Το παρον μου το έστειλε ο φίλος Θάνος Αγγελόπουλος και μου ζήτησε να το δημοσιεύσω σαν απάντηση στο “Καληνύχτα” Αλέξη… της Μαρίλιας, Απρίλιας πωστηνλένε. Απολαύστε:
Μαρίλια «καληνύχτα»
Η αλήθεια είναι πως σήμερα 10 Μαΐου, μία μέρα μετά από την Ημέρα της Ευρώπης, θα ήθελα να σου πω «καλημέρα». Όμως λυπάμαι, αλλά μπροστά μου βλέπω μόνο τη νύχτα και το σκοτάδι της με αυτά που μας λες.
Είμαι ένας νέος Έλληνας 22 ετών, με όνειρα για τη ζωή μου, που προσπαθώ να βρω το δρόμο μου μένοντας στην πατρίδα μου έχοντας την δυνατότητα να ζω πλουσιοπάροχα στο εξωτερικό. Αποφάσισα να μείνω εδώ και παλέψω στο πλευρό των ανθρώπων που θέλουν οι μη έχοντες να γίνουν οι έχοντες, στο πλευρό των ανθρώπων που ονειρεύονται να ζουν χωρίς δυνάμεις καταστολής κάθε 3 μέτρα, στο πλευρό των ανθρώπων που δεν φοβούνται να τα βάλουν με οικονομικά συμφέροντα, στο πλευρό των ανθρώπων που ονειρεύονται μια κοινωνία χωρίς οικονομικές ,φυλετικές και κάθε είδους ανισότητες.
Λοιπόν, Μαρίλια, η επιλογή μου να μείνω στα όσα «άσχημα» έχει ο τόπος μου και να παλέψω εδώ ήταν απόλυτα συνειδητή.
Έμεινα στην Ελλάδα όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες και ξένοι σαν εμένα, επιδιώκοντας να συμβάλλω με τις δυνάμεις μου στην προσπάθεια να υπερβεί η πατρίδα μου τα εμπόδια που της κληροδότησαν οι παλαιότερες γενιές, που η αόριστη φλυαρία σου έδινε άλλοθι σε κάθε κομματόσκυλο να άγει και να φέρεται ως σαν σατράπης μιας και το νεοφιλελεύθερο πνεύμα σου καταλαβαίνει μόνο από στατιστικές με αποτέλεσμα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα να εξαφανίζονται άμεσα με αντισυνταγματικούς νόμους, να συμβάλλω στην αλλαγή της νοοτροπίας της αδράνειας και της απάθειας, να προάγω τους συλλογικούς αγώνες για το καλό των πολλών που έχουν λίγα ενάντια στους λίγους που έχουν πολλά, να δουλέψω έντιμα χωρίς να πατώ επί πτωμάτων, χωρίς να ζητάω ρουσφέτια από κομματάρχες , να αξιώσω και επιδιώξω ένα κράτος αποτελεσματικό, αξιοκρατικό, σύγχρονο, ευρωπαϊκό μα πάνω από όλα βασισμένο στην ιδέα του ότι ο άνθρωπος είναι το κέντρο και όχι το συμφέρον των εκάστοτε οικονομικών ελίτ.
Ύστερα από δύσκολα χρόνια στο τόπο μου, πολύτιμα όμως για τη ζωή μου και τη διαμόρφωση της σημερινής υπόστασής μου, ονειρευόμουν μένοντας μέσα στην κρίση, ότι μαζί με πολλούς άλλους νέους, που είχαν την «ατυχία» όπως εγώ να ζήσουν, σπουδάζοντας και δουλεύοντας στην Ελλάδα, σε ασφυκτικούς και χωρίς ποιότητα ρυθμούς ζωής , θα μας δινόταν η ευκαιρία να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα, να δημιουργήσουμε μια άλλη εικόνα για την πατρίδα μας, να αρνηθούμε αυτούς τους κανόνες που στο εξωτερικό θεωρούνται αυτονόητοι, ξεκάθαροι και αναποτελεσματικοί και που οι εκεί πολίτες τους αντιμάχονται γιατί γνωρίζουν ότι συμβάλλουν στην χειροτέρευση της ζωής τους. Στη Γαλλία, στην Αγγλία, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Γερμανία εκατομμύρια πολίτες γεμίζουν τους δρόμους τα τελευταία χρόνια και διαδηλώνουν ενάντια σε αυτές τις απάνθρωπες πολιτικές που εφαρμόζονται. Πχ οι φοιτητικές πορείες στην Αγγλία και την Ιταλία, είτε εργατικές απεργίες σε Γαλλία και Ισπανία νομίζω είναι ένα απλό παράδειγμα που αποδομεί τα όσα λες.
Για να στο πω ξεκάθαρα, θέλω εγώ και η χώρα μου να αποκοπούμε από την οικονομίστικη, αυταρχική και εν τέλει απάνθρωπη Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλω μια Ευρώπη που τον πρώτο λόγο θα έχουν οι πολίτες και όχι οι διεθνείς και ευρωπαϊκοί οργανησμοί.
Μαρίλια, μιας και από πολύ νέα έχεις ζήσει στο εξωτερικό που και αυτό έχει χτυπηθεί ανελέητα από την κρίση , δεν ξέρω αν πρόλαβες να δουλέψεις σκληρά μέσα σε μαζικά κινήματα φοιτητών ή εργαζομένων, σε συλλογικούς αγώνες μακριά από την ατομικιστική λογική σου, την συμφεροντολογική κοσμοθεωρία σου, χωρίς το άκρατο νεοφιλελεύθερο αέρα που έχει διαποτίσει το κείμενό σου.
Επειδή εγώ τα έχω ζήσει όλα αυτά, γιατί στην Ελλάδα αγωνίζομαι ενεργά 5 χρόνια επειδή η αξιοκρατία της Ελλάδος με «αγνόησε», όπως και πολλούς άλλους νέους, σου λέω ότι μάλλον ,καλή μου Μαριλία, δεν έχεις καταλάβει τίποτα από αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Ευρώπη, αλλά και στον κόσμο.
Ήλπιζα ότι θα ήσουν πιο ώριμη, υπεύθυνη και νηφάλια στους συλλογισμούς σου, ότι έχοντας τη μοναδική ευκαιρία να βάλεις το λιθαράκι σου παλεύοντας για ένα καλύτερο αύριο θα σκεφτόσουν τους συμπολίτες μας που αυτοκτόνησαν για να περάσουν τα «σύγχρονα ευρωπαϊκά » μέτρα που θες, θα σκεφτόσουν όλους εκείνους τους νέους που αγωνιούν για το μέλλον τους.
Αλέξη, η έπαρση είναι θανάσιμο ελάττωμα… έπρεπε να στο είχαν πει και η επιλογή σου οδηγεί μόνο στο σκοτάδι. Εγώ όμως όπως και όλοι εμείς οι νέοι θέλουμε μόνο το φως…
Γι’ αυτό Μαρίλια σου λέω, ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!
Θάνος Αγγελόπουλος
Φοιτητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
