Πουτάνα όλα (;)

Χτες είχαμε δυο σημαντικά γεγονότα τα οποια μάλλον οδηγούν τα πράγματα στα άκρα. Το ένα ήταν η ακομψη, άκαιρη, ανόητη και αυθαίρετη στάση των εταίρων από τους οποίους οι Γερμανοί λιγο ή πολύ φερονται (οι θετικές "περικοκλάδες" με τις οποιες στολίζει τον Βαρουφάκη ο Βαξεβάνης, είναι υπερβολικές, αλλά αυτό ειναι άνευ σημασίας) να ζήτησαν την αποπομπή Βαρουφάκη, ενω παράλληλα ο Σόιμπλε δήλωσε πως η ελληνική κυβέρνηση, των εταίρων του, ας μην το ξεχνάμε, ειναι ανεύθυνη και πως λυπάται τον ελληνικό λαό που την εξέλεξε.

Η νορμαλ ελληνική αντίδραση θα έπρεπε να ήταν σε πρώτη φαση μια θύελλα οργισμένων ανακοινώσεων από όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, στα πλαίσια τουλάχιστον της αναγνώρισής τους πως η Ελλάδα ειναι κυρίαρχο κράτος και πως αυτες οι παρεμβάσεις (τύπου Πιουριφόι) δεν γίνονται ανεκτές. Εκτος και αν η κυβέρνηση έλεγε πως ο Βαρουφάκης κάνει προσωπική πολιτική και δεν την εκπροσωπεί (πως έκανε ο Σαμαράς επι Μητσοτάκη; Ετσι ακριβώς) οποτε και θα έπρεπε να ξηλωθεί πάραυτα. Αντιθέτως η κυβέρνηση κάλυψε τον Βαρουφάκη, άρα ο ΥπΟικ εχει την νομιμοποιηση που πρέπει, οπότε τα περί ωμής παρέμβασης μένουν. Οσο για τις ανακοινώσεις των κομμάτων; Οσο τις είδατε εσείς τόσο τις είδαμε και μεις.

Αν σε αυτό προστεθεί η κατάπτυστη ανακοινωση του ΕΛΚ την οποια συνυπέγραψε ο Σαμαράς, μην σου πω πως την έγραψε κιόλας, τα πράγματα δείχνουν να χοντραίνουν απο μεριάς μερικών Ελλήνων και η παρουσία πέμπτης φάλαγγας στο εσωτερικό, αν και όχι πολύ ισχυρή ακόμα, ειναι τελικά όχι μόνο απλα πιθανή αλλά παρούσα.

Παμ' παρακάτω. Χτες εγινε ενα eurogroup για το οποιο όλοι κράταγαν μικρο καλάθι. Η τελική ανακοινωση Ντάισελμπλουμ ήταν περίπου ή μας παίρνει πίπα η Ελλάδα ή τα χωρίζουμε τα τσανάκια μας και κόφτε το λαιμό σας. Απ΄όσο κατάλαβα μάλιστα η Ελλάδα βρεθηκε μόνη (ή "μονη") στο τραπέζι μιας και δέχθηκε πυρ ομαδόν ακόμα και απο τους υποτιθέμενους συμμάχους της. Πολύ καλό στήσιμο ομολογουμένως, ιδιαιτερα οταν πλέον κατηγορηθήκαμε για ανεδαφικότητα και αδιαλλαξία

"«Εναπόκειται στους ίδιους αν θα τη ζητήσουν» είπε ο Γερούν Ντεϊσελμπλούμ.Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο Γερούν Ντεϊσελμπλούμ δήλωσε ότι «αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κοινό έδαφος για τη δημιουργία νέου προγράμματος», προσθέτοντας ότι «οι υπουργοί του Eurogroup αισθάνθηκαν ελαφρά αίσθηση απογοήτευσης για την έλλειψη σαφήνειας από την Αθήνα». «Ο καλύτερος τρόπος να προχωρήσουμε είναι η επέκταση του υπάρχοντος προγράμματος. Χρειάζεται κατηγορηματική δέσμευση από την Ελλάδα» πρόσθεσε ο Ντεϊσελμπλούμ και συνέχισε λέγοντας ότι «το επόμενο βήμα πρέπει να προέρχεται από τις ελληνικές Αρχές για να ζητήσουν παράταση. Εχουμε αυτή την εβδομάδα και αυτό είναι».Ο Ντεϊσελμπλούμ κατέληξε λέγοντας ότι «αν η Αθήνα ζητήσει παράταση θα μπορούσαμε να έχουμε μια άλλη συνεδρίαση του Eurogroup την Παρασκευή» και προειδοποίησε ότι «θα πρέπει να υπάρξουν δεσμεύσεις από την Ελλάδα ότι θα ολοκληρώσει αυτό το πρόγραμμα».... 

Η ιδέα φαντάζομαι ήταν  να υπονομευτεί η ελληνική κυβέρνηση από έξω και να πέσει στα γρήγορα από μεσα καθώς το σενάριο της αριστερής παρένθεσης θα έπαιρνε μπρος. Ετσι μονο μπορώ να ερμηνεύσω την ανακοινωση του ΕΛΚ, τη συμπεριφορά Σαμαρά και τα τηλέφωνα σε Βενιζέλο - Θεοδωράκη, τις συντονισμένες κραυγες πανικού στα ελληνικά και ξένα ΜΜΕ αλλά και το ίδιο  το κείμενο που δόθηκε για υπογραφή στο Βαρουφάκη το οποιο ήταν πολύ χειρότερο για τις ελληνικές θέσεις από το σημείο που είχαμε φτάσει την προηγούμενη εβδομάδα (!), κάτι που μόνο ως αποτέλεσμα διαβούλευσης και διαπραγμάτευσης δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις. 

Kαι κάπου εκεί που...αρχίσαμε να τουιτάρουμε το ...Πουτάνα όλα σε παραλλαγές σκάει ο Βαρουφάκης και πετάει την βόμβα. Σε άλλο κείμενο είχα συμφωνήσει (απο κομισιον), άλλο κείμενο μου έδωσαν να υπογράψω (απο eurogroup).

Και έγινε της πουτάνας! Ο Μοσκοβισί το διέψευσε πως υπήρχε τέτοιο draft, o "εγκριτος" και "έγκυρος" Spiegel έλεγε πως ο Βαρουφάκης λέει μαλακίες,

και εδώ, σε δυο κανάλια ταυτόχρονα (που έβλεπα εγώ, δηλ Mega και Ανατροπή και Σκάι και enikos) οι αντιπρόσωποι της ΝΔ που δεν ήταν σε καμία συνάντηση, διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους πως δεν υπήρξε ποτέ τέτοιο draft, πως ο Βαρουφάκης ψευδόταν δηλαδή σε παγκόσμια μεταδοση, κάτι αρκετά χοντρό, που αν ίσχυε θα έπρεπε να του κοστίσει τουλάχιστον το υπουργικό του κεφάλι. Και εκει που παραλίγο να τους πιστέψουμε ...έσκασε το ρημαδοντραφτ. Σε δυο εκδόσεις. Και έγινε της πουτάνας!!

Πέρα από τις ευδιάκριτες διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στα κείμενα (μονο κάποιος που δεν νογάει από αγγλικά, πολιτική ή και τα δύο δεν τις βρίσκει), το σημαντικότερο στοιχείο των draft ειναι η ίδια η ύπαρξη τους που ακυρώνει την συμπεριφορά των ευρωπαίων. Και αυτό διότι:

* Υπάρχει κείμενο απο ευρωπαϊκό θεσμο με το οποιο η Ελλάδα συμφωνει, αρα δεν είναι αδιάλλακτη, και στο κείμενο υπάρχουν χοντρές υποχωρήσεις των ελληνικών θέσεων

* Η ίδια η διάψευση της υπάρξεως του draft και κατόπιν η εμφάνισή του δείχνουν πως τελικά μάλλον απλά την είχανε στημένη του Βαρουφάκη. Μπλα μπλα μέχρι να περάσει ο καιρός και ultimatum στο παρά πέντε με ένα κείμενο που δεν ήταν δυνατό να υπογραφεί. Αρα το eurogroup επιδίωξε συστηματικα τη ρήξη με την Ελλάδα. Επιγραμματικά:

-Αυτές είναι οι προτάσεις -Ωραία υπογράφουμε -Ωπ τότε το αποσύρω. Νια νια νια νια.
— adiasistos (@adiasistos) February 16, 2015

ΣΥΡΙΖΑ: Μας αλλάξανε το κείμενο. ΝΔ: Πως το καταλάβατε; ΣΥΡΙΖΑ: Το διαβάσαμε.
— Του ₯ Τουίτερ ο γιός (@GiorgioCFP) February 16, 2015

Μεχρι να καταλαβει το φιλελευθερατο κ τα πασοκια τι σημαινει πολιτικά η εμφανιση του draft θα εχουμε αλλαξει αιωνα
— zaphod b (@aeisixtir) February 16, 2015

(Συντομο χρονικό των συμβαινοντων εδώ)

Και ερχόμαστε στις αντιδράσεις που ακολούθησαν την ενσκηψη του ντραφτ. Οι εκπρόσωποι της ΝΔ (που έβλεπα ταυτόχρονα) το κατάλαβαν με διαφορά φάσης. Ενώ ο Καραγκούνης έλεγε πως ενταξει μωρε, υπάρχει αλλά τα ίδια έλεγε με το κείμενο Ντάισελμπλουμ, ο Αδωνης ταυτόχρονα έλεγε πως δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο και πως ο Βαρουφάκης μας μπαρουφιάζει. Μιλάμε ήμουνα στο τουίτα και είχα ψοφήσει στα γέλια:

χαχαχαχααχα ο Αδωνης εχει μεινει στο οτι το χαρτι Μοσκοβισι δεν υπάρχει ενώ εχει βουηξει το ιντερνετ!! cc @AdonisGeorgiadi
— zaphod b (@aeisixtir) February 16, 2015

Τελος πάντων, όταν όλοι έμαθαν πως υπάρχει το ρημαδοντράφτ, όλοι ρε, μα όλοι λύσσαξαν πως μα δεν έχει σημασία, μα ίδιο είναι, μα οι λεξεις δεν μετράνε (!), μα έτσι, μα αλλιως, κάτι που με κάνει να ανησυχώ για το iq των ημεδαπών δεξιοι. Ρε μαλάκες αμα ήτουνε ίδιο γιατί δεν του το δίνανε να το υπογράψει να τελειώνουμε; Γιατί του έδωσαν κάτι άλλο; Και αν τελος παντων δεν έχει σημασία, γιατί δεν του το δίνουν τώρα να το υπογράψει; Τότε θα ειναι υποχρεωμένος να το κάνει αλλιώς θα φαινόταν ο ίδιος ανακόλουθος. Γιατί δεν του το δίνουν λοιπον; Γιατί δεν ειναι το ίδιο ρε ζώα αμόρφωτα! Αν οι διαφορές των δυο κειμένων "δεν έχουν σημασία" τότε γιατί δεν το παίζει το eurogroup γαλαντόμο και να πει, να πάρε ρε μαλάκα το κείμενο που γουστάρεις, το ίδιο ειναι ρε παράξενε κομπλεξικέ που κολλάς στα ασήμαντα;

Τιμητική εξαιρεση: Ο Spiegel ο οποιος παραδέχτηκε πως έκανε λάθος.

I stand corrected MT @paulmasonnews: @SpiegelPeter @pierremoscovici pic.twitter.com/Rz9LJyAOJ3
— Peter Spiegel (@SpiegelPeter) February 16, 2015

(διαφορές κειμένων στα αγγλικά εδώ, στα ελληνικά εδώ)

Το συμπερασμα μου ειναι πως το ΕΛΚ δηλ η Μέρκελ, ο Σαμαράς, ο Ραχόι (update 18/02: Ο κατά Μέισον και κοινή λογική μεγαλύτερος εχθρός της Ελλάδας) κτλ θέλουν να ξηλώσουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το συντομότερο δυνατόν και εκβιάζουν καταστάσεις. Οι "θεσμοι" (κομισιον, ΕΚΤ, ΔΝΤ) θέλουν να τα βρουν με τους αριστεροί, ακόμα και ο δεξιοτατος αλλά πανω απ΄όλα ευρωπαίος Γιουνκερ ( "Γιατί δικός σου Επίτροπος; Αυτός είναι ο δικός μου Επίτροπος" (sic. Απαντηση στην Μέρκελ για ενημέρωση επιτρόπων της Γερμανίας), και κάπου εδώ αναμένεται να γίνει της πουτάνας.

Τι διαφαίνεται; Στην παρούσα φάση το σενάριο που σέρνω τόσες μέρες, πως δηλαδή θα τα βρουν στο παρα-και-πέντε δεν είχα υπολογίσει τόσο την άγνοια κινδύνου μερικών (η οποια γενικώς υπήρχε στο τραπέζι βλ εδώ), την τάση τους δηλαδή να επιλέγουν αυτοκτονικές μακροπρόθεσμα επιλογές για πρόσκαιρους λόγους αυτοπαραμύθας. Στην παρούσα φάση, αυτή φαίνεται να ειναι η "γερμανική" (ΕΛΚική;) τακτική η οποια δειχνει κάθε διάθεση να σφαγιάσει την Ελλάδα, την ΕΕ και ότι προκύψει, προκειμένου να μην χάσει ...πόντους ηγεμονίας. Μένω στο αρχικό μου σενάριο, κυρίως διοτι η εναλλακτική παραείναι ηλίθια, ακόμα και για τα δεδομένα μιας χώρας που μας έσυρε σε παγκοσμιο πόλεμο δύο φορές, αλλά πλέον του δίνω λιγότερους πόντους. Ανα πασα ώρα και στιγμή πάντως, μπορεί να επανέλθει "το ίδιο" κείμενο Μοσκοβισι, να το υπογράψουμε και να τελειώνουμε και να δούμε τι στο καλό θα πάρει ο Σύριζας τελικά ή αν θα περάσει η άποψη πως δεν πρέπει να πάρει ούτε κάτι για την τιμή των όπλων και αναγκαστικά θα πάμε για φρέσκα διότι τόση εταιρική αλληλεγγύη και δημοκρατικότητα δεν αντέχεται

2 cents ή πως ο zaphod δικαιωνεται

Μεχρις στιγμης παμε καλα.

Γιατι παμε καλα; Μα γιατί εχουμε κυβερνηση κοντα 20 μερες με κομμουνια και Καμμενους (το όλον: καμένα κουμμούνια) και ζουμε ακομα. Ενταξει, εγιναν σεισμοι, λιμοι, καταποντισμοί και πλημμυρες (βασικά μόνο πλημμύρες), αλλα αυτα ειναι αναμενόμενα. Η δευτέρα παρουσία δεν ήρθε, κωλοχαρτα υπάρχουν και από ευρω έχουμε όσα είχαμε, δηλαδή όχι και πολλά

Προφανώς η διαπραγματευση ειναι στο λεπτό στάδιο αναμεσα στο "πουτάνα όλα" και στο "τα βρήκαμε", με κάθετο άξονα αυτόν που έχει στο ένα ακρο την κωλοτούμπα και στο άλλο το "αυτα δεν γίνονται" του Σαμαρά, στον οποιο άξονα, να δεις που ότι και να γίνει θα #φταίει_ο_σύριζα. Αλλά μιας και ειμαστε συνηθισμένοι πλέον μετά από 5 χρόνια τρομοκρατιας και ασκήσεων υπομονης (οι ευρωεκλογες, οι γερμανικες εκλογες, οι ιταλικες εκλογες, οι εκλογες γενικως, ο καιρός, όλα παντα καπως ερχονταν για να μας πουν υπομονη μεχρι να τελειωσει και αυτο και τοτε ξανακουβεντιαζουμε. Και μεχρι να τελειώσει αυτό ξεκίναγε το άλλο και δώσ'του να 'χει), δεν μας πειράζει να καθίσουμε λίγο ακόμα σε αναμμένα κάρβουνα, πόσο μάλλον που τώρα έχουμε ...και παρέα και μάλιστα εκλεκτή μιας και στην παρούσα φάση τσιγαρίζεται όλη η ΕΕ για πάρτη μας.

Ομολογώ πως δεν ξενύχτησα για να μαθω τις αποφάσεις του χτεσινου eurogroup μιας και τις ειχα μαντεψει απο νωρίς ("Πως λοιπον θα γίνουν τα αντιθετα συμφέροντα κοινα; Με τυπικό ευρωπαϊκό τρόπο.Περιμένοντας μέχρι το παρόν να γίνει μέλλον."). Η πιο ασφαλής πρόβλεψη ήταν πως δεν θα υπήρχε καμία απόφαση, κυρίως γιατί δεν υπήρχε λόγος για απόφαση. Πιστοι στο .....θεσμικο τους ρολο οι γραφειοκράτες σε Ελλάδα και ΕΕ θα κουβέντιαζαν για το ποτε θα ξανακουβεντιάσουν, μην τους λέμε και άχρηστους. Θα ηταν παράλογο να γίνει κάτι άλλωστε στην παρούσα φάση, οπότε η μη αποφαση, η μή ανακοινωση και τα λοιπά και τα λοιπά ήταν αρκετά αναμενόμενα πράγματα. 

Απλα είχαν το γελιο οι βιαστικές ανακοινώσεις καναλιών και site (το πιο αστειο πχ εδώ) πως "παει, έγινε (επιτέλους) η κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ", τα βρηκανε και τέτοια.

Γιατι ομως παμε καλα; Θα μπορούσε κάποιος να πει πως πάμε (πολύ) άσχημα:

1. Δεν υπάρχει συμφωνία και η χώρα ειναι στον αέρα

2. Τα χρονοδιαγράμματα επείγουν

3. Δεν υπάρχουν και πολλές σύμμαχες χώρες, υπουργοί, κανάλια και λαοί. Η χώρα ειναι διπλωματικά απομονωμένη

4. Αμα γίνει μαλακία εμείς θα την λουστουμε πιο πολύ απ΄όλους

5. Δεν πειθουμε

6. Οι αποδόσεις των ομολόγων, το χρηματιστήριο κτλ κτλ

7. Ο Σύριζα δεν ξέρει τι θέλει

Ας τα δούμε ένα ένα περιληπτικά:

1. Υπάρχει συμφωνία (δυστυχώς) και λέγεται Μνημόνιο. Το πρόβλημα ειναι πως α) δεν βγαίνει και β) δεν θέλουμε να την τηρήσουμε. Οποτε μην σκάτε. Το χειρότερο του ΣΥΡΙΖΑ ειναι πιθανον το καλύτερο της ΝΔ. Μα θα μου πεις θέλεις το Μνημόνιο; Οχι, αλλά αντιλαμβάνομαι πως υπάρχει στο αντιληπτό μου σύμπαν.  Για το οτι ειμαστε στον αέρα, ουδέν καινόν. Η χωρα ειναι στον αέρα συνέχεια εδώ και χρόνια. Εξαρτιόμαστε απόλυτα από τις δόσεις του δανείου, οι οποίες μονίμως καθυστερούν διοτι ...είπαμε. Μια οι γερμανικες εκλογες, μια οι ευρωεκλογες, μία οι καθυστερήσεις της κυβέρνησης. Γενικώς αυτά τα πέντε χρόνια από ανασφαλεια πάμε καλά, οπότε nothing new to see here, move along

2. Βλ. το 1. Πάντα τα χρονοδιαγράμματα επείγουν και πάντα (αυτη ειναι και η μαγκιά της πολιτικής) βγαίνουν λαγοί από το καπέλο οι οποιοι τα σπρώχνουν λιιιιγο παραπέρα. Αυτο που κράτησα εγώ από το eurogroup ειναι και το σημαντικότερο : το κλίμα "ειμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα", το οποιο κοινωνήθηκε προς τα έξω, το οποιο σημαίνει πως ακόμα στην παρούσα φάση τα πράγματα πάνε ομαλά και όλοι ζητάνε χρόνο, κυριως για να έχουν την δικαιολογία να πουλήσουν στους ψηφοφόρους τους την όποια νέα συμφωνία ως αποτέλεσμα εξαντλητικών διαπραγματεύσεων και όχι ως αποτελεσμα εκβιασμού, τσαμπουκά ή υποτέλειας

3. Δεν υπάρχουν, αλλα ποιος χέστηκε. Στο πλαίσιο που η πολιτική καθορίζεται (που καθορίζεται) από το (αμοιβαίο) συμφέρον και όχι απο τις προσωπικές συμπαθειες αρκεί να πείσεις τους απρόθυμους πως αυτα που λες τους συμφέρουν (το οποιο προσπαθουν να κάνουν και αυτοι σε μας).  Θυμίζω πως η διπλωματική απομόνωση ειναι προτιμότερη από την υποταγή σε μια μή συμφέρουσα συμφωνία, χωρίς να θεωρώ πάντως πως η Ελλάδα ειναι απομονωμένη, απλά το παραθέτω σαν γενική άποψη. Σε αυτό θα επανέλθω αργότερα.

4. Ναι. Σωστο αυτο. Και αυτο ειναι ουσιαστικά το μόνο (αν και πανίσχυρο) όπλο που έχει η "άλλη" πλευρα στο τραπέζι, το οποιο ομως δεν το λες και πειστικό με λογικά κριτήρια. Κοινως το κάντε ότι λέμε γιατί αλλιώς θα πεθάνετε δεν πολυπουλάει για ένδειξη κοινοτικής αλληλεγγύης.

5. Ποιον; Εγώ βλέπω πως πείθουμε, το "αντίπαλο" στρατόπεδο σπανίως μιλά για πειθώ, ζητά απλά τήρηση των συμφωνηθέντων, το οποίο μπορει να είναι "εντιμο" δεν ειναι ομως "λογικό" επιχείρημα.

6. Όσο ειμαστε εκτός αγορών οι αποδόσεις των ομολόγων μας ειναι αδιάφορες. Το χρηματιστήριο δεν ειναι σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα, και σίγουρα όχι καινοφανή χαμηλά, απλά ανεβοκατεβαίνει συνεχώς ανάλογα με τα τρολαρίσματα Βαρουφάκη και ευρωπαίων (ρε πουστη, αν ειχα λεφτα να ρίξω, πιστεύω πως θα τα έβγαζα χοντρά αυτές τις μέρες), κάτι που δείχνει πως:

α) και η πολιτική μπορει να κάνει κουμάντο στις αγορές και 

β) οι "επενδυτες" βρισκονται σε παροξυσμό και αντιδρούν υπερβολικά. Η οποιαδήποτε συμφωνια θα τους ανακουφίσει, ρε δεν πα να ειναι και το....κομμουνιστικό μανιφέστο :)

7. Αυτό ειναι καλό ειναι και κακό. Καλό εναι το ότι ξέρει τι δεν θέλει, κακό ειναι πως δεν μπορεί να βάλει ένα όριο επιτυχίας, σαν αυτά που εχω λυσσάξει να γράφω στα τελευταία ποστ, καθώς ειναι αναγκασμένος να κατεβαίνει με μαξιμαλιστική φρασεολογία. Προφανώς θα πανηγυρίσει για ότι πάρει, αλλά στα μουλωχτά, όπως και στα μουλωχτά θα πέσουν οι χριστοπαναγίες για ότι δεν πάρει (ενδοσυριζικά πάντα). 

Υπάρχουν πολλές τέτοιες προτάσεις οι οποίες στην παρούσα φάση έχουν στερεοτυπικά την ίδια απάντηση: δεν έχουμε μπροστά μας κάτι διαφορετικό από αυτό που είχαμε τόσο καιρό, απλά τώρα γίνεται προσπάθεια χοντρής αλλαγής του status quo. Αυτο δεν σημαίνει πως ντε και καλά θα αλλάξει κάτι όμως.

Στην ουσία, από πρακτικής άποψης, εδώ και 20 μέρες δεν έχει γίνει τίποτε μη αναστρεψιμο και σίγουρα τίποτε ιδιαίτερο γενικώς. Παρόλα αυτά η ελληνική άποψη έχει μερικές νίκες στα σημεία. Μετρήστε.

1. De facto κατάργηση της τρόικας. Αν αληθεύει πως το euroworking group στελνει δικους του υπαλλήλους για να ελέγξουν τους ισχυρισμούς Βαρουφάκη (που ...."ξέχασε" να τους excelαρει λες και ειναι πρωτοετής φοιτητής), στην ουσία σημαίνει πως πλέον η τρόικα δεν υπάρχει πια και αντικαθίσταται από πιο πολιτικό προσωπικό. Ο Σόιμπλε μπορεί να κάνει το χιουμοράκι του, αλλά ξέρει πως δεν ειναι ολες οι επιτροπές το ίδιο.

2. Εκει που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε στο φούρνο το email του Γκίκα και το ετοίμαζε για μετεκλογικό σερβίρισμα, η κουβέντα έχει φύγει από αυτό και έχει πάει σε άλλα πράγματα, τελείως αντίθετα. Στην χειρότερη το περιεχόμενο του email κοβεται και πάμε ως έχουμε. Στην παρούσα ξεφτιλισμένη κατάστασή μας ως χώρα, ακόμα και αυτό θεωρείται νίκη.

3, Περα από τις άτεγκτες ρητορείες των Γερμανών κτλ το βασικό ειναι πως ξαναμπήκαν στην διαδικασία της κουβέντας τόσες κυβερνήσεις. Ξανά. Αυτο και μόνο του ειναι νίκη. Οσο τραβάνε οι διαβουλεύσεις, τόσο πιο δύσκολο θα ειναι για κάθε κυβέρνηση, ακόμα και την ελληνική, να αιτιολογήσει μιαν αποτυχία συμφωνίας. Όσο οι συζητήσεις τραβάνε σε μάκρος, τόσο το καλύτερο για τις ελληνικές θεσεις. Διοτι απο την μία θα πρέπει να βρεθεί συμφωνία μονο και μόνο για να δικαιολογηθουν οι ....υπουργικές εργατοώρες (Τι σας πληρώνουμε ρε;), και απο την άλλη το τράβηγμα των συζητήσεων δίνει την πολυπόθητη νομιμοποιηση. Τι διάλο, για να συζητάνε τοσο καιρό, θα υπάρχει κάτι το οποιο θα αξίζει τον κόπο της συζήτησης. 

4. Το ΔΝΤ τρολάρει τους Ευρωπαίους και μας δίνει τα ευσημα. Κοινώς οι πόντοι εξωτερικής νομιμοποιησης, πως δηλ. οι Έλληνες δεν τρελάθηκαν ξαφνικά, αλλά έχουν τα δίκια τους, μαζεύονται. Δύσκολα μεν, αλλά μαζεύονται.

5. Η εσωτερική νομιμοποιηση δειχνει να επιτυγχάνεται, πράγμα δύσκολο γενικά. Την νομιμοποιηση που δεν ειχε ο ΓΑΠ (παρόλη την τρελή προπαγάνδα) οταν εφερε το Μνημόνιο, που δεν είχε ο Παπαδήμος όταν ....άλλαζε το Μνημόνιο και σίγουρα δεν είχε ο Σαμαράς οταν συνέχιζε το Μνημόνιο, ο Συριζα την έχει χωρίς να κάνει τίποτα, με πέντε κινήσεις καθαρά συμβολικές. Οχι μονο υπάρχει εσωτερική νομιμοποιηση, αλλά σε μεγάλο μέρος του κόσμου, ακόμα και η ενδεχόμενη κωλοτούμπα έχει ήδη δικαιολογηθει στο πεδίο του τι να κάνουν τα παιδιά, οι προηγούμενοι τα γάμησαν όλα, οποτε η κυβέρνηση δείχνει να έχει μεγάλο πολτικό κεφάλαιο για ξόδεμα. Το βασικό βεβαίως δεν ειναι η ....δικαιολόγηση της κυβέρνησης, ειναι το ότι δείχνει να εμπεδώνεται στην ΕΕ πως ο Συριζα ηρθε για να μεινει, πως η ΝΔ του Σαμαρά έχει πεθάνει, πως δηλαδή δεν δείχνει να υπάρχει ισχυρή πέμπτη φάλαγγα στο εσωτερικό που να μπορεί να υπονομεύσει πετυχημένα την κυβέρνηση. 

6. Η κοινοποιηση του ελληνικού ζητήματος  και συνεχής κουβέντα γι αυτό που γίνεται στο εξωτερικό, μόνο καλό κάνει, στα πλαίσια πάντα της εξωτερικής νομιμοποίησης. Ετσι και αλλιως οσο μιλάει ο κάθε Βαρουφάκης τόσο δείχνει να σπάει το στερεότυπο του τζαμπατζή, τεμπέλη Έλληνα. Το ζήτημα ειναι όχι τοσο να πείσουμε τους ξένους υπουργούς αλλά τους ξένους ψηφοφόρους των ξένων υπουργών.

Που μπορεί να σκοντάψει το πράγμα; 

Προφανώς οι εχθροι των συριζικών σχεδίων δεν ειναι αυτοί που φαίνονται, δηλαδή δεν ειναι (τόσο) οι Γερμανοί. Οι αντίπαλοι ειναι είτε οι Έλληνες προηγούμενοι κυβερνώντες είτε οι νεοφώτιστοι ευρωπαίοι (ως εχοντες το αγχος του νεοφώτιστου νιώθουν πως θέλουν να αποδείξουν πράγματα) είτε αυτοί που περασαν το Μνημόνιο ήδη. Διοτι το πρόβλημα του να δείξεις πως υπάρχει άλλη πολιτική ειναι ότι σκάβεις το λάκκο αυτών που εφάρμοσαν την προηγούμενη. Και ο καθε Σόιμπλε και ο κάθε Σουλτς μπορει να πει πως εγώ χέστηκα, εμενα μου ζητήσανε αλληλεγγύη και έδωσα λεφτα, τι άλλο να κάνω, δικες τους αποφάσεις ήταν, ο Ραχόι και ο Σαμαράς όμως δεν μπορούν να πουλήσουν παρά μόνο την ΤΙΝΑ.
(update 18/02. Μαζί μου συμφωνεί και ο Πολ Μέισον, αυτός που έβγαλε στην φόρα το ντραφτ Μοσκοβισί που "δεν υπήρχε")

Αν λοιπόν καεί η ΤΙΝΑ, καίγεται ο Ραχόι και ο Σαμαράς, όπως και η κεντροδεξιά σε Ελλάδα και Ισπανία και μάλιστα για χρόνια. Το προβλημα λοιπόν ειναι οι Ελληνες "Μνημονιακοί" και οι ευρωπαίοι ομόλογοί τους. Μπορεί να φαίνεται πως στην Ελλάδα το πράγμα έχει κατασταλάξει αντιμνημονιακά, αλλά σε Ισπανία και Πορτογαλία δεν ειναι καθόλου έτσι. Το μεγαλύτερο ζήτημα λοιπον που καλείται να ξεπεράσει η ελληνική πλευρα ειναι να δείξει, αν δείξει, πως το ελληνικό ζήτημα ειναι διαφορετικό απο το Ισπανικό, και αυτό να το κάνει χωρίς να ξενερώσει τους ερχόμενους Podemos οι οποιοι ειναι μεν οι φυσικοί τους σύμμαχοι, αλλά αργουν ακόμα να έρθουν στα πράματα.

Στην παρούσα φάση λοιπον, ο σύριζα πρεπει να μπετοναριστεί εσωτερικά, να απομυθοποιήσει την ΣαμαροΤΙΝΑ (και μαλλον θα ακολουθηθει η οδος αποδειξης ανικανοτητας, διαφθοράς και σπατάλης δημοσιου χρήματος απο τους προηγούμενους) και να παίξει κατενάντσιο εξωτερικά μιας και όσο ο χρόνος κυλάει, παραδόξως τα πράγματα δείχνουν να τον συμφέρουν. Εκτός και αν χρεοκοπήσουμε οριστικά, αλλά αυτό αν ειναι να γίνει θα γίνει έτσι και αλλιώς μιας και το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ενδέχεται να μην έχει λύση, τουλάχιστον σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, και τότε δεν θα...δικαιώθω βεβαίως, αλλά αυτό θα ειναι το μικρότερο από τα προβλήματά μας.

75% thrash. Ανάλυση

75% thrash. 

Tοσο περίπου ήταν οι Metalicca στο ...and justice for all σύμφωνα με φίλους τις εποχές που ήμασταν μαθητες και ενθουσιώδεις μεταλάδες. Θα μου πεις πως στο διάολο έβγαινε αυτο το σκορ; Η ένα συγκροτημα έπαιζε thrash ή δεν έπαιζε. Και όμως φίλτατε, είχε βγάλει ο άλλος το thrashoμετρο και το έβαζε δίπλα στα ηχεία, συνέκρινε με τα πρώτα στανταρ του ήχου, όπως αυτος τα θεωρούσε και έβγαζε το πιο πάνω έγκυρο, αντικειμενικο αποτελεσμα για το σκορ. Το αν το όλο επιχείρημα ήταν για τον πούτσο καβάλα και προκαλούσε ένα γέλιο, ε αυτό ειναι άλλο καπέλο ρε αδερφε.

Τι θέλει να πει ο ποιητής;

Δεν υπάρχει 67% Μνημόνιο. Το ίδιο το μνημόνιο ήταν take it or leave it, καθως οι προτάσεις του είχαν μια (υποτιθέμενη) εσωτερική συνεκτικότητα. Δεν μπορείς αμα εισαι άρρωστος να λες θα κάνω το 67% της αγωγής και θα γίνω κατά 67% καλύτερα. Γι αυτό άλλωστε και ψηφίστηκαν όλα τα μετρα του Μνημονίου μαζι, σε εναν νόμο,  με ένα άρθρο. Προφανώς, κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορούσε να διαφωνήσει με το 100% του Μνημονίου. Αλλά το περίεργο είναι πως μερικοί συμφώνησαν και περασαν το 100%. Επαναλαμβάνω όμως, αν ακύρωνες έστω και το 1% ακύρωνες το Μνημόνιο ως είχε. 

Αρα αμα ο άλλος λέει πως το 67%-70% του Μνημονίου το θέλουμε, λέει στην ουσία πως ΔΕΝ θέλουμε το Μνημόνιο, θέλουμε άλλο πρόγραμμα. Αλλά το λέει στα....ευρωπαϊκά διότι έτσι τσινάει λιγότερο (;) ο απέναντι συζητητής.

Κατανοώ την ανάγκη μερικών να εκφράζονται με νούμερα, και εγω ειμαι υπέρ της ποσοτικοποιησης αλλά όταν μιλάμε για πραγματικά πράγματα, διοτι μερικές συναρτήσεις ειναι λογικές και όχι αριθμητικές. Πχ μια γκόμενα ή τη γουστάρεις λιγο-πολύ-κάμποσο ή δεν την γουστάρεις. Ποτέ δεν άκουσα κανενα να λέει πως γουστάρει μια γκόμενα κατά 62,3%. Ή αν υπάρχει τέτοιος άνθρωπος δεν τον έχω γνωρίσει.

Το Μνημόνιο είναι δίτιμη συνάρτηση, το έχεις ή δεν το έχεις. Δεν μπορείς να έχεις λοιπον Μνημόνιο 67%. Μπορεις να έχεις άλλο προγραμμα, με ένα ποσοστό των μέτρων του να ειναι ιδιο με το 67% του προηγούμενου προγράμματος, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως έχεις το 67% του προηγούμενου προγράμματος. Καταλαβαίνω πως κάπου εδώ μερικοί θα σκοντάψετε, η ανθρωπινη λογική ειναι γραμμική του κερατά αλλά δεν πειράζει. Δεν λέω πως καλα λεει ο Βαρουφάκης και έχει δίκιο, λέω πως μια μεζονέτα και ένα δυάρι έχουν 70% κοινά υλικά, άσε που μια Ferrari έχει περισσότερα από 67% κοινά μόρια με μια Τoyota.

Τωρα, προφανως ο Συριζα ετοιμάζεται για χοντρες κυβιστήσεις, κάτι αναμενόμενο διοτι απλα δεν γίνεται να πάρει ότι θέλει, όχι γιατι έχει άδικο ή γιατί αν ειναι ανεφάρμοστο, αλλά γιατί δεν θέλουν οι "απεξω" να το παρει, για δικούς τους λόγους. Αλλο αυτο ομως και άλλο να λεμε πως και ο Βαρουφάκης Μνημονιακός ειναι.

Το ζήτημα δεν ειναι τι θέλουμε, δεν είναι τι προτείνουμε, δεν ειναι τι εξαγγείλουμε. 

Ειναι τί μπορούμε να πάρουμε και τι μπορούμε να κάνουμε. Εκεί θα κριθεί και ο καυγάς. Προφανώς ο Συριζας το έχει πάρει αμέτι μουχαμέτι να πάρει κάτι παραπάνω από αυτά που πήρε (ή δεν πηρε) η προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτό δεν σημαίνει ομως πως από αύριο θα ζούμε με χρυσά κουτάλια. Εχω περιγράψει τον άξονα ο οποιος κατ' εμέ θεωρείται επιτυχημένος εδώ και εδώ, οποτε δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι.

Προβλέπω πάντως, ο ΣΥΡΙΖΑ να θυσιάζει το θέμα του χρέους πρόσκαιρα* προκειμένου να πάρει αυτά. Αν το θυσιάσει αλλά πάρει αφεση...τόκων για 1-2 χρόνια έχει καλώς. Αν όμως συνεχίσει την τακτική του αέναου έντοκου δανεισμού για να πληρώνει τόκους, τότε θα τον σαπίσουμε στο κράξιμο καθώς εκεί θα έχει σημάνει υποχώρηση σε ποσοστό... τουλάχιστον 71%

* Το "πρόσκαιρα" σημαίνει πως μοιραία το θέμα του χρέους πανευρωπαϊκά θα σκάσει, δεν παίζει αλλιώς, οποτε δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε συνέχεια το λαγό. Αν οι Γερμανοί το παίζουν.... Κινέζοι τώρα, δεν θα το κάνουν αν πιθανώς βγουν οι Podemos στην Ισπανία. Ετσι και αλλιώς παιζοντας κατενάντσιο οι Έλληνες πήραμε το ..Euro το 2004, οπότε παλιά μου τέχνη κόσκινο

Να θυμήσω πως κανενας δεν έχει απαντήσει πειστικά στο πως θεωρείται ένα χρέος σε ποσοστό 180% του ΑΕΠ βιώσιμο σε πρόγραμμα λιτότητας και εν καιρώ ύφεσης. Μπορούν οι ...βόρειοι να κρύβονται κάτω απο το χαλί όσο καιρό θέλουν, αλλά το πρόβλημα θα παραμένει - και θα σκάσει και αλλού.

Και άλλα ποσοστά

Είναι εύκολο να πεις πως θα ανεβάσω το μισθό τόσο τοις εκατό, θα ανεβάσω τον συντελεστή φορολογίας του τάδε τόσο τοις εκατό και τα λοιπά. Ειναι μια λογιστική πράξη, σε ένα καθορισμένο σύνολο, με περιορισμένη (κάπως) αβεβαιότητα (αν και στη φορολογία πετρελαίου η πραγματικοτητα διέλυσε τους υπολογισμούς). Οταν ομως τα αθροίζεις όλα και λες θα έχω πρωτογενές πλεόνασμα (πχ) της τάξεως του 4,5% τότε γελάνε και οι πέτρες μιας και οι επιμέρους αθροιζόμενες αβεβαιότητες κάνουν την προβλεψη χαοτική. Εδώ η οικονομία και η αγορά τρέμουν σαν καρότσι με ζελέ στον χωματόδρομο και ο άλλος κάνει πρόβλεψη έτους και μάλιστα στο πρώτο δεκαδικό. Το ότι το πρωτογενές πλεονασμα του 2014 δείχνει (;) να κάθεται στο 1,5% ειναι ενδεικτικό (απόκλιση 67% απο το στόχο του 4,5%. Τυχαίο; δεν νομίζω...) του τι γίνεται. Οταν ο ΣΥΡΙΖΑς ξεκινάει να λέει πως θα πάει με πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% εννοεί (και το ξέρουν μάλλον όλοι) πως πάμε να το βγάλουμε πρωτογενως ισοσκελισμένο αν ειμαστε τυχεροί (α, ξέρουμε πως "πρωτογενές πλεόνασμα" σημαίνει έλλειμα ε;)

Τα νουμερα στην ΕΕ εχουν καταλήξει να ειναι κάτι για το οποιο μας αρέσει να μιλάμε, παρόλο που κανεις δεν τα τηρεί, αλλά όλοι θέλουν να συμφωνουν πως ειναι ωραία, και προς Θεού μην τα χαλάτε, 19 κυβερνήσεις ειναι αυτές και άντε να ξαναβγάλουν άκρη. Η ασφυκτικη πιεση της τρόικα και η κακή πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων μας έφεραν σε αυτο το λούκι, όταν προκρίθηκαν τα (κακως υπολογισμένα έτσι και αλλιώς) νούμερα σε σχέση με την κοινωνία αλλά και την πολιτική και θεωρήθηκαν uber alles.

Και μην νομίζετε  πως ειμαστε και τίποτα πρωτότυποι. Ολοι κανουν τις πολιτικές τους, και οταν τα νούμερα πέφτουν έξω, τότε δανείζονται είτε απο τις αγορές είτε από τον ....αέρα.  Οταν ολος ο δυτικος κόσμος βουλιάζει στο κρατικό χρέος, τότε μιλάμε για μοντέλο πολιτικής το οποιο ακολουθούν ολοι. Το ότι σε μας εσκασε πρώτο ειναι λογικό, μιας και δεν ειμαστε και καμια δυνατή οικονομία έτσι και αλλιως και ειχαμε και καραμπινάτες πρωτογενείς παθογένειες, όπως το ΠΑΣΟΚ για παράδειγμα :)

Οι Συριζαίοι μιλάνε πολύ.

Ο Καμμένος να δεις. Κατι τέτοιο ομως ειναι στρατηγικά (;) αναμενόμενο. Πριν κάτσεις στο τραπέζι τρολάρεις, το ίδιο μας κάνουν και οι Γερμανοί άλλωστε "τριζοντας" μας τα δόντια, παρόλο που ήδη η Ελλάδα έχει "νικες' στα σημεία (οπως την de facto καταργηση της τροικα ή το γεγονός πως και οι Γερμανοί δέχονται πως πρέπει να ξανακουβεντιάσουμε). Στην ουσία ο ΣΥΡΙΖΑς έχει ...ανοίξει ένα μπουκέτο προτάσεων/παραλλαγών/τρολαρίσματος μόνο και μόνο για να δείξει πως δεν ειναι αυτός το αδιάλλακτο μέλος της συζήτησης. Το ότι πολλές από αυτές αντιτίθενται η μία στην άλλη ή ειναι ανεδαφικές ειναι εύλογο. Σημασία έχει τι (και αν) θα συμφωνηθεί στο τέλος, ενδιαμεσα μαλακιζόμαστε. Και ειδικά με έναν τακτικιστή του κερατά σαν τον Τσίπρα στο τιμόνι και έναν μάγο των πρωτότυπων λεκτικών διατυπώσεων Βαρουφάκη στο τραπέζι, το αποτελεσμα μπορεί να είναι από ένα Μνημόνιο ίδιο  με τα προηγούμενα μεχρι μια συμφωνία που θα μας κάνει να τρίβουμε τα μάτια μας. Εχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω πως οι ομιλίες Βαρουφάκη - Τσίπρα απευθύνονται στο εξωτερικό και όχι στο εσωτερικό (όπως κάνει πχ ο Καμμένος) και ο στόχος ειναι μονότονα ο ίδιος. Δεν ειμαστε τρελοι, δεν ειμαστε χαραμοφάηδες, δεν ειμαστε αντιευρωπαίοι. Ο στόχος ειναι να κατέβει στο τραπέζι έχοντας ενημερώσει τους ευρωπαίους πολιτες για το τι παίζει εδώ, μιας και γενικώς αμφιβάλλουμε για την αντικειμενικότητα της γνώμης και ενημέρωσής τους. Η μετατροπή του Βαρουφάκη σε sex symbol ήταν ένα βήμα προς αυτον τον σκοπό, κάτι που ο ίδιος προφανώς σιχαίνεται :Ρ.

Ο Καμμένος κάτι είπε για τους Ρώσοι, τους Αμερικάνοι και τους Κινέζοι.

Επι ζητημάτων πολιτικής ο Καμμένος παίζει το ρόλο Μπαλτάκου αυτής της κυβέρνησης. Όχι ως ακροδεξιος λογος, αλλά γενικά, βλ. εδώ σχετικά: "ο λόγος Μπαλτάκου μπορεί και πρέπει να αγνοηθεί σαν πολιτική σκέψη". Μην γελιόμαστε. Αν χρειαστεί προφανώς και μπορούν να βρουν οι Κινέζοι ή οι Ρώσοι μερικα δις σε κανα συρτάρι και να μας τα δώσουν, αλλά για ποιον λόγο να νομίσει κάποιος πως θα το κάνουν από την καλή τους την καρδιά; Για ποιο λόγο νομίζετε, όσοι το νομίζετε, πως οι όροι δεν θα είναι τρισχειρότεροι; Οχι κύριοι. Η καλύτερη δυνατή λύση του προβλήματος θα ειναι ευρωπαϊκη ή ..αναρχοαυτόνομη. Αλλο τώρα αν μπορεις σαν χώρα να κάνεις τα τσαλιμάκια σου, ή να δώσεις κανα παραπάνω ...ροδάκινο στους Ρώσοι ή κανα λιμάνι στα κομμούνια. Μέχρι εκεί όμως.

Looking at the crystal ball

Είχα επιφοίτηση!

Λοιπον, το θέμα έχει ως εξής:

(πλαισιο πραγματικότητας: εδώ και εδώ. "Λεξιλόγιο των ημερών" εδώ. Αν διαφωνείτε με τις παραδοχές αυτές, τοτε δαφωνείστε από τώρα με αυτά που ακολουθούν)

Data Dump:

* Η τρόικα έχει τελειώσει, με την μορφή που την ξέρουμε ή και γενικώς. Αυτό δεν αλλάζει και γεια σας. Ο Σόιμπλε της έβαλε ταφόπλακα χτες. Μπορει ο όρος να μείνει στο ψυγείο για κάποιες βδομάδες ακόμα, αλλά αυτά που ξέρατε να τα ξεχάσετε. Πολλοί μάλιστα παίκτες στο εξωτερικό, του Γιουνκερ προεξάρχοντος, τραβάνε τα βυζιά τους από τη χαρά τους και αφήνουν τον Άδωνη να κλαίει μόνος.

* Το Μνημόνιο δεν έχει τελειώσει. Ακόμα. Το Μνημόνιο τελειώνει στις 28/2. Και εδώ ειναι ο καυγάς (βλ παρακάτω)

* Στην Ευρώπη και αλλαχού έχει τελικά  εμπεδωθεί η πεποίθηση πως η κυβέρνηση Σαμαρά ήταν ανίκανη, καταστροφική και επικίνδυνη. Κανείς δεν θέλει να συνδέσει, πλεον, το όνομα του με αυτήν και αυτό μάλλον προερχεται από τις Βαρουφάκειες κινήσεις που απομυθοποιησαν το success story εν ριπή οφθαλμού, αν και απο επίπεδο γνώσης στους επαΐοντες, αυτο είχε ήδη γίνει κατανοητό, απλα έλειπε η κοινοποιησή του στις ευρωπαϊκές μάζες.

* Η Ελλάδα εξακολουθεί να χρωστάει του Χριστού τα μάτια και αυτό αναμένεται δύσκολα να αλλάξει μιας και θα είχε σαν συνέπεια πολλά ντραβαλα ενδοευρωπαϊκης φύσεως. Αλλά στην παρούσα φάση, δεν ειναι το χρέος το πρόβλημα. Οι τόκοι ειναι!

* Το πρόβλημα ειναι πως ενω στην Ελλάδα η κυβέρνηση πούλησε πως το μνημόνιο ήταν καταστροφή (που ήταν), η γερμανική και αλλες κυβερνήσεις πούλησαν πως το μνημόνιο ήταν σωτηρία (που ήταν, αλλα για τις τράπεζες). Οποτε εχουμε εδώ αντικρουόμενα συμφέροντα τα οποια δεν μπορούν να κοινωνηθούν εύκολα στο πόπολο, ή έστω οι διαφοροποιήσεις των ακολουθούμενων πολιτικών, διοτι τότε θα ειναι έμμεση παραδοχή ανικανότητας από την μια ή την άλλη μερια. Και το μόνο που δεν αντέχει ενας πολιτκός ειναι να παραδεχθεί πως έκανε λάθος πολιτική και μάλιστα για χρόνια.

* Το οτι το μνημόνιο τελειώνει οσονούπω δεν σημαίνει πως οι παπαρολογίες Σαμαρά ισχυαν ποτέ. Πιστός στο δόγμα της κατακρεούργησης της κοινωνίας για να βγουν οι αριθμοί, ο Σαμαράς θα συνέχιζε απτόητος την πολιτική του success story ξεσκίζοντας τα πάντα και ανγοώντας νομους, συμβάσεις και σύνταγμα. To mail Χαρδούβελη ήταν απλά ενδεικτικό του τι θα γινόταν. Ασε που αν βάλουμε στην εξίσωση και τους τόκους/χρεολύσια που έχει να πληρώσει το κράτος για φέτος, οι λογαριασμοι δεν έβγαιναν με καμία χριστοπαναγία και θα ήμασταν σε καθεστώς failed state μέχρι τον Σεπτέμβριο. Οποτε η αλλαγή τιμονιέρη και πολιτικής ήταν επιβεβλημένη, ασχέτως ακολουθούμενου προγράμματος μιας και η κυβερνητική αναλγησια και ανικανότητα είχαν ταβανιάσει. Ακόμα και οι ομοϊδεάτες του, οπως ο Σόιμπλες και ο Σουλτς πχ έδειχναν να έχουν απηυδήσει με τις κυβερνητικές πολιτικές οι οποιες το παράκαναν. 

* Προς αποφυγη παρανόησης: Προφανώς οι "εταιροι" και δανειστες μας, θα βολεύονταν με μια ακόμα κυβέρνηση Σαμαρά, αλλά δεν ήταν και κορόιδα να κάψουν τις γέφυρες με την διαφαινόμενη αλλαγή και νέα πραγματικότητα γι αυτό και απέσυραν σιγά σιγά την υποστηριξή τους (πλην του θλιβερού Ραχόι) από το πρόσωπο του και άρχισαν τις πιστολιές για την κακη εφαρμογή του προγράμματος και τα λοιπά και έτσι έμεινε ο Αντωνάκης να κινδυνολογεί μονος, παρέα με τον Άδωνη και τη Σοφία. Ακομα και η παρέμβαση Στουρνάρα ήταν μικρή, λίγη και αστεία σε σχέση με το τι θα μπορούσε να γίνει συνολικά.

Και ερχόμαστε στο δια ταύτα. Οπως πάντα, ειδικά στις κινησεις πολιτικών, μην δίνετε σημασία στο τι λέει κανεις, αλλά στο τι κάνει ο καθένας. Ειδικά για έναν τακτικιστη σαν τον Βαρουφάκη (αλλά και τους Σόιμπλε, Σουλτς, Γιουνκερ και σία) το τι λεει ή πως το παίζει ειναι αδιάφορο. Ειδικά ο Βαρουφάκης ειναι ικανος να εμφανιστεί μνημονιακότερος των μνημονιακών προκειμένου να ....βγάλει άκυρο το μνημόνιο. Άσε που μέχρι στιγμής όλοι το παίζουν καλα παιδιά και δεν θελουν να στεναχωρούν τους ...άλλοι ακομα και όταν διαφωνούν. Αμα ειχαν τσακωθεί ο Βαρουφάκης με τον Σόιμπλε δεν θα μιλάγανε κοντά δύο ώρες, θα είχαν τελειώσει σε ένα τέταρτο.

Ποιο ειναι το πρόβλημα;

Το βασικό σε μια διαπραγμάτευση, στην οποια τα αντιπαραβαλόμενα μέλη θέλουν a priori να συμφωνήσουν τελικά, ειναι να βρεις το κοινο συμφέρον και να το κάνεις κυρίαρχο θέμα της ατζέντας. Και εδώ το κοινό συμφέρον πρέπει να βρεθεί κυρίως στο τι θα πουλήσουμε στους ψηφοφόροι, μιας και όλα τα συμβαλλόμενα μέρη ειναι εγκλωβισμένα στην ρητορεία πέντε ετών. Και για το μέλλον ο κοινός τόπος επιλεχθηκε (οχι τυχαία) να ειναι το θεμα της φοροδιαφυγής και προνομιακης μεταχείρισης των πλουσίων στην Ελλάδα. Ο συριζα μπορει να το πουλήσει αυτό εσωτερικά, ενώ και οι Γερμανοι δεν έχουν πρόβλημα να το περάσουν στο προτεσταντικης ηθικής κοινό τους. Ο Συριζας θα δεχθεί να "μπει σε πρόγραμμα" αν του ...επιτραπει να κρεμάσει μερικούς megaλους στα κάγκελα, και οι ...προτεσταντες θα δεχθούν μια ...χαλάρωση προκειμένου να πουλήσουν την ηθικολογική τους παπαρολογια στο εσωτερικό, πως εξυγίαναν δηλαδή μια φίλη χώρα. Ετσι οι μεν πουλάνε αριστεροσύνη, τιμιότητα και νομιμότητα, οι δε δεξιοσύνη, χρηστικότητα  και αποτελεσματικότητα και κάπου ενδιάμεσα υπάρχει μια συμφωνία με όρους κάπως καλύτερους από τους προηγούμενους και για τα δύο μέλη.

Το πρόβλημα ειναι το πως θα βρούμε κοινα συμφέροντα για το παρον, διοτι στην παρούσα φάση τα θέλω των ηγεσιών ειναι ακρως αντίθετα.

Δηλαδή:

* Η Γερμανια, η ΕΕ, η ΕΚΤ, το ΔΝΤ κτλ κτλ θελουν να "πουλήσουν" μια επιτυχία, ένα πετυχημένο πρόγραμμα, το οποιο είναι το πακέτο Μνημονιου. Περα απο το δούλεμα, καλο ειναι να μην το γελάμε, μιας και ειχε αρκετές "καλές πατεντες": διακρατική συνεργασία, "αλληλεγγύη" μεταξύ εταίρων, έβγαλε νέους θεσμούς και συνήθεια και κυρίως έδειξε μια συνολική πολιτική βούληση. Το ότι ήταν για τον πούτσο καβάλα σε πολλούς τομείς ειναι λεπτομέρεια μπροστά στα υπόλοιπα, ειδικά για όσους δεν λούστηκαν τις συνέπειες. Ετσι και αλλιως, οπως εφαρμόστηκε στην Ελλάδα, επρόκειτο για ένα πειραμα σε μικρό πληθυσμό, εντος Ευρωζώνης, σε σχετικά απομονωμένο περιβάλλον. Πρέπει λοιπον το ...πείραμα να τελειώσει και να δώσει μερικά απτά, μετρήσιμα και τελικά αποτελέσματα έτσι ώστε, αν χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον (Ι-ΤΑ-ΛΙ-Α), αυτούσιο ή με παραλλαγές, να υπάρχει έτοιμο, διαθέσιμο και ολοκληρωμένο σε καποιο συρτάρι και να μην χρειάζεται να τρέχουν οι επίτροποι και πρωθυπουργοί πέρα δώθε ξανά και να χαλάνε τα νευράκια τους.

* Η συριζική Ελλάδα θέλει να πουλήσει πως το μνημόνιο τελειωσε, πέτυχε δεν πέτυχε, πως ήταν λάθος πολιτική και πως η χώρα αλλάζει σελίδα άμεσα. Εδω έρχεται η αντίθεση με τους εταίρους-δανειστες και το μικρό δίκιο που έχει ο Σαμαρας. Το μνημόνιο τελειώνει 28/2. Μετά θεωρητικά μηδενίζεις το σκορ, και συνεχίζεις. Το ότι η πολιτική του Σαμαρά θα ήταν μετά ακόμα χειρότερη δεν ακυρώνει την αρχική παραδοχή. Το ότι ο Σαμαρας είχε γαμήσει τα πάντα δυομισι χρόνια τώρα δεν ακυρώνει την αρχική παραδοχή, ούτε και το γεγονός πως η κυβέρνηση του πλεον έδειχνε ολοφάνερα σημάδια ανικανότητας και χαζομάρας (διπλωματικά αυτό ονομάζεται "κυβερνητική κόπωση"). 

Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ ειναι πως θέλει να τελειώσει το μνημόνιο από την ημέρα εκλογής του και μετά, γι αυτο και οι φωτοβολίδες των υπουργών αμα τη αναλήψει καθηκόντων. Αναμενόμενο ήταν λοιπον να συναντήσει αντιδράσεις στο εξωτερικό, όχι τόσο για τις διαφωνίες επι της πρακτέας πολιτικής (που υπάρχουν και είναι πολλές) αλλά και διότι έπρεπε να τελειώσει το γαμημένο το πρόγραμμα no matter what. O φόβος στο εσωτερικό, μην τα πάει καλά ο συριζα εκεί που οι προηγούμενοι τα σκάτωσαν, δεν αγγίζει τόσο το εξωτερικό μιας και την ουρίτσα τους την έβγαλαν απέξω και γρήγορα (βλ. δήλωση Σουλτς: "τα μέτρα τα έκανε η κυβέρνηση, όχι εμείς" ). Ο φόβος στο εξωτερικό ειναι μην χαλάσουν οι αγορες και οι μπιζνες, τα ρέστα θα τα βρούμε, ακόμα και με τα κομμούνια. Προφανώς προτιμάνε Σαμαρά και Ραχόι, από ΣΥΡΙΖΑ και PODEMOS, αλλά δεν θα σκασουν κιολας, ούτε και θα ρισκάρουν τα ωραια τους γραφεία γι αυτό. Φοβούνται προφανώς το πετυχημένο υπόδειγμα που θα(;) φέρει η αριστερά κάπου, οπουδηποτε, αλλά αυτα τα ζητήματα κουλαντρίζονται εύκολα αν και όταν η χώρα τους πάει καλά, άσε που στην Ελλάδα δεν υπάρχει στην παρούσα φάση αντίπαλο δεος και βλεπουν πωςοι μόνοι που έχουν να επωφεληθούν απο την ενδεχόμενη πτώση του Συριζα ειναι οι ΧΑτες και όχι ο θλιβερός Σαμαράς. Ο Βαρουφάκης δεν το είπε αυτό με τους ναζί, για να το ακουσει ο Σόιμπλε που λογικά τα ξέρει τα κόζα (τι ξέρει, ενδέχεται να έχει πιο αντικειμενική άποψη της ελληνικής κοινωνίας από τον Σαμαρά), αλλά για να το ακούσουν οι γερμανοί ψηφοφόροι του Σόιμπλε οι οποιοι ενδέχεται να μην έχουν καθαρή εικόνα.

Πως λοιπον θα γίνουν τα αντιθετα συμφέροντα κοινα; Με τυπικό ευρωπαϊκό τρόπο. Περιμένοντας μέχρι το παρόν να γίνει μέλλον. Και αυτή ηταν η επιφοίτηση που μου ήρθε. Θα κουβεντιάζουν ολοι "καλη τη πίστη", θα κανει βόλτες και θα τρολάρει ο Βαρουφάκης, θα αρνείται η Γερμανία ακόμα και τις παραχωρήσεις που έκανε στο Σαμαρά, θα ανεβοκατεβαίνουν σαν τρελά τα χρηματιστήρια, θα κάνει η ΕΚΤ λίγο τον Ταρζάν, αλλα οχι και πολύ μην παραπέσει το ευρώ, θα μιλάμε και θα αναλύουμε και τελικά.....θα τελειώσει το Μνημόνιο στις 28/2. Θα βγει μια έκθεση πεπραγμενων, αποτελεσματων, πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων, θα τελειώσει το πρόγραμμα, ο ΣΥΡΙΖΑς θα λέει πως το τελείωσε νωρίτερα, απλά τώρα έσκασε η τυπική του λήξη, οι "άλλοι" θα λένε πως τελείωσε κανονικά με μια μικρή υστέρηση λόγω των εκλογών (έτσι γενικά, διοτι οι εκλογες εν Ελλάδι πάντα φέρνουν μια αναμπουμπουλα στην κρατική μηχανή) και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι. Αν παίξει αυτο το σενάριο θα ειναι ένας θρίαμβος της πολιτικής απέναντι στην "οικονομία", δηλαδή στις αγορές.

Οι Ευρωπαίοι θα πουλήσουν την ολοκλήρωση και την αλληλεγγύη, οι Έλληνες την αλλαγή πολιτικής και τον....ευρωπαϊσμό, άσε που θα έχουν μπροστά τους τέσσερα χρόνια μείον ένα μήνα για να υλοποιήσουν το όποιο πρόγραμμά τους (εκτος και αν μας τα παραπρήξει ο Καμμένος, οποτε μετά τον σουτάρουμε και είτε ο Συριζα ποταμίζει είτε πάει σε εκλογες). Το μνημόνιο θα έχει αναγνώσεις επιτυχίας (...ανάπτυξη μετά από 7 χρόνια ύφεσης, σιγά το δύσκολο), μερικές αποτυχίες (αυξηση ανεργίας, μείωση ΑΕΠ), κανα δυο τόνους παρατηρήσεις και θα πάμε για φρέσκα. Τότε τα φρέσκα θα είναι μια μίξη αυτών που έλεγα εδώ(στο τέλος), τα οποία οριοθετούν το status της κυβερνητικής επιτυχίας και θα είμαστε όλοι ευχαριστημένοι :

* Ανοδος του ελάχιστου μισθού, έστω και όχι άμεσα, αλλά όχι και ....στο τέλος της τετραετίας.
* Αφορολόγητο για όλους στα 10.000 - 12.000 και άμεσα.
* Αλλαγή του ΕΝΦΙΑ στο...σοσιαλιστικότερο
* Μετακύλιση του κρατικού χρέους στις καλένδες ή έστω απαλλαγή από τοκους/χρεολύσια για φέτος, για να τσουλήσει η χρονιά και να δουμε αν η κυβέρνηση μπορεί να κάνει πράξη τις απαραίτητες αλλαγές που χρειάζεται η οικονομία.
* Μείωση του απαιτούμενου πρωτογενους πλεονάσματος από τα ανεδαφικά συμφωνημένα του ΝΔΣΟΚ 

Προφανώς το χρέος θα μειωθεί αλλά....δεν θα μειωθεί, θα βρεθεί δηλ. καποια βαρουφάκεια διατύπωση με την οποία θα είναι όλοι ευχαριστημένοι, οι τόκοι θα μειωθούν, ίσως και να χαριστούν για 1-2 χρόνια μιας και αλλιώς ο λογαριασμός δεν βγαίνει. Προφανώς ο κύριος όγκος του χρέους θα παραμείνει μιας και ειναι ο μοναδικός τρόπος που έχουν η ΕΕ και η ΕΚΤ για να ελέγξουν κάπως τις πολιτικές των κρατών μελών.

Θα πάρουν όμως και κάτι χοντρό και οι γερμανοί και οι ρέστοι βόρειοι για να πουλήσουν στο δικό τους εσωτερικό, ίσως ένα κόψιμο της ελληνικής χρηματοδότησης, δηλ. κάτι τύπου κάντε πολιτική αλλά όχι με δικά μας λεφτά και εδώ να σε δώ μάγκα μου. Επίσης θα υπάρχει καποια επιτήρηση, αλλά σε πιο "αιρετό" επίπεδο, ίσως μια μιξη eurogroup - ευρωκοινοβουλίου μαζι με τους γνωστους ΕΕ, ΕΚΤ κτλ. Επίσης αν δουν στο εξωτερικό, πως υπάρχει διαδοχη κατάσταση για τον ΣΥΡΙΖΑ (πχ καποια "νεα" και πιο ευρωπαϊκή στη συμπεριφορά ΝΔ) τότε θα το παίξουν πιο άγριοι και οι όροι θα ειναι πιο ζόρικοι. Αλλιώς θα ...καλωσορίσουν και επίσημα το ...αριστερό πείραμα στο απομονωμένο περιβάλλον που λέγαμε και προηγουμένως.

Ανησυχίες....

Αν και όχι πολλές.

Μεσα στην αναμπουμπούλα που γίνεται εσχάτως, που χάνει η μάνα το παιδί και το παιδι τη μανα, θα ήθελα να προειδοποιήσω την κυβέρνηση για κάτι. Το μοναδικό, καιτοι πανίσχυρο πλεονέκτημα που έχει, εντός και εκτός, ειναι η, σταδιακή για κάποιους, απότομη για κάποιους άλλους, εγνωσμένη απο πριν για πολλους, πεποιθηση, πως δεν έχουν ετούτοι οι καινούργιοι καμία μα καμία σχέση με τους προηγούμενους. Αυτο απο μόνο του δεν ειναι κακό ή καλό μιας και το "καμία σχεση" δεν εχει κατ΄ανάγκη περιεχόμενο, ή αν έχει και ειναι δύσκολα αντιληπτό, ο καθείς μπορεί να το γεμίσει κατά το δοκουν όπως ο ίδιος θεωρεί σωστό. Ητοι δεν ήταν απροσμενες οι εξελίξεις στο εσωτερικό επίπεδο όταν η κυβέρνηση βρήκε μερικούς ανεπιθύμητους συμμάχους, όπως τους παρακρατικούς εγκληματίες της ΧΑ, το φασιστικό χουντικό απομεινάρι Αμβρόσιο, την ημίτρελη (τουλάχιστον) Ελένη Λουκά και τον αναξιοπαθούντα ΜΚΟ Κραουνάκη.

Οι εξηγήσεις ειναι απλες: οι παρακρατικοί αναγνωρίζουν την νέα ταξη πραγμάτων και ψάχνουν να βρουν θέση σε αυτην, πάντα εντός του συστήματος εξουσίας, οι χριστιανοταλιμπάν θυμούνται ένδοξες μέρες Βυζαντίου οταν και έγλυφαν τον κώλο κάθε αυτοκράτορα, αρκει να μην τους έκοβε τους υπερ των φόρους, για την τρελή δεν εχει σημασία αν ειναι αθεος ο Βαρουφάκης, αρκεί που δεν πήρε πίπα στον Ντάισελμπλουμ, λες και κάτι έτρεξε στα γύφτικα, και ο Κραουνάκης νομίζει πως θα συνδιαλλαγεί με το "νεο ΠΑΣΟΚ" που ήρθε στην εξουσία, μιας και το παλιό του τα έσταζε.

Να πάτε να γαμηθείτε κύριοι. Κατανοώ πως τα προβλήματα αυτή τη στιγμή ειναι πολύ σοβαρά για να ασχοληθεί κάποιος σοβαρά μαζί σας, οποτε και επιβιώνετε....ασχολίαστοι, αλλά μην νομίζετε πως δεν ξέρουμε τι είστε και κυρίως τι δεν είστε. Η θεση των ΧΑτων ειναι στην φυλακή και όχι στην Βουλή, της Λουκά στο τρελάδικο και όχι στους δρόμους, του Κραουνάκη στην ελευθερη αγορά εργασίας για ατάλαντους και όχι στις επιδοτήσεις των υπουργείων και του Αμβροσιου καπου αναμεσα σε φυλακη και τρελάδικο ανάλογα με το τι θα βγάλουν οι ελεγκτες αν και όταν περάσουν από το γιατάκι του και αν παρ' ελπίδα δεν βρουν τίποτε, ε η δουλειά του ειναι στον ναό του και όχι στα τηλεπαράθυρα και στις εφημερίδες

Όλοι αυτοι οι "σωτήρες μας" από την αριστερά, απο την αθεϊα και τον πάπα, από την διανόηση και τον επάρατο διαφωτισμό ουουου σιξ σιξ σιξ και από την σωστή διαχείριση των πόρων του κράτους πρέπει να θυμούνται πως ο Συριζα ειναι αριστερο κομμα, ο Συριζα θεωρεί τους μετανάστες κανονικούς ανθρώπους, ο Συριζα ειναι "άθεο" - κοσμικό κόμμα και όχι απογονος της θεοκρατίας και θέλει να "κατεβάσει τις εικονες από τα δημόσια κτίρια", και πως όταν τα λεφτά λιγοστέψουν θα κόψει και άλλο τις αμαρτωλές επιδοτήσεις σε ΜΚΟ της πούτσας για να τα δώσει σε καναν εργαζόμενο.

Κατανοώ πως στην διαφαινόμενη τσαμπουκαλίδικη πολιτική που δείχνει να ακολουθεί η κυβέρνηση θα προσκοληθούν διάφοροι πουθενάδες προσδοκώντας είτε να το παίξουν "το ξερα απο πριν ρε" ή "εγω τα έλεγα αλλά", κατανοώ πως οι μέτριας νοημοσύνης λουμπεν προλετάριοι του "γένους" ελκυονται απο χαρισματικές φιγούρες και νιώθετε και σεις την αναγκη να το παίξετε και καλά συμμέτοχοι για να μην φάτε ντομάτες αλλά να θυμάστε κύριοι πως ειστε συνυπευθυνοι για τον εσμό στον οποιο ζούμε τόσα χρονια τώρα. Το καλύτερο που θα είχατε να κάνετε θα ήταν να εξαφανιστείτε από προσώπου γης και να ελπίζετε να σας ξεχάσουν, μπας και έτσι πάρετε άφεση.

Να πάτε να γαμηθείτε λοιπόν κύριοι. Θυμομαστε ποιοι ειστε και τι είστε. Και αν ο Σύριζα, στην ανάγκη του για εσωτερική νομιμοποιηση, διοτι αναμένονται ακόμα χοντρά κολπα με τους ευρωπαίοι, πέσει στην λούμπα και κάνει πως το ξεχνάει, ε να πάει να γαμηθεί και αυτός.

5 cents

Μερικές λέξεις - κλειδιά που έπεσαν στο τραπέζι αυτες τις μέρες:

* Διπλωματική απομόνωση. Χρησιμοποιήθηκε ευρέως από την ΝΔ και ...το ΣΚΑΙ στον απόηχο των επισκέψεων Σουλτς - Νταϊσελμπλουμ στην Ελλάδα. Προφανώς και δεν ισχύει επί της αρχής, αλλα να θυμόμαστε πως η διπλωματική απομόνωση δεν ...σημαίνει τίποτα. Ειλικρινά τίποτα. Ειναι πολλά τα παραδείγματα χωρών που επέλεξαν πρόσκαιρα την "διπλωματική απομόνωση" από την απώλεια συμφερόντων που θεωρούν ζωτικά, με το Ισραήλ να αποτελεί διαχρονικό παράδειγμα. Θα μου πεις: ειμαστε Ισραηλ; Οχι. Αλλά ούτε και διπλωματικά απομονωμένοι είμαστε, πόσο μάλλον επειδή το ρομπότ Ντάισελμπλουμ αντέδρασε άγαρμπα.

* Κωλοτούμπα. Σημαίνει πλέον: ότι κάνει η κυβέρνηση, ακόμα και οταν δεν κάνει τίποτα (οπως πχ ισχύει μέχρι τώρα). Το να μιλάς με τους εταίρους σου, το να δίνεις προσωπικό στίγμα στην εξωτερική πολιτική (πχ Ρωσία), το να δέχεσαι στήριξη από τις ΗΠΑ (!), δεν σημαίνει κατ΄ανάγκη κωλοτούμπα, σημαίνει πως η πολιτική ειναι κάτι ζωντανό και διαρκώς μεταβαλλόμενο, σημαίνει πως τα συμφέροντα της στιγμής δεν συνάδουν με τα προηγούμενα και πως στα πλαίσια της διπλωματίας μπορεί να δούμε διάφορα κουφά. Κωλοτούμπα για το Συριζα θα ειναι:

** Αν δεν περάσει το αφορολόγητο στα 12000

** Αν δεν περάσει (άντε εντος διετίας) το βασικό στα ελάχιστα 751 ευρώ

** Αν δεν κάνει διεθνείς διαγωνισμούς για τις τηλεοπτικές συχνότητες

** Αν δεν βγάλει καμια 250αρια σκάνδαλα του ΝΔΣΟΚ στον αέρα.

Τα υπόλοιπα ειναι ρητορείες.

* Συμφωνία/διαφωνία με τους εταίρους. Οπως θα σας πει και ο τελευταίος πολιτικός επιστήμονας το βασικό σε μια συμφωνία δεν είναι η συμφωνία η ίδια, όσο το τί συμφωνείται. Τα παραδείγματα των συμφωνιών του Νταβός και του Δουβλίνου ΙΙ θα έπρεπε να αρκούν για να μας πείσουν, ακόμα και αν δεν είχαμε το γκραντ σουξέ που λέγεται Mνημόνιο. Αν τα τοποθετημένα εντός μιας συμφωνίας δεν μας κάνουν, ειναι προτιμότερο να ειμαστε εκτός συμφωνίας παρά εντός και ριγμένοι. Στην φάση δε που οι σχέσεις ειναι καλές και οι συμφωνίες "όχι ακόμα καλές" συνήθως επικρατεί το τέχνασμα της "συμφωνίας να τα ξαναπούμε μεχρι να τα βρούμε" κάτι που ακολουθείται στην παρούσα φάση, όπου κανένας δεν δείχνει διάθεση να τραβήξει το σκοινί παραπάνω από το κανονικό.

* Αποπληρωμή χρέους. Ας μην κοροϊδευομαστε, το μεγαλύτερο μέρος, αν όχι όλο, του ελληνικού χρέους θα αποπληρωθεί. Οχι γιατι δεν μπορει να κουρευτεί, ασφαλώς και μπορεί, απλα κανεις δεν θέλει να το κουρέψει, και κανείς δεν θέλει να κουρευτεί. Και μην μας το παίζουν μάγκες τα συντρόφια του ΚΚΕ, και η ΕΣΣΔ δάνειζε με τόκο (και είχε ξενερώσει με την πάρτη της ο Τσε) και τα έπαιρνε τα λεφτά της. Αυτό που δεν σας είπα όμως ειναι το πότε θα αποπληρωθεί. Όταν όταν ξέρουμε πως  η Αγγλία αποπλήρωσε φέτος δάνειο του....1790, η Γερμανία έπαιρνε ελαφρυνση χρέους με ρήτρα ανάπτυξης κτλ, το μόνο που μας μένει ως συμπέρασμα ειναι πως τα διακρατικά χρέη πληρώνονται μεν, αλλά ο τρόπος αποπληρωμής τους ποικίλει, ειδικά όταν οι διακρατικές σχέσεις ειναι τέτοιες που να ευνοούν την .....χαλάρωση. Δηλαδή αν πχ ο ελληνικό χρέος αποπληρωθεί το ...2300 με ρυθμό τέτοιο ώστε να μην μας προκαλεί εσωτερικά προβλήματα (κατι που τώρα δεν ισχύει μιας και δεν αντέχουμε ούτε καν το .....τζαμπα επιτόκιο που μας δίνουν οι εταίροι), ε τότε κανείς δεν θα έχει πρόβλημα να το πληρώσει. Οπως έλεγε και ο τέκης, θα σας το πληρώσουμε στο ακέραιο, αλλά δεν σας λέμε πότε.

* Σχέδιο. Κοψτε τις μαλακίες. Σχέδιο ασφαλούς εξόδου από την κρίση δεν έχει κανένας, γι αυτό και οι πολιτικές αλλάζουν και όλοι ψάχνονται, άσε που οι πολιτικοί ταγοι παγκοσμίως όλο και βγάζουν λαγους απ'τα καπέλα τους μεχρι να δουν τι θα γίνει. Το Μνημόνιο ένας τέτοιος λαγός ήτανε, ο οποίος όμως δεν δουλεψε. Απλα μερικές κινήσεις έχουν την λογική τους, τι θέλει καθείς να κόψει και τι θεωρεί ζωτικό μέχρι να περάσει η φουρτούνα. Και το πρόβλημα ειναι πως το "σχέδιο" που έχει ο κάθε Σόιμπλε στο κεφάλι του δεν βολεύει εμένα, και πιθανότατα ούτε και σένα φίλε αναγνώστη. Θα μου πεις με βολεύει το σχέδιο Ομπάμα; Οχι βεβαίως, το σχέδιο ΚΚΕ σε βολεύει αλλά δεν σε βλέπω έτοιμο να κάνεις επανάσταση, να βγεις εκτός ευρώ και να κάνεις κολεκτιβοποιημένη οικονομία, σε έναν κόσμο που λειτουργεί λιιιιιιγο διαφορετικά.

* Δεν κάνεις διαπραγμάτευση μπροστά στις κάμερες. Το είπε ο υπεργκέφαλος Τελλογλου, οποτε καλο ειναι να το αποδομήσουμε. Προφανώς κανεις δεν κάνει τώρα διαπραγμάτευση μπροστα στις κάμερες, αλλά να θυμόμαστε πως στις δημοκρατιες (και ο Τσιπρας και η Μερκελ πχ ειναι εκλεγμένοι απο το λαο) ο πολιτικός πρέπει συνέχεια να φαίνεται, και ότι το μισό παιχνίδι ειναι επικοινωνιακο, μιας και τα λεφτά τα πληρώνουν (πάντα ρε γμτ) οι πολίτες κάθε κράτους, οπότε πρέπει να πειστούν για τα λεφτά που δίνουν. Οταν οι Ελληνες (αυτο)δαιμονοποιούνταν συνέχεια ως τεμπέληδες και χαραμοφάηδες, όταν η κάθε κωλοφυλλάδα κατασυκοφαντούσε εναν ολόκληρο λαο, αυτό που έκανε ουσιαστικά ήταν πως έδινε άλλοθι στην κάθε Μέρκελ να μας συντρίψει οικονομικά, για τους δικούς της λόγους μιας και το κοινό της πειθόταν πως η κυβέρνηση του έπραττε σωστά. Το trolling των συριζαίων με τους ευρωπαίους αξιωματούχους (Βαρουφάκη προεξάρχοντος) μπροστά στις κάμερες έχει κύριο στόχο να αποδομήσει μια ολόκληρη φιλολογια και ως τέτοιο ειναι πολύ καλό so far (βλ εδώ σχετικά για το πως φάνηκε σε φυσιολογικά ευρωπαϊκά μάτια η συνάντηση Βαρουφάκη - Ντάισελμπλουμ, εξ΄ου και η σχετική "απολογια" Νταισελμπλουμ ελαχιστο χρόνο μετά). Οταν ο Βαρουφάκης θέλει να περάσει πως δεν θέλει οι ευρωπαίοι πολίτες να πετάνε λεφτά σε μια μαύρη τρύπα, ε αυτό θα το πει εκτός θυρών και όχι εσωτερικά, και το ακροατήριό του μόνο το τοπικό-εθνικό δεν ειναι, αλλά αντε αυτό να το εξηγήσεις στον Τέλλογλα. 

Και ενα τελευταίο: περα απο λαϊκισμους κτλ. Η κάθε κυβέρνηση για να περάσει τέτοιες χοντρές αλλαγές στην πολιτική πρέπει να έχει συνεχή και έντονη λαϊκή νομιμοποιηση, κάτι που οι προηγούμενες δεν είχαν μιας γείωναν το πρόγραμμα τους την επόμενη της ανάδειξης τους στην εξουσία. Οι κινήσεις Τσίπρα - Βαρουφάκη, παρόλο που δεν στόχευαν στο ελληνικό ακροατήριο, πέτυχαν αυτην την νομιμοποιηση  μιας και κοινωνείται η ιδέα "τήρησης της λαϊκής εντολής" μια ιδέα πανίσχυρη πανευρωπαϊκά. Όλοι ξέρουν πως αν γινουν αύριο εκλογες ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει 40% και οι ΑΝΕΛ 10%. Αν ομως την χάσει την νομιμοποιηση μέσα, τότε και οι έξω θα το χοντρύνουν, άσε που ο Σαμαράς δεν θα μαζεύεται πια. Η συνεχής "γκρινια" και κινδυνολογία των καναλιων την πρωτη εβδομαδα "αριστερης διακυβέρνησης" εκει αποσκοπούσε: στο πριονισμα της νομιμοποιησης. Και τώρα που ο Βαρουφάκης γίνεται σουπερ σταρ και είδωλο του σεξ, αρχιζει να αποδομείται η "καταλληλότητα" της υπολοιπης κυβέρνησης, έτσι αφηρημένα, (η οποια πλέον ούτε δηλώσεις δεν κάνει) - πλην Βαρουφάκη, καθώς η προσπάθεια απονομιμοποιησης συνεχίζεται απ όπου μας παίρνει

* Μεταρρυθμίσεις. Ο πιο φλου όρος ever, μαζί με την "αξιολόγηση". Τι σημαίνει μεταρρύθμιση; Εχει κάποιο νόημα σαν σκέτη λέξη; Ειναι μεταρρύθμιση ας πούμε η κατακρεούργηση εργασιακών δικαιωμάτων και η απαξίωση της ίδιας της εργασίας; Ειναι βήμα προόδου η εγκαθίδρυση κομματικού κράτους, όπως κατέληξε η αξιολόγηση του ΝΔΣΟΚ; Ειναι μεταρρύθμιση το ξεπούλημα έναντι πινακίου φακής της δημόσιας περιουσίας; Όταν ο "ξένος" λέει μεταρρύθμιση, και ο ΝΔΣΟΚος λέει πάλι "μεταρρύθμιση" για ποιον λόγο νομίζετε πως εννοούν το ίδιο; Το πρόβλημα παραμένει το ίδιο όπως και αν το ονομάσουμε. Το ελληνικό κράτος, η ελληνική οικονομια συνολικά δεν λειτουργεί φυσιολογικά. Μεταρρύθμιση ειναι κάθε βήμα προς τον εξορθολογισμό, και ειδικά στο κράτος στην αξιοποιηση των χρηματων του πολιτη σε αξιοπιστες και αποδοτικές υπηρεσίες. Αν θεωρείτε πως οι μεταρρυθμίσεις του ΝΔΣΟΚ ωφέλησαν την κρατική λειτουργία, τότε μάλλον ζείτε σε άλλη χώρα. 

Κρατικοποιηση ή ιδιωτικοποιηση δεν σημαίνουν τίποτα απο μόνες τους. Το να το κάνεις σωστα όμως σημαίνει πολλά. Ο κάθε ξένος, ο κάθε δανειστής μας θέλει τα λεφτά του και σου λέει φτιάξε τα πράγματα και δώσε μου το χρήμα. Το αν εσύ διαλέξεις να πουλήσεις τον ΟΠΑΠ σε τιμή ευκαιρίας, για να βγάλεις ένα πρόσκαιρο κρατικό κέρδος, δεν σε κάνει μεταρρυθμιστή, σε κάνει εκποιητή. Οταν ο κάθε (καπιταλιστής του κερατά) Ντάισελμπλουμ κρατικοποιεί επιχειρήσεις στην χώρα του και σου ζητάει ιδιωτικοποιήσεις εδώ, ε κάπου πρέπει να αρχίζεις να ψυλλιάζεσαι πράγματα. Προφανως ο γραφων δεν ειναι υπερ της κρατικίστικης οικονομιας. Στον ιδιωτικό τομέα εργάζομαι από πάντα μου άλλωστε. Αλλά ειμαι υπερ ενός κράτους που λειτουργεί και στο οποιο οι φόροι μας επιστρέφοντα πρώτα και κύρια στον πολίτη ως υπηρεσίες, όχι στους δανειστες ως τόκοι αδιαφορωντας για τις υπηρεσίες που το κράτος πρέπει να επιστρέφει στον πολίτη.

Για την αξιολόγηση ένα τελευταίο. Οταν είσαι νέος στο Δημόσιο και σε αξιολογεί ο διορισμένος επί Πάκη ή επι ΠΑΣΟΚ κομματάρχης, τότε μονο αντικειμενική αξιολογηση δεν μπορεις να έχεις. Αν έχεις κοχόνες και θες αξιολογηση βάλτην στον "πελάτη": οι μαθητες να αξιολογούν τους δασκάλους (και οποιος πει πως αν κανεις χαλαρό μάθημα θα αξιολογηθείς χαλαρά να πα να διδάξει σε καμια αίθουσα. Πιο αυστηροι κριτές από τα παιδιά δεν υπάρχουν), οι φορολογούμενοι τους εφοριακούς, οι ασθενείς τους γιατρούς, τα νοσοκομεία κτλ κτλ. Εκει δεν διαφωνει κανένας. Αν συμφωνούμε πως η κρατική μηχανή ειναι διεφθαρμένη και δυσλειτουργική, το να βάζουμε τους παλιούς καρεκλοκένταυρους της να αξιολογούν τους καινούργιους ειναι μονόδρομος προς την καταστροφή.

* Η τρόικα ειναι το ίδιο με ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ. Οχι δεν ειναι, όπως δεν είναι το ίδιο και ο ταμίας με τον διευθυντή μιας τράπεζας, πόσο μάλλον με τον ιδιοκτήτη. Η τροικα ήταν μια ομάδα υπαλλήλων που επιθεωρούσε την εφαρμογή ενός συγκεκριμένου προγράμματος, άσε που τα ίδια τα κυβερνητικά στελέχη την είχαν καταγγείλει πολλές φορές πως εξυπηρετούσε ...άλλα συμφέροντα. Σε πολιτικό επίπεδο η τρόικα δεν μπορεί να διαπραγματευτεί διότι δεν έχει τέτοια εξουσιοδότηση (οπως δεν έχει ούτε ο Ντάισελμπλουμ λχ). Οταν επιδιώκεις νέα συμφωνία, πας με αυτόν που μπορεί να την κάνει, όχι με τους υπαλλήλους του οι οποίοι δεν έχουν τέτοιες αρμοδιότητες. Η τρόικα λοιπον δεν σημαίνει τίποτα αν θες να αντικαταστήσεις το υπάρχον πρόγραμμα. Γι αυτο ειπε ο Τσίπρας πως δεν υπάρχει γι αυτόν τρόικα, και είχε και δίκιο. Προφανώς θα πας σε μια νέα συμφωνία/επιτήρηση, όλοι το θέλουν αυτό (πλην ΚΚΕ-ΧΑ για διαφορετικούς λόγους ο καθένας), αλλά επαναλαμβάνω: σημασία έχει το τί συμφωνείται, όχι έτσι απλά το να υπάρχει συμφωνία.

* Αλλάζει το κλιμα υπερ της Ελλάδος. @@. Το κλιμα ηταν αυτο που ήταν, οι συνθήκες παραμένουν. Απλά η παρατεταμένη πίεση σε μερικούς επιφέρει αλλαγές, όπως αναμένονται στην Ισπανία. Ο Ομπάμας όμως δεν τα έβγαλε απο την κοιλιά του χτες, τα λέει τόσα χρόνια. Απλά η ελληνική κυβέρνηση και η ντόπια ολιγαρχία ειχαν προσδεθεί στην Γερμανική Ορθοδοξία για τους δικούς τους, ιδιοτελείς, βεβαίως λόγους.

* Εχουμε δίκιο. Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω ειναι πως "το δίκαιον" δεν διαμορφώνει τις διακρατικές σχέσεις. Το ζήτημα του δικαιου/αδίκου έγκειται στην (ηλίθια) ηθικολογία που μπορει να ειναι καλή για εσωτερική κατανάλωση όταν διαδηλώνεις για το ονομα της ΠΓΔΜ, αλλά στις διακρατικές σχέσεις δεν μετράει ούτε κατά λάθος. Γι αυτό και η πρόταση Βαρουφάκη δεν ξεκινά απο τα "εθνικά δίκαια" αλλά απο το "κοινό συμφέρον", κάτι το οποιο ειναι κατανοητό σαν όρος και όσο να 'ναι ειναι αποδεκτός απο τους ...διαφωτιστές Ευρωπαίους.

* Η ΕΕ ειναι εχθρός της Ελλάδας. Πάτε καλα; Στην παρούσα φάση η ΕΕ ειναι η μοναδική νησίδα ασφάλειας που έχουμε σαν χώρα. Το ότι η ΕΕ δεν πάει καλα, δεν σημαίνει πως η έξοδος απο αυτην θα μας οδηγήσει σε καλυτερους δρόμους. Απλά αν η ΕΕ συνεχίσει να ειναι αυτή που ειναι, αν δηλαδή συνεχίσει να μας αντιμετωπίζει ως Ευρωπαίους β΄κατηγορίας, ισως η έξοδος απο αυτήν να ειναι προτιμότερη, παρότι απευκταία. 

Τελευταίο αλλά όχι έσχατο:

* Θα κερδίσουμε/θα χάσουμε. Δεν θα γίνει τίποτα απο τα δύο, μιας και ειναι δύσκολο να οριστούν. Ειδικά η "ηττα" θα ειναι ήττα για όλους, άντε σε διαφορετικούς βαθμούς, αλλά ήττα έτσι και αλλιώς. Οποτε το ζήτημα δεν ειναι να "γαμήσουμε τους ξένοι" (και ας μας γαμούσαν τόσο καιρο, έτσι για να μαθαίνουμε πως τελικά, ίσως οι εκλογές να έχουν σημασία). Ειναι να φτάσουμε σε μια συμφωνία που να μπορει να τηρηθεί απ΄όλους. Οπότε το βασικό ειναι να αρχίσουμε να ορίζουμε το σημείο από το οποιο και μετά η συμφωνία μπορει να θεωρηθεί νικη της Ελλάδας, παρότι αποκλείεται να πάρουμε τα πάντα (κάτι που για λόγους πολιτικού εγωισμού των "αντιδικων" το θεωρώ προφανές), δηλαδή να ορίσουμε ένα σημείο απο το οποίο και μετά πρεπει η ελληνική κυβερνητική προσπάθεια να θεωρηθεί πετυχημένη και πίσω απο το οποίο να θεωρηθεί αποτυχημένη. Κατ΄εμέ αυτό οριοθετείται από :

* Ανοδος του ελάχιστου μισθού, έστω και όχι άμεσα, αλλά όχι και ....στο τέλος της τετραετίας.

* Αφορολόγητο για όλους στα 10.000 - 12.000 και άμεσα.

* Αλλαγή του ΕΝΦΙΑ στο...σοσιαλιστικότερο 

* Μετακύλιση του κρατικού χρέους στις καλένδες ή έστω απαλλαγή από τοκους/χρεολύσια για φέτος, για να τσουλήσει η χρονιά και να δουμε αν η κυβέρνηση μπορεί να κάνει πράξη τις απαραίτητες αλλαγές που χρειάζεται η οικονομία.
* Μείωση του απαιτούμενου πρωτογενους πλεονάσματος από τα ανεδαφικά συμφωνημένα του ΝΔΣΟΚ

Οτιδήποτε πέρα απο αυτό για μένα θα συνιστά πολιτικό θρίαμβο, οτιδήποτε λιγότερο θα ειναι μια ήττα μιας και θα υπονομεύει όλο το προγραμμα του Συριζα αλλά στο τέλος τέλος και την κοινωνία την ίδια. Καπου εκεί μεσα να δεις πως θα κάτσει η μπίλια έτσι και αλλιώς.

Υ.Γ. Πρέπει να γίνει κατανοητό πως η Ελλάδα ηταν ένα πειραματόζωο για ένα πείραμα που δείχνει να μην "βγαίνει". Ίσως ειναι ώρα να γίνει πειραματόζωο για άλλου είδους πείραμα, αλλά αυτό ειναι θέμα για άλλο και μακροσκελέστατο ποστ.