψηφοφοροι της ΝΔ ειναι απο 50 ετών και άνω και αυτο κατι λεει. Ο νέος αρχηγός πρεπει να εχει την εγκριση των "ισχυρων (καραμανλικων) γεροντων" οπως ο προηγουμενος, αλλα ο ίδιος να μην ειναι κατ΄αναγκη απο τζακι, ετσι για να δειξουμε πως αλλαζουμε τροπο σκεψης. Καλο ειναι να μην θεωρειται κεντρωος αλλα δεξιος μεν, σοβαρος δε (αϊντε βρες τον!) διοτι ο Καρατζαφερης καραδοκει. Επίσης να μην ειναι "μητσοτακικος" (βλεπετε πως στην δεξια, ακομα και οταν μιλαμε πολιτικα, αναφερομαστε πρωτα σε σογια και μετα σε ιδεες), να ειναι σχετικα νεος (για να αντεξει στον χρονο) και όχι άβγαλτος, δηλ να εχει είτε κυβερνητική θητεία είτε να είναι "αυτοδημιούργητος" είτε και τα δυο. Ο φόβος της ΝΔ είναι η διάσπαση καθως (όπως και το ΠΑΣΟΚ) συγκεντρώνει στοιχεία με διαφορετικές ατζέντες και προτεραιότητες, τους οποίους ενώνει η uhu που λέγεται κουτάλα. Αν όμως κάποιος εκφραστης μιας "ακραιας" τασης επικρατήσει, τότε είναι επικειμενος ο κινδυνος διάσπασης μιας και όμοροι χώροι (ΠΑΣΟΚ για τους κεντροδεξιους, ΛΑΟΣ για τους «παραδοσιακους» δεξιους) υπάρχουν και περιμένουν σαν έτοιμοι από καιρό. Δεν είναι τυχαίο που ο Καρατζαφέρης σε αυτήν την προεκλογική εκστρατεία έκοψε σχεδόν ολες τις ακροδεξιες του περικοκλάδες. Σε μερικά πράγματα μάλιστα ήταν προοδευτικότερος του Καραμανλή (πχ πρόταση για φορολογηση εκκλησίας). Σου λεει τους ακροδεξιους τους έχω έτσι και αλλιώς, δεν περιμένω λίγο μπας και φύγει κάποιο καθαρό δεξιό κομμάτι από την ΝΔ;
Απαραιτητη (ιστορικη κυριως) εισαγωγη πριν αρχισουμε να μπλεκουμε τα μπουτια μας. Εκτος απο βαρετη και μεγαλη εχει την μικρη χρησιμοτητα να μου δωσει επιχειρηματα για το τελος. Αν βαριεστε προχωρήστε αμεσα στα πεδια σπεκουλαρισμα, και που το παω.
Η πολιτικη γενικως, και ιδιαιτερα στην Ελλαδα, ειναι κυρίως συνάρτηση της κουτάλας. Οι αποπανω μαζι με τους ημετερους τρωνε εκμεταλευομενοι τους αποκατω. Στα πιο "προοδευτικα" καθεστωτα οι αποπανω, τρωνε μεν, αλλα κοιτανε να μην πεθανουν της πεινας και οι αποκάτω γιατι αυτοι οι αποπανω εχουν παρει πρεφα πως αν οι αποκατω ψοφολογησουν μετα δεν θα ειναι αποπανω κανενος. Οι "μεταρρυθμισεις" πρωτευοντως ειναι νεοι τροποι εκμεταλευσης του ποπολου με τροπο που δεν θα φαινεται πολυ. Το όριο παρέμενε η συνεκτικοτητα του κοινωνικου ιστου, γιατι αν ο κοσμος αγανακτούσε τότε μπορει το κόλπο να επαυε να δουλευει και να είχαμε θέματα. Αναλογα με τις περιπτώσεις και την ισχυ των παραμαγαζων εξουσιας (εκκλησια, ΜΜΕ) η κοινωνια μπορουσε να αντεξει διαφορετικες βαθμιδες οικονομικης “καταπιεσης”.
Στην Ελλάδα ιδιαιτερα, και αυτος ειναι ο λογος που εφαγε το κεφάλι του ο Καποδίστριας, το ολο μοντελο δεν εχει ξεφυγει και πολύ από το φεουδαρχικο μοντελο της επικυριαρχιας. Ήτοι ο "πρωθυπουργος" ειναι μεν απολυτος αρχων (πιο πολύ δρα σαν συνταγματικος μοναρχης ή τύρρανος αρχαιοελληνικου τυπου παρά σαν αιρετος ελεγχόμενος άρχοντας) αλλά οφείλει να δίνει “φέουδα” στις οικογενειες που ειναι υποτελεις του και τον στηριζουν στην εξουσία. Δεν ειναι τυχαιο πως πενήντα σογια κουμανταρουν την χωρα εδω και χρονια και τα σογια αυτα ανήκουν στις παραταξεις/κόμματα που εναλλάσονται στην εξουσία.
Εξαιρεση σε τουτο το μοντελο πρεπει να ειναι ο Αλαβανος, που ειναι μεν απο σόι, αλλά παράτησε τον "χωρο του" (υπουργος της Ενωσης Κεντρου δεν ηταν ο μπαμπας;) και πηγε πολύ αριστεροτερα. Κριμα γι αυτον, γιατι με αυτον αρχηγο πχ το ΠΑΣΟΚ θα εβγαζε 60%, καλο ομως για την αριστερα που οταν χρειαστηκε εναν ικανο ηγετη ηταν εκει να της δωσει φιλί ζωής (και ακομα πιο κριμα και γι αυτον και για την αριστερα που τα εκανε ολα μπουρδελο το τελευταιο διαστημα, αλλα για την αριστερα η προσφορα του παραμενει μεγαλη και το προσημο αναγκαστικα θετικο).
Διαχρονικος φύλακας όλων αυτών ήταν και παραμένει η εκκλησία (της οποιας η δουλεια ειναι διαχρονικα η ιδια με αυτην που ειχε στην τουρκοκρατια, να "ηρεμει" δηλαδης τον λαο ενω παράλληλα να μπορει να δρα ως εξουσιαστικο παραμαγαζο), γι αυτό ακόμα και οι "αριστεροι" του ΠΑΣΟΚ της πήγαιναν κόντρα μονο στα λόγια, ή και καθολου, με μερικες τιμητικες εξαιρεσεις (ευκολο πχ Αποστολος Κακλαμανης).
Ακομα και οταν εγινε το θεμα με τις ταυτοτητες (θεωρουμενο σημερα και αυτονοητο και ασημαντο, ουτε ο εθνικαρας Καρατζαφερης δεν το ειχε στην ατζεντα του), στην ουσια η εκκλησια δρωντας φεουδαρχικα προσπάθησε απλα να αλλαξει ηγεμονα πιστευοντας πως τρωει λίγα απο τον παροντα. Δεν της περασε, αλλά πηρε χοντρες φοροαπαλλαγες ενδιαμεσα (απο τον Σημιτη) και σταματησε να τσιριζει διοτι το ζητουμενο (η κουταλα) ειχε επιτευχθει και το προσχημα (οι ταυτοτητες) δεν ειχε πλεον χρησιμοτητα. Δεν ειναι τυχαιο πως κατοπιν η ΜΚΟ "Αλληλεγγυη" πηρε πακτωλους χρηματων οι οποιοι απλα εξατμιστηκαν.
Παντα αυτες οι οικογενειες και οι εκλεκτοι τους "μασαγαν" το κατιτίς τους. Οταν καποιοι το παρακαναν παραμελώντας υπερβολικα τους πολιτες, έρχονταν οι επόμενοι που μάσαγαν με την σειρά τους, αλλά....λιγοτερο έτσι ώστε να γίνεται και κάτι, οπως κανενας δρομος ή κανενα σύστημα υγείας, ετσι και αλλιως τα δημοσια εργα εν Ελλάδι ειναι το χρυσό κουτάλι για τα λαμόγια και ας μην ξεχνάμε το όριο που θέσαμε αρχικα, δηλ την διατηρηση καποιας κοινωνικης συνεκτικοτητας αρα και του υπαρχοντος status quo. Δηλαδή, κάνουμε και κάτι, αλλά συνήθως το κόστος βγαίνει τριπλάσιο του αναμενομενου ή έστω αυτού που πληρώνουν άλλες χώρες για την ιδια δουλεια - και τρωνε και 5 φραγκα οι δικοι μας ανθρωποι.
Η αλλαγή που έφερε το ΠΑΣΟΚ στα ήθη μας στα μακρινα 80's ήταν πως εκεί που "τρώγανε μονο οι δεξιοι", το ΠΑΣΟΚ πρότεινε "να τρώνε όλοι", αλλά ξέχασε να προτείνει ποιού τα φράγκα θα τρώγανε, και όταν μασάνε πολλοί αναγκαστικά μασάνε περισσότερα. Όταν οι Έλληνες ανακάλυψαν μετά απο 8 χρόνια πως τρώγανε δανεικά και μόνο έσπευσαν να το αλλάξουν. Οι επόμενες κυβερνήσεις προσπάθησαν να πληρώσουν τα δανεικά αυτά. Η νέα ελιτ (τα νεα σογια - παραμαγαζα εξουσιας που αναδυθηκαν ειτε σε κοντρα ειτε σε συνεργασια με τα παλια) ομως που ειχε προκυψει ήθελε νέα και γερή μπάζα. Το κακό που έχουν οι γιάπηδες είναι πως μπορουν να γίνουν πολύ πιο κυνικοί και αδιαφοροι για το "γενικοτερο ή/και μακροπρόθεσμο καλό" μπροστά στο κέρδος σε σχέση ακόμα και με τους φεουδαρχικού τύπου νομείς της εξουσίας. Τέτοιοι τύποι ευθύνονται για την σημερινή οικονομική κρίση. Το κόλπο έγινε με το χρηματιστήριο που αποτελεσε την βιαιοτερη αναδιανομη εισοδηματος που είχε γίνει ποτε σε αυτήν την χώρα. Μια νεα γενια νεοπτωχων ξεφύτρωσε απο το πουθενα και μια κοινωνικη κριση αρχιζε σιγα σιγα να σκαει μυτη εκ νεου στην Ελλαδα.
Η κυβερνηση της ΝΔ το 2004 ΔΕΝ προέκυψε επειδή το "φασμα" μετακινηθηκε δεξιοτερα. Εχω πει και το ξαναλέω πως το 60% περίπου των Ελλήνων ανήκουν στην καλούμενη (απο εμένα) αστική κεντροδεξια.
Απο αυτους αρκετοι (αλλα οχι τοσο αρκετοι ωστε να βγαλουν "καθαρη δεξια" κυβερνηση) ειναι οι "παλαιοί" ή "λαϊκοί" δεξιοί (πατρις θρησκεια οικογενεια κτλ. Τυπικοι εκπροσωποι τους στην ΝΔ ο Βυρων, ο Νομάρχης και ο Γιακουματος και πολλοι βουλευτες -"ιστορικα ονοματα") πολλοί εκ των οποίων μπορεί ακόμα να θεωρούν την χούντα "επανάσταση", τον εμφύλιο "συμμοριτοπόλεμο" κτλ. Απο τους υπολοιποι αρκετοι εχουν σχετικα πιο προοδευτικες αντιληψεις, πιστες σε ενα κοσμικο κρατος "δυτικου τυπου", με κάποια μικρή κοινωνικη πολιτική, (τουλάχιστον) τόση ώστε να συντηρειται η κοινωνικη ηρεμια. Αυτοι ειναι "δημοκρατες", αστοι, πιθανων "αριστερων καταβολων" κτλ κτλ.
Σημαντικο μερος αυτων των αχρωματιστων κεντροδεξιων περιφερεται μεταξυ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και πρακτικα καθοριζει τον εκαστοτε κυβερνητη. Αυτοι ειναι και ο ζητουμενος "μεσαιος χωρος" που ΔΕΝ εχει συγκεκριμμενη ιδεολογικη ταυτοτητα, ειναι κυριως αστικος πληθυσμος, δεν ψηφιζει οπαδικα, κοιταζει κυριως το συμφερον του και ενιοτε κοιταζει και τα προσχηματα (ε δεν θα γινουμε και Ιραν!), κάτι δηλαδή σαν τον ψηφοφορο του ...σύριζα στο πιο βολεψακίστικο:)
Μετα το πανηγυρι με το χρηματιστιριο και την αισθηση σαπιλας, ανευθυνοτητας, λαμογιαρισματος, αμετροεπειας και κομπινας που ανεδινε το Σημιτικο ΠΑΣΟΚ (που ειχε βγει ως "διαχειριστης" και τα εκανε μανταρα) πολύ λογικά έδωσαν την εμπιστοσύνη τους στο άλλο κομμα wannabe φορεα εξουσιας, την ΝΔ του Κ. Καραμανλη. Δεν εμπιστευτηκε τοτε ο "μεσαιος χωρος" την Νεα Δημοκρατια. Φοβηθηκε το ΠΑΣΟΚ και της εδωσε την ευκαιρια να αποδειξει πως ειναι διαφορετικη. Κυριως εμπιστευτηκε τον Καραμανλη επειδής:
* "ειχε ονομα", δηλ ήταν ιδανικος υποψηφιος του παραδοσιακου μοντελου, αλλά κυρίως ήταν εμφανές πως οι ισχυρες οικογενειες τον στηριζαν, μαζί και ο "λαός" τους. Ποιος ηξερε την υπαρξη του Καραμανλη jounior πριν παρει την αρχηγια της ΝΔ; Και μην ξεχναμε πως οι διαδικασιες στην ΝΔ ηταν "πιο νορμαλ", μεσα απο συνεδριο δηλαδη και οχι μπατε σκυλοι αλεστε. Ηταν ομως και πολυ πιο ελεγχομενες απο τα παραδοσιακα τζακια
* δεν ειχε ακουστει γι αυτον τιποτε (ασχημο, αλλα και γενικοτερα) ποτέ, αρα δεν ειχε καει και δεν ηταν λαμογιο
* φαινοταν τιμιος και κυρίως χαμηλων τονων. Φαινομενα τυπου "αγανακτισμενων" Καλαμποκηδων που φοβοντουσαν οι αστοι, λογικα με τον Καραμανλη θα εξελιπαν (οπως και έγινε. Επισημα βασιλοχουντικα βαριδια της ΝΔ ξηλωθηκαν και εμειναν οι ακινδυνοι για να μην τρομαξουν και φυγουν οι γιαγιαδες). Ο Κωστας ειχε δειξει πως δεν δισταζε να συγκρουστει με το εσωκομματικο "κατεστημενο" προκειμενου να τους κανει ανθρωπους - και να τους δώσει και την πολυποθητη πλειοψηφια. Οι "πατριωτικοι" που μετρουσαν τα κουκια ετρεμαν πως οι τοτε κινησεις στερουσαν απο την "παραταξη" πολλες ψήφους. Η πραγματικοτητα εδειξε πως η παραταξη τους ανεβηκε μολις έφυγαν αυτοι. Η δε δημιουργια του ΛΑΟΣ επετρεψε στην ΝΔ να δειξει ενα πιο πολιτισμενο προφιλ και έστειλε προς τα εκεί αρκετή σαβούρα.
Ο κοσμος αυτος λοιπον του εδωσε την ευκαιρια. Μετα μαλιστα απο μια καργα αποτυχημενη τετραετια Σημιτη του έδωσε αυτο που ειχε δωσει μονο στον Αντρεα το 1981. Λευκη επιταγη. Ανετα ο Κωστας μπορουσε να στησει γκιλοτινες στην πλατεια συνταγματος αν ηθελε. Ακομα και ο πασοκικος τυπος του εκανε αβαντες. Ακομα και οι αριστεροι τον ηθελαν γιατι με το ΠΑΣΟΚ ασφυκτιουσαν (εχω ξαναγραψει πως σε καποια φαση "φαινοταν" σχεδιο να φανε το ΠΑΣΟΚ οι μεν απο αριστερα οι δε απο δεξια).
Ακομα και μετά την πρωτοφανή επίδειξη ανικανότητας το καλοκαίρι του 2007 η ΝΔ δεν ειχε χάσει το "ηθικο" έρεισμα. Πολλοι θυμοντουσαν το ΠΑΣΟΚ και δεν ήταν καθόλου σίγουροι πως το "βαθυ πασοκικο κρατος" δεν ειχε βαλει και αυτο το χεράκι του (για να μην παρεξηγουμαστε. Αυτο δεν εχει να κανει με το ΠΑΣΟΚ σε επιπεδο ηγεσιας, αλλα με μερος του "κοσμου" του σε επιπεδο ενστικτων, και πριν μου πειτε οτιδηποτε δηλωνω ευθαρσως πως το ειδα ιδιοις ομμασι. Νταξ', δεν εφτανε για να δικαιολογησει το μπουρδελο, αλλα ηταν υπαρκτο και εδωσε στο γενικοτερο φαντασιακο το ζητουμενο προσχημα) και έδωσαν συγχωροχάρτι και νέα ευκαιρία στον Καραμανλή, ελπίζοντας πως θα είναι λιγότερο λαμόγιο αυτός και οι δικοί του, εστω και χωρις την λευκη εντολη του 2004 που ειχε σπαταλήσει. Ακομα και τότε ο Καραμανλης, με τριαμιση χρόνια καθυστερηση μπορουσε να κόψει κώλους (με την «καλη εννοια» του όρου, ήτοι να ρίξει χοντρες σφαλιάρες στα λαμόγια και στην κακοδιαχείρηση).
Ολοι δεχτηκαν πως.....μέχρι το 2007 "μαθαινε", έκανε το αγροτικό του ο άνθρωπος. Το μόνο που έλπιζε αυτός ο μεσαίος χώρος ήταν πως οι νεοδημοκράτες πλεον θα δούλευαν και λίγο με στόχο το "γενικοτερο καλο", πως επιτελους κάποιοι παρανομουντες πολιτικοι και παραπολιτικοι θα έμπαιναν φυλακή (σπαζοντας την ατιμωρησια που ειχε επιβαλλει και νομοθετικα το ΠΑΣΟΚ) και πως σιγά σιγά οι μεταρρυθμίσεις στην δημόσια διοικηση θα άρχιζαν να αποδιδουν, ή αλλιώς πως το διοικητικο, οικονομικο και κοινωνικο μας χασμα απο την υπολοιπη ΕΕ θα μειωνοταν περισσότερο από το "ελάχιστα ανεκτό" που έχουμε σήμερα.
Δεν ξερω κατα ποσο αυτα θα γίνονταν αν κυβερνουσε η ΝΔ άλλα 4 χρόνια. Δεν είχε κάνει τίποτε πειστικο στα πρώτα τρία σε αυτην την κατευθυνση. Οσο μαγκας και cojone-ατος ειχε φανει ο Κώστας οταν ηταν στην αντιπολιτευση τόσο ατολμος φάνηκε όταν ήρθε στα πράγματα. Σε καμία περίπτωση, απ΄οταν πηρε την διακυβερνηση και μετα, δεν κονταροχτυπήθηκε με κάποιο τζάκι ή με έναν όμιλο συμφερόντων από αυτούς που λυμαίνονται τον τόπο. Ή όπου φάνηκε πως το κάνει ("Βασικος Μέτοχος") φάνηκε πως το έκανε καθαρά για λόγους εντυπωσιασμού, μιας και η προσπαθεια ηταν εξαρχης καταδικασμενη. Η αυστηρότητα του (όπως και του Σημίτη παλαιότερα) εξαντλήθηκε σε απεργους, εργαζομενους, φοιτητες και διαδηλωτες, τα εύκολα θύματα εντυπωσιασμού δηλαδής. Δεν τολμησε να εισπράξει φόρους απο τους έχοντες και έβαζε έμμεσους (που πολύ απλά χτυπάνε κυρίως τους μικρούς), όπως το ΦΠΑ. Δεν μπορούσε να δώσει αυξήσεις και ξαφνικά "θεωρήθηκαν" ρετιρέ οι μισθωτοί των 1500 και 2000 ευρώ με αποτέλεσμα να αρχίσουν οι 700αρηδες να εμφανίζονται ευχαριστημένοι με κάποια μείωση των άλλων αντί να απαιτούν δικιά τους αύξηση! Μπορει λογιστικά το κόλπο να δούλεψε αλλά συνέβαλε στον διχασμό της κοινωνίας.
Το δε "βαρύ" και δυσκίνητο κράτος δεν είχε κανένα πρόβλημα. Οι διευθυντάδες-αποφοιτοι βοϊδοσχολής με 8ώρες εργασία/έτος των ΔΕΚΟ (αλλά και άλλων δημοσιων υπηρεσιων) συνέχισαν να παίρνουν τους παχυλούς μισθούς τους, οι μισθοι δεν ανεβαιναν (σε αντιθεση με όλα τα άλλα, ΚΑΙ τις τιμές "κρατικών" προϊοντων όπως το ρεύμα), τα stage συνεχισαν και πολλοί πολίτες "εκπαιδευονταν" για 5 και πλέον χρόνια δουλεύοντας ανασφάλιστοι και με απολαβές πείνας και γενικά ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού άρχιζε να έχει χοντρο πρόβλημα διαβίωσης, ή μάλλον χοντρύτερο απο αυτό που ήδη ειχε λόγω των προηγουμενων κυβερνήσεων οξύνοντας το κοινωνικό πρόβλημα και την αίσθηση πως η κοινωνία δύο τρίτων του Σημίτη πηγαινε σε κοινωνία πενήντα-πενήντα.
Ακομα και έτσι ο Κώτσος άντεχε. Οι μεσαίοι τον στήριζαν και προσπαθούσαν να πείσουν εαυτούς πως "θέλει αλλά δεν μπορεί". Αυτα μέχρι την περσινή ΔΕΘ, όπου μέσα σε 5 λεπτά έχασε το "ηθικό" πλεονέκτημα και τον πηρε η κατηφόρα. Σου λέει μετά ο άλλος πως αμα καλύπτει τα λαμόγια δεν έχει και σημαντική διαφορά απο το ΠΑΣΟΚ, ασε που το ΠΑΣΟΚ (επι Αντρεα ε;) έδινε και κανα ξεροκοματο και για μας. Η νεα εντυπωση ήταν πως η διακυβερνηση της ΝΔ ήταν τελικά "εις οιωνος αριστος, ολα για την παρτη μας", και αυτή η πάρτη ήταν μόνο για τους λίγους ημέτερους ή για τους διαχρονικους που δεν τολμησε να πειράξει. Αντιστοιχες περιπτώσεις της πρώτης τετραετιας της ΝΔ ήρθαν στην μνήμη, όχι πλεον ως μεμονωμένα περιστατικά, αλλά σαν περιπτώσεις κανόνα που συνειδητά αγνοήθηκε. Οι όποιοι καλώς και αποδοτικώς εργαζόμενοι (πχ Λιαπης, Στυλιανίδης) θεωρήθηκαν - και σωστά - πλέον εξαιρέσεις και όχι ο, δυνητικος έστω, κανόνας.
Η γνώμη μου ειναι πως είτε ο Καραμανλης "ήθελε" είτε όχι, απλούστατα δεν μπορούσε. Αλλά ο λόγος δεν ήταν ούτε η "καμένη γη", ούτε το "βαθύ κράτος", ούτε βεβαίως ο "στρατηγός άνεμος", αλλά η ίδια η παράταξή του και κυρίως η ηγετική του ομάδα, το καλούμενο περιβάλλον του. Η ίδια ομάδα που τον ανέβασε στην ΝΔ και τον έκανε εσωκομματικό κυρίαρχο, φέρνοντας τον "απο το πουθενα", η ίδια ομάδα που στάθηκε στο πλευρό του μέχρι να γίνει κυβέρνηση, η ίδια ακριβως ομάδα τον χαντάκωσε, μαζί την παραταξη του (who cares?) και την χωρα (εδω νοιαζομαστε περισσοτερο οσο να'ναι). Ποια ειναι αυτη η ομάδα; Μα οι "λιγοτερο ακραίοι" της ΝΔ, ο "ευρωπαϊκος" Καραμανλικός χώρος, τα τζάκια που ήρθαν στα πράγματα από τον Καραμανλή senior μαζι με τους τοτε νεολαίους ή σχεδόν νεολαίους. (φανταστείτε να ήταν οι πιο "παραδοσιακοι δεξιοι"! Ούτε ψύλλος στον κόρφο μας!)
Οι οικογένειες αυτες έψαχναν απεγνωσμένα έναν άκαυτο, νεαρο, αμιγώς ευρωπαϊστή (οχι με την εννοια του αντιαμερικανισμου, αλλα με την εννοια να γινουμε καποτε σοβαρη χωρα ρε γαμωτο, να παραμυθιαστεί και ο μεσαίος χώρος) και ικανό πολιτικό για να τις οδηγήσει ξανά στην γη της επαγγελίας και στην κουτάλα, για να μην ξεχνιομαστε. Το μόνο που τους έλειπε ήταν η στήριξη της νέας γενιάς στελεχών που δεν είχαν κυβερνήσει μέχρι τοτε. Α. Σπηλιωτοπουλος, Στυλιανιδης, Ζαχοπουλος, Μεϊμαράκης, Βουλγαράκης, Τσιτουρίδης, Μαγγίνας και λοιποί μπήκαν στο κόλπο και στήριξαν τον αρχηγό όσο μπορούσαν. Οι περισσότεροι εξ' αυτών ήταν φίλοι του απο τα νεανικά χρόνια και όλοι ήταν "καραμανλικοί". Παλιοι Καραμανλικοι, μπροστα στο φόβο της Ντόρας, συνετάχθησαν και δεν ξανακουνήθηκαν (οπως ο Εβερτ και ο Παυλόπουλος πχ). Όλοι αυτοι μαζί ηταν οι κολλητοί του και η ομάδα του. Σε αυτην την ομαδα μπήκαν έγιναν προσθαφαιρέσεις και κόλλησαν ο Ρουσσόπουλος και οι επανερχομενοι Αβραμοπουλος και Σουφλιας ενώ για ένα διάστημα απομακρύνθηκε ο Α. Σπηλιωτόπουλος.
Περιττό να πούμε πως απέτυχαν πολιτικά μιας και οι περισσότεροι εξ' αυτών αποδείχθησαν είτε ανικανοι, είτε απλοί κλέφτες είτε και τα δύο, και μάλιστα με πολύ περισσότερο αμετροεπή και χυδαίο τρόπο απ 'ότι οι πράσινοι προκατοχοί τους. Κοινώς είχαν το "διαχειριστικο" επιχρισμα, αλλά παρέμεναν είτε "δεξιοι παλαιας κοπής" (βλ. κουταλα και μονο κουταλα) είτε απλοί απατεώνες, είτε (συχνότερα) και τα δύο. Με αυτους για κολλητούς και ομαδα εμπίστων ο Καραμανλής έδινε λαβές στο «και να θέλει δεν μπορεί». Πόσο μάλλον όταν …άρχισε να τους καλύπτει! Το περίεργο ειναι πως οι μεγαλύτεροι ή σχετικά μεγαλύτεροι σε ηλικία (Σουφλιάς, Παυλόπουλος, Μεϊμαράκης) ήταν πιο συνεπείς στην εφαρμογή του κυβερνητικού έργου και λιγότερο προσηλωμένοι στην πάρτη τους. Τα νέα και (θεωρητικά) πιο ιδεολόγα στελέχη όμως τα έκαναν μαντάρα, με λίγες εξαιρέσεις.
Η όλη δαιμονοποίηση της εξέγερσης του Δεκέμβρη (την οποία δεν ξεκίνησαν αυτοί, αλλά μπήκαν στο χωρό κατόπιν), καθώς και ο τρόπος αντιμετώπισης της βεβαίωσαν τους πάντες πως η ΝΔ δεν θα βγαλει πολλές παρελάσεις ακόμα. Καταφερε μέσα σε ένα μήνα:
* να δαιμονοποιησει μέρος των πολιτων του κράτους,
* να διχάσει την κοινωνία στρεφοντας πολιτες εναντιον πολιτων και δινοντας "αθελα του" το πρασινο φως σε "αγανακτισμενους πολιτες" να παρουν το νομο στα χερια τους. Τετοια πραγματα στην Ελλαδα ειχαν να γινουν απο την εποχη του Καλαμποκα. Άλλο πράγμα το πλίατσικο, η κλοπη και οι βανδαλισμοί (αλλά και η αστυνομική αυθαιρεσία) και άλλο η αυτοδικία ή η επιβολή προσωπικού δικαίου απο ροπαλοφόρους κατσαπλιάδες.
* να ακολουθήσει (αργότερα) την ακραία γραμμή Καρατζαφερη κάτι που άρχισε να παραξενεύει τους κεντρώους. Το ΠΑΣΟΚ πολύ πιο έξυπνα (πλην Πάγκαλου αν θυμάμαι καλά) δεν προέβει σε χαρακτηρισμούς προς καμία κατεύθυνση και απλά ζήτησε "να τηρηθεί η τάξη" ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.
* Αυτο είχε σαν συμπέρασμα ο Κώστας να πείσει τους "μεσαίους" πως πλέον δεν υπήρχε ικανότητα στον τιμονιέρη.
(παρενθεση. Ειρωνικό είναι πως ενα περίπου χρόνο πριν πέσει η χούντα είχαμε εξέγερση. Η χούντα έπεσε μόνη της (παρέδωσε δηλ την εξουσία) όταν ανακάλυψε πως δεν μπορούσε να χειριστει τα αδιεξοδα που η ίδια είχε δημιουργήσει. Κλείνει παρένθεση)
Το πραγμα μετα τσουλαγε συνεχεια κατηφορικα. Κανενας ανασχηματισμος δεν το εσωνε εκτος και αν επαιρνε ο Κώστας επιτελους την αποφαση να συγκρουστει μα κάποια απο τα παλια ή νέα τζακια που είχαν απλωθεί παντου στην δημοσια διοικηση, και κυρίως χωρις να παράγουν κάποιο έργο χρήσιμο στον πολίτη. Οσα ξηλωματα, παραπομπες η τιμωρίες συνέβαιναν (ειναι φυσιολογικο να υπάρχουν παρατυπιες σε μια διακυβερνηση. Αυτο που νοιαζει τον κοσμο ειναι η αντιμετωπιση τους) είτε αργούσαν χαρακτηριστικά, είτε δεν συνέβαιναν ποτέ, είτε απλά το όλο πράγμα κουκουλώνονταν. Αυτο θα δούλευε (και δούλεψε στις αρχες) όσο η γενικότερη διακυβερνηση είχε το δικαίωμα απο τον κοσμο να αυτοχαρακτηρίζεται ηθική. Όταν ο κόσμος της το έκοψε (δειχνοντας μεχρι τότε τρομερη υπομονη) το όλο πράγμα άρχισε να φωνάζει.
(νέα παρένθεση: Κανονικά μια κυβέρνηση δεν θέλει να χαρακτηριζεται ηθική, αλλά αποτελεσματική ή μάλλον αποτελεσματικότερη από τις προηγούμενες και αυτό δείχνει που έχουμε φτάσει, το αυτονόητο θεωρείται προτέρημα.)
Απο τα τελευταια απο τα πολλα καρφια στο φέρετρο της ΝΔ ήταν οι φετινες πυρκαγιες. Ουτε η δικαιολογια του "πρασινου κρατους", ουτε των "ξενων δυναμεων" (που δεν στεκουν σε οποιον έχει iq πάνω απο 80 ή έχει απλα μάθει τις ελλείψεις σε προσωπικο και οργανωση της πυροσβεστικής και της πολιτικης προστασιας), ούτε καν ο σύριζα δεν μπορουσαν να μειώσουν το μέγεθος κατάρρευσης του κρατικου μηχανισμου. Και οχι σε επιπεδο πυροσβεσης, αλλά σε επίπεδο πρόληψης, εκεί που φαίνεται το εμπρακτο κρατικο ενδιαφερον.
Και μετα προκυρηχθησαν εκλογες. Και εγινε και ντιμπειτ. Δυο μαλιστα. Οπου ο Καραμανλης ειπε ψεμματα εν γνώση του δυο φορες. Πρωτη, οταν ισχυριστηκε πως τα stage είναι "κοινοτικοι ποροι" και δευτερη όταν κατηγορησε τον ΓΑΠ για "αποχαρακτηρισμο" δασικων εκτασεων που αργοτερα αποδειχθηκε πως ήταν ...ένα χωριό. Και τα δύο ψέμματα ήταν πανεύκολο να απεκρουσθουν και έγινε αυτό μόλις την επομενη μέρα και στις δύο περιπτωσεις
Αρχίζει το χοντρο σπεκουλαρισμα:
Η υποψια μου παραμενει πως ο Καραμανλης ηταν περισσοτερο ανακουφισμενος απ΄ότι θα ήταν αν έβγαινε τελικά. Όλη η προεκλογική περίοδος του ήταν αυτοκτονική. Μπήκε στη τελική ευθεία με -5% και όλοι περίμεναν μια νεοδημοκρατική συσπείρωση που θα τον έφερνε σε κατασταση "διαχειρισιμης ήττας". Αυτός, ξεκινώντας από την νέα του ομιλία στην ΔΕΘ, άρχισε σιγά σιγά να αποδομεί οσο απο το "μεσαιοχωριτικο" προφιλ του ειχε μεινει. Απο το ντιμπέιτ και μετά τα πράγματα χειροτέρεψαν. Με δηλωμένο λόγο εκλογών την κατάσταση της οικονομίας (κάτι για το οποίο ποτέ δεν έδωσε πειστική απάντηση. Ηταν στην μέση της δεύτερης θητείας του και ζητουσε εντολή για να κάνει αυτά που ευαγγελιζόταν το.....2004, μόνο με πολύ πιο αντιλαϊκό πλαίσιο, αρα και αντικοινωνικο σε εναν κοινωνικο ιστο που ηδη παρουσιαζε σημάδια φθοράς) αυτός μίλαγε για το ...πανεπιστημιακο άσυλο, τις εργατικές ηγεσίες που τον εμπόδιζαν (!), την λαθρομετανάστευση και άλλα τέτοια, σημαντικά (;) μεν για μερικούς, αλλά άσχετα με την κηρυξη των εκλογών, ούτε και αποφασιστικά στην προσέλκυση κεντρώων ψήφων, ούτε τελικά σημαντικά εμπόδια σε μια σοβαρή, αποφασιστική και κυρίαρχη κυβέρνηση. Άσε που οι δεξιοι-δεξιοι αυτα τα ακουγανε εδω και καιρο απο τον Καρατζαφέρη. Οι ρέστοι απλά άρχιζαν να αναλογίζονται αν θα τους άρεσε να ζουν υπο το καθεστως φόβου σε ένα αστυνομικο κράτος.
Ο "μεσαιος χωρος" εψαχνε να βρει μια δικαιολογια να ψηφισει ΝΔ και δεν εβρισκε καμια, οχι απο τον "πολεμο" των τριτων αλλά απο την ιδια την συμπεριφορα του κυβερνωντος κομματος, και του πρωθυπουργου συγκεκριμμενα. Ειχε χασει που ειχε χασει το "ηθικο ερεισμα" εχασε και το επιχρισμα σοβαρότητας που του ειχε μεινει. Ακομα και στο τελος δεν τολμησε να βγει και να πει αυτο που ελπιζαν πολλοι πως θα ελεγε. "Ηθελα, αλλα δεν μπορουσα, διοτι φταιει ο ταδε και ο ταδε και ο δεινα και ας ειναι και απο το σπιτι μου μεσα". Ετσι μπορει να παραμυθιαζε τον μεσαιο χωρο εκ νεου και να επαιρνε ξανα την παρτίδα, ή έστω να το ζόριζε λίγο, αλλα ηταν απαραιτητο να εκκαθαρισει εκ νεου το κομμα του, κατι που δεν εκανε παρά μόνο στο ελάχιστο με την κατάρτιση των ψηφοδελτιων. Θεωρώ πως αν διέλυε τους πάντες και έβαζε μόνο νεολαίους ή εξωκομματικους στα ψηφοδέλτια, με εξαιρέσεις όσους ελάχιστους δικούς του και εμπιστοσυνης του είχαν μείνει, θα πήγαινε καλύτερα, μπορει να κέρδιζε κιόλας, μιας και θα έδειχνε πως επιτέλους πήρε τις αποφάσεις του.
Ειπαμε και στην αρχη πως η εξουσια στην Ελλαδα ειναι συνώνυμο με την παρουσια τζακιων. Αυτα τον ανεβασαν και τον στηριξαν, αλλα στα τελειωματα της θητειας του ειχαμε το εξης παραδοξο. Ενω ειχε αποτυχει να κρατησει τις ισορροπιες και να ειναι αυστηρος στους υποτελεις του, κανένας δεν τολμουσε να αμφισβητησει την πρωτοκαθεδρια του. Στο κομμα παραμενει πανισχυρος και σχετικά ανεξάρτητος πλεον απο τις οικογενειες. Παρ' όλα αυτά δεν τόλμησε ποτέ να τους πάει κόντρα "για το καλο του τοπου". Ακομα και με ηττα τετοιων διαστασεων (η διαφορα εφταστε στο 10,5%) κανενας δεν ηθελε να φύγει ο Καραμανλης κατι που κάνει ακομα πιο εκκωφαντικη για μενα την κυβερνητική του αποτυχια γιατι τελικα ανακαλυπτουμε πως πιθανον να μπορουσε αλλα να μην ήθελε. Δεν συγκρουστηκε με τα παραμαγαζα εξ αρχης και ετσι "εδωσε θαρρος στον χωριατη". Οχι μονο αυτο αλλα οποτε καποιος δικος του του ελεγε πως "παμε στραβα", συνηθως θεωρούνταν ... προδότης (περιπτωση Τατουλη). Τελικά, μαλλον και ο ιδιος ο Κώστας ήθελε να φύγει γιατι έβλεπε πως δεν μπορούσε να δουλεψει πλέον η ίδια η ηγετική ομάδα εκει που είχαν φτάσει τα πράγματα και δεν μπορούσε πλέον ούτε να ξηλώσει αλλά ούτε και να εμπιστευτεί κανέναν.
(ξανα παρένθεση. Η όλη φάση, όπως την κρίνουμε τώρα, είναι πως φαινεται σαν ο Καραμανλης και ο Σιουφλιάς αποφάσισαν στις αρχές Σεπτέμβρη να εξαφανιστούν μέσα σε ένα μήνα. Και το έκαναν με τόση σπουδή σαν να ήταν υποχρέωμενοι να το κάνουν. Και τα κατάφεραν. Δεν ειναι δικό μου, ειναι του brother, αλλά με αρέσει)
Κοιταζοντας τα αποτελεσματα των εκλογων και τις απουσιες που αναμενομενα εχει η ΝΔ θα ελεγα πως αυτη η καθιζηση μονο καλο μπορει να της φερει. Ισως και ετσι να εξηγειται και η ανακουφιση Καραμανλη. Αφου δεν μπορεσε να τους ξηλωσει ως κυβερνητης, φροντισε να...ξηλωθουν εκλογικα. Μετρήστε απωλειες (για καθε λογο, είτε δηλ εμειναν ασταυρωτοι είτε δεν μπηκαν στα ψηφοδελτια είτε παραιτηθηκαν): Σουφλιάς, Αλογοσκουφης, Πετραλια, Ζαγορίτης, Κασσίμης, Παπακώστα, Σταύρου, Φώλιας, Σούρλας, Καλαντζάκου, Ορφανός, Αχ. Καραμανλής, Τσιτουριδης, Βουλγαρακης, Μαγγινας, Βαληνάκης και αλλοι πολλοι. Μπορουμε να πουμε πως έγινε ένα θετικό άδειασμα της ΝΔ καθως επεσε χοντρη κρισαρα. Ο Γιακουματος και ο Βυρωνας εμειναν, αλλα λογικα στις επομενες εκλογες οι περισσοτεροι οπαδοι τους θα....βρισκονται σε αλλη διασταση υπαρξεως ή πιο σωστα σε διάσταση μη-υπάρξεως.
Ότι δεν καταφερε να κάνει όσο ήταν κυβέρνηση ο Καραμανλής, το κατάφερε μέσα σε ένα μήνα με την προεκλογική εκστρατεία που έκανε. Πιο πολλα στελεχη «παλαιάς κοπής» ή απλά από αυτούς που "πλήγωσαν την παράταξη", "απομακρύνθηκαν" από τους εκλογείς παρά από τον ίδιο (ενταξει, δεν λεμε πως η κρισάρα ήταν τέλεια, αλλά μαζί με τα ξερά θα κάψεις και κανα χλωρό ή μπορεί να γίνει και το ανάποδο, δηλαδής τιποτε ξερόχορτα να ξεχαστουν μεσα στην....πρασινάδα). Οι περισσότεροι υπουργοί του δεν μπαίνουν στην νεα βουλή (θυμηθείτε πχ ποσο καλό έκανε στο ΠΑΣΟΚ η εξαφάνιση Σημιτη, Λαλιώτη, Τσοχατζόπουλου και αλλων χαριτωμένων), το κομμα «τιμωρηθηκε» και εχει την ευκαιρια να ξυρισει τους υπολοιπους «λογω αναγκαιων συνθηκων» και να βγει καθαρο και αλώβητο μέσα από ένα συνέδριο – κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Μπορει τα ποσοστα της ΝΔ να έπεσαν, αλλά μπορεί να βγει «ηθικά» κερδισμένη από αυτό το πατατράκ.
Που το πας ρε συ;
(και μας ζαλιζεις τοση ωρα;)Η ΝΔ πρεπει να βγαλει αρχηγο. Αυτος θα πρεπει να αντεξει μια ή δυο τετραετιες πριν κυβερνησει καθώς πολύ δύσκολο είναι να αρθεί έτσι εύκολα ένα 44% και κατά κανόνα οι Έλληνες δίνουν 2 τετραετίες σε κάθε πρωθυπουργό. Ενδιαμεσα θα πρεπει να τσιμπησει καμιά νεα ψηφο διοτι η ΝΔ ειναι γερασμενο κομμα. Δεν το λεω εγω το τελευταίο, οι δημοσκοποι το λενε. Οι μισοι περιπου ψηφοφοροι της ΝΔ ειναι απο 50 ετών και άνω και αυτο κατι λεει. Ο νέος αρχηγός πρεπει να εχει την εγκριση των "ισχυρων (καραμανλικων) γεροντων" οπως ο προηγουμενος, αλλα ο ίδιος να μην ειναι κατ΄αναγκη απο τζακι, ετσι για να δειξουμε πως αλλαζουμε τροπο σκεψης. Καλο ειναι να μην θεωρειται κεντρωος αλλα δεξιος μεν, σοβαρος δε (αϊντε βρες τον!) διοτι ο Καρατζαφερης καραδοκει. Επίσης να μην ειναι "μητσοτακικος" (βλεπετε πως στην δεξια, ακομα και οταν μιλαμε πολιτικα, αναφερομαστε πρωτα σε σογια και μετα σε ιδεες), να ειναι σχετικα νεος (για να αντεξει στον χρονο) και όχι άβγαλτος, δηλ να εχει είτε κυβερνητική θητεία είτε να είναι "αυτοδημιούργητος" είτε και τα δυο. Ο φόβος της ΝΔ είναι η διάσπαση καθως (όπως και το ΠΑΣΟΚ) συγκεντρώνει στοιχεία με διαφορετικές ατζέντες και προτεραιότητες, τους οποίους ενώνει η uhu που λέγεται κουτάλα. Αν όμως κάποιος εκφραστης μιας "ακραιας" τασης επικρατήσει, τότε είναι επικειμενος ο κινδυνος διάσπασης μιας και όμοροι χώροι (ΠΑΣΟΚ για τους κεντροδεξιους, ΛΑΟΣ για τους «παραδοσιακους» δεξιους) υπάρχουν και περιμένουν σαν έτοιμοι από καιρό. Δεν είναι τυχαίο που ο Καρατζαφέρης σε αυτήν την προεκλογική εκστρατεία έκοψε σχεδόν ολες τις ακροδεξιες του περικοκλάδες. Σε μερικά πράγματα μάλιστα ήταν προοδευτικότερος του Καραμανλή (πχ πρόταση για φορολογηση εκκλησίας). Σου λεει τους ακροδεξιους τους έχω έτσι και αλλιώς, δεν περιμένω λίγο μπας και φύγει κάποιο καθαρό δεξιό κομμάτι από την ΝΔ;
Ας περασουμε τους δηλωμενους ή περιπου-δηλωμενους υποψήφιους απο το κρας τεστ:
* Ντορα. Αναμφισβητητα η πιο ικανη και με ετοιμο προσωπικο μηχανισμο. Μειονεκτηματα:
α) ειναι κορη του Μητσοτακη. Κανονικά αυτό και μονο του έφτανε :))
β) ειναι γυναικα (γιατι εδω ειναι ΕΛλαδα)
γ) ειναι απο "τζακι" και
δ) θεωρειται και κεντρωα απο τους δεξιοι (που φτασαμε ρε παιδι μου). Και επειδης ο Καρατζαφερης προσδοκα να γίνει η ‘νέα Νέα Δημοκρατία’, "δυστυχώς" πρέπει να αποκλειστεί. Ασε που άλλος ένας "κληρονομικος" αρχηγος θα ηταν βούτυρο στο ψωμί του "αυτοδημιουργητου". Το εκλεκτικο συνέδριο, που θα ειναι το ίδιο που επελεξε τον Κ. Καραμανλη, και σε μεγάλο βαθμό ελεγχεται (;) απο τους...δημογεροντες δεν θα της δωσει την ευκαιρια, εκτός και αν ο ίδιος ο Κώστας την προτείνει έμμεσα ή άμεσα, κατι που ο ιδιος δεν φαινεται προθυμος να κανει
ε) Η διάχυτη πεποίθηση πως το 30% της ΝΔ ειναι "μητσοτακικοι" είναι πιο πολύ αποτέλεσμα χειρισμών της πραγματικότητας παρά αποτύπωση της πραγματικότητας της ίδιας.
Επισης η Ντόρα μπορει να έχει κληρονομησει την άκρατη φιλοδοξία του μπαμπά της, αλλά φαίνεται πολύ πιο ξύπνια και λιγότερο κατεργάρα από αυτόν, οπότε θα κινηθεί πολύ πιο έξυπνα. Τι να την κάνει την αρχηγία ενός κόμματος του 20%;
* Σαμαρας. Μου φαίνεται αδιανόητο. Ειναι που είναι
* Αβραμοπουλος. Αναμφισβητητα εχει φατσα. Και λεγειν. Παραπερα δεν ξερω. Α, λέγεται πως ειναι ελαφρώς ψωνιο και ωραιοπαθής κατι που τον κανει (σε εμενα) συμπαθη καθότι ταιριάζουμε! Στο υπουργειο υγειας ομως λέγεται ότι παρεδωσε χαος και δεν ειναι απο τα "σπλαχνα" της παραταξης, οποτε δεν ξερω τι θα πουν οι δημογεροντες ή έστω τι θα πουν οι μέσοι ψηφοόροι της ΝΔ. Παραμένει ο λιγότερο «παραδοσιακός» υποψήφιος και μπορει να χτυπήσει το μεσαίο χώρο, αλλά να χάσει (χμμμ αλλά και να κερδίσει αν μυρίσουν κουτάλα!) την δεξιά-δεξιά. Εμενα μου αρέσει πάντως, παρόλο που λένε πως είναι όλο φρου φρου και αρώματα. Η λέξη "προδοσία" δεν κολλάει πάνω του, όπως στον Σαμαρά, διότι αυτός δεν έριξε καμία κυβέρνηση και ουδέποτε κατηγόρησε κάποιον απο τους τοτε κομματικους ηγέτες όταν έκανε την δικιά του κίνησημε το ΚΕΠ. Επιχειρησε να μετρήσει τις δυνάμεις του και κατόπιν μαζεύτηκε.
(ακομα μια παρένθεση. Οι "αποστασίες" έχουν διαβαθμίσεις. Άλλο φτιάχνω δικό μου κόμμα όταν είμαστε στην αντιπολίτευση διοτι διαβλέπω πως για την αρχηγία με τρώει η...επετηρίδα, άλλο παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω και παραχωρώ την θέση μου, άλλο ανεξαρτητοποιούμαι ως μονάδα (βουλευτής ή όχι) διότι διαφωνώ με την εφαρμοζόμενη πολιτική και άλλο εκβιάζω και τελικά ρίχνω μια κυβέρνηση έχοντας φτιάξει προσωπικό στρατο μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα. Τα πάντα πλην του τελευταίου θεωρούνται "έντιμες" πρακτικες μέσα σε διαβαθμίσεις.)
* Πανικας Ψωμιαδης. Σοβαρα μιλατε τωρα; Βλεπε σχολιασμο περι Σαμαρα και μεσαίου χωρου και ακομα χειροτερα. Ασε που δεν είναι βουλευτης, οποτε πρεπει να βάλει εκπρόσωπο του στην βουλή και θα έχουμε τα χαζά του σύριζα σε κόμμα με 90 βουλευτές!
Συμπερασμα: Αν οι "μητσοτακικοι" υπαρχουν σε ποσοτητες που λενε οτι υπαρχουν (και προσωπικα το βρισκω χλωμο) παμε για Ντορα. Αν η "δεξια" απωλέσει το "πνεύμα" της παμε σε Αβραμό. Οι αλλες λυσεις ειναι αυτοκτονικες, εκτος και αν το ριξουμε στο χαβαλέ και ζητήσουμε υποψηφιότητα Πολύδωρα!
Αρα, λογικα ψαχνουμε για αλλον υποψηφιο. Αν τελικα η εκλογή παει σε συνεδριο (και οχι σε μη ελεγχομενη ανοιχτη διαδικασια), αυτος θα σκασει μυτη στις τελευταιες μερες πριν την εκλογή, αφου λαβει την εγκριση της δημογεροντίας και την αμεση ή έμμεση στηριξη της. Έτσι δεν ειχε γίνει και με τον Κώτσο; Δεν τον ήξερε κανένας, δεν τον περίμενε κανένας, τον πρότειναν οι "γέροντες" διοτι είχε τα "απαιτούμενα" χαρακτηριστικά (βλ εισαγωγη) και βγήκε πανηγυρικά. Το μονο που δεν είχε ήταν κυβερνητική εμπειρία (οι κακοι λένε και όρεξη να κυβερνήσει) και αυτό φάνηκε τελικά.
Εχω δυο τρεις ιδεες περι του καταλληλου προσωπου, αλλα δεν ξερω αν θα τους βγει η ισορροπια δυναμεων. Το πιθανότερο ειναι οι 2-3 αυτοι πιθανοί υποψήφιοι να στηρίξουν έναν από αυτούς δημιουργώντας τον πυρήνα μιας νέας ηγετικής ομάδας στη θέση αυτής που διαλύθηκε χρεωκοπημένη. Βοηθαω:
Ψαχνουμε καποιον που να ειναι:
* Σχετικα νεος
* Συγχρονος πολιτικος και οχι παλαιας κοπης
* Να ειναι και βουλευτης ρε παιδια!
* Να μην ειναι απο τζακι γιατι μας τα εχει πρηξει ο Καρατζαφερης που προς το παρον κανει ζημια χωρις να πολυωφελειται ο ιδιος αλλα το ΠΑΣΟΚ. Ασε που μετά ο νέος αρχηγός μπορεί να πουλάει μούρη και στον ΓΑΠ.
* Να εχει ερεισματα στην κομματικη νεολαια για να μπορει και αυτη με την σειρα της να επηρεασει καταστασεις με ενθουσιασμο (αληθεια ποιος οργανωσε την ΟΝΝΕΔιτικη παρελαση-επιδειξη δυναμης εξω απο το Ζαππειο οταν ο Καραμανλης ετοιμαζοταν για την δηλωση παραιτησης;)
* Να ειναι "Καραμανλικος", έτσι ώστε να δοθεί η κατάλληλη αίσθηση συνέχειας (παίρνουμε τα καλά στοιχεία και πετάμε τον κατιμά, αλλά ιδεολογικά παραμενουμε στις καταβολές μας)
* Να εχει μετασχει των (τωρινων, οχι του 1630!) κυβερνησεων Καραμανλη και να μην τα έχει κάνει μαντάρα (δηλαδή, όχι και να έλαμψε, πραγμα περίπου αδύνατον, αλλά να μην βοά και το σύμπαν εναντίον του)
(* hint: Ποιου βουλευτη την επανεκλογη προσπαθησε να σαμποταρει ο Καρατζαφερης;)
Μια τετοια επιλογη πιστευω πως μπορει να κανει καλο οχι μονο στην ΝΔ, αλλα και στην χωρα (το ζητουμενο πρωτευοντως ειναι να γινουμε σοβαρο και λειτουργικό κρατος και οχι το μουφα διλημμα "αριστερα-δεξια", ειδικα οταν μιλαμε για ΠΑΣΟΚ-ΝΔ που και οι δυο μια χαρα δεξιοι ειναι στην πολιτικη και μακαρι ο ΓΑΠ να με βγαλει ψευτη), μιας και πολλα Καραμανλικα και μή βαριδια ελαβαν τον πουλο στας προσφατας εκλογας και το πεδιο της δεξιας ψιλοκαθαρισε σχετικά. Η ΝΔ εχει την ευκαιρια να γινει σοβαρο, "μεσαιοχωριτικο" κομμα, ευρωπροσανατολισμενο όχι στα λογια, αλλά στην πολιτική. Αλλιώς θα παραμεινει ακραιφνως δεξιο παλαιας κοπής κόμμα και μοιραια θα βουλιάξει
Update: Πέμπτη μεσημέρι
http://www.tvxs.gr/v22832
Ο ενας:
"....Ρεύμα υπέρ του Άρη Σπηλιωτόπουλου διαμορφώνεται στη Νέα Δημοκρατία, με δεκάδες κομματικά στελέχη να προτείνουν την υποψηφιότητα του πρώην υπουργού Παιδείας, ως αξιόπιστη λύση που έχει τα εχέγγυα για την ενότητα του κόμματος."
......
Ο άλλος:
"Έτσι, η λίστα των υποψηφίων προέδρων διευρύνεται. Μετά τον Παναγιώτη Ψωμιάδη που έθεσε από τηλεοράσεως υποψηφιότητα και τους Ντόρα Μπακογιάννη, Δημήτρη Αβραμόπουλο και Αντώνη Σαμαρά, που δεν έχουν διαψεύσει ότι θα είναι υποψήφιοι, το Βαγγέλη Μεϊμαράκη, για τον οποίο συγκεντρώνουν υπογραφές κομματικά στελέχη, πλέον και ο πρώην υπουργός Παιδείας ετοιμάζεται για την 7η Νοεμβρίου"
Και στις δύο περιπτώσεις δεν μιλάμε για "σταρ", αλλά για ανθρώπους που τους "ζητάνε" να κατέβουν υποψήφιοι τα "κομματικά στελέχη". Και οι δύο ανταποκρίνονται στο προφίλ που περιέγραψα, αλλά περιμένω και έναν τρίτο να παίξει το ρόλο του μπαλαντερ.
Που ειναι ο τρίτος ρε παιδια;
Update II Πέμπτη Βράδυ
Επειδη το στρες ειναι στις δυτικες κοινωνίες ένα απο τα κυριοτερα αιτια καρδιακων δυσλειτουργιων και γενικοτερα προβληματων υγειας, δεν το θεωρω σωστο να σας κραταω σε αγωνία αλλο, άσε που κανεις δεν ενδιαφερεται, οποτε εγω θα τα γραψω, εγω θα τα διαβασω. Τα λεφτα μου τα βαζω σε κάποιον εκ της τριάδας Σπηλίωτόπουλου, Μεϊμαράκη, Στυλιανίδη. Τους δυο εκ των τριων τους έγραψα πιο πάνω. Προσωπικη μου επιλογη για υποψήφιος είναι ο Ευρυπίδης, ακομα και αν ο ίδιος δεν το ξέρει :))
Διοτι:
* Ειναι Καραμανλικος
* Ειναι "μεσαίος" δεξιός (δηλαδή ούτε προς το κέντρο, ούτε προς την μεριά του Βύρωνα και παραπέρα).
* Δεν ειναι απο τζακι
* Δεν εκανε πολλες χοντραδες στο υπουργειο του, και οι χοντραδες που έκανε (πχ αποσυρση βιβλιου ιστοριας Ε' δημοτικού, οταν ηταν στο Παιδείας) δεν πειραζουν τους δεξιοι, ούτε και τους κεντρώοι εδώ που τα λέμε
* Μας πλήρωνε στην ώρα μας (και η Μαριεττα btw)
* Ηταν προεδρος της ΟΝΝΕΔ, αρα τα έχει καλά με τους νεολαίους
* Τον πολέμησε προσωπικά ο Καρατζαφέρης βάζοντας υποψηφιότητα στον Νομό Ροδόπης, όπου οι υποψήφιοι (και περίπου οι ψηφοφόροι) ειναι μισοι χριστιανοι - μισοι μουσουλμάνοι και πήγε να του φάει κάποιες "χριστιανικές δεξιές" ψήφους, όχι για να βγει ο ίδιος, αλλά για να μην βγει ο Ευρυπίδης, και να βγάλει η ΝΔ μουσουλμάνο(ους) υποψήφιο (ους, αναλογα με τα ποσοστά). Τα περί "εθνικών λόγων" κτλ τα ακούω βερεσέ, καθώς και άλλοι νομοί έχουν μουσουλμάνους, ασε που ο Ν. Ροδόπης ΔΕΝ συνορεύει ούτε με την Τουρκία, ούτε με την Φυρομία!
Update III και μακρυτερο, Σαββατο πρωι
Δεν το εχω γραψει νωριτερα εκ παραδρομης. Ενας απο τους λογους που με κανουν να πιστευω πως ο Καραμανλης την κοπανησε με ελαφρα πηδηματακια (εκτος δηλ, απο την εμφανη του πλεον αδυναμια να κυβερνησει, την ελλειψη δικιας του ηγετικης ομαδας, την απογοητευση για το γεγονος πως ολοι οι δικοι του τον εκαναν να φαινεται αχρηστος και ψευτης, την αδυναμια εκπληρωσης εστω και της φορολογικης του πολιτικης, το καλπαζον εθνικο χρεος κτλ) ειναι πιθανοτατα και ο ερχομενος Δεκεμβρης. Πιθανον να πιστευε πως του την ειχανε στημενη και απο αριστερα και απο δεξια και πως η χωρα θα γινοταν μπουρδελο. Αδυνατωντας να αντιμετωπισει την κατασταση, την κοπανησε στα γρηγορα
