Ανασκόπησις υπ' αρίθ. go figure

Εχοντας κλείσει ενάμιση χρόνο με τον Συριζα στην εξουσία, και έχοντας βγάλει και τις απαραίτητες παρελάσεις (ποδοσφαιρικό υπονοούμενο) τα βασικά συμπεράσματα που βγάζει ο ταπεινός γράφων ειναι τα εξής:

1. Η παντελής πολιτική αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, όσον αφορά τους εκπεφρασμένους στόχους του.
2. (δεν θα κάνουμε το ίδιο λάθος με τους άλλοι:) η απόλυτη συνέπεια παρόλαυτα του Σύριζα με το πολιτικό πρόγραμμα με το οποίο εκλέχτηκε τον Σεπτέμβριο
3. Το ότι πιθανότατα η κυβέρνηση Σύριζα ειναι η καλύτερη κυβέρνηση που είχαμε τα τελευταία χ χρόνια, χωρίς αυτό να σημαίνει και κάτι ιδιαίτερο
4. Η τεράστια πάκτωση της ΝΔ στον λαϊκισμό και το αυξημένο βάρος της "άποψης Γεωργιάδη" το οποίο διατρεχει πλέον το κόμμα και λειτουργεί ως ανθρωποδιώκτης. Η απόλυτη ταύτιση - συμμαχία του συστήματος ΝΔΣΟΚ με τον νεοαυριανισμό όπως εκπορεύεται από ορισμένα ΜΜΕ.
5. Η πασοκοποίηση του Σύριζα ανευ λόγου και αιτίας
6. Η διαλυτική πολιτική κατάσταση στα υπόλοιπα κόμματα
7. Η φαινομενική αδρανοποίηση της κοινωνίας που είχε δείξει κατά τη διάρκεια των προηγούμενων κυβερνήσεων αρκετές διαθέσεις αντιστάσεων, ή τουλάχιστον έτσι έδειξε μέρος αυτής.
8.  (συμπερασμα:) Εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας άνευ συγκλονιστικότατου απροόπτου. Και πιθανότατα ο Σύριζα θα είναι πρώτο κόμμα.

Αν σας πέσανε πολλά μαζί, πάμε να τα δούμε ένα ένα και σιγά σιγά όπως είπε και ο τύπος που άρχισε τις χειραψίες με το χταπόδι ⁽¹⁾

1. Η παντελής πολιτική αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, όσον αφορά τους εκπεφρασμένους στόχους του.

Δεν πρόκειται να μασήσουμε την πραγματικότητα. Ο Σύριζα πήρε τα πάνω του και τελικά εκλέχτηκε με στρατηγικό στόχο το σπάσιμο των Μνημονίων, την διαγραφη μέρους του χρέους (; εδώ υπήρχε πάντα μια αναμπουμπούλα) και την ριζοσπαστικοποίηση της πολιτικής γενικότερα. Γνωρίζοντας πως τις 2 προηγούμενες φορές που η αριστερά πήγε να κάνει το κόλπο γκρόσο στην Ελλάδα φάγαμε έναν Εμφύλιο και μια χούντα στο κεφάλι, το στενό μαρκάρισμα από ΕΕ-ΔΝΤ, το στέγνωμα των τραπεζών από τους πανικόβλητους αστοί, η εμφυλιοπολεμική και παπαρολογική αντιπολίτευση, το this is a coup κτλ κτλ ακούγονται σαν ρομαντικές βόλτες στην ακροθαλασσιά στο ηλιοβασίλεμα με μικρή υγρασία και 24 ^oC. Αν ο Αλέξης και οι συν αυτώ δεν τα περιμένανε αυτά ειναι κόπανοι. Αν τα περιμένανε και δεν είχαν σχέδιο Β (η λέξη κάνει τζιζ) είναι κόπανοι, αν (όπως νομίζω εγώ, και το έχω ξαναγράψει) είχανε ένα φλου σχεδιο Β το οποίο ευλόγως κολώσανε να υλοποιήσουν, διότι μερικά πράγματα πέρα από κοχόνες θέλουν και άλλες προϋποθέσεις οι οποίες πιθανότατα δεν υπήρξαν ποτέ, είναι απλά κορόιδα διότι πήγαν σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή και πιθανόν χωρίς απόλυτη επίγνωση του τι γινόταν. Σε ανθρωπινο επίπεδο ειναι λογικό και αποδεκτό, σε πολιτικό επίπεδο ειναι απόλυτα αυτοκτονικό.

Στην παρούσα φάση και Μνημόνιο έχουμε και Χρέος έχουμε, και αντιαναπτυξιακά μέτρα έχουμε, και αντεργατικούς νόμους έχουμε, της Παναγιάς τα μάτια έχουμε, οπότε πολύ λογικά η κεντρική πολιτκή θέση με την οποία έγινε μεγάλος ο Σύριζα απέτυχε. Το αν το Μνημόνιο ειναι καλύτερο, χειρότερο, Ροζ, Πράσινο, υπ' αριθμόν 3 ή 4 είναι ήσσονος σημασίας. Αν και μερικά πράγματα ήταν αυτονόητο ότι θα γίνουν (πχ το ασφαλιστικό δεν σωνόταν ρε δεν πα να κυβερνούσε ο Φιντέλ στις φόρμες του. Γιατί το λέω αυτό; Διότι ξέρω βασική αριθμητική, κάτι που οι περισσότεροι συνταξιούχοι, ασφαλιστικοί φορείς, βουλευτές κτλ δεν φαίνεται να νογάνε και πολύ), αυτό δεν αναιρεί το βασικό συμπέρασμα: Με βάση τους πολιτικούς στόχους του Σύριζα, οι οποίοι απ΄όσο ξέρω δεν έχουν αναθεωρηθεί με κάποιο συνέδριο, η αποτυχία είναι τρανταχτή και αναμφισβήτητη.
(μην μπερδεύουμε τους στρατηγικούς πολιτικούς στόχους με το πρόγραμμα με το οποίο εκλέχτηκε, παρακαλώ, ευχαριστώ)

Μας γάμησες αλέξη https://t.co/Hx7BJBkybD

— zaphod b (@aeisixtir) June 3, 2016

2. Η απόλυτη συνέπεια παρόλαυτα του Σύριζα με το πολιτικό πρόγραμμα με το οποίο εκλέχτηκε τον Σεπτέμβριο

Η προαναφερόμενη πολιτική αποτυχία του Σύριζα δεν τον κάνει, από μόνη της ούτε λιγότερο αριστερό, ούτε περισσότερο, ούτε τίποτα. Δεν ήταν λιγότερο στρατόκαβλος φασίστας ο Ιωαννίδης επειδή η χούντα βούλιαξε, δεν ήταν λιγότερο αριστερός ο Τσε επειδή η επανάσταση στην Βολιβία απέτυχε, δεν έγινε λιγότερο βλάκας ο Παπανδρέου επειδής έφυγε από το ΠΑΣΟΚ. Σε διαμάχες, ειδικά όταν οι μονάδες ειναι ευμεγέθεις (κράτη, διακρατικές συμμαχίες κτλ) υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο της ήττας. Και, αν και στην Ελλάδα αυτό το κομμάτι ειναι λίγο δύσκολο στην εμπέδωση, κάθε ήττα έχει συνέπειες ⁽²⁾ . Μπορεί οι πόλεμοι μεταξύ των ανεπτυγμένων (ενίοτε και συμμαχικών ⁽³⁾ ) κρατών να μην γίνονται πλεον με όπλα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα έχουμε συγκρούσεις όταν πραγματικά ή φαντασιακά συμφέροντα ειναι αντικρουόμενα.

Τέλος πάντων, η πολιτική ήττα του Σύριζα έγινε μετά το δημοψήφισμα, όταν πήγε να γράψει τον επίλογο. Και έγινε για απλούς λόγους:

Τέλος πάντων ο Σύριζα αναγνώρισε την ήττα ως τέτοια (ας μην γελιόμαστε, ασε την ρητορική και πιάσε την πραγματικότητα) και δρώντας τιμίως έκανε εκλογές με νέο πρόγραμμα, το οποίο προς το παρόν τηρεί μέχρι κεραίας ⁽⁴⁾ .

 (ο Σύριζα) "Σε σχέση με τον Σύριζα του 2014 ειναι τρομερά ανακόλουθος (αν και πλέον μπορούμε να υποστηρίξουμε κακεντρεχώς πως ο Σύριζα του 2014 ήταν ανακόλουθος με την πραγματικότητα). Σε σχέση με τον Σύριζα του Δημοψηφίσματος επίσης. Σε σχέση με τον Σύριζα που κατέβηκε σε αυτές τις εκλογές ειναι το πιο συνεπές κόμμα από την μεταπολίτευση και δώθε."

(Γενικότερα το θέμα το αναλύω εδώ, οπότε δεν θα τα ξαναγράψω)

Ένα θέμα είναι ότι όλοι συγκρίνουν την πολιτική που ασκείται με τις δηλώσεις/δεσμεύσεις των συριζαίων το 2014, το 2013 κτλ λες και δεν μεσολάβησαν τεκτονικές αλλαγές ενδιάμεσα. Αυτο ειναι μεν αστείο, διότι δικαιούμαστε να γελάμε με το πολιτικό ξεβράκωμα διαφόρων, αλλά δεν το λες και τίμιο πολιτικά μιας και τον Σεπτέμβριο ο Σύριζα εκλέχτηκε έχοντας φρεσκοϋπογράψει το παρόν Μνημόνιο και βασικά ειναι η μόνη κυβέρνηση που εκλέχτηκε έχοντας υπογράψει Μνημόνιο.

Τώρα το αν το Μνημόνιο αυτό ειναι το bigger, better deal ή όχι αυτό αφήνεται στην φαντασία του κάθε αναγνώστη. Βασικές παράμετροι του νέου Μνημονιου πάντως ειναι:

- Η συνέχιση, σε γενικές γραμμές, της ίδιας πολιτικής. Φόροι, ιδιωτικοποιήσεις σε fast track ρυθμούς, ξήλωμα κοινωνικών δομών αλλά και εκσυγχρονισμός διοικησης. Όπως έγραψα από το 1ο Μνημόνιο (αντε βρες το τώρα) τα μισά περίπου από τα περιεχόμενα μέτρα έπρεπε να τα έχουμε κάνει μόνοι μας. Τα άλλα μισά ειναι μίξη των συνεπειων της ήττας και της ΤΙΝΑ στην οποία προσχώρησε ο Σύριζα.

- Η εμπέδωση της πολιτικής ήττας που λέγαμε στο νο 1.

- Το ότι ειναι οριακά "καλύτερο" από το αρχικό προτεινόμενο προταθέν υπό τον Γιούνκερ και τους άλλοι.

3. Πιθανότατα η κυβέρνηση Σύριζα ειναι η καλύτερη κυβέρνηση που είχαμε τα τελευταία χ χρόνια.

Απλό ειναι. Όσο μαλάκας και να είναι ο κάθε χ, ψ Κατρούγκαλος, την γνήσια, ανόθευτη μαλακία ενός Άδωνη Γεωργιάδη δεν θα την πιάσει ποτέ. Όσο πασόκος και να ειναι ο κάθε Πολάκης πάντα θα ειναι ικανότερος, σχετικότερος, καταλληλότερος στα ζητήματα Υγείας κτλ από τον Αβραμόπουλο ή (ξανά) τον Γεωργιάδη. Όσο ελάχιστα πολιτικάντης και να είναι ο Μουζάλας δεν παύει να ειναι σχετικότερος με την πραγματικότητα από τον Βαρβιτσιώτη jr. Και τα λοιπά και τα λοιπά. 

Παράδειγμα α:
Η συμφωνία του Ελληνικού που ξαναματαϋπογράφτηκε προσφάτως μας δείχνει το ότι αυτή η κυβέρνηση ειναι μεν καλύτερη από τις προηγούμενες (πήρε δηλαδή πράγματα που οι άλλες δεν πήρανε) αλλά μας δείχνει και επίσης πως αυτό δεν ειναι και τίποτε σημαντικό, δηλαδή πως κεντρικά η επιλογή που ακολουθείται είναι ακριβώς η ίδια, απλά βάλαμε μερικές κορδελίτσες για το πόπολο ⁽⁵⁾ , και σε κάθε περίπτωση δεν έχει μια μορφή την οποία λες πως ειναι στραμμένη προς την κοινωνία:

(λινκ)

Αλλαγές:

• Η επένδυση θα ολοκληρωθεί σε συντομότερο χρόνο. Το 80% των επενδύσεων θα γίνει στα 12 χρόνια έναντι των 15 που προβλεπόταν στην αρχική σύμβαση.
• Η καταβολή του τιμήματος θα γίνει σε συντομότερο χρόνο. Το 51% θα καταβληθεί έως το 2018, αντί του 2022.
• Ενα μεγάλο μέρος των επενδύσεων θα αφορά έργα υποδομής που θα γίνουν την πρώτη πενταετία, με το Μητροπολιτικό Πάρκο να αποτελεί χρονικά επενδυτική προτεραιότητα.
• Η μέγιστη επιτρεπόμενη δόμηση μπορεί να ανέλθει σε 3.600.000 τ.μ., ωστόσο ο επενδυτής δεσμεύεται ότι η συνολική δόμηση δεν θα υπερβεί τα 2.700.000 τ.μ., στα οποία συμπεριλαμβάνονται και περίπου 60.000 τ.μ. υφιστάμενων διατηρητέων κτηρίων.
• Ο επενδυτής αναλαμβάνει την υποχρέωση να καλύψει τη συντήρηση και την ασφάλεια του Μητροπολιτικού Πάρκου.
• Δέσμευση του επενδυτή για την επίλυση του προβλήματος απορριμμάτων των όμορων Δήμων και συμμετοχή του με ποσοστό έως και 50% στη μελέτη και κατασκευή κέντρου διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών, σταθμού μεταφόρτωσης απορριμμάτων και χώρου μεταφόρτωσης /προσωρινής αποθήκευσης ανακυκλώσιμων προϊόντων σε περιοχή εκτός του ακινήτου.

Παράδειγμα β: 
Η διαχείριση του προβλήματος των σκουπιδιών, των χωματερών και τα λοιπά από τις μπίζνες μεγαθήρια που είχαν προκριθεί στο παρελθόν (κεντρική διαχείριση, ένας μεγαλοεργολάβος ανάδοχος ανα περιφέρεια/περιφερειακή ενότητα, χοντρά φράγκα από τον ανάδοχο, χοντρές αποζημιώσεις από τους δήμους στον ανάδοχο αν οι δήμοι παράξουν λιγότερα σκουπίδια(!) από τα συμφωνηθέντα ) πάνε σε πιο οικολογικές  (και πιο λογικές), λύσεις (ανακύκλωση στην πηγή, green spots, μικρότερες μονάδες επεξεργασίας, ΧΥΤΥ, χρηματικό όφελος για τους Δήμους κτλ). Btw, στο παρελθόν ειχα τσακωθεί με τοπικά στελέχη του τοπικού Σύριζα ακριβώς γι αυτό διότι και αυτοί την είχαν πατήσει και είχαν μπει στην προτεινόμενη από την ΚΕΔΚΕ και λοιποί ΤΙΝΑ των εργοστασίων μεγαθηρίων. Ευτυχώς ο Τσιρώνης δείχνει να κρατά χαρακτήρα. Το σχετικό ζήτημα ειναι τεράστιο και θέλει πολύ ανάλυση την οποία ο γράφων δεν έχει τις αντοχές (καλοκαιριάτικα) να κάνει, αλλά τι στο διάολο, σας έδωσα αρκετά στοιχεία, ψάξτε το μόνοι σας.

Παράδειγμα γ:
Η κυβέρνηση ομολογουμένως δεν χειρίστηκε και πολύ καλά το προσφυγικό ζήτημα. Χρησιμοποίησε τους πρόσφυγες ως μοχλό πολιτικής πίεσης προς την ΕΕ (δεν το πήρατε χαμπάρι; δεν πειράζει. Σκεφτείτε μόνο ποσο εύκολα και γρήγορα και "χωρίς πρόβλημα" άδειασε η Ειδομένη όταν "έπρεπε" να αδειάσει), πολλούς τους έχει σε χώρους με άθλιες συνθήκες και κυρίως έδειξε απροετοίμαστη για το κύμα που όλοι έβλεπαν πως θα έρθει (ασχετως κυβέρνησης εκτός και αν παραμυθιάζεστε με τις χαζομάρες τις ΝΔ).
Αυτό θεωρείται δεδομένο. Και όμως, μόλις σκεφτείς τι θα έκανε η κυβέρνηση Σαμαρά με 1 εκατομμύριο διελεύσεις (εκ των οποίων μας έμειναν περίπου 50 χιλιάδες στην χώρα, ποσοστό ~5 %), τι ξύλο, πνιγμούς, φράχτες και λοιπά θα είχαμε, καταλήγεις και πάλι στο ίδιο συμπέρασμα. Ο Σύριζα το χειρίστηκε επιεικώς μέτρια το ζητημα, αλλά η εναλλακτική είναι μαύρο χάλι.

4. Η πάκτωση της ΝΔ στον λαϊκισμό
Μια στάση εδώ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκλέχτηκε ως πλεον αντιπροσωπευτικός.....αντιπρόσωπος του φιλελεύθερου αντιλαϊκισμού ⁽⁶⁾ στην Ελλάδα.

Αυτός ο Κυριάκος Μητσοτάκης:

Τέλος πάντων ο Κούλης βγήκε, με την βοήθεια του Άδωνη, αλλά κυρίως με την βοήθεια των "καθεστωτικών" ΜΜΕ τα οποία δεν ενέκριναν την παλαιοκομματικού τύπου μαγκιά του Βαγγέλα η οποία είχε στέρεες βάσεις στον Καραμανλισμό τον οποίο θεωρούσαν ενδοτικό έναντι στα.... κομμούνια του Σύριζα. Ο Κούλης είχε (όπως και ο ΓΑΠ στο ΠΑΣΟΚ πριν από αυτόν) την πολυτέλεια να κάνει, με την καλή έννοια, το κόμμα λαμπόγυαλο, ήτοι να ξουρίσει τον κατιμά και να φτιάξει ένα σοβαρό κεντροδεξιό, ευρωπαϊκό, φιλελεύθερο κόμμα (βλ εδώ σχετικά με τις ομάδες που στήριξαν κάθε υποψήφιο με κατακλείδα αυτήν την πρόταση: 

"Αν τώρα η νέα ΝΔ θα είναι όντως φιλελεύθερη ή κεντροδεξιά, αυτο θα το δούμε μιας και με τόσα ταμένα με τα οποία έχει αναγκαστεί να συμπορευτεί ο Κούλης (όλος ο εμετικός εσμός της σαμαρικής και αδωνίδειας ακροδεξιάς), το τελικό συμπέρασμα ειναι ομολογουμένως μή καθαρό και προβληματικό με τις ισορροπίες να ειναι περίεργες.").

Όπως όμως και ο ΓΑΠ στο ΠΑΣΟΚ, πριν από αυτόν, έτσι και ο Κυριάκος προτίμησε να κάνει διαχείριση των υφιστάμενων ομάδων και αναγκάστηκε (;) να συμπορευτεί με τύπους που ο πατέρας του ή ο Καραμανλής jr θα είχαν ξηλώσει σε χρόνο dt, κάτι που μας δείχνει και τα όρια του φιλελευθερισμού και της δημοκρατικής ευαισθησίας του ανδρός. Μέχρι εδώ, δεν το λες και πρωτότυπο το πράγμα, ειδικά για ένα de facto συντηρητικό κόμμα σε μια έτσι και αλλιώς γενικως συντηρητική χώρα.

Το πρόβλημα είναι ότι τα ταμένα του Σαμαρά, καίτοι μειοψηφία (όπως φάνηκε και στις εσωκομματικές εκλογές) έχουν λόγο με δυσανάλογα μεγάλη ισχύ εσωτερικά, και ακόμα κυριαρχούν στο κόμμα, όπως και ο λόγος ορισμένων ΜΜΕ ο οποίος αλληλεπιδρά ισχυρά με αυτό.

Το άσχημο ειναι πως οι πλέον ηλιθιοι στο συγκοινωνούν σύστημα μερικών ΜΜΕ-ΝΔ ειναι οι τελικά επικρατούντες, με αποτέλεσμα ο δημόσιος λόγος να εκτρέπεται σε συνεχείς ριπές ψεκασμένων ειδήσεων της φωτιάς που μόνο στόχο έχουν να χτυπήσουν τα (ομολογουμένως όχι και τόσο ισχυρά πια) αντικομμουνιστικά αντανακλαστικά του πόπολου σε μια άγαρμπη προσπάθεια να επαναφέρουν το 1946 εν έτη 2016.

Το να έχεις φωτό του Βελουχιώτη δεν είναι τιμητικό με κανέναν τρόπο. Εναντίον της χώρας πολέμησε ο τύπος.

— Το Παρατηρητήριο (@Paratiritirio_) May 11, 2016

Ουγκ!!

πες πες, κάτι θα μείνει

αντιδραση εκπροσώπου της ΝΔ σχετικά με τις προτάσεις του Συμβουλίου για την Παιδεία (και όχι προφανώς του Φίλη, αλλά αυτά ειναι ψιλά γράμματα)

To πρόβλημα με την άκρατη λαϊκιστική προσέγγιση της ΝΔ ειναι πως ναι μεν ο Σύριζα ενίοτε μαλακίζεται ασυστόλως αλλά με την παραπληροφόρηση που πέφτει, και γνωρίζοντας και ποιοι την διακινούν, γίνεσαι καχύποπτος ακόμα και όταν κοινοποιούνται κανονικές μαλακίες του Σύριζα. Πως να δώσεις βάση σε μια πολιτική πρόταση που αντιπολιτεύεται έτσι;

Αποθέωση της αυτοκτονικής αυτής πορείας της ΝΔ ήταν ο τραγέλαφος με τις offshore. Ακολουθώντας και ακολουθούμενοι απο ορισμένα ΜΜΕ αρχισαν τις γκρίνιες όταν η κυβέρνηση εναρμόνισε την νομοθεσία με την ευρωπαϊκή (!). Ο Τσίπρας πολύ εύκολα σήκωσε το γάντι και τους έβαλε τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι με τον νόμο που ψήφισε (ασχετα αν θα περάσει απο το ΣτΕ, ενδιάμεσα γελάγανε και οι πέτρες)

Τελος πάντων ας το κλείσουμε εδώ προβλέποντας πως έτσι η ΝΔ δεν προκειται να δει κυβέρνηση εκτός συγκλονιστικού απροόπτου. Διότι αν τα πράγματα ειναι ΤΙΝΑ πρέπει να πείσεις πως πατάς στερεα στο έδαφος και μπορείς να κάνεις κάτι με αυτό, και σε αυτόν τον τομέα η ΝΔ το μόνο που έχει να αποδείξει ειναι μια μάταιη προσπάθεια να αποδείξει πως το "ηθικό πλεονέκτημα" του Σύριζα έχει εξανεμιστεί, κάτι το οποίο:

α. δεν ισχύει

β. μπορεί να αναχθεί σε πρόσωπα

γ. δεν αναιρεί τις αμαρτίες του συστήματος ΝΔΣΟΚ το οποιο ακόμα δεν έχει ανανεωθεί, δηλαδή δεν έχει ξηλώσει τις φάτσες που μας έφεραν εδώ αλλά κυρίως

δ. δεν δίνει πολιτική πρόταση

Στο τελευταίο προσπάθησε να εστιάσει εσχάτως ο Κούλης αλλά όχι και τόσο ρεαλιστικά :"Σημείωσε ότι θα επιδιώξει μία νέα συμφωνία με τους εταίρους για πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 2% με παράλληλη επίτευξη ποσοστού ανάπτυξης στο 4% με θετικές επιπτώσεις"

(θυμόμαστε πως το μνημόνιο που είχε υπογράψει ο Σαμαράς και υπερψηφίσει ο Κούλης είχε γενικώς πλεονάσματα της τάξεως του 4%; οχι;)

Ναι είμασταν ανίκανοι, αλλά τώρα ειμαστε ανίκανοι με προτάσεις.

Κατακλείδα υπό του +Batcic+:

"Κυριάκος Μητσοτάκης σήμερα το πρωί στον Σκάι:1. ΟΧΙ σε νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων..
2. ΟΧΙ και σε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, ΟΧΙ και σε κλεισιμο κρατικών επιχειρήσεων και οργανισμών.
3. ΝΑΙ στην μείωση των φόρων.
Τώρα πως γίνεται με "ΟΧΙ" ΣΤΑ 1 ΚΑΙ 2, να έχουμε "ΝΑΙ" στο τρίτο, αυτό μόνο η μεγάλη του λαϊκισμού σχολή το γνωρίζει.

- Μειώνεις τα έσοδα κρατώντας σταθερά τα έξοδα. Brilliant! Επειδή προφανώς "Λεφτά Υπάρχουν". Κατά τα άλλα μην ξεχάσετε να‪ #‎παραιτηθείτε‬... "

**** Ιντερμέδιο**** μιας και το έφερε το copy paste. Ειναι γνωστη η απέχθεια των δεξιων εν Ελλάδι (και γενικως) για τις λαϊκές κινητοποιήσεις. Βλέποντας ομως πόσο υπέφεραν ως κυβέρνηση από αυτές προσπάθησαν και στο παρελθόν, αλλά και τώρα να ....τις μιμηθούν. Η τελευταία απόπειρα ειναι το ....ακομμάτιστο #παραιτηθείτε το οποίο προφανώς ακολουθεί το #φύγετε του Κούλη. Αλλα ρε σεις....

Η πιο έξυπνη απάντηση στο .....αυθόρμητο κίνημα του #παραιτηθείτε ανήκει στον πιτσιρίκο:
Οι Μένουμε Ευρώπη θέλουν να βγάλουν την Ελλάδα από την Ευρώπη

5.  Η πασοκοποίηση του Σύριζα ανευ λόγου και αιτίας

Το πρόβλημα έχει επισημανθεί και παλαιότερα. Όπως αποδείχθηκε ο Σύριζα δεν ειχε την αναγκη καμιας Τζάκρη και κανενός Μιχελογιαννάκη για να βγει, ούτε και ο λόγος τους έφερε καποιες σημαντικές μεταβολές στην ασκούμενη πολιτική είτε έτσι είτε αλλιώς. Τα πρόσωπα εδώ εχουν δευτερεύοντα ρόλο, ειναι απλα δηλωτικά νοοτροπίας. Η ηγετική ομάδα μάλλον επέλεξε τον πασοκισμό, πριν καν έρθει προ τετελεσμένου κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης (νομίζω πως το έχω αναφέρει σε παλαιότερο χρόνο, όταν όλοι κοιταζαν τα πρόσωπα). Ο κίνδυνος λοιπόν να μας βγει ο Τσίπρας σαν νέος Ερντογάν ειναι παραπάνω από υπαρκτός. Προχτες άκουσα, με αηδία, το "με εντολή Τσίπρα" το οποιο ειναι δηλωτικό του συγκεντρωτισμού εξουσίας, σταρχιδισμού για νόμους και διαδικασίες (βλ και "εντολή Σαμαρά") και ταυτόχρονα ομολογια της ανικανότητας του κράτους και σίγουρα δεν ειναι κάτι που περιμένεις να ακούσεις από σοβαρή διακυβέρνηση είτε η εντολή Τσίπρα ήταν σωστή και χρήσιμη είτε όχι. Με δεδομένο πως ως κοινωνία ειμαστε de facto όλοι πασόκοι, το (σιωπηλό) στοίχημα του Τσίπρα και των συν αυτώ ήταν (για μας τους αδαείς) να αρχίσει σιγά σιγά η αποπασοκοποίηση της κοινωνίας. Με εξαίρεση κάτι βήματα τύπου σύμφωνο συμβίωσης, στα λοιπά το πράγμα γίνεται πασοκ κάπου ανάμεσα στον Αντρέα και στον Σημίτη (και εδώ εξηγείται και εν μέρει ο συναγελασμός με τους προθυμότατους ΑΝΕΛ που εκπροσωπούν την "πατριωτική (μη χέσω) πτέρυγα"). Και ναι μεν ο Αντρέας ειχε τους διορισμούς σαν WMD τότε, ενώ ο Σημίτης το έπαιζε εκσυγχρονιστής. Ο Σύριζα με δεδομένο ότι δεν μπορεί να διορίσει αβέρτα κουβέρτα και με δεύτερο δεδομένο ότι η οικονομική του πολιτική υπαγορεύεται, δεν έχει και πολλές δικαιολογίες για την πασοκική στροφή, εκτός και αν (που να δεις πως αυτό ειναι) ποντάρει στον αταβισμό του μέσου ΕΛληνα πασόκου που ειναι πάνω απ΄όλα .... προεδρικός με ότι αυτό συνεπάγεται.


6. Η διαλυτική πολιτική κατάσταση στα υπόλοιπα κόμματα

Γάμησε τα και άφησε τα.

- Για την ΝΔ τα είπαμε.

- Το ΠΑΣΟΚ παραπαίει και θα παραπαίει και θα παραπάει.  Από την μία η Φώφη δεν σούρνει και από την άλλη το εναπομείνον ΠΑΣΟΚ ειναι πιο τοξικό και απο ραδιενεργά απόβλητα. Η συμβουλή του Λαλιώτη να φάνε τον Βενιζέλο στα γρήγορα μπας και θυμηθούν πως ειναι να είναι άνθρωποι θα πέσει λογικά σε αυτιά κουφών, αλλά ακόμα και αν τον φάνε δεν ξέρω ποιος θα μπορούσε να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ σήμερα. Η Φώφη έχει το πρόβλημα του Κούλη και παλαιότερα του ΓΑΠ, δηλαδή πως το μαγαζί έχει πολλά ισχυρά παραμάγαζα μέσα, και το επιπρόσθετο μειονέκτημα πως δεν έχει ούτε το απαιτούμενο ειδικό βάρος, ούτε την προοπτική εξουσίας τα οποία συσπειρώνουν γύρω απο την ηγεσία.

- Το ΚΚΕ στην κοσμάρα του. Άκουσα χτες τον Κουτσούμπα στην ΕΡΤ και πραγματικά τρόμαξα. Ναι μεν σωστή (ως συνήθως) ανάλυση αλλά στο δια ταύτα βράστα και πάλι βράστα. Οχι στον ιμπεριαλισμό, όχι στην Ευρώπη, αλλα θα βρούμε διακρατικές συμμαχίες (!) σαν εξωτερική πολιτική. Θα συμμαχήσουμε με τους Αλφακενταύριους φαντάζομαι.

- ΛΑΕ κτλ γάμα τα. Έτσι και αλλιώς ποτέ δεν τους θεώρησα σοβαρούς. Σόρι αλλά...

- Λοιπά δεξιοτερα της ΝΔ σχήματα. Σιγά μην ασχοληθώ σοβαρά με τους Μπαλτάκους, τους Φαήλους κτλ

Να δω debate μεταξύ Μπαλτάκου, Φαήλου και Μιχαλολιάκου και τι στον κόσμο#ΝέαΔεξιά

— zaphod b (@aeisixtir) May 13, 2016

- ΑΝΕΛ: συν η Κουντουρά, πλην όλοι οι υπόλοιποι. Μερικές φορές έχω την αίσθηση πως ο Καμμένος έχει σαν χόμπι να κουτουλιάζει σιδερένιες πόρτες.

- Λεβέντης κτλ. Σας παρακαλώ, δεν θα ήθελα. Κάντε οικουμενική και θα δούμε (:Ρ)

- Το Ποτάμι δεν ξέρει αν θα διαλυθεί, απορροφηθεί από το ΠΑΣΟΚ ή απορροφηθεί από την ΝΔ. Πάντως ουσιαστικά ο ρόλος του σαν αυτόνομου φορέα έχει λήξει, απο την μνημονιακή στροφή του Σύριζακαι δώθε και ακόμα δεν το έχουν πάρει χαμπάρι.

Η απάντηση όσον αφορά το Ποτάμι αλλά και τους Φαήλους ειναι απλή. Αν κριθεί οτι η ΝΔ τους χρειάζεται για να καβατζώσει την 1η θέση στις εκλογές θα τους απορροφήσει υπό τον συνδετικό ιστό της προοπτικής εξουσίας. Στην πορεία θα της φύγουν όλοι οι σοβαροί ψηφοφόροι ομως, όσοι ειναι αυτοί :Ρ. Αν κριθεί ότι δεν χρειάζεται είτε γιατί η ΝΔ ειναι μακράν 2η είτε γιατί ειναι 1η έτσι και αλλιώς θα πάνε στον κουβά. Αν το Ποτάμι πάει στο ΠΑΣΟΚ θα βουλιάξει μοιραία μαζί του, εκτός και αν γίνει κανα θαύμα...

Κοινώς στην παρούσα φάση ο Σύριζα παίζει μονότερμα, αλλά γι αυτό θα επανέλθουμε.

7. Η φαινομενική αδρανοποίηση της κοινωνίας που είχε δείξει κατά τη διάρκεια των προηγούμενων κυβερνήσεων αρκετές διαθέσεις αντιστάσεων, ή τουλάχιστον έτσι έδειξε μέρος αυτής.

Οι ερμηνείες πολλές, οι πιο πολλές ανόητες, εδράζονται κυρίως στο ότι δεν γίνονται πολλές κινητοποιήσεις επί Συριζα επειδής ο Σύριζα οργάνωνε τις τότε αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις. Ουδέν ψευδέστερον τούτου κατά την ταπεινή μου άποψη. Εδώ ο Σύριζα δεν έβρισκε εθελοντές στις τελευταίες εκλογές (που τις κέρδισε καθαρά και χαλαρά) για να του κρεμάσουν τις αφίσες, σιγά μην είχε ερείσματα στο κίνημα, ερείσματα που κοτζάμ ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ δεν έχει καταφέρει τόσα χρόνια.

Όχι καλοί μου κύριοι και κυρίες, οι περισσότερες αντιμνημονιακές και αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις ήταν ακομμάτιστες και ήταν μίξη

- Αριστερών

- Αντιμνημονιακών γενικώς

- Καλομαθημένων πασόκων που θιγόντουσαν

- Ψεκασμένων

και 

- Ακροδεξιών

ήταν με άλλα λόγια δηλαδή μια έκφραση της ελληνικής κοινωνίας με όλα τα στραβά και τα κουλά της. Το ότι το Δημοψήφισμα πήρε αρκετά μεγάλη ταξική διάσταση και πόλωση δεν σας έδειξε τίποτα;

Η απάντηση γιατί ο κόσμος δεν διαδηλώνει κάθε μέρα ειναι πολυσύνθετη. Μέρη της απάντησης ειναι:

- Η απογοήτευση. Κοινώς, αφού δεν τα κατάφερε ο Σύριζα δεν γίνεται τίποτα

- Ο συμβιβασμός

- Η αναμονή για το (που θα πάει, θα έρθει) επόμενο σκάσιμο κάποιου πολιτικού σχήματος/γεγονότος το οποιο θα δράσει συσπειρωτικά. Και όχι δεν μπορεί αυτόν τον ρόλο να τον παίξει ούτε η ΛΑΕ (λόγω ανικανότητας), ούτε το ΚΚΕ (λόγω βλακείας), οπότε σου λέει ο χ αγανακτισμένος ρε α γαμηθείτε, έχω φάει ξύλο από πέντε κυβερνήσεις και πάλι από κάτω ειμαι, βγάλτε τα μάτια σας μόνοι σας. Αλλά είπαμε, αυτά μέχρι να σκάσει το επόμενο κίνημα από το πουθενά, και ΟΧΙ αυτό δεν θα ειναι (μην γελάτε ρε) το #παραιτηθείτε.

- Η γνώση ότι κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Όταν η ΓΣΕΕ προ Δημοψηφίσματος δηλώνει ότι στηρίζει το ΝΑΙ γιατί και ποιος να συμμετέχει σε αντιμνημονιακές εκδηλώσεις της ΓΣΕΕ (με μάλιστα την ίδια, παλαιοπασοκική, ηγεσία);
- Τέλος πάντων κάποιο από τα 5 στάδια του πένθους, κυριότερα αυτό της κατάθλιψης

- Ότι ο Τσίπρας ειναι πολύ πιο ξύπνιος από τον Σαμαρά και ξέρει πως να στην φέρνει στα κουφωτά.

8. Εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας άνευ συγκλονιστικότατου απροόπτου. Και πιθανότατα ο Σύριζα θα είναι πρώτο κόμμα.

Ο Τσίπρας δεν ειναι τρελός να κάνει πρόωρες εκλογές. Οι βουλευτές του, εκλεγμένοι με λίστα πλεον και "κοσκινισμένοι" δεν ειναι τρελοί να ρίξουν την κυβέρνηση για να έχουμε ξανα μανά το ίδιο σίριαλ της επανακαταξαναμαναδιαπραγμάτευσης, την οποία (σε καλόπιστα πλαίσια) οι Συριζαίοι τερμάτισαν ⁽⁷⁾ .

Οχι, ο Σύριζα θα μείνει στην εξουσία μέχρι τέλους με απώτερο πολιτικό στόχο κάποια στιγμή ο Πρωθυπουργός να πει το πολυπόθητο "Βγήκαμε από το Μνημόνιο" και να συνεχίσει να εκλέγεται για 100 χρόνια. Αν εντός της θητείας της κυβέρνησης αυτής δεν καταφέρει να το πει, ε μοιραία θα μας σκάσει ο Κυριάκος μαζί με τα ταμένα του Γεωργιάδη, τα οποία θα έχουν πάθει και σύνδρομο στέρησης εξουσίας με συμπέρασμα οι χοντράδες της κυβέρνησης Σαμαρά να μας μοιάζουν με ρομαντική ιστορία. Αλλά με δεδομένη την Ευρωπαϊκή κόπωση γύρω από το Ελληνικό ζήτημα, αυτό μάλλον θα λήξει είτε έτσι είτε γιουβέτσι σχετικά σύντομα, και πιθανότατα εντός της κυβερνητικής τετραετίας, εξ' ου και η θέση αυτή του γράφοντος.

---

(1) Βιβλιογραφική αναφορά & quiz: Ποιος ήρωας Ε.Φ. το είπε και σε ποιο έργο;

(2) Το πρόβλημα στην Ελλάδα ειναι πως ειμαστε όλοι καλομαθημένοι και αδυνατούμε να καταλάβουμε πως σε μια ενδεχόμενη σύγκρουση υπάρχουν και κόστη, ακόμα και σε περίπτωση νίκης και σίγουρα δεν έχουμε μάθει να αποδεχόμαστε την αποτυχία σαν τέτοια και ζητάμε να μας χαριστεί η ποινή. Εύκολα καθημερινά παραδείγματα

- Με έγραψε ο μπάτσος, αλλά θα σβύσω την κλήση μέσω βύσματος (παλιά είχε τρελό τρεντ)

- Ναι ο μαθητής/υποψήφιος/υπάλληλος αντέγραψε, πλαστογράφησε, παρανόμησε κτλ αλλά ειναι καλό παιδί δεν ειναι κρίμα να τον τιμωρήσουμε κε δικαστά;

- Αμα ειναι να μην πάρει πρωτάθλημα λόγω αντιαθλητικής συμπεριφοράς ο ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός, η Λάρισα (τα θυμάστε;) και λοιποί ενδέχεται να κλεισουν οι δρόμοι, να γίνει επανασταση με κύριο αίτημα την αίτηση των διαδηλωτών το κράτος να ξεχέσει τους νόμους του για να πάρει το χ μπουρούκι και ο πτωχός πλην τίμιος Α.Ο. ημών των επιούσιων.

(3) Πχ: Οι σύμμαχοι μας οι δεν δίστασαν "να κάνουν κίνημα" και να αλλάξουν κυβέρνηση όταν η δικιά μας δεν ήταν της αρεσκείας των το 1916 ή να μας ρίξουν σε ένα εμφύλιο ξεκινώντας από το 1944 όταν η πολιτική πορεία της χώρας δεν ήταν της αρεσκείας των. Το αν "είχαν δίκιο" ή όχι εναι παντελώς άσχετο.

(4) Η πιο καλή αντιπολιτευτική νότα νομίζω παίχτηκε από τον Καραγκούνη χτες (;), αν και κάπου τα έμπλεξε. Το κεντρικό πολιτικό νόημα ήταν: Δεν έχετε δικιά σας πολιτική, γι αυτό και υλοποιείτε ότι σας πούνε. Το σωστό θα ήταν ότι η δικιά σας πολιτική ηττήθηκε και γι αυτό κανετε ότι σας πούνε, αλλά ακόμα και έτσι είναι η πιο σωστή κουβέντα που είπε Νεοδημοκράτης φέτος. Χωρίς αυτό βεβαίως να σημαίνει ότι η ΝΔ έχει δικιά της πολιτική, αλλά ως αντιπολίτευση η ΝΔ δεν ειναι υποχρεωμένη να έχει.
(5) Βεβαίως υπάρχει το αντεπιχείρημα πως "αφου το είχανε υπογράψει οι προηγούμενοι, τι σκατά να κάναμε εμείς;" το οποίο έχει μεν βάση, αλλά δεν αναιρεί το πολιτικό συμπέρασμα.
(6) Αντιλαϊκιστής να δεις που σημαίνει αντιλαϊκός. Ο Κούλης συνεχίζει στην ουσία την πολιτική θέση Σαμαρά διαχωρίζοντας εαυτόν από την πλέμπα. Όταν θεωρεί τις αυξήσεις σε μισθούς λαϊκισμό, αλλά την ενοικίαση εργαζομένων, την πώληση δημοσίων κτιρίων σε ιδιώτες τα οποία κτίρια μετά το κράτος νοικιάζει από αυτόν που τα πούλησε με χοντρό ενοίκιο, ως μεταρρύθμιση και μείωση του κράτους, τότε απλά δρα αντιδραστικά, αντιλαϊκά και για συγκεκριμένα συμφέροντα. Ευχαριστώ.
(7) Είναι πολύ αστείο ότι η ΝΔ αρχίζει δειλά δειλα και προτείνει πως αυτή θα διαπραγματευόταν καλύτερα. Από την μία γελάνε και τα τσιμέντα, από την άλλη (αν πιάσει σαν επιχείρημα) θα είναι δηλωτικό πως ο Ελλην ψηφοφόρος δεν θα φτάσει στο στάδιο του homo sapiens ούτε το 2258.

Συριζολογώντας

Συριζαίικο το παρον ποστ - προειδοποιηθήκατε

Τι μας έφερε ένας χρόνος κυβέρνησης της αριστεράς; Στην παρουσα φάση δεν θα μπω στην διαδικασία να κάνω ημερολογιακή ανασκόπηση, να βάλω δηλαδή συμβάντα σε μια ακριβή σειρά διότι

α) βαριέμαι,

β) δεν έχει και ιδιαίτερο νόημα,

γ) άσε που σίγουρα θα ξεχάσω κάτι.

Ανασκόπηση 2015
Αν θέλαμε να περιγράψουμε στα γρήγορα την χρονιά που πέρασε, τα κυριότερα πολιτικά σημεία που θα έπρεπε να σταθούμε είναι τα εξής (προσωπική αξιολόγηση)

* Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (απο το '14) το οποίο έδωσε έναν ντεμέκ "αριστερό" μπούσουλα. Ενας νορμάλ ανθρωπος το έλεγε και συντηρητική σοσιαλδημοκρατία, αλλά ο Αλέξης το μπάλωσε με το "εφικτο" κτλ κτλ. Το πρόγραμμα αναφέρεται διότι ήταν η "σημαία" του Σύριζα στις πρώτες εκλογές του 2015.

* Η άρνηση του Σύριζα να δώσει έστω ανοχή και παράταση της ζωής της κυβέρνησης του ΝΔΣΟΚ μέσω της προεδρικής εκλογής, θέση που από την μία χαρακτηρίστηκε καιροσκοπική και ιδιοτελής και από την άλλη απαραίτητη (ανάλογα με τον ποιον διαβάζεις) γιατί το πράγμα δεν πήγαινε άλλο με την ΝΔ.

* Το cunning plan της αριστερής παρένθεσης, το οποίο οικοδομήθηκε και τέθηκε σε εφαρμογή από το "σύστημα Σαμαρά" με πολύ κακές συνέπειες για την χώρα. Θα μου πεις δίνεις τόση αξία στο σύστημα Σαμαρά, το οποίο δεν κατάφερε ούτε να περάσει έναν υποψήφιο στον Β γύρο των εκλογών της ΝΔ; Και απαντώ ναι, διότι:

α) τότε το σύστημα δεν έφαγε την απονομιμοποίηση που έφαγε στο δημοψήφισμα

β) είπαμε και το ξαναλέμε πως την τελευταία διετία (;) το εκλογικό σώμα παραδείχνει μή-προβλεπόμενη συμπεριφορα, εντός ορίων βεβαίως. Κοινώς, οι μηχανισμοί κάνουν τα δικά τους, και οι ψηφοφόροι τα (εντελώς όμως) δικά τους.

* Την διμετωπη σύγκρουση του "συστήματος Σύριζα" αφενός με ολόκληρη την ΕΕ (!) και αφετέρου με ολόκληρο το ντόπιο σύστημα άσκησης εξουσίας (κόμματα, ΜΜΕ κτλ). Από την δεύτερη βγήκε μάλλον νικητής στα σημεία (κέρδισε όλες τις εκλογές, τα ΜΜΕ πλέον χαρακτηρίζονται από το σύνολο του κόσμου ως μη αντικειμενικά και κατευθυνόμενα, χοντρές εργολαβίες κόπηκαν) ενώ οι ήττες του Σύριζα για άλλους θεωρήθηκαν .... νίκες (πασοκοποίηση, προσπάθεια εγκατάστασης νέας νομενκλατούρας κατά το μάλλον ή ήττον, πιθανές νέες εργολαβίες). Από την πρώτη όμως διαμάχη βγήκε χαμένος απόλυτα. Εδώ είναι ο καυγάς. Ο γράφων (ακόμα) θεωρεί πως η στρατηγική Βαρουφάκη η οποία συνοψίζεται στο "δεν υπογράφω τίποτα μή βιώσιμο" ήταν απόλυτα σωστή. Τώρα τα άλλα για τα πουκάμισα, τις μηχανές, τις τρόικες και τους θεσμοί ειναι διακοσμητικά και αμα θέλετε τα λογαριάζετε αμα δεν θέλετε δεν τα λογαριάζετε. Η στρατηγική λοιπόν αυτή ήταν και σωστή και λογική, με την έννοια του συνολικού μακροπρόθεσμου συμφέροντος. Δυστυχώς όμως οι πολιτικές διακρατικές σχέσεις καίτοι ορθολογικές δεν βασίζονται κατ' ανάγκη στην κοινή λογική (βλ εδώ), με την έννοια ότι το μερικό συμφέρον υπερισχύει του συνολικού (και ειρήσθω εν παρόδω οι εκλογές στην Βεστφαλία πονοκεφαλιάζουν κάποιους περισσότερο από την οικονομία όλης της ΕΕ), το πρόσκαιρο του μακροπρόθεσμου και η ελάχιστη δυνατή σύγκλιση προτιμάται των ονείρων στα οποία τα αρνιά και τα λιοντάρια κοιμούνται μαζί αγκαλιασμένα. Θες λοιπόν το κακό timing (όλες οι κυβερνήσεις στην ΕΕ ήταν ....φιλομνημονιακές), θες τα πουκάμισα, θες ο συριζαίικος "ερασιτεχνισμός", θες η κακιά η μοίρα, θες περισσότερο απ' όλα η πραγματικότητα (το παιχνίδι ήταν δύσκολο. Προσπαθούσα και τότε να σκεφτώ τρόπο με τον οποίο μια πανίσχυρη Γερμανία που "έχει" την ΕΕ στο τσεπάκι της θα παραδεχόταν ανοιχτά και στα ίσια πως μαλακιζόταν τόσο καιρό με την συνολική ευρωπαϊκή πολιτική. Ε, δεν έβγαινε το γαμημένο. Σιγά μην μας έπαιρναν και πίπα.)

Τέλος πάντων, ο Σύριζα τέθηκε εναντίον όλης της ΕΕ και έχασε. Το αστείο ειναι ότι ψηφίστηκε για να κάνει ακριβώς αυτό, οπότε μπορούμε να πούμε πως προσπαθούσε να υλοποιήσει την λαϊκή εντολή. Αυτό θα το δούμε λίγο πιο αναλυτικά παρακάτω.

* Σε κάποια φάση η σύγκρουση έδωσε την εντύπωση ισοπαλίας ή έστω "έντιμης ήττας". Η τότε κυβερνητική πρόταση ήταν "βαριά" και ασήκωτη, αλλά θα περναγε (κατά τον γράφοντα) από την Βουλή και απο την κοινωνία. Για λόγους που άπτονται κυρίως του τσαμπουκά και του ουαί της ηττημένοις για να μην μας ξανακουνηθεί κανένας πούστης επιλέχθηκε από την ευρωπαϊκή ηγεσία η οδός της ολοκληρωτικής σύγκρουσης.

* Το δημοψήφισμα είχε ένα ερώτημα. Παράλληλα όμως έθεσε ένα άλλο ερώτημα, στο οποίο και τελικά απάντησαν οι ψηφοφόροι: Ποιος σκατά θέλετε να σας κυβερνάει; (λινκ: δημοψήφισμα και ορθολογικοί δρώντες):

"Το μοναδικό συμπέρασμα που μπόρεσα να βγάλω ήταν πως είχαμε φτάσει στο σημείο που δεν παιζόταν πλεον η συμφωνία αλλά το ποιος κάνει κουμάντο στην χώρα. Η ντόπια ολιγαρχία τα βρήκε με τους απέξω και έπαιξε τα ρέστα της να φάει την κυβέρνηση. Το ροκάνισμα Βαρουφάκη και Ζωής ήταν το ζέσταμα, τώρα πήγαιναν σε ολομέτωπη σύγκρουση με διακύβευμα την ίδια την διακυβέρνηση της χώρας. Όταν ο Τσίπρας ήταν στις Βρυξέλλες βρέθηκαν .....τυχαία και ο Σαμαράς και ο Θεοδωράκης βάζοντας από την μία θέμα δεδηλωμένης (!) και από την άλλη θέμα συγκυβέρνησης (!!) χωρίς να αποθαρρύνονται από κανέναν, αντίθετα μερικοί απέξω (Σουλτς) τους ενθάρρυναν ανοιχτά." (λινκ)

* Το ΌΧΙ στο δημοψήφισμα μετατράπηκε σε σχεδονΝΑΙ από έναν αδύναμο, φοβισμένο και εξαντλημένο Τσίπρα. Ο οποίος δεν είχε καταπώς λέει άλλη επιλογή (και γιατί έκανε το δημοψήφισμα; Μα για το ανομολόγητο ερώτημα βεβαίως. Ήταν αυτό τίμιο; Όχι, ήταν-πολιτικά- αναγκαίο). Το έγραψα και το ξαναγράφω: ο Σύριζα μπορεί να συνθηκολόγησε, ο λαός όμως όχι (αν και στις ακόλουθες εκλογές αυτό ακριβώς μπήκε υπό αίρεση). Τελικά όλοι χαμπάριασαν το ανομολόγητο ερώτημα γι αυτό και η ψήφος στο δημοψήφισμα πήρε ισχυρά ταξικά χαρακτηριστικά.
Χαρακτηριστικό τού "ανομολόγητου" ερωτήματος είναι η παραίτηση Σαμαρά που ούτε ο μοναδικός "σημαιοφόρος" του ΌΧΙ ήταν (τις τελευταίες μέρες αποσύρθηκε διακριτικά για να εμφανιστεί ο λιγότερο αντιπαθής Καμίνης), ούτε είχε σκεφτεί να παραιτηθεί στις εκλογές που υπέστει και προσωπική και πολιτική ήττα. Λογικά το ΌΧΙ στο δημοψήφισμα ήταν το τέλος του cunning plan της αριστερής παρένθεσης και οι κακιές γλωσσες λένε ότι οι ίδιοι οι νεοδημοκράτες ώθησαν τον Αντωνάκη στην έξοδο, δηλαδή πως αυτή δεν ήταν προσωπική επιλογή.

* Το μνημόνιο που υπογράφτηκε μπορεί να ήταν καλύτερο από το προταθέν από τους Ευρωπαίους, μπορεί να ήταν χειρότερο, ήταν όμως Μνημόνιο. Ήταν η σημαδιακή προσχώρηση του Σύριζα στην ΤΙΝΑ. Θες γιατί δεν είχε επεξεργασμένη εναλλακτική, θες γιατί ο λαός δεν ήθελε την εναλλακτική, θες γιατί φοβήθηκε, θές γιατί ΤΙΝΑ γενικώς, το βασικό είναι πως η κυριοτερη συγκροτημένη αντιμνημονιακή δύναμη προσχώρησε στην ....Ορθοδοξία με αποτέλεσμα μόνο κάτι "γραφικοί" ή φασίστες να μείνουν στην απέξω. Είχε δίκιο που το έκανε; Επιφυλάσσομαι αλλα δεν έχω και στοιχεία, δηλαδή βλέπω και το παλούκι και το χατζάρι αλλά δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο με αρέσει λιγότερο. Προ δύο δυσάρεστων επιλογών ότι και να επιλέξεις σκατά θα είναι. Θα μου πείς ο Συριζα μας έφερε σε αυτές τις επιλογές και θα διαφωνήσω. Ήταν κοινός τόπος ότι το γαμημένο το πρόγραμμα δεν έβγαινε δεν πα να ερχότανε ο Θεός ο ίδιος και η κοινή παραδοχή αυτού ήταν μάλλον η μόνη συριζαίικη νίκη σε ευρωπαϊκό επίπεδο (μα θα μου πεις το υπογράψανε ως πετυχημένο όλοι. Εδώ ειναι ο ευρωπαικός τρόπος όμως, ο αντιβαρουφάκειος. Υπογράφουμε για να συμφωνάμε σε κάτι και μετά το ξαναματαβλέπουμε. Να βγει η σημερινή και έχει ο Θεός. Όσο συμφωνάμε όμως δηλώνουμε όλοι ευχαριστημένοι και ας είναι οι προοπτικές σκατά. Και η τωρινή κυβέρνηση ας πούμε κερδίζει τα εύσημα απ΄έξω και αρχίζει να χάνει λάδια μέσα)

Α, παρεμπιπτόντως: δικαιούμαστε να κοροϊδεύουμε τους συριζαίους (και μένα μαζί); βεβαίως και ναι. Η χλεύη είναι μέρος του πολιτικού παιχνιδιού, δεν θέλω αηδίες. Αλλά όχι τόσο για κωλοτούμπα, αλλά γι αυτό που έγινε: για την ήττα. Γιατί φάνηκε πως υπάρχουν παιχνίδια που ο καλύτερος τρόπος να κερδίσεις είναι να μην χάσεις ή καλύτερα να μην παίξεις. Θα μου πεις θα το ξέραμε αν δεν το παίζαμε; Ξαναβλέπε παρακάτω.

* Λίγο πριν την φάση αυτή είχα περιγράψει τους δρόμους που ανοίγονται στην κυβέρνηση:
- Είτε ολική ρήξη και αποχώρηση και αμην και ανω σχώμεν τα καρδίας και βουρ και τους φάγαμε
- Είτε Μνημόνιο με φανατική τήρησή του και "όση αριστερά μπορεί να βάλει"
Έτεινα προς τον δρόμο Α με επιφυλάξεις
(λινκ)

Εγώ πρότεινα τον δρόμο Α. Ρήξη, που ξεκινά απο το εσωτερικό, με ένα κόμμα αρραγές και την κοινωνία μαζί. Το κόμμα όμως δεν ειναι αρραγές και η κοινωνία δεν ειναι καθόλου σίγουρο πως θα είναι μαζί. Τα "τσαβικά απαιτούμενα ποσοστά" δεν έχουν σε καμία περίπτωση επιβεβαιωθεί γιατί κανείς δεν τολμά (ακομα) να θέσει το ερώτημα της ρήξης σε όλη του την ολότητα. Οι δε καβάτζες μας δείχνουν να έχουν σωθεί ένεκα η καλοπαιδίστικη διαπραγμάτευση. Αλλά ακόμα και αν υπήρχαν αυτές οι συνθήκες το ερώτημα επιτυχίας παραμένει αβέβαιο μιας και δεν είμαι καθόλου σιγουρος πως η βασική μου επιφύλαξη έχει αρθεί.

Ο γραφων γέρνει (σήμερα) προς τα εδώ, με μοναδικό ερωτηματικό την ικανότητα, όχι μονο του Συριζα, αλλα του ελληνικού πολιτικού συστήματος συνολικά να μοιράσει δυο γαϊδουριών άχυρα.

Ο Τσίπρας, καθόλου απρόσμενα για ορισμένους, επέλεξε τον δρόμο Β' του συμβιβασμού και όχι αυτόν της ρήξης, έχοντας καταγράψει όμως την πολιτική νίκη στο δημοψήφισμα σαν προσωπική νίκη, κάτι που εν πολλοίς πρέπει να μας αφήσει τελικά αδιάφορους. Μπορεί στην τελική να είχε δίκιο, δεν είναι και εύκολο να βρεις "μη ρομαντικά" αντεπιχειρήματα, άλλο που δεν μας αρέσει.

* Και γίνανε εκλογές. Βασικά συμπεράσματα ήταν η πλήρης νομιμοποιηση του Σύριζα και της "στροφής" του (μέσω του καταποντισμού της ΛΑΕ), η επιβεβαίωση της φθοράς της ΝΔ και των λοιπών "παλιομνημονιακών" κομμάτων. Ο Σύριζα έγινε το πρώτο κόμμα από το 2010 και μετά  (ίσως από το 1974 και μετά, μάλλον και παλιότερα)  που εκλέχτηκε με ατζέντα την οποία θα τηρήσει. Απαρεγκλίτως. Έγινε το πρώτο κόμμα που εκλέχτηκε με Μνημονιακό πρόγραμμα (τα παραλληλα προγράμματα ήταν χαντρούλες για τους ιθαγενείς τις οποιες αν μας αφήσουν και αν βγει το πρόγραμμα θα βάλουμε). Και πλέον έχουμε το αστείο να γίνονται ξανά αντιμνημονιακοί οι της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να λησμονά το δικό του Μνημονιακό παρελθόν.

Και κάπου εδώ φτάνουμε στο σήμερα

Οι ερωτήσεις που έχω στο μυαλό μου και θα προσπαθήσω να απαντήσω ειναι:

1) Γιατί βγήκε ξανά ο Σύριζα;

2) Πόσο ανακόλουθος ήταν ο Σύριζα

3) Τι άλλο παίζει

4) Ποιες οι διαφορές ΝΔ (&ΠΑΣΟΚ) και Σύριζα πλέον

5) Γιατί ο Σύριζα έχει ακόμα απήχηση στην κοινωνία και μέχρι πότε


1) Για πολλούς λόγους:
α. Ακόμα και τώρα δεν έχουν εμπεδώσει στην ΝΔ (και στα προσκείμενα ΜΜΕ) το πόσο είχε ξενερώσει με αυτούς η κοινωνία, ακόμα και το μνημονιακό μέρος της, ειδικά μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό Σαμαρά. Όταν λεμε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν από τις πιο μισητές στον πλανήτη δεν κάνουμε πλάκα, ούτε υπερβάλουμε.
β. Συνήθως ο ψηφοφόρος δίνει δεύτερη ευκαιρία, ειδικά αν η πρώτη ήταν τόσο σύντομη. Σου λέει ο άλλος, να τον δούμε πρώτα. Όσο και αν τα τελευταία χρόνια αλλάζουμε κυβερνήσεις σαν τα πουκάμισα, το συνήθειο αυτό παραμένει. Έτσι και αλλιώς το άλλοθι "δεν κυβερνήσαμε ποτέ" παραμένει ισχυρο.
γ. Από την στιγμή που όλοι παίζουν πλέον ξεκάθαρα μνημόνιο και δεν υπάρχει σοβαρό αντιμνημονιακο δέος, είμαστε ξανά (ρε γαμώτο) στις εποχές εναλλαγής ΝΔ και ΠΑΣΟΚ οπού εφαρμοζόταν η ίδια πολιτική και απλά άλλαζαν οι φάτσες. Ε ο άλλος σου λεει θα εχω Μνημόνιο, δεν είναι ανάγκη να έχω τον Σαμαρά να μου τα πρήζει με τις εικόνες ή τον Άδωνη να μου λέει πως όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει. Μας νοιάζει και το επίχρισμα του πράγματος.

2) Ανάλογα. Σε σχέση με τον Σύριζα του 2014 ειναι τρομερά ανακόλουθος (αν και πλέον μπορούμε να υποστηρίξουμε κακεντρεχώς πως ο Σύριζα του 2014 ήταν ανακόλουθος με την πραγματικότητα). Σε σχέση με τον Σύριζα του Δημοψηφίσματος επίσης. Σε σχέση με τον Σύριζα που κατέβηκε σε αυτές τις εκλογές ειναι το πιο συνεπές κόμμα από την μεταπολίτευση και δώθε.

3) Όχι και πολλά πράγματα. Το ΠΑΣΟΚ ειναι να το κλαις, η ΧΑ απωθεί, το Ποτάμι κέρδισε πόντους μόνο στο Σύμφωνο Συμβίωσης, το ΚΚΕ τα γνωστά και η αριστερά (ΛΑΕ, Ανταρσύα κτλ) έχει θέματα. Μένει η ΝΔ η οποία αν βγει απο την εσωκομματική δίνη και φτιάξει πρόσωπο και πολιτική πρόταση μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις. Θα μου πεις για καλο μας το λες αυτό; Οχι, αλλά αυτό βλέπω, εκτός και αν σκάσει κάποιος νέος Συριζα Β' ο οποίος θα πάρει τα κινηματικά χαρακτηριστικά που δείχνει να χάνει πλέον ο Α'. Αλλά δεν ειμαι καθόλου βέβαιος πλέον πως η κοινωνία "θέλει" ένα κόμμα με κινηματικά χαρακτηριστικά και όχι έναν σωτήρα-πατερούλη.

Ένα απο τα κυριότερα σημεία της παρούσας συγκυρίας, όπως βιώνεται από το 2004 και δώθε ειναι η συνολική και διαχρονική πτώση της ποιότητας της παραγόμενης πολιτικής αλλά και του πολιτικου προσωπικού και το βλέπεις όχι μόνο στα μικρά αλλά και στα μεγάλα κόμματα. Ο σύριζα εδώ επιχείρησε να διαφοροποιηθεί με νέα και άφθαρτα στελέχη (οι περισσότεροι βουλευτές του είναι καινούργιοι) αλλά ο οδοστρωτήρας που λέγεται μνημόνιο δεν άφησε και πολλούς αλώβητους άσε που το άφθαρτος αν συνδυαστεί με το άπειρος δεν είναι κατ' ανάγκη καλό.

4) Κανείς δεν καταλαβαίνει, μας κοροϊδεύουνε όλοι στα μούτρα μας. Όταν βλέπεις ΝΔΣΟΚ&Ποτάμι να ψηφίζουν Μνημόνιο αλλά όχι τους εφαρμοστικούς νόμους (με την άκυρη Μεϊμαράκειο επωδο: εμεις ψηφίσαμε να μείνουμε στο ευρώ, αλλά η συμφωνία ειναι του Σύριζα να κυριαρχεί λες και η παραμονή στο ευρώ δεν συνδέθηκε με την συμφωνία του Σύριζα, όπως η ίδια η ΝΔ είχε συνδέσει την παραμονή στο ευρώ με το δικό της Μνημόνιο) και όταν (επίσης) βλέπεις τον Σύριζα να υπογράφει την δικιά του Συμφωνία-Μνημόνιο ενώ ταυτόχρονα την αντιπολιτεύεται και παράλληλα την ψηφίζει, ε μπερδεύεσαι.
(εδώ να πούμε πως ελάχιστοι συριζαίοι αλλά και γενικώς είχαν την τιμιότητα να πουν αυτό που λέει το παρον blog με παρρησία: Χάσαμε, ουαί τοις ηττημένοις, είμαστε αναγκασμένοι και όλα τα σχετικά)
Ασκηση λογικής: Αν για το ασφαλιστικό που έρχεται ξαφνικά μερικοί συριζαίοι δεν το ψηφίσουν (και τελείως πασοκικώς ξηλωθούν) εσείς νομίζετε πως η φανασκουσα αντιπολίτευση θα το καταψηφίσει εαν και εφόσον έχει πάρει το πράσινο φώς από τους θεσμοι; Αν το νομίζετε, τότε τα θερμά μου συγχαρητήρια, παραμένετε αθώοι.
 Στην ουσία έχουμε αυτό που είχαμε από την δεκαετία του '90 και κορυφώθηκε με την συγκυβέρνηση Σαμαρά: πολλά κόμματα, μία πολιτική. Με αποχρώσεις; με αποχρώσεις, δεν θα σας χαλάσω χατήρι. Στην ουσία ο Σύριζας επιβιώνει όχι μόνο για τους λόγους που βάλαμε στο 1) αλλά και γιατί:
1)δ. Δεν θέλουμε να ξανακάνουμε εκλογές

5)
α. Ο Σύριζα (δείχνει να) έχει ακόμα απήχηση όχι μόνο για τους λόγους πολιτισμικής αδράνειας που εξετάσαμε στο 1. Η απέχθεια προς τη ΝΔ γερού κομματιού της κοινωνίας παραμένει.
β. Αλλά και ένα καλό κομμάτι "μεσαίου χώρου" έχει πάει προς το Σύριζα διότι:
i. ειναι φύσει φιλοκυβερνητικό
ii. δεν το νοιάζει η κυβέρνηση, το νοιάζει η σταθερότητα
γ. Επίσης να μην ξεχνάμε πως παρά τα λάθη του ο Σύριζας ζήτησε (και πήρε) την λαϊκή νομιμοποίηση σε κάθε του βήμα, ακόμα και όταν τα έκανε σκατά.
- Ψηφίστηκε στις αρχές του 2015 για "σκληρή διαπραγμάτευση". Την έκανε. Το αποτέλεσμα δεν μας άρεσε, αλλά δεν είμαστε αμέτοχοι ως ψηφοφόροι, άσε που το αποτέλεσμα μιας διαμάχης δεν ψηφίζεται.
- Ζήτησε δημοψήφισμα για "να πάρει το ΟΚ για ακομα σκληρότερη διαπραγμάτευση". Το πήρε. Προφανώς το αποτέλεσμα πάλι δεν μας άρεσε, αλλά δεν ψηφίσαμε αποτέλεσμα, αλλά μια ριψοκίνδυνη (τουλάχιστον) επιλογή
- Στις τελευταίες εκλογές κατέβηκε με ξεκάθαρη ατζέντα. Αν με ψηφίσετε θα έχετε το τελευταίο (με την χρονική έννοια, όχι κατ΄ανάγκη το καταληκτικό) Μνημόνιο.

Το συμπέρασμα ειναι ότι ο μέσος ψηφοφόρος νιώθει (θετικά) συνυπεύθυνος και συμμέτοχος για την πορεία της χώρας με τον Σύριζα. Είχε ζητήσει σκληρή διαπραγμάτευση εντός ευρώ, την πήρε, ζήτησε να ρωτηθει για την συμφωνία και ρωτήθηκε. Άσχετα από τα αποτελέσματα, αυτό πρέπει ο Σύριζα να το πιστωθεί. Ακόμα και το Μνημόνιο 3 πέρασε (μόνο αυτό) από τις συμπληγάδες της λαϊκής ετυμηγορίας για να μείνει σαν επίγραμμα η φράση πως τελικά μόνο αριστεροί θα πέρναγαν με άνεση μνημόνιο όπως και μόνο δεξιοι (στην Ελλάδα) θα τα βάλουν (αν τα βάλουν) ποτέ με την εκκλησία.
Μια αιτία για το ότι δεν παραλύει η χώρα από τις απεργίες ειναι ακριβώς αυτή. Η συναίσθηση των πολιτών ότι επελεξαν αυτόν τον δρόμο. Ο Σύριζα είτε καλώς είτε κακώς μας έχει πείσει περί ΤΙΝΑΣ, ότι δηλαδή έκανε ότι μπορούσε και ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Αν και όταν αυτό αλλάξει θα καεί το σύμπαν.

δ. Η θητεία του ακόμα δεν έχει τα επαχθή καθεστωτικά χαρακτηριστικά που είχε η θητεία των εναλλασόμενων ΝΔΣΟΚικών κυβερνήσεων.

Όσον αφορά το δεύτερο μέρος του ερωτήματος (μέχρι πότε;) η απάντηση ειναι είτε μέχρι να βουλιάξει λόγω ανικανότητας ή αρνήσεως των βουλευτών να ψηφίσουν τους νόμους (πολύ δύσκολο, μας έχουν τύχει πολύ πιο ανίκανες κυβερνήσεις και οι κυβερνητικοί βουλευτές μάλλον πλέον ειναι μπετό) είτε μεχρι να απονομιμοποιηθεί στα μάτια του κόσμου, δηλαδή να επέλθει η άρνηση των τεσσάρων πιο πάνω συνθηκών:
α. να τον βαρεθούν, όπως βαρέθηκαν τους προηγούμενους
β. να γίνει ξαφνικά η ΝΔ ελκυστική ή αλλιώς να αποαπωθητικοποιηθεί. Εδώ ρόλο, πέρα από την ίδια την ΝΔ θα παίξουν και τα ΜΜΕ τα οποία όμως πλέον κάνουν περισσότερο θόρυβο από το κανονικό και η αποτελεσματικότητά τους στον επηρεασμό των μαζών δεν είναι η αναμενόμενη
γ. να αρχίσει να απαξιώνει την λαϊκή άποψη αντί να την ζητά, ακόμα και με τον λαϊκίστικο τρόπο που το κάνει τώρα. Ή, συνεχίζοντας τον συλλογισμό, να αισθανθεί ο πολίτης πως πλέον δεν είναι συμμέτοχος  και συνυπεύθυνος στα τεκταινόμενα, όπως έγινε επί ΓΑΠ λχ.
δ. να αρχίσει η θητεία του να έχει καθεστωτικά χαρακτηριστικά. Οποιος πει πως "τι μαλακιες λες ρε Ζαφοντ, ήδη έχει" θα πω πως έχετε ξεχάσει καποια πράγματα :)

και προφανώς
ε. να γίνει κάτι άλλο το οποίο δεν μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή. Είτε ένα νέο λαϊκό κίνημα, είτε....επανάσταση, κάτι τέτοιο. Σε άλλες περιπτώσεις θα το γελάγαμε ίσως, αλλά τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια έχουν δει τα μάτια μας πράγματα και θαύματα και ο πολιτικός χρόνος εξακολουθεί να είναι πολύ πυκνός.

Τωρα τι ψηφιζουμε;

Ελα ντε. Οπως μας τα κάνανε οι Συριζαίοι, ο γράφων δηλώνει ελαφρώς ξενερωμένος. ΟΧΙ για το Μνημόνιο 3, που όποιος είχε πέντε δράμια μυαλό το έβλεπε να έρχεται 7 χρόνια μακρυα, αλλά για τις κινήσεις του Μαξίμου το οποιο θες από το αγχος και το τρέξιμο, θες απο την εξουσιομανία του Αλεξάκη ψιλοαποξενώθηκε  από το κόμμα και έδινε την αίσθηση (βλ και παραίτηση Κορωνάκη) πως η μετατροπή του κόμματος σε Παπαντρεικό ΠΑΣΟΚ (του Αντρέα βεβαίως βεβαίως) ήταν ο πολιτικός στόχος που είχε κατά νου και όχι η διαπραγμάτευση ή η "καθαρότητα" της ιδεολογίας και άλλες τέτοιες πίπες. Τέλος πάντων, τούτων λεχθέντων ας πάμε να δούμε τους διεκδικητές της ψήφου μας.

* ΣΥΡΙΖΑ. Ή νέο ΠΑΣΟΚ ή ο Αλέξης θα μας σώσει. Εξακολουθεί να έχει το κυρίαρχο επιχείρημα πως δεν τον έχει διαβρώσει η εξουσία. Πέρα από γκρίνιες, το Μνημόνιο 3 έχει καλύτερους όρους δανείου από τα προηγούμενα, ενώ οι "μεταρρυθμιστικοί" όροι-προαπαιτούμενα ειναι τα ίδια σκατα με τα προηγούμενα, ενώ μερικοί μάλιστα είναι ...χρεωστούμενοι από το Μνημόνιο 1. Και πάλι όμως, οι όροι αυτοί έπρεπε να ειναι αναμενόμενοι μιας και το μεγαλύτερο λάθος της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ (που εδώ το είχαμε σχολιάσει πολλάκις) ήταν το μότο "αφού εμείς το ψηφίσαμε, οι άλλοι υποχρεούνται να το εφαρμόσουν" κάτι τουλάχιστον κουλό λες και οι υπόλοιπες 18 χώρες της ΕΕ δεν έχουν εκλογες, λαϊκιστές και κοινοβούλια. Το Μνημόνιο 3 είναι ήττα μεν, αλλά ακόμα και το χειρότερο του ΣΥΡΙΖΑ ενδέχεται να είναι καλύτερο από το καλύτερο του ΝΔΣΟΚ. Δικαιούται προφανώς και αυτός με τη σειρά του να μας τα κάνει τσαρούχια με την διακυβέρνηση, όπως μας τα έκαναν οι προηγούμενοι τόσα χρόνια. Τώρα περί αριστεράς, και μάλιστα ριζοσπαστικής, θα σας γελάσω. Αν και από την άλλη πρέπει κάποτε η αριστερά να διαχωριστεί από την παροχολογία και την επιδοματική πολιτική - κληρονομιά καταπώς φαίνεται του Αντρέα. Η "ωρίμανση" του ΣΥΡΙΖΑ μάλλον συνισταται στο γεγονός πως πήρε απόφαση πως τα Μνημόνια εχουν δέσει τη χώρα και:

α) η υλοποίηση τους ειναι μαλλον ο μοναδικός τρόπος παραμονής στην ΕΕ, κάτι που ο ΣΥΡΙΖΑ το είχε κάνει σημαία άλλωστε

β) πρέπει να βγουν από την προεκλογική συζήτηση μιας και όποιος και να βγει θα τα εφαρμόσει καθότι η χώρα ειναι δεμένη χειροπόδαρα. 

Δεν το λέω επειδη με αρέσει, το λέω επειδή έτσι δείχνει το πράγμα.

Κυριότερο μειονέκτημα: Πως η παραδοχή της ΤΙΝΑς και του Μνημονίου αναγκαστηκά αφαιρεί το όποιο πολιτικό στίγμα. Το παρόν μειονέκτημα το έχουν προφανώς όλες οι φιλομνημονιακές δυνάμεις, αν και μεταξύ μας πάντα θα υπάρχουν διαφορές. Μπορεί να μην γουστάρουμε Πανούση, αλλά δεν θα προτιμήσουμε τον Δένδια κιόλας.

* ΝΔ. Ή Βαγγέλας και co. Δεν το κρύβω πως μετά τον κουτσαβακισμό, την αναλγησία, το μάγκικο ύφος του ανθρώπου που μεγάλωσε μέσα στα πούπουλα και το παίζει λαϊκός με λέξεις από το λεξικό-της-βλαχιάς (θρασίμια, ε θρασίμια), την υπερπροβολή του κάθε φασίστα (Άαααααδωνηηηη!!) κτλ κτλ που είχε η ΝΔ του φτου-σκατά-και-όξω-από-την-πόρτα Αντώνη Σαμαρά, η επάνοδος της ΝΔ σε πιο γήινες και ανθρώπινες νόρμες της (παλαιάς κοπής βεβαίως βεβαίως) κεντροδεξιάς που φαίνεται να εφαρμόζει ο Βαγγέλας ειναι πιο ελκυστική. Ο Βαγγέλης μιλάει με τρόπο....ιδιάζοντα, αλλά φαίνεται πως αυτός ειναι, δεν έχει κάνει πρόβες για να τα πει, έτσι τα νιώθει, έτσι του βγαίνουν, άσε που με το που βγήκε οι διάφοροι Αδώνηδες δείχνουν να ψιλοαποσύρονται ενώ ο λόγος του κόμματος προσομοιάζει στον πιο νορμάλ λόγο της εποχής του Καραμανλή του Β. Ως άνθρωπος χαιρετίζω την μεταλλαγή, αλλά δεν παύει να μου θυμίζει την παροιμία με τον Μανωλιό που άλλαξε τα ρούχα του. Αν δεν ξηλώσεις μερικούς κε Βαγγέλα το 27% δεν το περνάς, ούτε πρώτο κόμμα γίνεσαι, ότι κι αν λένε τα γκάλοπ.

Τώρα πως γίνεται με αυτές τις απόψεις για τα θρησκευτικά, το χωρισμό εκκλησίας - κράτους, το σύμφωνο συμβίωσης, την απόκτηση υπηκοότητας από μετανάστες, το γάμο ομοφυλοφιλων κτλ να μας το παίζει η ΝΔ ευρωπαϊκό κόμμα, κανείς δεν το 'βρε και δεν το ΄πε ακόμα.

* ΧΑ. Να δείτε που θα πέσουν. Όλοι φοβούνται πως η ΧΑ θα ανέβει, εγώ πιστεύω πως το ταβάνι της το έπιασε τον Γενάρη. Λόγος φασιστικός, διχαστικός, κομπλεξικός και αμόρφωτος. Κατάλληλος για όσους έχουν τα πιο πάνω χαρακτηριστικά και παράλληλα προτιμάνε να καεί η χώρα από το να κάνουμε δουλειά με οποιονδήποτε τρόπο τέλος πάντων. Θεωρώντας πως το εκλογικό σώμα έχει κάνει το αγροτικό του σε ψήφο "να τα γαμήσουμε όλα" (και καλά), και με τα δικαστήρια να εκκρεμούν τείνω στο πιο πάνω διατυπωθέν συμπέρασμα. Η ΧΑ ταβάνιασε. Ελπίζω να μην βγω λάθος.

* Ποτάμι. Όσο μιλάει ο Θεοδωράκης, τόσο χάνει ψήφους. Οι υποψήφιοί του παραμένουν εκνευριστικότατοι. Όταν δεν μιλάνε τόσο γενικόλογα που κουράζουν ακόμα και τις θείτσες, τους βγαίνει ένα ακροδεξιό πράγμα (μα ειναι δυνατόν σε ερώτηση για τους πρόσφυγες η απάντηση να είναι "τα σύνορα πρέπει να φυλάσονται"; ή η υιοθέτηση της ηλίθιας επιχειρηματολογίας της ΝΔ πως για τους πρόσφυγες (παγκοσμίως;) φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ;) το οποίο τρομάζει και κάνει τους φυσιολογικούς ανθρώπους να τινάζονται. Στα κοινωνικά - εργασιακά σου δίνουν την εντύπωση πως ο ωμός κοινωνικος δαρβινισμός, κάτι σε στυλ Ραντ, ειναι το κρυφό τους όνειρο. Τέλος πάντων, το ΄πα και το ξαναλέω, αυτοί πάνε να κάνουν οικολογική αντικατάσταση στο (Βενιζελικό) ΠΑΣΟΚ, τώρα εμάς αυτό γιατί να μας νοιάζει; Μοναδικό τους μειονέκτημα η προφανής ακαταλληλότητα του ηγέτη τους. Αν κάνουν μεταγραφή τον Βαγγέλα τον Βενιζέλο το ξανακουβεντιάζουμε

* ΚΚΕ. Αν υπάρχει δικαιοσύνη στον κόσμο και το σύμπαν σου επιστρέφει τη συμπεριφορά σου και άλλες τέτοιες Κοελιές, δεν πρέπει απλά να πέσουν, πρέπει να καταβαραθρωθούν. Μοναδική ελπίδα μπας και πάρουν κάποτε τα χαμπάρια τους. Η συμπεριφορά τους στο δημοψήφισμα ήταν παντελως ξεκούδουνη (και το παίζουν και δικαιωμένοι τρομάρα τους), έξω από το λαό και το κίνημα, οι δε προτάσεις τους για το τι δέον πράττειν που ζωγραφίζουν μια χώρα μπροστά στην οποια η Βόρειος Κορέα είναι όαση κοσμοπολιτισμού, και μάλιστα φροντίζουν οι προτάσεις να ειναι διατυπωμένες με τρόπο άγαρμπο, ελλιπή και τέλος πάντων....όχι πειστικό, μην τρελαθεί κανα 20% και μας ψηφίσει κατά λάθος και μετά τρέχουμε. Δίνουν την εντύπωση πως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η επανείσοδος στη Βουλή με σκορ γύρω στο 5% και η διατήρηση των δυνάμεων του κινήματος μέχρι να ωριμάσουν οι συνθήκες. Οι συνθήκες μπορεί να ωριμάσουν, εμείς πάλι ποτέ.

* ΑΝΕΛ. Αν και αριστερός και σχετικά φυσιολογικος γενικώς, ετούτοι οι δεξιοι λαλημένοι ειναι η μεγάλη μου συμπάθεια. Και ο λόγος είναι απλός: Ποτέ κανένας πολιτικός χώρος δεν μίσησε κάποιον με τέτοια συνέπεια, διάρκεια και επιμονή όσο οι ΑΝΕΛ τον Σαμαρά. Στα θετικά του γεγονότος πως σαν κόμμα απέδειξαν, και μάλιστα σε αντίξοες συνθήκες, πως μπορούν να κρατήσουν μια γραμμή και να μην γίνουν σκορποχώρι σαν μερικούς μερικούς. Τώρα τα υπόλοιπα καμένα του Καμμένου με τα ελικόπτερα, τα στρατιωτικά τζάκετ, την νέα τάξη πραγματων κτλ απωθούν προφανώς τον σοβαρό κόσμο, αλλά κανείς δεν είπε πως οι ψηφοφόροι τους ειναι σοβαροί. Σαν χώρος και σαν στάση όμως (αν δεν πολυζουμάρεις στη ρητορική και στην ιδεολογία) δείχνουν μια σοβαρότητα. Τώρα έπεσαν και αυτοί στην λούμπα Μνημόνιο-από-αντίμνημόνιο η οποια αντικειμενικά υπερασπίζεται δύσκολα, ειδικά από κινήσεις που είχαν σαν συνδετικό κρίκο το αντιμνημόνιο και μόνο αυτό, αλλά τι να τους κάνω εγώ; Ας έβαζαν λιγότερους σιωνιστες, νέες τάξεις πραγματων και άλλα τέτοια στο λόγο τους. Με τούτα και με κείνα είναι ένα ερωτηματικό το αν θα μπουν στην Βουλή, ειδικά τώρα που ο Μεϊμαράκης δείχνει να κηρύσσει πανστρατιά, και που το κόμμα μπήκε και αυτό στον μνημονιακό δρόμο ο οποιος αποδεδειγμένα πλέον καταστρέφει κόμματα με ρυθμό πολυβόλου.

* ΠΑΣΟΚ. Ο μόνος λόγος που θα τους ήθελα στην Βουλή είναι μπας και αποπληρώσουν κανα χρέος  τους διότι αλλιώς το μαγαζί πάει για διάλυση και τα χρέη για φέσι. Το ΠΑΣΟΚ πλέον ειναι ένας πολιτικός χώρος με στελέχη αλλά χωρίς λαϊκή βάση και ψηφοφόρους. Η νέα πρόεδρος δεν ειναι και κανα τέρας ευφυιας, ο προηγούμενος ειναι απλά μισητός και η κατάρα του κληρονομήθηκε απο το οχι-και-τόσο-άσπιλο κόμμα. Το ότι θα συμπράξει με τον ανθρωποδιώχτη που λέγεται ΔΗΜΑΡ δεν ξέρω αν  του δίνει κανα παραπάνω πόντο αν και δεν το νομίζω.

Στα του Καίσαρος τω Καίσαρι να ομολογήσω πως το ΠΑΣΟΚ θυσιάστηκε και θυσιάζεται σαν αποδιοπομπαίος τράγος για όλες τις συλλογικές μας αμαρτίες. Θα στενοχωριόμουνα, αλλά όποτε ανοίγω τηλεόραση και βλέπω τον Λοβέρδο μου περνάει.

* ΛΑΕ. Κουκου-κουκου-Ε το κόμμα σου ΛΑΕ. Ενώ έχουν χίλια καντάρια δίκιο για τις μαλακίες του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, για την μετατροπή του κόμματος σε νέο ΠΑΣΟΚ, για την Μνημονιακή μετάλλαξη και τα λοιπά, εμένα δεν μου εμπνέουν καμία εμπιστοσύνη. Πρώτα απ΄όλα υπερασπίζονται το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης το οποιο είχαν καταψηφίσει (και το οποιο αν θυμάμαι καλα, προέβλεπε πόρους από την μνημονιακή δανειακη σύμβαση την οποια αρνούνται). Κατά δεύτερον δείχνουν να έχουν το πρόβλημα που είχε η ΔΗΜΑΡ, έχουν δηλαδή στελέχη, και μάλιστα πολλά⁺, αλλά αγνοείται η ύπαρξη βάσης. Και κατά τρίτον δείχνουν να θέλουν να κληρονομήσουν τις αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ με την ύπαρξη πολλών κομμάτων μέσα στο κόμμα, ευκαιρία δηλαδή να κάνει ο κάθε πολιτικάντης το κομμάτι του και όχι να συντελεστούν διεργασίες από κάτω προς τα πάνω. Θα γεμίσουν με αρχηγίσκους, στελεχάκια, φορείς και συνιστώσες των οποιων η αναφορά στην βάση θα είναι περίπου μηδενική και στην ουσία θα δίνεται βήμα στον κάθε απιθανοαπίθανο να πει τα δικά του. Η δε κυρίαρχη ιδεολογία τους, πέραν της δραχμής και τα λοιπά, δείχνει να είναι η παροχολογία και οι διορισμοί.

Στο πολιτικό δια ταύτα δείχνουν να κυμαίνονται μεταξύ του "παλαιού" σύριζα, ο οποιος συνετρίβει πολύ πειστικά από την πραγματικότητα και του ΚΚΕ το οποιο αγνοεί την πραγματικότητα. Καλό για δον κιχώτες, πολέμιους του καπιταλισμού και οπαδούς της παγκόσμιας ειρήνης. Παραπέρα....

* Ενωση Κεντρώων - Βασίλης Λεβέντης. Εντάξει, κάνατε τον χαβαλέ σας στο facebook, αλλά αν δω τον Λεβέντη στην Βουλή θα σας κόψω την καλημέρα. Εκτός και αν πάρει τους χαβαλέ και "δεν γαμιέται" ψήφους από την ΧΑ, οπότε είναι αναγκαστικά προτιμότερος.

* Ανταρσύα. Αν κατέβουν αυτόνομοι θα ανεβάσουν ποσοστά μιας και παραμένουν οι συνεπέστεροι όλων. Λιγότερο εξωγήινοι (;) απο το ΚΚΕ, με συνεπή στάση, που εκφράστηκε και στο δημοψήφισμα, μέσα στο κίνημα και όχι απέξω. Δυστυχώς δεν νομίζω τα ποσοστά τους να ανέβουν τόσο που να τους βάλουν στην Βουλή. Αν τώρα συμπράξουν με τους Λαφαζάνους, δεν ξέρω αν θα τους βγει (και των Λαφαζάνων) σε καλό.
Μειονέκτημα πως ο μέσος Ανταρσύας είναι και αυτός ελαφρώς λαλημένος όσον αφορά το περιζήτητο πλέον τι δέον πράττειν που θα έλεγε και ο σύντροφος Βλαντιμιρ Ιλιτς Λένιν.


* Πειρατές - Οικολόγοι - ΕΕΚ και λοιπές συμπαθείς δημοκρατικές δυνάμεις. Μόλις μάθουμε τι θα κάνουν σε αυτές τις εκλογές θα σχολιάσουμε καταλλήλως.

* ΚΙΔΗΣΟ. Δεν ασχολούμαι και δεν ξέρω αν ασχολείται και κανένας. :Ρ

---

+ Εδω να πω πως οι ΛΑΕ εμφανίζονται προς το τέλος παρότι ειναι τρίτη κοινοβουλευτικη δύναμη μιας και α) η σειρά εμφάνισης σχετίζεται ως συνήθως με το τελευταίο εκλογικό σκορ και β) αμφιβάλλω για το μέγεθος της απήχησης που έχουν στην κοινωνία

Περί δικαίου.....

Ο Τσίπρας παραιτήθηκε και ζήτησε εκ νέου εκλογές και νέα λαϊκή εντολή. Οσο να 'ναι, δεν έχει άδικο μιας και με 118 βουλευτές της συμπολίτευσης να στηρίζουν την καίρια απόφαση της κυβέρνησης (Μνημόνιο 3), πλέον ούτε καν κυβέρνηση μειοψηφίας με ανοχή των υπολοίπων δεν μπορεί να ισχυριστεί πως έχει. Έχει δίκιο λοιπόν που παραιτείται και πάει σε εκλογές. Εδώ ο Μητσοτάκης το '92 είχε παραιτηθεί με περισσότερους βουλευτές όταν ο Σαμαράς το έπαιξε ηγέτης.

Από την άλλη ο Λαφαζάνης σου λέει πως ποτέ κανένας ΣΥΡΙΖΑ δεν βγήκε ως μνημονιακό κόμμα, το αντίθετο μάλιστα, οπότε δίκιο έχει που έριξε την κυβέρνηση, όσο και αν το παίζει ναι μεν αλλά. Άσε που η συγκρότηση νέας Κ.Ο. μας γλιτωσε από την κατάντια να πάρει διερευνητική εντολή ο Μιχαλολιάκος. Η μαλακία του Λαφαζάνη ειναι πως κώλωνε τόσο καιρό να 

α) παραιτηθεί από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ή 

β) να ανεξαρτητοποιηθεί/φύγει από το ΣΥΡΙΖΑ και είχαμε το υβρίδιο στηρίζω-καταψηφίζω, κάτι το οποιο μπορει να ειναι θεωρητικά ΟΚ, αλλά όχι ρε παιδιά όταν μιλάμε για κυρίαρχες και βασικές πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης. Εμεις οι κακοί λέγαμε τότε πως ο Λαφαζάνης κονομάει την βουλευτική αποζημίωση με τις πλάτες του ΝΔΣΟΚ που υπερψηφίζουν τις αποφάσεις της κυβέρνησης που δεν στηρίζουν, αυτής που ο ίδιος στηρίζει καταψηφίζοντας (!).

Ο Μεϊμαράκης πήρε τη διερευνητική εντολή και σου λέει έλα δω ρε Αλέξη, αφού και οι δύο Μνημόνιο παίζουμε πλέον, γιατί να μην φτιάξουμε μια κυβέρνηση επί αυτής της βάσης; Δίκιο έχει και μην λέμε μαλακίες, και όσο να 'ναι, για τα πρόσωπα σου λέει θα τα βρούμε.

Και σου λένε και οι άλλοι αφού το πρόγραμμά σου πλέον ειναι δεδομένο (Μνημόνιο) τι σκατά τις θες τις εκλογες; Μονο και μόνο για να λύσεις το εσωτερικό σου πρόβλημα; Αφου η πολιτική, λόγω Μνημονίου ουσιαστικά θα υπαγορεύεται, γιατί τόσος ντόρος; Επειδή κωλώνεις να ξηλώσεις την Ζωίτσα; Επειδή ντρέπεσαι να ζητήσεις στήριξη από το ΝΔΣΟΚ; Είναι εμφανές πως η παρούσα Βουλή έχει Μνημονιακή πλειοψηφία η οποια δυνητικά μπορούσε να γίνει κυβερνητική. Σωστό αυτό και ειδικά οι αιτιάσεις πως οι εκλογές πάνε σε βιαστικό μοντέλο για δύο κυρίως λόγους:

α) για να μην προλάβει να κάνει τα κουμάντα του ο Λαφαζάνης

β) για να γίνουν πριν σκάσουν τα διορθωτικά ραβασάκια λόγω Μνημονίου

Από την άλλη όμως, σου λέει ο Αλέξης πως εγώ δεν έχω κανένα λόγο να συνεργαστώ με αυτούς οι οποίοι μας έφεραν εδώ. Διότι εν πολλοίς πολλά κουμάντα που έκανα ήμουν αναγκασμένος να τα κάνω από τις συνθήκες για τις οποίες δεν έχω καμία ευθύνη. Δίκιο έχει και αυτός όσο να πεις. Και από την άλλη σου λέει με άλλα βγήκα, άλλα αναγκάστηκα να κάνω, οπότε ειναι επιβεβλημένο να ζητήσω νέα λαϊκή εντολή μιας και το Μνημόνιο 3 αντικειμενικά ξεπερνά την προηγούμενη. Όπως να το δεις και δω δίκιο έχει.

Από την άλλη ο Τσίπρας δικαιούται να κοροϊδεύει την περιφορά της διερευνητικής εντολής από Μεϊμαράκη-Λαφαζάνη, μιας και ειναι δεδομένο πως με δεδομένη την δικιά του άρνηση δεν βγαίνει κυβέρνηση από την παρούσα Βουλή με καμία Παναγία. Δεν έχει δίκιο ομως ο Λαφαζάνης να κάνει ότι έκανε ο Τσίπρας το 2012 ή ο Μεϊμαράκης να...απολαύσει θεσμικά την διαδικασία; Βεβαίως και έχουνε και δεν θέλω ιστορίες.

Δικιο έχει όμως και η Φώφη που λέει πως πρέπει να γίνουν γρήγορα εκλογές διότι η πολιτική αβεβαιότητα ειναι το χειρότερο σενάριο στις παρούσες συνθήκες. Από την στιγμή λοιπόν που η κυβέρνηση παραιτήθηκε και κανένα σοβαρό σενάριο δεν βγάζει κυβέρνηση το πλεον λογικό θα ήταν να τρέξει η διαδικασία προς τις εκλογές όσο γίνεται πιο γρήγορα.

Όμως....δεν έχει δίκιο δηλαδή η Ζωή που στηλιτεύει την οριακά συνταγματική σπουδή της κυβέρνησης; Ή δεν έχει δίκιο ο ΣΥΡΙΖΑ για την .....Ζωή, διοτι καλή ειναι, χρυσή ειναι, αλλά μας τα έκανε τσουρέκια πλέον; Η μήπως δεν έχει δίκιο ο Πάκης να διαμαρτύρεται μιας και ό,τι και να λέμε ο ΠτΔ και το Συνταγμα το νογάει και τελος πάντων δεν έχει και καμια ιδιαίτερη εξουσία επί ρεαλιστικής βάσης, οπότε γιατί τον πρήζουμε τζάμπα;

Να βάλουμε εδώ και το δίκιο που έχει το ΚΚΕ από .....κεκτημένη ταχύτητα το οποιο δικαιώνεται ως  διαχρονικός μάντης κακών μιας και την "μνημονιακή μετάλλαξη" του ΣΥΡΙΖΑ την είχε προφητεύσει πριν καν το διανοηθεί ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και ο ίδιος ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ έχει τα δίκια του μιας και σου λέει για κάτσε ρε, ομολογουμένως έκανα την πλέον σκληρή διαπραγμάτευση με το (ευρωπαϊκό) μέλλον της Ελλάδας να είναι στο τραπέζι, έκανα ότι γινόταν, η κατάσταση ειναι (στις παρούσες συνθήκες) ΤΙΝΑ, οπότε μην μου κάνετε μαθήματα αριστεράς οι ΚΚΕδες και οι Λαφαζαναίοι διότι δεν το έχετε δει το παπαρόζουμο.

Ναι, του απαντάνε οι υπόλοιποι, αλλά κάνατε ΓΤΠ διαπραγματευση, δεν είχατε σχέδιο Β (το αστείο ειναι οτι οι μισοί τον κατηγορούν πως είχε), δεν είσασταν προετοιμασμένοι για τα χειρότερα, οποτε μην το παίζετε και μάγκες. Σωστό και αυτό, όπως και να 'χει.

Τελος πάντων είναι μια ευχάριστη στιγμή να συμφωνώ εν μέρει με όλους, ή σχεδόν όλους οπότε το αφήνω εδώ προς το παρόν και βλέπουμε

2 cents

Αν κάτι έγινε κατανοητό αυτούς τους έξι μήνες είναι ότι τελικά χαλάρωση της λιτότητας και παραμονή στο ευρώ από αυτήν την κυβέρνηση και σε αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται να γίνει.

Απεναντίας αυτή η ΕΕ ήταν έτοιμη να στείλει αυτήν την χώρα και αυτην την κυβέρνηση από ΄κει που 'ρθε. Ίσως μάλιστα, τελειως θεωρητικά, μια πιο δεξιά κυβερνηση θα μπορούσε να ελπίζει σε καλύτερη αντιμετώπιση από αυτήν την ακροδεξιά και μισαλλόδοξη Ε.Ε. Το τελείως θεωρητικό του πράγματος έγκειται στο γεγονός ότι δεν είδαμε καμία ένδειξη χαλάρωσης απέναντι στην κυβέρνηση Σαμαρά, απεναντίας από ένα σημείο και μετά "αφέθηκε" τελείως μόνη της για να μην στιγματίσει η αποτυχία της το υπόλοιπο ΕΛΚ, ενω η κυβέρνηση Τσίπρα, θες με τις κινήσεις της, θες επειδή δεν την γουστάρανε, θες επειδή μερικοί εκεί πέρα είχαν πάρει τις αποφάσεις τους (που ειναι το πιο πιθανό) είχε την πλέον εχθρική αντιμετώπιση παρόλο που ήταν η πλέον αμέτοχη στην ευθύνη για το πως φτάσαμε έως εδω και η πλέον πιθανή να λύσει το πρόβλημα αν της δινόταν χρόνος και ευχέρεια κινήσεων, κάτι που δεν έγινε ποτέ.

Ακόμα και ο πλέον κακόπιστος οφείλει να ομολογήσει ότι κυβέρνηση Τσίπρα εξάντλησε όλα τα καλοπροαίρετα όρια διαπραγμάτευσης με την Ε.Ε. Μάθαμε βεβαιως ότι υπήρχαν και άλλα όρια να δοκιμαστούν, αλλά αυτά δεν ήταν πλέον καλοπροαίρετα (βλέπε τις προτάσεις Βαρουφάκη αμέσως μετά το κλείσιμο των τραπεζών. Δεν υπάρχει όμως εγγύηση ότι αυτά τα μέτρα που ήταν καθαρά επιθετικά, καίτοι λογικά σύμφωνα με τον γράφοντα, ότι είτε θα είχαν καλύτερο αποτέλεσμα, είτε θα εξασφάλιζαν μακροπρόθεσμα την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, είτε οτιδήποτε άλλο. Ήταν κινήσεις που θα έκανε διακυβέρνηση η οποία θα ξεκίναγε διαδικασίες ρήξης. Αν θα γινότανε ρήξη ή όχι αυτό είναι άλλο καπέλο αλλά ήταν καθαρά κινήσεις ρήξης, κόντρα επίθεση στην επίθεση της ΕΚΤ και μοιραία θα μας έβαζαν πιο πιθανά στην έξοδο αυξάνοντας τις πιθανότητές της. Ηταν (κατ εμε) κινήσεις που έπρεπε να έχουν γίνει πολύ νωρίτερα, και όχι στο παραπέντε, ήταν κινήσεις που θα ανταπέδιδαν την πίεση στους ευρωπαίους, κάτι το οποιο προφανώς ο Τσίπρας δίσταζε πλέον να κάνει μιας και είχε πάρει χαμπάρι πως πλέον τα πράγματα ήταν οριακά. Τελικά έγινε σαφές πως το δημοψήφισμα τον ισχυροποιησε και τον έκανε το μοναδικό αξιόπιστο στο εξωτερικό παίχτη στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας και μόνο αυτό. Και σε περίπτωση που αναρωτιέστε αν το αποτελεσμα της συμφωνίας θα ηταν διαφορετικά άν στο δημοψήφισμα ψηφιζαμε ΝΑΙ, τελικά η γνώμη μου ειναι πως.... όχι). Το αποτέλεσμα της προτεινόμενης συμφωνίας είχε προαποφασιστεί στο μεγαλύτερο ποσοστό του. Ο Τσίπρας προσπάθησε να το γλιτώσει και απέτυχε. Και είπαμε, για κάποιον που θέλει να μείνει στο ευρώ, εντός της ΕΕ και όχι ως ... "πειρατής" η επιβαλλόμενη λιτότητα αποδείχθηκε μονόδρομος.

Μια στάση εδώ. Όταν στο μέλλον στέλνουμε κάποιον για διαπραγμάτευση καλο ειναι να ξέρουμε τι σκατά θέλουμε:

εικόνα από εδώ

Ηταν λάθος (τελικά) του Σύριζα να ελπίζει σε μιαν άλλη Ευρώπη. Παρόλο που λογικά ο Σύριζα είχε δίκιο, η πραγματικότητα τον διέψευσε σκληρά.

Ήταν λάθος του Σύριζα να επενδύσει όπως και ο Σαμαράς νωρίτερα στην αντιμνημονιακή ρητορεία χωρίς να την συνδυάσει με την πλέον πιθανή της κατάληξη: πως είμαστε έτοιμοι, και με οργανωμένο σχέδιο, να αποχωρήσουμε απο την ΕΕ αν κρίνουμε πως δεν ειναι προς το συμφέρον μας πια. Το λάθος αυτό του Σύριζα προβλέπω να το πληρώνουμε για αρκετά χρόνια ακόμα. Έπεσε θύμα της μαλακίας του, αλλά και της προπαγάνδας των πολιτικών του αντιπάλων που έχουν βρει ιδεολογικό αποκούμπι σε ένα νόμισμα, γιατι με αυτό κρύβουν τα δικά τους ιδεολογικά κενά.

- αλήτης ο Βαρουφ,δεν είχε σχεδιο -αλήτης ο Βαρουφ,είχε σχέδιο εξόδου Έρχεται & το -αλήτης ο Βαρουφ,ηταν σε συνεννόηση για έξοδο με Σοιμπλε

— Stefanos (@Stefanossp) July 14, 2015

Ήταν προφανώς λάθος του Σύριζα να αφεθεί ο Τσίπρας να αλωνίζει στο πολιτικό και ιδεολογικό πεδίο μόνος του, επειδή "τράβαγε" καθώς όλοι οι άλλοι "υψηλα ιστάμενοι" είναι λιγότερο .... τηλεοπτικοί.

Ήταν λάθος που ακόμα και στα ζόρικα συνεχίστηκε η πολιτική καλού παιδιού προς την ΕΕ αντί να αρχίσουν να εξετάζονται επιθετικές κινήσεις όπως τα Capital Controls όσο οι τράπεζες είχαν ακόμα χρήμα μέσα, η έκδοση IOUs και η ιδιοποίηση της ΤτΕ απο το Ελληνικό κράτος, κινήσεις όμως που, το ξαναπα, θα μας έβαζαν σε τροχιά ρήξης. Το τελευταίο λάθος έχει ελαφρυντικά όμως. ΟΚ εγώ ήμουνα υπερ, εσύ ομως;

Το αθροιστικό βάρος των λαθών αυτών λογικά και αναμενόμενα θα συνθλίψει τον Σύριζα. Τα λάθη πληρώνονται και ο ποιών αυτά οφείλει να πληρώσει το τίμημα.

Μια στάση εδώ
Ειναι εύκολοι οι αφορισμοί. Μπορει ο Τσίπρας να ήταν λίγος, μπορεί να είχε πονηρό σχέδιο στο μυαλό, μπορει να έκανε λάθη, μπορεί να ήθελε Μνημόνιο εξαρχης και να το έπαιζε ιστορία. Μπορεί χίλια πράγματα.
Καταλαβαίνω όμως την θέση ενος ανθρώπου που εκβιάζεται και στον εκβιασμό πάνω πέφτουν 10 εκατομμύρια ζωές. Εγώ είχα εκπεφρασμένη θέση αλλά ήμουν υπεύθυνος μόνο για τον εαυτό μου, την οικογενειά μου και την περιουσία μου. Το πρόσθετο βάρος θα με έκανε προφανώς περισσότερο "δειλο" και δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το αντέξω. Δεν ειναι όλοι οι άνθρωποι αναίσθητα γομάρια σαν τον Σαμαρά μερικούς μερικούς. Η χυδαιότης δε μερικών που το παίζουν ζορό και έτσι και μάλιστα εκ του ασφαλούς ειναι εκνευριστική. Ετσι ειναι παιδια, ή ολοι να κερδίσουμε ή όλοι να πεθάνετε.


Συνεχίζουμε

Όταν κάθε φορά (εκλογές, ευρωεκλογές, ξαναεκλογές και Δημοψήφισμα) ο Σύριζα βγαίνει και ζητάει Εντολή για Διαπραγμάτευση Εντός Ευρώ (ΕΔΕΕ), συνεχώς και μετά μανίας, κόντρα μάλιστα σε όσους λένε πως η πολιτική του οδηγεί άτακτα εκτός ευρώ, και αφού αυτό που μας έφερε ειναι το αποτέλεσμα της ΕΔΕΕ, τότε πρέπει να αναλάβει την ευθύνη του και να το στηρίξει. Κανείς δεν είπε πως η ΕΔΕΕ θα είχε καλύτερα αποτελέσματα από τα προηγούμενα μνημόνια έτσι δεν είναι; Πηγε λοιπον ο Τσίπρας και κατάφερε αυτά που κατάφερε. Ας αναγνωρίσουμε το αποτέλεσμα, διοτι σε μερικά ματς ρεβάνς δεν υπάρχουν. Δεν βγήκε η Βραζιλία να ζητήσει ρεβάνς από την Γερμανία για την ντροπιαστική της περσινή ήττα. Εγινε, έγραψε και άντε να το ξεγράψεις. Περιμένεις την επόμενη συνάντηση και την επόμενη συγκυρία για να ξαναδοκιμάσεις. Δεν μπορείς όμως να το κάνεις όντας διαλυμένος σε κομμάτια ή σταματώντας να ασχολείσαι με το άθλημα. Και αν ο Συριζα απέτυχε και αν διαλυθεί δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να δοκιμάσει ο επόμενος, αναγνωρίζοντας όμως τα λάθη του Σύριζα και μην προσπαθώντας να τα ξανακάνει.

Το κυριότερο λάθος ήταν καθαρά πολιτικό και μάλιστα εκεί που πιστεύαμε όλοι ότι ο Σύριζα είχε δίκιο. Ο Τσίπρας πήγε να διαπραγματευτεί κατά το τυπικό, ως ίσος μεταξύ ίσων. Και τον διέλυσαν. Αν δεν το βλέπαμε δεν θα το πιστεύαμε οπότε ειναι καλό για μας που ο Αλέξης το τράβηξε μέχρι εκεί.

Πρέπει ίσως να αντιληφθούμε ότι τελικά η Ελλάδα ήταν και παραμένει μια υποτελής πολιτεία της οποίας μεγάλο μέρος της εθνικής κυριαρχίας και του νομικού συστήματος υποκειται σε ασφυκτικό εξωτερικό έλεγχο και η ασφυξία μεγαλώνει όσο η Ελλάδα αδυνατεί να εκπληρώσει αυτά που υπέγραψε μιας και οι (δημοκρατικά εκλεγμένοι ας μην το ξεχνάμε) αρχηγοι των άλλων κρατών δεν μπορούν ή δεν θέλουν να εξηγήσουν στους λαούς τους που χάνονται τα λεφτά που ρίχνονται στην Ελλάδα.

Παράξενο είναι ότι αυτή η υποτέλεια συνάδει θεωρητικά με την θέληση του ελληνικού λαού καθώς είναι τίμημα της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ, την οποια, θεωρητικα τουλάχιστον, ο ελληνικός λαός θεωρεί, σε μεγάλη πλειοψηφία του, αδιαπραγμάτευτη.

Κακά τα ψέμματα, όσο η πλειοψηφία των πολιτών που στήριξαν τον Συριζα και τα άλλα κόμματα (πλην Λακεδαιμονίων ΚΚΕ και ΧΑ για διαφορετικούς λόγους, btw πως σας φαινεται τώρα κύριοι του ΚΚΕ που το παίζατε και έξυπνοι στο Δημοψήφισμα, που συμπλέετε με την ΧΑ; Καλά; Πάντα καλα!) εξακολουθεί να προτιμά το ευρώ και την ΕΕ από τον δρόμο της ρήξης, οι βουλευτές πρέπει να ξεγράψουν προγράμματα, συμφωνίες και τα λοιπά και να δώσουν στο λαό την Ευρώπη σε όλο της το μεγαλείο.

Ισως να πρέπει μάλιστα ο Συριζα να απολογηθεί κιολας(!) στα άλλα κόμματα για τις διάφορες κατηγορίες που εκτόξευαν άκριτα διάφορα στελέχη του, μερικά εκ των οποιων ακόμα έχουν την πεποίθηση πως αφού το ψηφίσαμε εμείς η Σουηδία λχ υποχρεούται να μας δανείσει. Αστειότητες.

Το σημαντικό ειναι να  καταλάβουμε τα εξής:

* Η Ελλάδα βρίσκεται υπό υποτέλεια. Όχι από τώρα, από το 2010. Απλά τώρα, θες το φιλότιμο των αριστερών, θες η διαπραγμάτευση που τράβηξε σε μάκρος, το πράγμα έχει φανεί σε όλο τον πλανήτη, κάτι που αναμένεται να είναι προς το συμφέρον μας μακροπρόθεσμα. Αν δεν θέλουμε το Μνημόνιο 4 να το υπογράψει η ....Ανταρσύα, πρέπει κάποτε να πάρουμε τα χαμπάρια μας.

* Μέρος των Μνημονίων ήταν και είναι σωστό και εύλογο. Μαντεψτε: το μεγαλύτερο μέρος αυτού του μερους δεν υλοποιήθηκε ποτέ για να μην στεναχωρηθούν τα πελατάκια μερικών.

* Η συνολική ανάλυση Βαρουφάκη για το ότι ΔΕΝ πρεπει να παίρνουμε άλλα δάνεια, πως το σύστημα δεν βγαίνει και πως η Ελλάδα πρέπει να χρεοκοπησει (με διάφορους τρόπους) εντος ευρώ παραμένει η πιο λογικη. Αντε όμως να πείσεις τον κάθε Βέμπερ γι αυτό.

* Η συμφωνία αυτή ΔΕΝ λύνει το πρόβλημα και δεν καθιστά το χρέος βιώσιμο. Μέχρι νεοτέρας τουλάχιστον. (Btw να το πουμε: ηταν πιο ευκολο να λυθεί με άλλο τρόπο το πρόβλημα το 2010, λιγοτερο εύκολο το 2012, πολύ δύσκολο το 2014 και πρακτικά αδύνατο σήμερα)

* Στο σημείο που φτάσαμε το πρόβλημα του χαοτικού grexit θα μας οδηγούσε σε καταστάσεις failed state. Κατανοώ πως μερικοί δυσκολεύονται να το κατανοήσουν, αλλα δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω. Μια έξοδος (από τώρα και μέχρι τις 20 Ιουλίου ας πούμε) θα οδηγούσε σε τέτοιο χάος που τα καζίκια των Μνημονίων θα μας φαινονταν παιδική χαρά. Θα μου πεις πως και τι να εξηγήσεις σε αυτόν:

Προς ευρωλάγνους: τα συναλλαγματικά αποθέματα για να περάσουμε στη δραχμή συγκεντρώνονται απο τα ευρω σε κυκλοφορία & τουριστικό συνάλλαγμα.

— Leonidas Vatikiotis (@LeonidasV) July 15, 2015

* Απο το status της υποτέλειας φεύγεις μόνο με τέσσερις(θεωτηρικά) τρόπους:

- Με την επιτυχή ολοκλήρωση, έστω μερικώς, του όποιου προγράμματος, δηλαδή α) την επίτευξη σταθερών πλεονασμάτων και β) την επάρκεια σε τροφή και ενέργεια που σου επιτρέπουν είτε να συνεχίσεις εντος της ΕΕ είτε να φύγεις. Μειονέκτημα οι κοινωνικές επιπτώσεις των προγραμμάτων αλλά και το πολλές φορές ανέφικτο των στόχων τους. Κοινώς έχουμε πέσει σε άσχημη λουμπα. (δρόμος Β από εδώ). Πρεπει να καταλάβουμε πως όσο δεν βγαίνουμε μόνοι μας (ακομα απέχουμε απο αυτο) κάθε σκέψη για ρήξη θα πρέπει να ενέχει ως πιθανότερη συνέπεια το χαος.

- Με ....επανάσταση ή χαοτικό grexit το οποιο μόνο στα πλαισια της φαντασίας μας φτιάχνει οποια κοινωνια εχει ο καθεις στο κεφάλι του. Κοινωνία της 10ετίας του 1980, αταξική κομμουνιστική, failed state, νεοφεουδαρχία με το failed state να ειναι προφανώς φαβορί στον πραγματικό κόσμο.

- Με ελεγχόμενο ή χρονοπεριορισμένο grexit, που το πρότεινε ο Σόιμπλε, κάτι το οποιο μας κάνει να ανησυχούμε. Στην ουσία θα μας χάριζε καμια 50αρια δις (ψίχουλα) μέχρι να βρούμε χρόνο να τυπώσουμε δικό μας νομισμα, να το κυκλοφορήσουμε και η Παναγιά μαζί μας. Αν σας ακούγεται κάτι σαν το σχέδιο Λαφαζάνη, τι να σας πω, και μένα. Βολφγκανγκ σύντροφε!

- Με ρήξη ελεγχόμενη μεν, που ξεκινά από το εσωτερικό δε. Αγνωστο αν ο κόσμος το θέλει, μιας και τώρα αρχιζει να συνειδητοποιεί τι παίζει (δρόμος Α από εδώ)

Τι προτείνω

Εγώ πρότεινα τον δρόμο Α. Ρήξη, που ξεκινά απο το εσωτερικό, με ένα κόμμα αρραγές και την κοινωνία μαζί. Το κόμμα όμως δεν ειναι αρραγές και η κοινωνία δεν ειναι καθόλου σίγουρο πως θα είναι μαζί. Τα "τσαβικά απαιτούμενα ποσοστά" δεν έχουν σε καμία περίπτωση επιβεβαιωθεί γιατί κανείς δεν τολμά (ακομα) να θέσει το ερώτημα της ρήξης σε όλη του την ολότητα. Οι δε καβάτζες μας δείχνουν να έχουν σωθεί ένεκα η καλοπαιδίστικη διαπραγμάτευση. Αλλά ακόμα και αν υπήρχαν αυτές οι συνθήκες το ερώτημα επιτυχίας παραμένει αβέβαιο μιας και δεν είμαι καθόλου σιγουρος πως η βασική μου επιφύλαξη έχει αρθεί.

Ο γραφων γέρνει (σήμερα) προς τα εδώ, με μοναδικό ερωτηματικό την ικανότητα, όχι μονο του Συριζα, αλλα του ελληνικού πολιτικού συστήματος συνολικά να μοιράσει δυο γαϊδουριών άχυρα.

Αρα μας μένει ο δρόμος της αποδοχής του καθεστώτος υποτέλειας και το τι θα κάνουμε με αυτόν, δηλαδή ο δρόμος Β. 

(Ποιος μας εβαλε σε υποτέλεια; Ο ΓΑΠ. Ποιος εδωσε το έναυσμα; Ο Καραμανλης. Οι ευθυνες των υπολοιπων ειναι προφανώς μικρότερες και πρέπει να το καταλάβουμε, όσο και αν ο Σαμαράς μας γυρίζει τ΄άντερα)

Τι προτεινω λοιπον; Περα από αυτα που έγραψα στο προηγούμενο ποστ (10 φορές το έχω λινκάρει, δείτε το) πως πρέπει να κάνει ο Σύριζα, δηλ:

-Μπετονάρισμα κυβερνητικής πλειοψηφίας+

-Σαφή περιγραφή του τι ειναι το grexit, πέρα απο σαμαρειους αφορισμούς.

-Περιχαράκωση από την αντιπολίτευση και συνεχής καταγγελία των αποτυχιών της στην υλοποιηση των προηγούμενων μνημονίων αλλά και στην ενίσχυση του καθεστώτος διαφθοράς που παρέλαβε

-Προσπάθεια επιβολής "οσης αριστεράς γίνεται" σε αυτές τις δεδομένες και επιβαλλόμενες απ' έξω συνθήκες

η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα πρέπει να συμφωνήσουν τα εξης:

- Πως αφού τα απαιτούμενα μέτρα δίνονται σε μια υποτελή πολιτεία από επικυριάρχους, να αναγνωριστει ρητά πως η ψήφισή τους κατά κυριολεξία και κατά παραγγελία είναι καθήκον όλων και ταυτόχρονα παραδοχή της υποτέλειας. Όλων όσων θέλουν την παραμονή στην ΕΕ τουλάχιστον. Η απαίτηση διαχωρισμού της νομοθεσίας Μνημονιακών νόμων, από άλλων έπρεπε να έχει γίνει από το 2010 και να απαιτούνται κάθε φορά οι 180 ψήφοι της αυξημένης πλειοψηφίας. Οπως καταλαβαίνετε απαιτώ από το Σύριζα αλλά και απο το υπόλοιπο "φιλοευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα" να αυτοεξευτελιστεί.  Ξέρετε, στα τέσσερα. Γιατι αμα μας πρήζεις με την ΤΙΝΑ σου, δείξε μου πόσο ΤΙΝΑκος είσαι. Και απαιτώ επίσης ο Σύριζα σε αυτό να είναι αρραγής. Όπως αρραγής ήταν όταν μας έλεγε για ΕΔΕΕ, πως αλλαζουμε την Ευρώπη, πως η ελπιδα ερχεται και όλα τα σχετικά. Τον πιστεψαμε, το προσπαθήσαμε, το φάγαμε οπισθίως. Ε, το να γίνει τώρα ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης οι αποδιοπομπαίοι τράγοι για μια εκφρασμένη και στηριγμένη από όλους πολιτική θέση, μου φαίνεται ατιμία. Και αν "υπηρχε σχέδιο" και μας γελάσανε και τέτοια θα ήθελα να δω αποδείξεις του σχεδίου αυτού. Αν μας γελάσανε, καλα να πάθουμε, και ο γελασμένος ειναι συνυπεύθυνος, διότι η γελασμένη ψήφος παραμένει ψήφος.

- Να αρχίσει επιτέλους να σπάει το ταμπού της εξόδου, τουλάχιστον σε επίπεδο ρητορικής και να αρχίσουν μερικοί εγκέφαλοι να παράγουν συνεκτικά πλάνα.

-Οποτε είτε το πρόγραμμα ολοκληρώνεται επιτυχώς σε δόκιμο χρόνο και γινόμαστε ξανά κανονικό κράτος, είτε επιτέλους ο Έλληνας σιχαίνεται το ευρώ και αυτήν την Ευρώπη και αρχίζουμε πλέον να εξετάζουμε το θέμα της ρήξης σαν κοινωνική πλειοψηφία που απαιτεί πλέον πράγματα γνωρίζοντας όμως και τις συνέπειες των απαιτήσεών της. Και αν ο (μνημονιακός πλέον ε;) Σύριζα βουλιάξει και χαθεί, είναι μικρό το τιμημα μπροστά στην χειραφέτηση ενός έθνους. Αν τώρα καταφέρει και ολοκληρώσει επιτυχώς το Μνημόνιο (!), ε ας γίνει ο Αλέξης ο νέος Αντρέας και ας κυβερνά 200 χρόνια. Χαλάλι του.

Αν ο Σύριζα φανεί τώρα μικρός και διασπαστεί, και πάμε σε grexit ή πιο πιθανά σε ακόμα χειρότερη συμφωνία και σε συγκυβέρνηση με τους Ποταμίτες και τους ΝΔ επειδή μερικοί μπερδεύουν την τσουτσούνα τους με την πραγματικότητα, να το θυμάστε εκει έξω: μπορείτε να κερδίσετε μερικούς ποντους συμπάθειας σε μερικούς ψεκασμένους ψηφοφόρους αλλά μετά από μερικούς μήνες ο κόσμος και τελικά η ιστορία δεν θα σας συγχωρήσει ποτέ.

Τα καλά νέα:

-Η Συμφωνία αποκελείεται να μείνει ως έχει. Ο μεγαλύτερος γνώστης σε αυτα τα πράγματα ειναι το ΔΝΤ και όσο λέει πως αυτό το πράγμα δεν ειναι βιώσιμο, κανείς δεν θα βάλει τα λεφτά του μεσα. Οποτε ενδέχεται η συμφωνία θες σήμερα, θες αύριο να αλλάξει. Καλό ομως ειναι να μην υπάρχει τότε καμία αιτίαση ενάντια στην Ελληνική κυβέρνηση. Ας έχουμε μια κυβέρνηση που θα υλοποιεί ότι υπογράφει, έτσι για αλλαγή, για να δούμε πως είναι.

- Για να υποκύψει ο Τσίπρας χρειαστηκε να τον ξεφτυλίσει ολη η Ευρώπη, στην ουσία εξευτελίζοντας τον εαυτό της. Σε κανένα, πλην των κομπλεξικων ελλήνων μετωπολογικάριων της πούτσας, δεν άρεσε το θέαμα του βαλλόμενου πανταχόθεν Έλληνα πρωθυπουργού ή η επιβολή όρων που μόνο χυδαίους θα μπορούσες να τους πεις. Οι καιροί πιθανως να αλλάξουν (εκλογές στην Ισπανία, Δημοψήφισμα στην Αγγλία, η Ιταλία πνίγεται) και όταν αλλάξουν, θα αλλάξουν και για μας.

Βραβείο ωμής παραδοχής της χυδαιότητας που αντιμετώπισε ο Τσίπρας και της αλληλεγγύης των εταίρων μας

Σας πήραμε χαμπάρι

- Ακόμα και αυτό το πρόγραμμα έχει κάποιους καλύτερους όρους από το Μνημονιο 2 μιας και, θεωρητικά τουλάχιστον, εξασφαλίζει σταθερότητα για 3 χρόνια. Καμια σοβαρή δουλειά δεν μπορεί να γίνει σε καθεστώς αβεβαιότητας. Γι αυτό και μόνο ο Ευκλείδης αξίζει τα συγχαρητήριά μας. Μικρή παρηγοριά, αλλά καθόλου ασήμαντη.
- Το κολπο δεν ήταν ποτέ η επιβολή Μνημονιών. Αν ήθελες ΕΕ θα είχες Μνημόνιο πάει και τελείωσε, απλά εμείς αργήσαμε να το καταλάβουμε. Το κολπο ήταν να πέσει μια κυβέρνηση που τους χαλάει το image, γιατί ακόμα και εντός Μνημονίου μπορείς να παίξεις μπάλα+.

- Η αποφαση στο Δημοψήφισμα ήταν και εντυπωσιακή και γενναία και κυρίως ταξική. Ας ηττήθηκε η κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις με τα θηρία, κάτι όχι και περίεργο. Όταν το 60% πάει κόντρα σε μια μαούνα κόμματα και φορείς και μέσα σε καθεστώς τρομοκρατίας, τότε τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα. Ας είναι η κυβέρνηση πλεον κόντρα (;) στο λαό. Ο λαος έχει δηλωμένη θέση, δεν ψήφισε ο ίδιος την υποταγή του και δικαιούται νομιμότατα να αλλάξει κυβέρνηση αν θεωρήσει πως γελάστηκε ή πως η εντολή του δεν υλοποιήθηκε.

- Πάλι για το Δημοψήφισμα: Η ξεφτίλα της ΓΣΕΕ, των καναλιών, της ΠΑΣΕΓΕΣ και τα λοιπά θα είναι ένα χρήσιμο μάθημα για όλους μας. Να δω μαρή ΓΣΕΕ με τι αρχίδια θα τολμήσεις να κάνεις απεργία κόντρα στα Μνημονιακά μέτρα που ζήτησες. Καιρός ειναι ο συνδικαλισμός να φύγει από τα γραφεία επαγγελματιών παλαιοπασόκων και να επιστρεψει στον φυσικό του τόπο, στον τόπο εργασίας.

Επιμύθιο
Αυτό το ποστ γράφτηκε πριν ξεκινήσει η σχετική ψηφοφορία στην Βουλή, σχετικά άταχτα και με οίστρο. Ακούω πως ο Τσίπρας έθεσε (πολύ λογικά) θέμα εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Μπορεί να μπλοφάρει, μπορεί και όχι, αλλά ακόμα αντιπρόταση πέραν του ΚΚΕοειδούς ΟΧΙ δεν έχω ακούσει

---

+ Ακόμα και τώρα περιμένω από τον σ. Λαφαζάνη που διαφωνεί με την επάρατη ΤΙΝΑ να μας δώσει ένα πλαισιο-πρόταση για το πως θα γίνει η έξοδος, σε τι χρονοδιάγραμμα περίπου και κυρίως τι θα τρώμε και τι ρεύμα θα καίμε μέχρι να ισορροπήσει το πράγμα. Αν δεν το παρουσιάσει μέχρι την ψηφοφορία (είχε 10 μέρες από την Δευτέρα μετά το δημοψήφισμα. Και τίποτα να μην είχε σκεφτεί πριν, παρόλο που το προπαγανδίζει τόσα χρόνια, κάτι θα έβγαζε. Εγώ θα είχα γράψει μισό βιβλίο) τότε καλειται να βγάλει το σκασμό και να κάνει την πάπια αναλαμβάνοντας και αυτός την συνευθύνη του για την πολιτική του Σύριζα μεχρι τώρα. Καλο ειναι να κάνουμε τους τζάμπα μαγκες, αλλά ακομα καλύτερο να αποδεχόμαστε τις συνέπειες των πράξεων ή των μή πράξεών μας. Αν δε, υπάρχει κάποιος ρομαντικός ακόμα που επιμένει πως γίνεται να έχουμε ευρώ χωρίς λιτότητα και χωρίς Μνημόνια καλείται να εξηγήσει πως στο διάολο γίνεται αυτό. Σε αυτό το στρατόπεδο ήμουν και εγώ και αποδέχομαι και το λάθος μου και τις συνέπειες του.